Karolina Fund: Ætla að gera bestu þungarokksplötu Íslands

Skurk
Auglýsing

Platan Blóð­bragð með þung­arokks hljóm­sveit­inni Skurk er á­huga­vert verk­efni sem birt­ist á Karol­ina Fund um síð­ustu helgi. Hljóm­sveitin er að vinna að verk­efn­inu með Tón­list­ar­skóla Ak­ur­eyrar og kenn­ara skól­ans, Dan­íel Þor­steins­syni.



Auglýsing

Skurk gaf út geisla­diskinn Final Gift í júní 2014 og var sá diskur eins konar upp­gjör þeirra við for­tíð­ina. „Þegar við byrj­uðum aft­ur völdum því nokkur gömul lög frá tíma­bil­inu 1987-1993 og upp­færðum þau örlít­ið, en héldum dauða­haldi í and­ann sem ein­kenndi þetta frá­bæra tíma­bil í lífi okk­ar,” ­segir Hörður Hall­dórs­son, gít­ar­leik­ari hljóm­sveit­ar­inn­ar. Bandið er skip­að Guðna Kon­ráðs­syni sem syngur og spilar á gít­ar, Jóni Heið­ari Rún­ars­syni á bassa, og svo Krist­jáni B. Heið­ars­syni trommu­leik­ara, auk Harð­ar. Fljót­lega eftir útgáfu Final Gift voru með­limir Skurk komnir aftur í stúd­íó, nú til að ­taka upp nýtt efni. Fljót­lega varð ljóst að verk­efnið yrði tölu­vert stærra en ­upp­haf­lega var gert ráð fyr­ir. „Það sem átti að vera venju­legur tíu laga diskur ­með hefð­bund­inni þung­arokk­sveit er nú orðið stórt verk­efni sem hátt í þrjá­tíu tón­list­ar­menn og konur taka þátt í.“

Hvaðan kemur Skurk?

„Við erum frá Akur­eyri. Bandið var stofnað á síð­ustu öld, og hefur verið starf­andi síð­an, reyndar með rúm­lega tutt­ugu ára pásu. Mark­mið­ið var frá upp­hafi að spila þungt rokk, og spila hátt. Á fyrstu árunum sem við vorum starf­andi var meira en nóg um að vera í tón­list­ar­líf­inu fyrir norð­an, og ­fjöl­margar hljóm­sveitir og tón­list­ar­menn voru að stíga sín fyrstu skref og læra hver af öðr­um. Það má nefna Helga og hljóð­færa­leik­ar­ana, Baphomet - sem náðu ­góðum árangri á Mús­íktil­raunum ‘92, og hljóm­sveitir á borð við Tomb­sto­ne, Hún­ and­ar, Exit, Svörtu kagg­ana, Skrokka­band­ið, Uxorius frá Dal­vík og Pain frá­ Húsa­vík. 

Þarna voru ótal margir ung­lingar á tón­leikum og í hinum og þessum æf­inga­plássum, og margir þar á meðal sem síðan hafa gert mikið fyrir íslenska tón­list og sumir t.d. komið fram fyrir Íslands hönd í Eurovision. Það má því ­segja að Skurk hafi sprottið úr afar frjóum jarð­vegi tón­list­ar­menn­ingar sem var svo opin að allt var í raun leyfi­legt. Tón­leika­lífið var í miklum blóma á norð­ur­hjar­anum á þessum tíma, og lang­flestir tón­leikar vel sóttir og mik­il ­stemn­ing sem skap­að­ist. Hljóm­sveitir tóku sig saman og leigðu litlar rútur og keyrðu út um allt norð­ur­land til að spila fyrir nýja áhorf­end­ur. Eng­inn var að ­selja neitt, heldur sner­ist þetta ein­göngu um að spila pönk, rokk, þung­arokk, t­hrash metal og dauðarokk, og það eina sem leiddi böndin áfram var gleðin yfir­ að deila tón­list­inn­i.“



Hvar vinnið þið tón­list­ina?

„Þar sem Krist­ján býr í Mos­fellsbæ og við hinir skur­karar á Ak­ur­eyri þá eru æfing­arnar svo sem ekki marg­ar. Höddi sett­ist niður og fór að safna saman köflum og línum sem allir deildu á sam­eig­in­legum stað á net­inu í tvo til þrjá mán­uði, og smátt og smátt fóru lögin að taka á sig mynd. Þá tók Höddi upp gít­ar­inn og límdi þetta allt sam­an. Það var í raun furðu fljótt sem það urðu til nokkur lög. Svo haustið 2014 hitt­umst við í aðstöð­u ­þyrlu­skíða­fyr­ir­tæk­is­ins Arctic Heliski­ing í Skíða­dal, þar sem við stilltum upp­ hljóð­fær­unum og byrj­uðum að semja lögin saman út frá þessum beina­grindum sem komnar vor­u. Það var fárán­lega gaman að vera í þess­ari trufl­uðu nátt­úruperlu ­sem Skíða­dalur er, og í þess­ari frá­bæru aðstöðu Arctic Heliski­ing, og þurfa bara að hafa áhyggjur af því að spila þung­arokk.Umslag Blóðbragðs.

