Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Karolina Fund: Kostnaðarsöm umgjörð á leikriti eftir Beckett

samuel-beckett-3-bl--rri-og-minni-1024x767.jpg
Auglýsing

Leik­hóp­ur­inn Svip­ir, hafa haf­ist handa við að svið­setja Enda­tafl eftir Samuel Beckett, sem er annað hans fræg­asta leik­rit. Kristín Jóhann­es­dóttir stýrir hópnum með aðstoð skálds­ins og drama­t­úrgs­ins, Sig­urðar Páls­son­ar. Leik­arar eru meðal ann­ars Þor­steinn Bach­mann, Þór Tul­inius og Harpa Arn­ar­dótt­ir. Þór­unn María Jóns­dóttir sér um bún­inga, en Kristín hannar leik­mynd. Hall­dór Örn Ósk­ars­son er ljósa­hönn­uð­ur. Frum­sýn­ing er áætluð í byrjun maí í Tjarn­ar­bíó. Umgjörðin er kostn­að­ar­söm og því eru þau að leita til almenn­ings um að for­kaupa miða á sýn­ing­una til þess að aðstoða þau við að fjár­magna sviðs­mynd verks­ins.

Við tókum Þór Tul­inius tali.

Full ástæða til að dusta rykið af meist­ara­stykki



Segðu okkur frá leik­sýn­ing­unni Enda­tafl. Hvers vegna ákváðuð þið að setja það á svið?

Enda­tafl ásamt Beðið eftir Godot er það verk sem haldið hefur nafni Nóbelskálds­ins írska hvað mest á lofti. Það hefur aðeins verið sýnt tvisvar á Íslandi áður og síð­ast fyrir næstum þrjá­tíu árum, svo okkur í leik­hópnum Svipum fannst full ástæða til að dusta rykið af þessu meist­ara­stykki. Harpa Arn­ar­dóttir og ég sendum inn umsókn til Mennta­mála­ráðu­neyt­is­ins og erum þakk­lát fyrir að hafa hlotið styrk úr þeim ranni. Síðan hefur hver stór­stjarnan á fætur annarri lað­ast að verk­efn­inu. Kristín Jóhann­es­dóttir leik­stýr­ir, Sig­urður Páls­son er ráðu­naut­ur, Þor­steinn Bach­mann bregður sér í aðal­hlut­verk­ið, Hamm, ég leik Clov, Harpa er Nell, Þór­unn María Jóns­dóttir sér um bún­inga og Hall­dór Örn Ósk­ars­son um ljós. Við erum með frá­bært lið í öllum póst­um, því allir vilja vinna með Beckett."

Auglýsing

https://vi­meo.com/120701522

„Enda­tafl er talið til absúr­dverka en eins og títt er um leik­rit úr þeim flokki er það barma­fullt af fárán­leikakímni. Eins og skáld­bróðir hans Tsjék­hov, vildi Beckett að leik­verk hans vektu kátínu en ekki þann drunga, sem margir vilja sjá í þeim. Enda­tafl er nefni­lega eins og öll leik­rit Becketts leik­ur, leikur að leik­húsi, leikur per­són­anna við hvor aðra, leikur til að leika á tím­ann, til að leika á líf­ið, sem væri óbæri­legt ef ekki væri fyrir leik­inn og þótt það fáist við fánýti til­ver­unnar betur en nokkur önnur leik­verk gera, þá fjallar það með hjart­an­legri kímni og djúpri hlýju um ódrep­andi hvöt manns­ins til að halda samt áfram, gef­ast aldrei upp, jafn­vel þótt hann sé löngu búinn að gef­ast upp. Þeir sem þekkja til Enda­tafls muna vænt­an­lega helst eftir aldr­aða par­inu; þau búa í sitt hvorri rusla­tunn­unni, sem hefur verið komið þannig fyrir að það er akkúrat nógu mikil fjar­lægð á milli þeirra svo að gömlu hjónin ná ekki að kyss­ast. Þeirra senur eru óborg­an­lega kómískar ..., eða réttar væri kannski að segja tragík­ó­mískar, því sam­hliða glettn­inni er auð­vitað stór og djúpur und­ir­tónn."

