Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Besti vinur barnanna

Gudrun-Eva-litmynd-2014.jpg
Auglýsing

Þor­geir Tryggva­son, Toggi, mun sinna bókaum­fjöllun fyrir Kjarn­ann fram að jólum en margar bækur eru að koma út þessa dag­ana. Jóla­bóka­flóðið nær svo hámarki í des­em­ber.

Guð­rún Eva Mínervu­dóttir

Englaryk

Auglýsing

Höf­und­ur: Guð­rún Eva Mínervu­dóttir

Útgef­andi: JPV

EnglarykÞegar trú­mál eru til umræðu erum við orðin vön tryll­ingi. Face­book-froðu­fell­ingum og gagn­kvæmum ásök­unum um óheil­indi og heimsku. Fyr­ir­litn­ingu á báða bóga. Að ógleymdri hinum þreyt­andi und­ir­liggj­andi deilum um hvor aðil­inn sé minni máttar og eigi undir högg að sækja. Sums­staðar flýtur blóð í boði þess­ara deilna.

Fyrir nú utan þann trú­ar­lega vinkil sem er á átök­unum á stærstu víg­völlum nútím­ans, þó aftur megi ríf­ast um hvort hann er rótin eða felu­lit­irn­ir.

Það er kannski þess vegna sem hin lág­væra stemm­ing Englaryks Guð­rúnar Evu Mínervu­dóttur – tíð­inda­leysi jafn­vel – kemur manni á óvart og veldur jafn­vel dálitlum von­brigð­um. Það gekk til dæmis öllu meira á í síð­ustu bók um trú­ar­deilur í Stykk­is­hólmi, þegar sumir vildu nota sem úti­kamar nesið sem aðrir höfðu helgað guði sín­um.

Það tekur smá stund að stilla við­tæk­ið, eig­in­lega komst þessi les­andi varla í almenni­legt sam­band við bók­ina fyrr en að henni les­inni. Því hún neitar að fara.

Við erum stödd í fjöl­skyldu í lág­semmdri krísu, sem þyk­ist vera hástemmd. Í Stykk­is­hólmi. Dóttirin Alma, á ferm­ing­ar­aldr­in­um, hefur fengið vitr­un. Jesú birt­ist henni þar sem hún hafði orðið við­skila við fjöl­skyldu sína í sum­ar­fríi í Cad­iz. Síðan reynir hún að fylgja í fót­spor hans, og fyrir utan ein­staka predik­anir og rifr­ildi við útbrunn­inn prest­inn í ferm­ing­ar­fræðsl­unni hefur hún stigið væg­ast sagt rót­tækt skref. Svo rót­tækt að fjöl­skyldan leggst á bekk hjá fjöl­skyldusál­fræð­ingi í Reykja­vík.

Þarna er kom­inn sögurammi og form sem Guð­rún fer vel með, nýtir en lætur aldrei taka af sér ráð­in. Við fylgj­umst með brasi og hugs­unum allra fjöl­skyldu­með­lima (for­eldr­ar, eldri hálf­bróð­ir, yngri bróðir og Alma sjálf) auk þess sem við fylgj­umst með heim­sóknum þeirra hjá Snæ­fríði, sem reyndar teng­ist fjöl­skyld­unni sjálf, á máta sem verður að telj­ast á gráa sið­ferð­is­svæð­inu fyrir þerapista.

Og svo gengur lífið fyrst og fremst sinn vana­gang. Þetta er bæði mjög venju­leg og óvenju­leg fjöl­skylda, og þó svo það séu áreynslu­punktar í henni þá gæti ég trúað að ansi margir væru til­búnir að skipta við hana. Hlutir jafna sig, fólk talar sam­an, nýtur sam­vist­anna. Lífið gengur sinn gang. Þrátt fyrir Jesú, eða kannski á hans veg­um, eng­inn veit. Nema þá Alma. Eða kannski einmitt ekki hún.

