Auglýsing

Póli­tísk lífs­bar­átta Sig­mundar Dav­íðs Gunn­laugs­sonar tók á sig nýja mynd um helg­ina þegar Morg­un­blaðið birti við­tal við eig­in­konu hans, Önnu Sig­ur­laugu Páls­dótt­ur. Þótt ekk­ert sé efn­is­lega nýtt í við­tal­inu sem snýr að Wintris-­mál­inu þá var við­talið athygl­is­vert. Þar eru end­ur­teknar stað­hæf­ingar sem Sig­mundur Dav­íð, Útvarp Saga, leið­ara­höf­undar Morg­un­blaðs­ins og aðrir for­hertir stuðn­ings­menn for­sæt­is­ráð­herr­ans fyrr­ver­andi hafa haldið ítrekað á lofti und­an­farnar vikur og mán­uði.

Morg­un­blað­inu var síðan dreift frítt í öll hús sama dag og við­talið birt­ist og blaða­mað­ur­inn sem tók við­talið full­yrðir á sam­fé­lags­miðlum að það varpi „ljósi á óvönduð vinnu­brögð fjöl­miðla.” Í við­tal­inu var ekki spurt neinnar gagn­rýnar spurn­ingar en í fram­setn­ingu er ýtt undir að stað­hæf­ingar við­mæl­and­ans séu stað­reynd­ir, þótt þær séu það ekki. Því má vel færa rök fyrir því að við­talið sjálft, og fram­setn­ing þess, séu skóla­bók­ar­dæmi um „óvönduð vinnu­brögð fjöl­miðla“. Enda til­gang­ur­inn ekki sá að upp­lýsa heldur að afvega­leiða. Í póli­tískum til­gangi.

Hefur ekki svarað lyk­il­spurn­ingum

Tvennt er ráð­andi í þeirri sögu­skýr­ingu sem verið er að reyna að selja okkur í við­tal­inu og víð­ar. Ann­ars vegar er því haldið fram að öllum spurn­ingum um aflands­fé­laga­mál Sig­mundar Dav­íðs og eig­in­konu hans hafi verið svar­að. Það er ein­fald­lega ósatt.

Auglýsing

Sig­mundur Davíð hefur birt alls kyns upp­lýs­ingar og svarað ýmsum spurn­ingum sem hann hefur sjálfur spurt sig að. Hann hefur líka birt yfir­lýs­ingu frá end­ur­skoð­anda Wintris á Íslandi sem segir að Wintris hafi greitt skatta og hluta úr skatt­fram­tölum þeirra hjóna sem sýnir það líka. En for­sæt­is­ráð­herra­hjónin fyrr­ver­andi hafa ekki svarað lyk­il­spurn­ingum sem til þeirra hefur verið beint.

Það á við spurn­ingar sem beint var til Sig­mundar Dav­íðs í aðdrag­anda Kast­ljós­s-þátt­ar­ins sem sýndur var 3. apr­íl. Sig­mundur Davíð hefur kosið að svara ekki þeim spurn­ingum né að birta þau gögn sem beðið var um. Og það á við aðrar spurn­ingar sem blaða- og frétta­menn hafa beint til hans síð­ar.

Þar ber helst að nefna spurn­ingum um hverjar eign­ir Wintris séu. Það er enda ómögu­legt að sjá hvort félagið hafi greitt alla skatta sem það átti að greiða ef það liggur ekki fyrir hverjar eignir þess eru.

Sig­mundur Davíð hefur heldur ekki viljað svara því hvenær Wintris keypti skulda­bréf útgefin af föllnu íslensku bönk­unum upp á rúman hálfan millj­arð króna – sem gerðu félagið að kröfu­hafa í bú þeirra – og því hefur ekki verið stað­fest hvort það hafi verið fyrir eða eftir fall þeirra.

Þótt Sig­mundur Davíð og fólkið í kringum hann end­ur­taki þá full­yrð­ingu í sífellu að hann hafi skýrt allt þá verður hún ekki sönn fyrir vik­ið. Það er rétt­mæt krafa að sá sem er for­sæt­is­ráð­herra geri algjör­lega hreint fyrir sínum dyrum þegar upp kemur skilj­an­leg tor­tryggni gagn­vart því hvort hann hafi greitt rétta skatta og hvort hann hafi setið beggja vegna borðs­ins í risa­stóru máli á borð við upp­gjör slita­búa föllnu bank­anna.

