Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: Belfast

DSCF3827-1.jpg
Auglýsing

Skálmöld er nú á tæp­lega 7 vikna túr um Evr­ópu. Dag­arnir eru afskap­lega við­burða­ríkir og aðstæður oft afskap­lega skemmti­leg­ar. Snæ­björn, bassa­leik­ari og texta­höf­undur sveit­ar­inn­ar, heldur úti dag­legu bloggi á vef Kjarn­ans þar sem hann lýsir hinu goð­sagna­kennda rokk­ara­lífi. Táfýla, blóð, sviti, tár og auð­vitað rokk & ról beint í æð.

Klukkan er 2.58. Hér er partý, hinar rút­urnar eru farnar og við þeir einu sem hafa ákveðið að hafa næt­ur­setu. Þessi dagur var ekk­ert minna en alger­lega stór­kost­leg­ur! Þessi færsla rit­ast eins og hún kem­ur. Ég tek um það bil 75% ábyrgð á því sem á eftir fer.

DSCF3825 copy Tón­list­ar­kenn­ar­inn Gunnar Ben, fylgist hér með stöðu mála.

Auglýsing

Árið 2011 var fyrsta árið sem Skálmöld túraði af ein­hverri alvöru um Evr­ópu. Þá ferð­uð­umst við með 5 öðrum böndum og mynd­uðum tengsl sem rofna seint. Eitt af þessum böndum var Finn­troll, með þeim túruðum við aftur í fyrra og eftir það fengum við lung­ann af þeim félögum í heim­sókn til Íslands. Bara svona í frí. Það var gam­an. Annað band af þeim túr var Arkona sem við erum svo aftur að túra með núna. Rússar af bestu gerð, gefa ekki mikið af sér við fyrstu kynni en svo miklu mun meira eftir því sem á líð­ur. Eftir því sem lengra dregur á þennan túr sýna þau af sér svo mik­inn höfð­ings­skap að mann setur hálf­hljóð­an. Svip­leysi og hæg­lyndi eru vissu­lega þeirra ær og kýr en þegar á reynir er þetta fólk sem meinar það sem það seg­ir. Það fáa sem það seg­ir.

Þriðja bandið sem við kynnt­umst á umræddum túr árið 2011 var sjó­ræn­ingja­metal­bandið Alestorm. Þar fara fimm drengir sem finnst gaman að vera í hljóm­sveit. Okkur kom óskap­lega vel saman þá en höfum ekki hist síð­an. Okkur bassa­leik­ara band­ins kom alveg sér­lega vel saman og við höfum haldið sam­bandi. Sá heitir Gar­eth, gengur dags dag­lega undir gælu­nafn­inu Gazz, og er búsetur í Belfast. Og þar spil­uðum við einmitt í dag. Gazz hafði spottað það fyrir mörgum vikum að hér myndum við spila í dag, löngu á undan mér. Hann sendi mér línu yfir alnetið þá um leið og lof­aði mér að hann skyldi sýna alla sína mögu­legu gest­risni er við kæmum hing­að. Og við það stóð hann. Heldur bet­ur.

Ferju­ferðin yfir til Norð­ur­-Ír­lands var svo sem tíð­inda­laus. Við þurftum auð­vitað að rífa okkur úr koju á afskap­lega ólík­legum tíma til þess eins að sitja upp­réttir á leið yfir. Ferðin tók kannski tæpa 3 tíma, sjó­veður alls ekki frá­bært, en vit­an­lega löð­ur­mann­legt verk­efni fyrir jafn­sjó­aðan hvala­skoð­un­ar­gæd og mig sjálf­an. Ekki er ég viss um að alvöru sjó­menn myndu gefa mikið út á þessa sjó­reynslu mína, en ég taldi mig þó fremur hressan meðan aðrir hálf­móktu í sæt­un­um. Um leið og ferjan snerti land kastaði ég mér í koju og reyndi að græða eins mik­inn svefn og ég gat.

Vekjara­klukkan hringdi um hálf12 og ég náði að rífa mig á lappir um 20 mín­útum seinna. Ég var alveg hel­ryðg­aður en lagði ótrauður í hann og rölti stefnu­laust til að finna net­kaffi og þannig sam­band við Gazz. Ég tók fyrst hægri beygju og síðan vistri. Þar fann ég hrað­banka fyrir slysni og var þá enn að remb­ast við að opna aug­un. Pen­ing­arnir runnu út úr mask­ín­unni, ég reif þá úr rauf­inni, pakk­aði í veskið mitt og tók slembi­stefnu til vinstri. Og þá sé ég Gazz. Bara svona rölt­andi eftir gang­stétt­inni. Við höfðum jú ætlað að hittast, en til Belfast hef ég aldrei kom­ið, og reyndar aldrei til Norð­ur­-Ír­lands, og vissi ekk­ert hvar ég var. Þessir end­ur­fundir voru sér­lega sæt­ir.

Dag­ur­inn í dag fór svo bara í að skoða þessa stór­fal­legu borg. Það er ótrú­legt að ímynda sér að fyrir svo óskap­lega stuttu síðan hafi geysað stríðs­á­stand. Við fengum svona snar­túr um umhverf­ið, sáum hvar Titanic hafið var byggt á sínum tíma og alls­kon­ar. Þetta tók pass­legan tíma, og svo fórum við á pöbb­inn. Þar drukkum við, rifj­uðum upp sögur og bjuggum til nýj­ar. En ég er að gleyma einu.

Við litríkan vegg. Við lit­ríkan vegg.

