Ísland, samfélag þar sem allir fái að lifa með reisn

Nichole Leigh Mosty skrifar um málefni innflytjenda og þá viðhorfsbreytingu sem þarf að eiga sér stað hérlendis gagnvart þeim.

Auglýsing

Kæru sam­land­ar. Við­horfs­breyt­ing þarf að eiga sér stað gagn­vart inn­flytj­end­um. Af því til­efni langar mig að ræða um mis­munun og það hvernig hún birt­ist okkur inn­flytj­end­um. Mér var sagt fyrir skömmu síð­an, í umræðu sem átti sér stað í tengslum við póli­tík, að upp­lifun mín af hlut­unum væri rétt. Auð­vitað getur eng­inn sagt að upp­lifun fólks sé röng en upp­lifun fólks er ein hlið ten­ings­ins. Ef hún er skoðuð er hægt að skýra hvað á sér stað, af hverju og hvað hægt er að gera til að breyta hlut­unum þannig að upp­lifunin breyt­ist. 

Mín upp­lifun af mis­mun­un, sem stafar af því að ég er inn­flytj­andi, er sú að við fáum sjaldan sömu tæki­færi og inn­fæddir til að nota menntun okkar á vinnu­mark­aði. Okkur er úthlutað lág­launa­störf­um, jafn­vel lægri launum en inn­fæddir sem vinna sömu störf. Rétt­indi okkar eru ekki kynnt, hvorki af stétt­ar­fé­lög­um, í kerf­inu eða á vinnu­staðn­um. Það hef ég upp­lifað und­an­farin 17 ár á íslenskum vinnu­mark­aði. Ég hef reyndar líka upp­lifað að sum okkar fái örlítið meiri tæki­færi á þeim for­sendum að það sé „gott að hafa einn þeirra með“. Já, ég hef valist til verka sem tákn­rænn inn­flytj­andi sem Íslend­ingar hafa viljað „hafa með“ sem ein­hvers konar skraut. 

Auð­vitað hef ég fengið mörg tæki­færi og ég hef náð langt. Ég veit að oft­ast var það vegna þess að ég lagði mikið á mig og fjöl­skyldu mína. Ég mætti áskor­un­um og greip tæki­færi þegar þau birt­ust. En það hafa ekki allir fengið slík tæki­færi. Eflaust hef ég notið for­rétt­inda vegna upp­runa míns og/eða húð­lit­ar. Það er auð­vitað ekki eins að vera hvít­ur, ensku­mæl­andi inn­flytj­andi frá­ ­Banda­ríkj­un­um og dökkur frönsku­mæl­andi inn­flytj­andi frá Mosam­bique. Eða ungur drengur frá Alban­íu. Og ég get leyft mér að tala með þessum hætti þar sem ég þekki þetta fólk sem ég vel til sam­an­burðar og þykir vænt um það. 

Auglýsing

Ég á vin­konu frá Kína sem er fag­lærður end­ur­skoð­andi sem starf­aði í fjár­ála­stjórn­un­arteymi í þriðja stærsta spít­ala Kína. Á Íslandi hafa hennar tæki­færi falist í starfi í eld­húsi. Þetta er mikil kjarna­kona og hún hefur sinnt þessu starfi með glæsi­brag, fer vel með pen­inga og töfraði fram mat sem gladdi sam­starfs­fólk henn­ar. Henni var hins vegar til­kynnt þegar hún byrj­aði að hún yrði að virða það að Íslend­ingar vildu ekki MSG og ein­ungis „venju­legan“ fisk og kjöt. Ætli íslenskur starfs­maður hefði fengið slíka til­kynn­ingu við upp­haf starfs síns á sama stað? Þegar hún hætti í þessu starfi sagði hún mér að hún hefði upp­lifað ein­elti og nið­ur­læg­ingu og hana grun­aði að henni hefði verið skipað að gera hluti sem voru utan hennar starfs­lýs­ing­ar. Sum sé vond upp­lifun sem orsakast af hegðun sam­starfs­manna sem á rætur að rekja til upp­runa henn­ar.   

Ég þekki fleiri  sögur um lækna, sál­fræð­inga, verk­fræð­inga, kenn­ara og hjúkr­un­ar­fræð­inga þar sem tæki­færi þeirra til þátt­töku á vinnu­mark­aði tak­markast við fisk­vinnslu, ræst­ing­ar, upp­vask, afgreiðslu­störf og útkeyrslu. Menntun þeirra er ekki metin og þeim er sagt að reyna ekki að fá hana metna. Það sé miklu lík­legra til árang­urs að læra íslensku og end­ur­mennta sig í ein­hverju öðru.  