Öllu þessu segir Guð­rún Eva frá af yfir­vegun hins flinka höf­und­ar. Eins og henni gæti ekki verið meira sama um vænt­ingar les­end­ans til höf­undar hryll­ings­leik­húss­ins í Yosoy eða kyn­lífs­dúkku­smiðs­ins í Skap­ar­an­um. Hún er með sínu fólki í Stykk­is­hólmi, fylgist með hvunn­dags­bjástri þess og nún­ingnum sem vitrun dótt­ur­innar skap­ar, en alls ekki bara því. Allir fá sitt pláss, sín verk­efni, sína leið í gegnum þessa daga. Þetta er allt mjög sann­fær­andi og Guð­rún Eva vinnur vel með sína “„lík­am­leg­u“, manni liggur við að segja „líf­eðl­is­fræði­legu“ nálgun á til­finn­ing­ar:

Sár­indin og von­leysið þrengdu að önd­un­ar­vegi hennar innan frá, eins og háls­bólga. (bls. 73)

Það fauk í hann en að gerð­ist svo sjaldan að hann vissi varla hvaða til­finn­ing það var; þessi málm­kenndi, storkn­andi hiti sem vall um brjóst og höf­uð. (bls. 114)

Sögu­sviðið er vel valið og það er afrek að lýsa og nýta sér and­rúms­loft og lífs­hætti smá­bæj­ar­ins jafn sann­fær­andi en þó klisju­frítt og hér er gert. Englaryk er ljúf bók um lág­stemmd svör við stærstu spurn­ing­un­um.

Upphafið - Árstíðaljóð
Safnað fyrir fimmtu ljóðarbók Gunnhildar Þórðardóttur.
Kjarninn 18. ágúst 2019
Guðlaugur Þór Þórðarson
Rúmar 16 milljónir í aðkeypta ráðgjöf og álit vegna þriðja orkupakkans
Kostnaður vegna innlendrar ráðgjafar og álita nemur rúmlega 7,6 milljónum króna og erlends tæpum 8,5 milljónum króna.
Kjarninn 18. ágúst 2019
Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra.
Sex ríkisforstjórar með hærri laun en forsætisráðherra
Laun bankastjóra Landsbankans hafa hækkað mest allra ríkisforstjóra, eða um 82 prósent, frá því að bankaráð bankans tók yfir ákvörðun um launakjör hans. Átta ríkisforstjórar eru með hærri laun en flestir ráðherrar.
Kjarninn 18. ágúst 2019
Vilja steypa Boris Johnson af stóli
Breska stjórnarandstaðan leitar nú að nýjum þingmanni sem gæti orðið forsætisráðherra Bretlands í stað Borisar Johnson. Jeremy Corbyn telur sig vera manninn í verkið, en ekki eru allir innan stjórnarandstöðunnar á sama máli.
Kjarninn 18. ágúst 2019
Draumur um landakaup
Einhverjir hafa kannski, til öryggis, litið á dagatalið sl. föstudag þegar fréttir bárust af því að Bandaríkjaforseti hefði viðrað þá hugmynd að kaupa Grænland. Þetta var þó ekki aprílgabb og ekki í fyrsta skipti sem þessi hugmynd skýtur upp kollinum.
Kjarninn 18. ágúst 2019
Katrín Jakobsdóttir
Ok skiptir heiminn máli
Kjarninn 17. ágúst 2019
Peningastefnunefnd í tíu ár
Gylfi Zoega segir að framtíðin muni leiða í ljós hvort áfram takist að ná góðum árangri eins og hafi verið gert með peningastefnu síðustu 10 ára á Íslandi en reynslan síðasta áratuginn sé samt staðfesting þess að það sé hægt ef vilji sé fyrir hendi.
Kjarninn 17. ágúst 2019
Gunnar Hólmsteinn Ársælsson
Nýir tímar á Norðurslóðum?
Kjarninn 17. ágúst 2019
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None