Auglýsing

Halló, ég heiti Sámur! Ég er ákaf­lega virðu­legur hundur sem hef lengst af búið á Bessa­stöðum á Álfta­nesi. Sjálfur er ég ekki alveg með á hreinu af hvaða kyni ég er, en mér líður eins og ég sé afar íslensk­ur. Í slef­blautum hunda­draumum mínum ferð­ast ég þó víða um heim.

Fátt veit ég betra en að liggja á melt­unni eftir góðan dall af þurr­mat með slettu af Pedigree-lifr­ar­kássu og ferð­ast hikstandi á milli svefns og vöku til Taj Mahal. Að hætti hunda hef ég auð­vitað var­ann á í dagdraumum mínum og rís upp til að gera hús­móður minni við­vart ef gesti ber að garði en þar sem dregið hefur úr gesta­komum síð­ustu árin hef ég nú drjúg­ari tíma til dagdrauma. Raunar hef ég ekki hunds­vit á utan­lands­ferðum vegna stífra reglna íslenskra yfir­valda um sótt­kví dýra en má hundur heita ef þar er ekki gott að vera. Já, í Taj Mahal. Hundur þarf að hund­skast þangað áður en hann deyr, þó að það þýði að hann eigi ekki aft­ur­kvæmt til Íslands.

Fögur er hlíðin – Sámur minn.

Auglýsing

Það vekur sorg í hunds­hjarta að nú er farið að halla á síð­ari hlut­ann í hunda­lífi mínu. Brátt þarf ég að lúta hunda­lög­málum þessa heims og kveðja mína ást­kæru Dor­rit sem ég hund­elska út yfir gröf og dauða. Ég segi gröf því ég geri fast­lega ráð fyrir að vera jarð­settur í betri kirkju­garði með smá við­höfn og skreyttur for­láta exó­tískum skart­grip­um. Nema þá að hún verði orðin svo upp­hrifin af hinum ein­eggja klón­bróður mínum að ég verði gleymdur og graf­inn í gelts­ins fyllstu merk­ingu. Talið ekki um klón­ið, talið um mig, ekki um Norð­ur­slóðir eða loft­lags­breyt­ing­ar, bara mig, Sám!

Hunds­eyru mín hafa ýmsi­legt þurft að heyra í þess­ari jarð­vist. Og hundur hefur verið trú­fastur hús­hjúum sínum í hvers konar orða­skaki og átök­um. Ég hef verið ein­dreg­inn stuðn­ings­hundur íslenska lands­liðs­ins í hand­bolta, gelt mig hásan á móti Ices­ave – á myrk­ustu augna­blik­unum í sögu þjóðar urrað eins og bast­arður – sniffað af skugga Pútíns og ekki líkað lyktin en látið mig hafa það, tætt í mig fjöl­miðla­lögin og hlaupið mig móðan í drama­þrungnum útreið­ar­túrum hús­móður minnar og lax­manns henn­ar. Ég er eini hund­ur­inn sem ég þekki sem hefur bæði aðhyllst gyð­inga­dóm og kristni í sömu andránni og yfir höfuð tekið hunds­lega afstöðu til þess, þó að ég sé heið­inn inn við bein­ið. En! Og nú brestur hunds­hjart­að. Af hverju að klóna mig?

Var ég ekki nóg? Hunds­fylli af tryggð, und­ir­gefni og slef­blautri ást. Hvað með merk­ingu mína? Eina og sér. Var hún ekki næg, í sjálfu sér. Er hægt að skipta henni út, sí sonna, bara fyrir skitnar sex eða sjö millj­ón­ir, eins og það sé hægt að kaupa nýjan mig. Sem var þó ég. Sámur!

Hundur verður aldrei aftur sami hund­ur­inn og hann var – þótt klón­aður sé. Því hund­ur­inn var hann sjálf­ur, þrátt fyrir allt og allt. Ég er eng­inn hunda­vit­leys­ingur eftir lærða skól­ann á Bessa­stöð­um. Hundur veit það sem hundur veit – hvað þá hundur sem skilur hebr­esku og smá lat­ínu eins og ég. Þjóð­ræk­inn en samt alþjóð­lega þenkj­andi hund­ur. Ein­stakur – þú sagðir það sjálf. E.I.N.S.T.A.K.U.R. Ekk­ert klón getur komið í stað ein­staks hunds.

Ég hund­elska þig, Dor­rit, eins og tættur bast­arð­ur! Blóði drif­inn á mexík­önskum göturakka­víg­velli.