Það er hér sem ég vil staldra við og spyrja hvort við viljum í alvöru sóa þeim krafti, þekk­ingu og reynslu sem í inn­flytj­endum býr. Lang­flestir þeirra vilja taka þátt í að efla, bæta og þróa íslenskt sam­fé­lag. Við segjum gjarnan að Ísland sé best í heimi. Inn­flytj­endur eru lang­flestir frið­samt, vel mennt­að, sterkt og klárt fólk sem vill búa í landi þar sem ofbeldi er lít­ið, ham­ingja mælist mik­il, börn eru örugg og og horf­andi yfir íslenskan vinnu­markað sé ég ekki betur en við þurfum á þessum við­bót­arauði að halda. Nema Ísland sé bara best fyrir inn­fædda? 

Það kann­ast allir við umræð­una um að þörf sé fyrir „er­lent vinnu­afl“. Hver er þá mun­ur­inn á íslensku og erlendu vinnu­afli? Laun? Rétt­indi og skyld­ur? Hér á sér stað mis­mun­un. Hver ber ábyrgð á að tryggja að þeir sem búa hér, greiða sína skatta og sinna sínum skyldum við sam­fé­lagið verði ekki fyrir mis­mun­un? Auð­vitað er það á ábyrgð okkar allra en að mínu mati þyrfti að byrja á að móta stefnu í inn­flytj­enda­málum með for­göngu dóms-, mennta- og menn­ing­ar­mála-, og vel­ferð­ar­ráð­herr­um. Og stjórn­endur á vinnu­mark­aði þurfa hér einnig að stíga upp og axla ábyrgð. Þeir leiða þró­un­ina (stefnu­lausa að vís­u!). Skóla­kerfin þurfa líka að upp­færa nám og kennslu í sam­starfi við for­eldra, en það hef ég oft sagt áður. 

Nú get ég ekki lokið þess­ari grein án þess að tala um mjög vonda til­finn­ingu sem ég fann fyrir um helg­ina í tengslum við frétt DV um morð sem framið var í mið­borg Reykja­vík­ur. Þar var Klevis Sula, tví­tugur drengur frá Albaníu stung­inn til bana. Fréttin fjall­aði hins vegar um það hversu mik­ill harm­leikur það var fyrir fjöl­skyldu hins 24 ára ger­anda sem situr nú í gæslu­varð­haldi, af því hann sé drengur góð­ur. Hann er hins vegar lif­andi Íslend­ing­ur. For­eldrar hins myrta, sem nú munu ferð­ast hingað til lands til að sækja lík sonar síns eru ekki í minna áfalli. Þau munu alltaf tengja Ísland við þennan hörmu­lega hild­ar­leik. Fyrir dreng­inn þeirra er engin von leng­ur. Þau fá aldrei aftur að horfa í augu hans eða taka utan um hann. Harm­leikur þeirra var hins vegar ekki til umræðu í frétta­flutn­ingi DV. 

Fyrir ári síðan var íslensk stúlka myrt af útlend­ingi og sam­fé­lagið grét sam­an. Hugur okkar og hjörtu náðu hins vegar ein­göngu til fjöl­skyldu hennar og vina á þeim tíma. Við vorum reið út í útlend­ing­inn sem kom hingað og tók íslenskt líf henn­ar. Við viljum ekki ofbeldi hér. Við viljum ekki að fólk sé myrt. Morð er morð, óháð upp­runa hins látna eða aðstæð­um. Harm­leik­ur­inn á Aust­ur­velli um helg­ina er harm­leikur okkar allra sem sam­fé­lags og hann má ekki lita með for­dómum um fæð­ing­ar­land hins myrta. Eitt manns­líf er ekki meira virði en ann­að. Við erum öll dýr­mæt og mik­il­væg og við eigum að fá að lifa og deyja með reisn, óháð upp­runa okk­ar.  