Stað­lausar stað­hæf­ingar

Hitt sem er ráð­andi í mál­flutn­ingi Sig­mundar Dav­íðs og ýmissa fleiri sem tjáð hafa sig opin­ber­lega um málið und­an­farin miss­eri er að sam­særi hafi fellt for­sæt­is­ráð­herr­ann fyrr­ver­andi. Í raun sé aflands­fé­laga­eign hans og kröfu­hafa­staða eðli­legri en mjólk­ur­glas með mið­næt­ur­kex­inu.

Það er blæ­brigða­munur á því sem haldið er fram en rauði þráð­ur­inn er þessi: erlendir vog­un­ar­sjóðir sem áttu kröfur í bú föllnu bank­anna á Íslandi, og sér­stak­lega vog­un­ar­sjóðs­stjór­inn George Soros, ákváðu að losa sig við Sig­mund Dav­íð. Ástæðan er hversu stað­fastur hann hafi ver­ið. Vegna þess að hann hafi barist gegn Ices­ave. Og í sumum til­vikum er því haldið fram að ástæðan sé sú að Sig­mundur Davíð hafi komið í veg fyrir að Ísland gengi í Evr­ópu­sam­band­ið. Á Útvarpi Sögu hafa blaða- og frétta­menn sem unnu að umfjöllun um málið verið ásak­aðir um mútu­þægni upp á 800 millj­ónir króna og sagt að þeir hafi gerst sekir um land­ráð.

Anna Sig­ur­laug end­ur­tekur margt úr þess­ari sögu í við­tal­inu við Morg­un­blað­ið. Þar segir hún: „Þetta sner­ist bara um það að fella for­­sæt­is­ráð­herr­ann. Það sáu auð­vitað margir sem vildu ná sér niður á mann­inum sem hafði þvæl­st, svo eftir var tek­ið, fyrir kröf­u­höfum bank­anna og leyst úr stórum málum sem aðrir stjórn­­­mála­­menn höfðu gef­ist upp á að fást við. Miðað við það hversu ljótur leikur þetta var og hvernig þetta teygði sig út fyrir land­­stein­ana þá kæmi mér ekki á óvart þó ein­hverjir úr hópi kröf­u­haf­anna hafi ýtt undir þessa umfjöllun og séð sér veru­­legan hag í því að velta for­­sæt­is­ráð­herra lands­ins úr sessi.“

Allar þessar stað­hæf­ingar eru án stuðn­ings stað­reynda. Engin gögn hafa verið lögð fram til að styðja við þær. Hins vegar hefur víða verið sýnt fram á hversu fjar­stæðu­kenndur mál­flutn­ing­ur­inn er.

Óhrekj­an­legar stað­reyndir liggja fyrir

Stað­reyndir máls­ins eru hins vegar þess­ar: Sig­mundur Davíð Gunn­laugs­son átti félag í þekktu skatta­skjóli sem geymir gríð­ar­lega fjár­muni. Sér­fræð­ingar segja eina til­gang þess að eiga slík félög að fela eignir eða að kom­ast hjá skatt­greiðsl­um.

Með þess­ari ráð­stöfun kaus for­sæt­is­ráð­herra þjóð­ar­innar að búa í öðrum efna­hags­legum veru­leika en þorri lands­manna.

Hann seldi helm­ings­eign sína í félag­inu til eig­in­konu sinnar á einn dal degi áður en ný lög um skatt­skil íslenskra aflands­fé­laga­eig­enda tóku gildi hér­lend­is. Hann var þing­maður og for­maður Fram­sókn­ar­flokks­ins þegar sú sala átti sér stað. Félag­ið, Wintris, átti kröfur upp á rúman hálfan millj­arð króna í bú föllnu bank­anna. Það var kröfu­hafi og lýsti kröfum sínum á meðan að Sig­mundur Davíð var enn helm­ings­eig­andi félags­ins. Sig­mundur Davíð greindi aldrei frá þessu félagi í hags­muna­skrán­ingu eða á öðrum vett­vangi. Hann greindi hvorki félögum sínum í Fram­sókn­ar­flokkn­um, í rík­is­stjórn né á Alþingi frá því að hann og eig­in­kona hans væru kröfu­hafar í bú föllnu bank­anna. Hann greindi heldur ekki Seðla­bank­an­um, sem vann að úrlausn mála slita­bú­anna, né almenn­ingi frá þeim ber­sýni­legu hags­muna­á­rekstr­um.

