Auglýsing

Mín eft­ir­lætis­tog­streita er tog­streitan á milli blóð­heitra nátt­úru­vernd­ar­sinna og þeirra sem, þegar þannig liggur á þeim, er óskap­lega umhugað um rétt og frelsi manna til að ganga langt í nafni listar – aðal­lega vegna þess að þetta er að stórum hluta sama fólk­ið. Þetta eru núver­andi eða fyrr­ver­andi vinstri­menn sem lögðu einu sinni mikið upp úr því að vera and­borg­ara­legir og eru núna byrj­aðir að fara í sunnu­dags­bílt­úra og berjamó og hrista haus­inn þegar þeir sjá hjálm­lausa ung­linga hoppa á tor­færu­hjólum í sand­bingum en halda samt líka dauða­haldi í þá trú að þeir séu ennþá pönk­aðir og yfir með­al­lagi víð­sýn­ir, þótt þeir spyrji sig á inn­sog­inu hvað hafi eig­in­lega farið úrskeiðis í upp­eld­inu á þessum Gísla Pálma, hvort hann geti nú ekki fundið sér inni­halds­rík­ara yrk­is­efni en ólifn­að­inn á sér og hvað hafi orðið um „al­vöru“ rappið – þetta sem er núna orðið jafn­gam­alt og Pink Floyd-ka­talógur­inn var árið 1995.

Þessi orð eru ekki illa meint heldur ást­úð­lega – í alvöru – þótt ég sé ekki í hópi þeirra sem telja að síleski lista­mað­ur­inn Marco Evaristti hafi farið yfir strikið gagn­vart íslenskri nátt­úru og þjóð­ar­sál með því að lita Strokk í Hauka­dal bleikan með mat­ar­lit (hann hefði kannski frekar átt að sturta í hann 50 lítrum af iðn­að­ar­sápu til að skapa sjón­ar­spil fyrir ferða­menn­ina eins og tíðk­að­ist lengi með nágranna­hver­ina) og mér hafi fund­ist upp­á­tæki sem eignað var Júl­íusi von Bis­marck í Mývatns­sveit fyrir tveimur árum hressi­legt frekar en nokkuð ann­að.

Hvor­ugur gjörn­ing­ur­inn hreyfði hæt­is­hót við mér sem lista­verk – til þess er ég annað hvort með of skerta list­vit­und eða verkin of geld – en ég kunni að meta við­leitn­ina og ekki síst við­tök­urn­ar, því að þarna reyndi sem áður segir á mörk frjáls­lynda menn­ing­ar­svelgs­ins og lopa­klædda nátt­úru­aktí­vist­ans innra með hverjum íslenskum milli­tekju­síð­hippa. Fólk lenti í hug­mynda­fræði­legri krísu og því hef ég gaman af, ekki vegna þess að ég er skepna heldur vegna þess að það er öllum hollt að eiga slíka sam­ræðu við sjálf sig, og sam­fé­lag­inu ekki síst.

Auglýsing

Fólkið sem knýr vél­ina



Fólkið sem stendur tví­stíg­andi frammi fyrir val­inu á milli heil­agrar vand­læt­ingar og mis­þög­ullar bless­unar er ekki hræsnar­ar; það hefur ekki villst af hinni réttu leið sem það taldi sig vera á í fyrnd­inni: þetta fólk er á eðli­legum stað í líf­inu og ég bíð þess í ofvæni að kom­ast á hann sjálf­ur. Þetta er fólk sem er nauð­syn­legt öllum sam­fé­lög­um: fólkið sem hneyksl­ast þótt það hefði haldið sig yfir það hafið – svona fyr­ir­fram. Þarna endar það allt ein­hvern tíma nema í mesta lagi eina pró­sentið sem síðan er talið sér­lundað til dauða­dags (og er það líka eflaust sam­kvæmt skil­grein­ing­u).

Þetta er fólkið sem drífur sam­fé­lagið áfram – fólkið sem þarf að teygja á og sveigja til að hlaða upp spennu í kringum okk­ur. Það er ekk­ert unnið með því að ganga fram af þeim sem hafa verið for­pok­aðir síðan um ferm­ingu, meira að segja Erpur Eyvind­ar­son getur gert það með því einu að setja upp der­húfu og segja „mella“ nógu oft. Það er ekki fyrr en hinir súpa hveljur sem árangur getur náðst við að mjaka okkur eitt­hvert framá­við – guð má vita hvert. Og þeim þarf að rugga reglu­lega.

Með öðrum orð­um: Það er gott að storka, eða reyna það alla­vega.