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Hér sést annar mannanna vera leiddur inn í héraðsdóm eftir handtöku í september.
Búið að birta ákæru gegn tveimur mönnum fyrir að skipuleggja hryðjuverk
Í september voru tveir menn handteknir grunaðir um að hafa ætlað að fremja hryðjuverk á Íslandi. Þeir eru taldir hafa ætlað að ráðast að Alþingi og nafngreindum stjórnmálamönnum. Búið er að birta lögmönnum þeirra ákæru.
Kjarninn 9. desember 2022
Litla-Sandfell stendur um 95 metra upp úr Leitahrauni í Þrengslunum.
Náma í Litla-Sandfelli veldur „miklum neikvæðum umhverfisáhrifum“
Skipulagsstofnun telur Eden Mining vanmeta umhverfisáhrif námu í Litla-Sandfelli. Að fjarlægja fjall velti upp þeirri hugmynd „hvort verið sé að opna á þá framtíðarsýn að íslenskar jarðmyndanir verði í stórfelldum mæli fluttar út til sementsframleiðslu“.
Kjarninn 9. desember 2022
Katrín Jakobsdóttir, formaður Vinstri grænna og forsætisráðherra.
Fullyrt að stjórnvöld hafi breytt reglugerð til að aðstoða Pussy Riot eftir beiðni Ragnars
Mikil leynd hefur ríkt yfir því hverjir hafa fengið útgefin sérstök íslensk vegabréf á grundvelli reglugerðarbreytingar sem undirrituð var í vor. Nú er fullyrt að hennii hafi verið breytt eftir að Ragnar Kjartansson leitaði til Katrínar Jakobsdóttur.
Kjarninn 9. desember 2022
Guðbjörg Matthíasdóttir, er stærsti einstaki eigandi Þórsmerkur og Árvakurs ásamt börnum sínum. Hún settist í stjórn félaganna fyrir skemmstu.
Prentsmiðjan og skuldir Árvakurs við hana færðar úr útgáfufélagi Morgunblaðsins
Í lok september var ákveðið að færa prentsmiðjuna Landsprent út úr Árvakri og til móðurfélagsins Þórsmerkur. Með fylgdu skuldir Árvakurs við tengdan aðila, Landsprent, upp á 721 milljón króna. Hlutafé í móðurfélaginu var aukið um 400 milljónir króna.
Kjarninn 9. desember 2022
Aðgerðirnar sem lagðar eru til af ríkisstjórninni til þess að hafa auknar tekjur af umferð bera vott um úrræðaleysi og skammsýni, segja hagsmunasamtök bílgreinarinnar, sem telja notkunargjöld styðja betur við orkuskipti í samgöngum.
Hver ekinn kílómetri á rafbíl kosti sex krónur í stað annarra gjalda
Samtök verslunar og þjónustu og Bílgreinasambandið vilja sjá nýtt notkunargjald leggjast á akstur bíla sem ganga fyrir rafmagni eða vetni, í stað þess að vörugjöld og bifreiðagjöld á þessa bíla hækki eins og gengið er út frá í fjárlagafrumvarpinu.
Kjarninn 8. desember 2022
Bryndís Haraldsdóttir þingmaður Sjálfstæðisflokks er formaður allsherjar- og menntamálanefndar.
Leggja til að fjölskyldur sem ekki var hægt að senda úr landi fái dvalarleyfi
Útlendingafrumvarp dómsmálaráðherra er komið úr nefnd, nánast óbreytt. Stjórnarflokkarnir leggja til bráðabirgðabreytingu um að nokkur hópur fólks með börn, sem ekki var hægt að senda úr landi vegna veirufaraldursins, fái dvalarleyfi hérlendis.
Kjarninn 8. desember 2022
Ketill Sigurjónsson
Fallið vindmastur Orkuveitu Reykjavíkur
Kjarninn 8. desember 2022
Tölvuteikning Landsvirkjunar af Hvammsvirkjun. Stíflan er efst á myndinni, þá Viðey, frárennslisskurður til hægri og Ölmóðsey. Landsvirkjun á að tryggja 10 m3/s rennsli neðan stíflu.
Orkustofnun gefur Hvammsvirkjun grænt ljós
Hvammsvirkjun verður sjöunda virkjun Landsvirkjunar á Þjórsár- og Tungnaársvæðinu en sú fyrsta sem reist verður í byggð. Orkustofnun setur skilyrði um vatnsmagn neðan stíflu og seiðafleytur fyrir laxfiska í nýútgefnu virkjunarleyfi.
Kjarninn 8. desember 2022
Meira úr sama flokkiÁlit