Þegar til­urð félags­ins Wintris var borin upp á hann í sjón­varps­við­tali þá laug hann og rauk síðan út úr við­tal­inu. Þegar staða hans sem for­sæt­is­ráð­herra var í upp­námi hót­aði hann að rjúfa þing í Face­book-­stöðu­upp­færslu og óskaði síðan eftir heim­ild til þess frá þáver­andi for­seta Íslands til að nota sem póli­tískt vopn í skylm­ingum við Bjarna Bene­dikts­son.

Fram­ganga hans og ákvarð­anir gerðu það að verkum að 26 þús­und manns mættu til að mót­mæla spill­ingu, sið­leysi og honum sjálfum í stærstu mót­mælum Íslands­sög­unnar mánu­dag­inn 4. apr­íl. Þetta er ekki inn­an­tóm stað­hæf­ing byggð á til­finn­ingu, heldur stutt vís­inda­legum gögnum.

Enda­sprettur dauða­göngu

Allt það sem fyrir okkur er borið um þessar mundir er birt­ing­ar­mynd þess að Sig­mundur Davíð er á enda­spretti dauða­göngu sinnar í stjórn­mál­um. Því nær enda­lok­unum sem hann kemst því brjál­æð­is­legri verða aðferð­irnar og stað­hæf­ing­arnar sem settar eru fram til að reyna að rétta hans hlut og blása lífi í póli­tískar glæð­ur.

En þetta er tap­aður leik­ur. Í könn­unum sem gerðar voru í vor kom fram að 81 pró­sent lands­manna treysta ekki Sig­mundi Davíð og að 78 pró­sent þeirra vildu að hann segði af sér sem for­sæt­is­ráð­herra. Fylgi Fram­sókn­ar­flokks­ins hans mælist um þriðj­ungur af því sem það var í kosn­ing­unum 2013.

Almenn­ingur hefur því fyrir ansi löngu snúið baki við stjórn­mála­mann­inum Sig­mundi Dav­íð. Sam­starfs­flokkur hans í rík­is­stjórn hefur líka gert það og for­maður þess flokks hefur ekki rætt við Sig­mund Davíð í tæpa fimm mán­uði.

Og nú virð­ist sem Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn sé loks­ins kom­inn með nóg. Gegn vilja Sig­mundar Dav­íðs hefur for­sæt­is­ráð­herra flokks­ins boðað til kosn­inga í haust og gegn vilja hans verður haldið flokks­þing hjá Fram­sókn­ar­flokknum í aðdrag­anda þeirra. Þar verður kosið um nýja for­ystu.

Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn hefur verið að reyna að hafna for­manni sínum blíð­lega og vona að hann átti sig á stöð­unni. Það virð­ist ekki ætla að skila árangri og því stefnir í upp­gjör á flokks­þing­inu.

Ef slíkt upp­gjör mun ekki eiga sér stað er ljóst að per­sónu­legur metn­aður Sig­mundar Davíð verður tek­inn fram yfir heild­ar­hags­muni flokks­ins sem hann stýrir vegna með­virkni félags­manna sem þora ekki að benda á að keis­ar­inn er ekki í neinum föt­um.

En það breytir engu um þær stað­reyndir sem blasa í Wintris-­mál­inu. Þær sýna að það var ekki framið neitt alþjóð­legt sam­særi til að koma Sig­mundi Davíð frá, heldur er um að ræða for­dæma­laus óheil­indi stjórn­mála­manns sem virð­ist óhæfur um að líta í eigin barm. Hann hefur grafið sína eigin póli­tísku gröf.

Og það er engum nema Sig­mundi Davíð að kenna.

Meira úr sama flokkiLeiðari
None