Laun heimsins

Melkorka Mjöll Kristinsdóttir skrifar um barnauppeldi og þakklæti barna í garð foreldra sinna, sem er stundum svolítið seint að skila sér.

Auglýsing

Börn eru blessun og allt það. Sú stað­fasta til­finn­ing for­eldra er þó ekki end­ur­gold­in.

Dæmi: Sonur minn var sann­færður um það í morg­un, þegar hann sat með stærstu skeifu Evr­ópu í baðkar­inu, að bað­ferðir væru ein­hvers konar sam­særi í gegn honum og hans tíma til að leika sér.

Þetta atvik er þó aðeins topp­ur­inná ísjak­an­um. Um leið og börnin okkar höfðu komið sér upp sæmi­legum lær­vöðv­um, voru þeir óspart not­aðir á skipti­borð­inu, sér­stak­lega ef við for­eldr­arnir vorum að bjarga þeim, þar sem þau sátu ilm­andi meðal kubbak­ast­ala, eftir stór­slys upp á bak.

Auglýsing

Borða, nei! Sér­stak­lega ef það er eitt­hvað hollt og gott fyrir lík­ama og sál. Af and­litum þeirra að dæma erum við reglu­lega að reyna að eitra fyrir þeim. Og stundum líður mér sjálfri eins og ég sé að byrla þeim eit­ur, einkum þegar ég stappa niður græn­meti og hræri því saman við kjöt eða fisk í von um að engin ummerki finn­ist.

Svefn er þó lík­lega van­metn­asta bless­un­in… þangað til þau eru vakin eldsnemma til að fara í skól­ann.

Ég held í þá stað­festu trú að einn dag­inn muni börnin skilja hve mikið for­eldrar leggja á sig í þeirra þágu, ekki til að eitra og eyði­leggja, heldur til að þau stækki og dafni.

P.S. Mamma! takk fyrir að skeina mér… sko þarna um dag­inn, ég veit að það eru liðin 37 ár.. en núna s.s. skil ég hvað þú hefur lagt mikið á þig fyrir okkur systk­in­in!

Já, börnin eru bless­un, en for­eldr­arnir lík­a... bara 37 árum síð­ar.

Meira úr sama flokkiAðsendar greinar