„Ögrandi“ drasl



Það er gott að storka og allir vildu þá Lilju kveðið hafa, til dæmis viðr­ini á borð við uppi­standar­ann Jason Rou­se, sem er vænt­an­legur hingað að „ögra“ fimmtán ára strákum og ístöðu­lausum boðs­gestum með því að segja þeim barna­nauðg­un­ar- og ras­ista­brand­ara í löngum bun­um. Um hann má hins vegar segja að þótt eng­inn efni­viður sé í eðli sínu utan vel­sæm­is­marka í með­förum góðs grín­ara, þá liggur skýrar fyrir en í til­viki lista­mann­anna fyrr­nefndu og þarf ekki lang­skólaðan krítíker til að sjá að Rouse þessi er, af eldri upp­tökum að dæma, firnaslappur náungi á þermi­stig­inu sem hefur engin völd á einu ein­asta blæ­brigði list­ar­innar sem hann leggur stund á og er síður en svo jafnögrandi og hann held­ur.

Engu að síð­ur: Veri hann vel­kom­inn til Íslands að fremja alla þá grín­list sem honum dettur í hug, það er bara von­andi að sem flestir sjái að hirð­fíflið er ekki í neinum fötum og láti hann troða upp fyrir tómum sal – þá fyrst mundi við­burð­ur­inn kannski öðl­ast ein­hvers lags list­rænt gildi.

Ef þú þolir ekki hit­ann, farðu þá úr eld­hús­inu



Loks er rétt að nefna að ég sé enga ástæðu til að vor­kenna lista­mönnum þegar þeir upp­skera þær óblíðu mót­tökur sem til var sáð, hvort sem þeir þurfa að svara til saka fyrir lög­brot eða eru sví­virtir í athuga­semda­kerfum og þeim hótað líf­láti og lim­lest­ing­um. Til þess ætti leik­ur­inn að hafa verið gerð­ur, allt er þetta ómissandi hluti af sjó­inu, og þegar þeir fara að bera sig aum­lega við þær trakt­er­ing­ar, hversu van­stilltar sem þær kunna að vera, eru þeir í raun að tryggja sér sæti inn í sól­ar­lagið með ringl­uðu nátt­úru­vernd­arpönk­ur­unum á vagn­inum sem þeir ýttu sjálfir af stað.

Ég segi bara það sama og ég sagði í bús­á­halda­bylt­ing­unni þegar mót­mæl­endur spörk­uðu í óeirð­ar­skildi og þótt­ust svo vera ægi­lega hissa þegar lög­reglan spraut­aði á þá pipar­úða: ég styð þá í spark­inu og tek þátt í því þegar ég nenni fram úr sóf­anum en ég veit líka að í og með var sparkað til að fá úðann í augun og liðka þannig fyrir kaosn­um. Verði öllum að góðu.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ráðherrar í ríkisstjórn Íslands fá myndarlega launahækkun.
Laun þingmanna og ráðherra hækkuðu um 6,3 prósent í byrjun árs 2020
Launahækkun sem þingmenn, ráðherrar og aðrir háttsettir embættismenn frestuðu í fyrra í tengslum við gerð Lífskjarasamninganna tók gildi 1. janúar. Laun ráðherra hækkuðu um vel yfir hundrað þúsund krónur.
Kjarninn 8. apríl 2020
Þorsteinn Víglundsson.
Þorsteinn Víglundsson segir af sér þingmennsku
Varaformaður Viðreisnar hefur tilkynnt forseta Alþingis að hann segi af sér þingmennsku frá 14. apríl næstkomandi til taka að sér „spennandi verkefni á vettvangi atvinnulífsins“.
Kjarninn 8. apríl 2020
Grímur Atlason
To be or not to be inspired by Iceland
Kjarninn 8. apríl 2020
Eyrún Magnúsdóttir
Af fréttum og klósettpappír – má lýðræðið bíða?
Kjarninn 7. apríl 2020
Klikkið
Klikkið
Klikkið – Viðtal við Héðinn Unnsteinsson
Kjarninn 7. apríl 2020
Snjólaug Ólafsdóttir
Hvað getum við lært af COVID-19 um sjálfbærni og loftslagslausnir?
Kjarninn 7. apríl 2020
Dagur án dauðsfalls af völdum COVID-19
Samkvæmt opinberum tölum hafa ríflega 83.600 manns greinst með veiruna í Kína og að minnsta kosti 3.330 hafa látist úr sjúkdómnum sem hún veldur.
Kjarninn 7. apríl 2020
Sigþrúður Guðmundsdóttir framkvæmdastýra Kvennaathvarfsins
Aukin hætta á heimilisofbeldi við aðstæður eins og nú eru
Tvö andlát kvenna undanfarna rúma viku má sennilega rekja til ofbeldis inni á heimilum. Framkvæmdastýra Kvennaathvarfsins minnti þjóðina á að úrræði fyrir bæði gerendur og þolendur eru í boði, á daglegum upplýsingafundi almannavarna.
Kjarninn 7. apríl 2020
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None