Þarna kláruðum við um helm­ing lag­anna og svo nokkrum vikum seinna fórum við norð­an­menn suður í Kópa­vog til­ hans Jak­obs í stúdíó GFG og sömdum og æfðum seinni hlut­ann. Við byrj­uðum svo strax eftir helg­ina að taka upp. Strax þá varð ljóst að við vildum hafa strengja­sveit ­með í nokkrum lög­um. Okkur þótti strax skemmti­leg hug­mynd að fá Tón­list­ar­skól­ann á Akur­eyri inn í verk­efn­ið. Við vildum að disk­ur­inn hefð­i eitt­hvað meira gildi en ein­göngu þung­arokk, og vildum deila þess­ari frá­bæru ­gleði sem það er að vera í stúd­íói og að taka upp tón­list. Það er fátt ­skemmti­legra og meira hvetj­andi en að spila og taka upp skemmti­lega tón­list í stúd­íói, og við vildum kynna þetta fyrir nem­endum Tón­list­ar­skól­ans. Það var ­virki­lega gaman hvað for­svars­menn skól­ans og kenn­arar tóku vel í þetta strax frá upp­hafi.

Við höfum fengið ótrú­legan stuðn­ing frá skól­anum öllum og þeim ­nem­endum sem hafa tekið þátt. Það er í raun með ótrú­legri fram­taks­semi og opn­um huga gagn­vart verk­efn­inu sem það hefur tek­ist að bræða saman þessa frá­bæru blöndu þung­arokks og klassíkrar tón­list­ar. Þarna má helst nefna Hauk Pálma­son að­stoð­ar­skóla­stjóra. Dan­íel Þor­steins­son píanisti og hljóm­sveit­ar­stjóri ­skóla­hljóm­sveit­ar­innar hefur einnig reynst okkur stoð og stytta. Hann hefur í raun unnið tón­list­ina með okkur í frá upp­hafi og hefur komið með ótrú­lega mik­ið inn í band­ið. Upp­tök­urnar fara að mestu fram í Kópa­vogi í Stúdíó GFG en ­strengir og kórar eru svo teknir upp á Akur­eyri af Hauki.“



Hvað er það við þung­arokk sem kallar svona á ykk­ur?

„Það er erfitt að útskýra það í fáum orð­um. Við heill­uð­um­st allir snemma af kraft­inum og orkunni sem fylgir þess­ari tón­list­ar­stefnu, og fundum þar eitt­hvað sem smell pass­aði við ung­lings­hug­ann sem var í mót­un. Hljóm­sveitir á borð við Metall­ica, Ant­hrax, Iron Maiden, Sepultura og Overk­ill áttu stóran þátt í að vinna okkur á sitt band. Fyrir marga er þung­arokk frekar ó­að­gengi­legt, þó almenn­ings­á­litið hafi reyndar breyst mikið hér á landi á síð­ustu árum, en fyrir okkur sem lifum og hrærumst í þessu er það bæð­i aggresjónin og meló­díurnar sem snerta ein­hverja strengi. Þung­arokk hefur löng­um ein­kennst af miklum and­stæð­um, þar sem hljóm­sveitir nýta sér bæði ang­ur­vær­ar lag­línur og svo þennan gíf­ur­lega kraft sem skap­ast þegar það koma sam­an­ raf­magns­gít­arar og háværar tromm­ur. Svo er það vin­átt­an, hjálp­semin og bræðra­lagið sem hefur ein­kennst þung­arokk­ið, enda er þetta fyrir marga lífstill ­meira en bara áhugamál. And­inn í þung­arokk­inu hefur alltaf verið afar vin­sam­leg­ur, öfugt við það sem oft er hald­ið. Það eru meira að segja til­ ný­legar rann­sóknir sem hreint út sanna að fólk sem hlustar á þung­arokk sé lík­legra til að vera rólyndis mann­eskj­ur. Ekki má heldur gleyma slag­orði Eistna­flugs, ­sem segir ein­fald­lega: „Það er bannað að vera fávit­i!”. Það má því kannski bara ­segja að þung­arokk geri okkur að betri mönn­um.“

Hvert stefnið þið?

„Við ætlum að gefa út þessa plötu okk­ar, Blóð­bragð, og ger­a hana eins vel út garði og mögu­legt er. Við setjum í raun stefn­una á að ger­a bestu þung­arokks­plötu sem komið hefur út á Íslandi. Við setjum markið afar hátt, og vitum að það eru ófáar útgáfur sem við erum að miða okkur við. Hvort okkur tekst ætl­un­ar­verkið geta aðrir bara dæmt um, en kannski er það ekki að­al­málið þegar allt kemur til alls, enda er smekkur fólks svo mis­mun­andi, við ­förum úr hljóð­ver­inu vit­andi það að við lögðum allt í þetta verk­efni. Við von­um að fólk styðji verk­efnið og heiti á okkur á Karol­ina Fund, svo við eig­um auð­veld­ara með að klára ferl­ið. Við vonum svo auð­vitað að þegar platan kemur út muni hún hafa sömu áhrif á ein­hverja og við upp­lifðum í byrj­un, og kynni því ­fólk fyrir þess­ari tón­list­ar­stefnu og öllu því jákvæða sem henni fylg­ir. Við ætlum svo að halda ótrauðir áfram og spila á tón­leikum og halda áfram að semja ­skemmti­lega tón­list. Já, og svo er alltaf mark­miðið að verða heims­frægir, er það ekki?“

Verk­efnið er að finna hér.

Meira úr sama flokkiFólk
None