Upplýsingar eru valdefling

Angelique Kelley veltir því fyrir sér hvað taki við eftir að frásagnir erlendra kvenna komu fram í dagsljósið á dögunum.

Auglýsing

Það er ekki oft sem að umræða íslenskra fjöl­miðla bein­ist að konum af erlendum upp­runa. Und­an­farnar vikur hafa fyr­ir­sagnir frétt­anna verið hræði­legar og þeim hafa fylgt óhugn­an­legar sögur af kyn­ferð­is­legri mis­notkun og heim­il­is­of­beldi sem konur af erlendum upp­runa hafa þurft að þola á Íslandi af hálfu ókunn­u­gra, maka og yfir­manna, sumir hverjir hafa verið íslenskir en aðrir ekki. Ég velti því fyrir mér, hvernig má það vera að þetta sé að koma fyrir nokkurn í landi sem var í fyrsta sæti árið 2017 að mati Frið­ar­vísi­töl­unnar (e. Global Peace Index og í þriðja sæti sam­kvæmt skýrslu World Happiness Report? Fyrir þeim sem líta hlut­lausum augum á landið okkar virð­ist það vera para­dís.

Ég hef búið á Íslandi í 30 ár, ég er kona af erlendum upp­runa! Móðir mín er íslensk og kom ég til lands­ins 19 ára að aldri í heim­sókn. Ég hvorki tal­aði né skildi íslensku, en ég ákvað að vera um kyrrt. Ólíkt þeim ótal­mörgu sögum sem við höfum fengið að heyra síð­ast­liðna viku hefur líf mitt á Íslandi verið gott. Við komu mína til lands­ins bjó ég yfir tengsla­neti sem stóran hluta erlendra kvenna skort­ir. Ég átti fjöl­skyldu og að lokum kynnt­ist ég dásam­legum manni sem hjálp­aði mér að byggja upp stór­kost­legt líf á Íslandi.

Á árunum sem ég hef búið hérna á Íslandi hef ég heyrt hræði­legar sögur af heim­il­is­of­beldi og kyn­ferð­is­legri mis­notk­un, en það er ekk­ert í sam­an­burði við það sem ég hef heyrt frá því að ég hóf störf hjá Sam­tökum kvenna af erlendum upp­runa, þar sem að ég gegni for­manns­stöðu í dag.

Auglýsing

Sam­tök kvenna af erlendum upp­runa voru stofnuð þann 24. októ­ber árið 2003 á kvenna­frídeg­in­um. Hlut­verk sam­tak­anna er að sam­eina, takast á við og ljá hags­mun­um- og áhuga­málum þeirra kvenna sem sest hafa að á Íslandi rödd. Mark­mið sam­tak­anna er að vinna að jafn­rétti og jafnri stöðu kvenna af erlendum upp­runa á öllum sviðum þjóð­lífs­ins. Sam­tök okkar eru í einu og öllu starf­rækt af sjálf­boða­liðum og höfum við átt þeirri gæfu að fagna í gegnum tíð­ina að hljóta styrki og fram­lög sem halda lífi í sam­tök­un­um.

N­icole Mosty hafði sam­band við sam­tök okkar þegar #metoo-hreyf­ingin hreif land­ann. Konur alls staðar að voru að koma fram með harm­þrungnar sög­ur, þrátt fyrir þetta þögðu konur af erlendum upp­runa. Nicole datt þá á það ráð að stofna leyni­legan hóp fyrir konur af erlendum upp­runa þar sem að þær gætu deilt sögum sínum undir nafn­leynd og bað hún okkur um sam­starf. Hóp­ur­inn óx á ógn­ar­hraða á örfáum dögum og fóru konur að deila sögum sínum með Nicole sjálfri. Þá fór Nicole með þessar sögur í fjöl­miðl­anna að gefnu sam­þykki kvenn­anna sem deilt höfðu sögum sín­um.

Stóra spurn­ingin er þá, hvað tekur við? Hvernig höldum við áfram án þess að gleyma því sem við vitum nú? Hvernig finnum við lausnir á þessum vanda?

Þann 8. febr­úar munu Nicole Mosty og Sam­tök kvenna af erlendum upp­runa halda #metoo-við­burð fyrir konur af erlendum upp­runa undir yfir­heit­inu „In­formation is Empowerment“. Við­burð­ur­inn fer fram á ensku.

Við fáum full­trúa frá lög­regl­unni, Kvenna­at­hvarf­inu og Bjark­ar­hlíð sem munu kynna starf­semi sína fyrir þeim konum sem mæta. Það verða einnig hópaum­ræður þar sem að kon­urnar verða spurðar að því hvernig þær telja best að halda áfram og hvort að þær búi yfir lausn­um. Við hvetjum allar konur af erlendum upp­runa til þess að skrá komu sína (metoo@women­in­iceland.is), ef ekki fyrir sig, þá fyrir kyn­systur sínar sem þurfa á stuðn­ingi að halda.

Meira úr sama flokkiAðsendar greinar