Af öllu mínu hunds­hjarta. Vesælu en við­kvæmu, þó hunds­lega mann­legu. Ætlarðu kannski að gefa það? Hjarta mitt? Viltu ekki heldur borða það eins og Salvador Dalí og Gaila konan hans borð­uðu kan­ín­una sína þegar hún komst ekki í ferða­lagið þeirra svo hún væri með þeim.

Borð­aðu mig en ekki klóna mig! Éttu mig eins og hund­ur. Leyfðu mér að renna saman við silki­mjúk inn­yfli þín, Dor­rit. Plís!

Verðum eitt. Þessir feld­fögru dem­antar sem við erum, þú í gráa pels­inum og ég. Og munum alltaf verða: Sámur og Dor­rit. Og kannski smá Ólafur Ragn­ar. En þó fyrst og fremst við tvö. Ekki þetta klón. Það er eitt­hvað allt ann­að. Allt annað en ég! Ó, kjúklinga­bein föst í háls­in­um. Hjart­anu. Þau skrapa iðr­in, særa mig, þið – þú!

Dveljum í Taj Mahal – að eilífu. Og leyfum engum klónum að menga roð­bleika slefs­ósa draum­inn.

Okk­ar.

Halló, ég heiti Sámur! Ég hét Sám­ur. Ég mun heita Sám­ur. Ég!

Í upphafi árs 2020

Við á Kjarnanum göngum bjartsýn og einbeitt inn í nýtt ár og þökkum lesendum fyrir það traust sem þeir sýna með því að styrkja Kjarnann. 

Frjáls framlög frá lesendum hafa vaxið jafnt og þétt síðustu árin og eru mikilvæg tekjustoð undir reksturinn. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni og greina kjarnann frá hisminu. 

Við tökum hlutverk okkar sem fjölmiðill í þjónustu almennings alvarlega. Kjarninn birti 409 fréttaskýringar og 2.367 fréttir á árinu 2019. Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar, stærstur hluti þeirra aðsendar greinar. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Lýsa yfir óvissustigi á Íslandi vegna kórónaveirunnar
Ríkislögreglustjóri hefur lýst yfir óvissustigi almannavarna í samráði við sóttvarnalækni og embætti landlæknis vegna kórónaveiru.
Kjarninn 27. janúar 2020
Guðmundur hættur sem bæjarstjóri Ísafjarðarbæjar
Bæjarstjóri Ísafjarðarbæjar hefur látið af störfum. Ástæðan er ólík sýn hans og meirihluta bæjarstjórnar á verkefni á vettvangi sveitarstjórnarstigsins.
Kjarninn 27. janúar 2020
Þórður Snær Júlíusson
Lélegir kapítalistar hampa braski sem snilld
Kjarninn 27. janúar 2020
„Stöðvum tanngreiningar“ – Vilja fella þjónustusamning úr gildi
Nú stendur yfir undirskriftasöfnun þar sem skorað er á háskólaráð að standa vörð um mannréttindi flóttafólks og umsækjenda um alþjóðlega vernd með því að fella þjónustusamning HÍ við Útlendingastofnun úr gildi.
Kjarninn 27. janúar 2020
Kom eins og stormsveipur
Kobe Bryant var fyrirmynd ungra íþróttaiðkenda. Hann lagði sig fram um að tengjast fyrirmyndum í ólíkum íþróttagreinum, til að hafa jákvæð áhrif um allan heim. Körfuboltaheimurinn er í sjokki eftir andlát hans.
Kjarninn 27. janúar 2020
Hildur Guðnadóttir vann Grammy-verðlaun fyrir Chernobyl
Hildur Guðnadóttir bætti enn einum stórverðlaununum í sarpinn í kvöld þegar hún hlaut Grammy-verðlaun.
Kjarninn 26. janúar 2020
Landris hefur orðið vestan við fjallið Þorbjörn.
„Óvenju hratt“ landris vegna mögulegrar kvikusöfnunar við fjallið Þorbjörn
Land á Reykjanesi hefur risið um allt að tvo sentímetra á nokkrum dögum, jarðskjálftar hafa orðið og hefur óvissustigi nú verið lýst yfir. Síðast gaus á svæðinu á þrettándu öld. Íbúafundir verða haldnir á morgun.
Kjarninn 26. janúar 2020
Norrænir bankar í vandræðum með reksturinn
Neikvæðir vextir á Norðurlöndunum eru nú farnir að skapa vandamála fyrir banka á svæðinu. Stjórnandi hjá fjármálaeftirliti Danmerkur segir að framundan séu erfið rekstrarskilyrði fyrir banka.
Kjarninn 26. janúar 2020
Meira úr sama flokkiÁlit