Í skugga þrúg­andi ógnar



Okkur finnst verkið eiga sterkt erindi í dag og sjáum í því við­vörun til okkar um ástand heims­ins og hvert við stefnum í lofts­lags­mál­um. Það er álit manna að fyrir akkúrat sex­tíu árum, eða 1955, hafi Beckett byrjað að kokka Enda­tafl upp í kolli sínum eftir ótrú­legar vin­sældir Beðið eftir Godot sem frum­sýnt var í París 1953. Enda­tafl ber þess merki að hafa orðið til í skugga þrúg­andi ógnar og lýsir heimi þar sem allt líf er á hverf­anda hveli eftir miklar ham­far­ir. Sú ógn sem vofði yfir heim­inum 1955 var kjarn­orku­vá­in, en í dag, 2015, er það umhverf­is­vá­in, eins og allir vita auð­vit­að, en vilja samt helst gleyma. Við erum mjög spennt fyrir þess­ari lesn­ingu leik­stjór­ans á verk­inu, sem sagt að leggja áherslu á umhverf­is­mál­in, og eins með frá­bæra leik­mynd­arpæl­ingu sem Kristín kom með. Við erum búin að setja í gang söfnun á Karol­ina Fund fyrir leik­mynd­inni og fyrir því sem vantar uppá til að við getum gert verkinu þau skil sem Beckett og áhorf­endur okkar eiga skil­ið. Þrátt fyrir vel­vilja styrkt­ar­að­ila erum við ennþá fjár­þurfi, því leik­listin lifir ekki á and­anum ein­um, hún kostar líka pen­inga.

Hægt er að skoða verk­efnið nánar og leggja því lið hér

 

Segir ríkasta hlutann kerfisbundið nýta sér glufur til að borga ekki skatta
Formaður VR segir að grunnstefið í baráttu verkalýðsfélaganna sé að laga stöðu þeirra sem nái ekki endum saman. Það þurfi kerfisbreytingar og hægt sé að búa til svigrúm til aðgerða með því að koma í veg fyrir 100 milljarða króna skattsvik.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Hallgerður Hauksdóttir
Óverjandi herferð gegn hvölum
Kjarninn 23. febrúar 2019
Hæfileikar eru alls staðar en tækifærin ekki
Fjöldi alþjóðlegra samtaka og einstaklinga hefur barist fyrir því að auka fjölbreytni og sýnileika minnihlutahópa innan hugbúnaðar- og tæknigeirans. Ein þeirra er Sheree Atcheson en hún hefur vakið athygli á alþjóðlegum vettvangi fyrir frumkvöðlavinnu.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Hefur ekki orðið var við mikla eftirspurn eftir íslenskum stjórnendum á alþjóðavettvangi
Ragnar Þór Ingólfsson, formaður VR, segir verkalýðsfélögin geta bent á hinar miklu hækkanir sem ráðamenn og bankastjórar hafi tekið sér þegar þeir ræða við sína félagsmenn um átök á vinnumarkaði.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Klikkið
Klikkið
Réttindi fatlaðs fólks - Viðtal við Sigurjón Unnar Sveinsson
Kjarninn 23. febrúar 2019
„Líkamar intersex fólks eru ekki mistök sem þarf að leiðrétta“
Samtökin Amnesty International skora á íslensk stjórnvöld að tryggja og vernda jafna meðferð einstaklinga með ódæmigerð líffræðileg kyneinkenni, bæði í lögum og framkvæmd. Yfir 68 börn fæðast hér á landi með ódæmigerð kyneinkenni á hverju ári.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Óútskýrt hvers vegna aðalfundi Íslandspósts var frestað
Íslandspóstur er í eigu ríkisins, en rekstur fyrirtækisins hefur gengið erfiðlega að undanförnu.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Viðar Freyr Guðmundsson
Mikill er máttur minnihlutans
Leslistinn 23. febrúar 2019
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None