Á leið niður í bæ komum við við heima hjá Gazz og þar settum við í vél. Sjálf­sögð þæg­indi á borð við þvotta­vélar og þrifa­að­stöðu verða að vinum í eyði­mörk­inni á svona túr­um. Plast­pok­inn sem ég hef verið að safna í frá byrjun var óþægi­lega þung­ur, og mest af svita. Ógeðs­legum svita. Gazz býr með vin­konu sinni og hún tók á sig að þvo og þurrka af okkur í dag. Ef ég ætti ekki von á barni hefði ég beðið um hönd henn­ar. Hér í rút­unni brakar allt þegar menn hreyfa sig, því­lík hrein­indi eru í hverju horni. Og þessu ævin­týri var alls ekki lok­ið.

Eftir pöbb­aröltið héldum við á venjúið til sánd­tékks. Það gekk mjög vel, sal­ur­inn góð­ur, fólkið með á nót­unum og allt ein­stak­lega auð­velt eftir nokkra Guinness. Klukku­tíma síðar var svo blásið til tón­leika sem gengu ljóm­andi. Sándið var frá­bært, við spil­uðum afskap­lega vel og allt eins og best verður á kosið nema hve fólks­fjöld­inn var alls ekki næg­ur. Við náðum þó upp ágætri stemn­ingu og komum sáttir af sviði. Við urðum svo enn sátt­ari þegar í ljós kom að hin böndin spil­uðu fyrir síst fleiri. Svona er þetta víst bara í Belfast segir Gazz. Hér búa fáir og enn færri mæta á tón­leika. Fáir segir hann. Hér búa um það bil jafn­margir og á Íslandi.

Trommari Alestorm mætti líka á tón­leika. Sá heitir Peter og er álíka meist­ara­snill­ingur og Gazz. Því­lík gleði að hitta þessa menn á ný. Eftir gigg rót­uðum við dót­inu okkar í kerruna í snatri og eftir það héldum við þrír, ég, Gar­eth og Flex, í þvotta­vélar­átt til að ná í það sem út af stóð af óhreinatauinu. Þar var allt meyj­ar­hreint og sam­an­brot­ið. Ég mis­not­aði aðstöð­una enn frekar og laum­aði mér í sturtu. Mig grunar að ég hafi tæmt alla lík­ams­hreinsi­efna­brús­ana hans Gazz. Þetta var unaður og ég sit ég tand­ur­hreinn og skrifa þessa færslu.

Klukkan er 3.36. Hinar rút­urnar eru farnar en við ætlum að hinkra þar til 10 í fyrra­mál­ið. Á morgun spilum við í Dublin og þangað er ekki nema kannski tveggja tíma akst­ur. Kvöldið leyst­ist upp í fyll­erí, kannski mögu­lega fyrir okkar sakir, en það gat af sér alls­konar skemmti­legt trúnó. Þetta er skemmti­legur túr og með okkur fullt af alls­konar skemmti­legu fólki.

Það skemmti­leg­asta er þó að Gar­eth ætlar senni­lega að lauma sér í auka­koj­una og fylgja okkur til Dublin. Hann, Jón og Baldur eru hér fyrir utan rút­una að rök­ræða þetta allt sam­an, Gunni er að brasa eitt­hvað mis­gáfu­legt hér fyrir innan og er á nátt­föt­un­um, hinir eru í koju. Nú hætti ég að skrifa. Ég ætla að leggja öll mögu­leg lóð á skál­arnar og lokka Gazz inn í rút­una.

Þetta var frá­bær dag­ur.

Meist­ara­legt dags­ins: Að hitta gamla vini.

Sköll dags­ins: Í Belfast lokar allt klukkan eitt um helg­ar. Ég er svang­ur.

Í upphafi árs 2020

Við á Kjarnanum göngum bjartsýn og einbeitt inn í nýtt ár og þökkum lesendum fyrir það traust sem þeir sýna með því að styrkja Kjarnann. 

Frjáls framlög frá lesendum hafa vaxið jafnt og þétt síðustu árin og eru mikilvæg tekjustoð undir reksturinn. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni og greina kjarnann frá hisminu. 

Við tökum hlutverk okkar sem fjölmiðill í þjónustu almennings alvarlega. Kjarninn birti 409 fréttaskýringar og 2.367 fréttir á árinu 2019. Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar, stærstur hluti þeirra aðsendar greinar. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Erlendum ríkisborgurum sem ákveða að búa á Íslandi hefur fjölgað gríðarlega hratt á undanförnum árum.
Fjórði hver íbúi á Suðurnesjum útlendingur
Tveir af hverjum þremur erlendum ríkisborgurum sem búa á Íslandi búa á höfuðborgarsvæðinu. Þrír af hverjum fjórum þeirra búa annað hvort þar eða á Suðurnesjunum. Það sveitarfélag sem er með lægst hlutfall útlendinga er einungis með einn útlending á skrá.
Kjarninn 21. janúar 2020
Reynt að múta lögreglumanni í Namibíu
Spillingarlögreglan hefur handtekið mann, sem reyndi að hindra framgang réttvísinnar við rannsókn á Samherjaskjölunum.
Kjarninn 21. janúar 2020
Friðrik Rafnsson
Lestur er leikfimi hugans
Kjarninn 21. janúar 2020
„Lúalegt bragð“ að ala á samviskubiti foreldra
Kvenréttindafélag Íslands hefur sent borgarráði opið bréf vegna fyrirhugaðrar styttingar opnunartíma leikskóla í Reykjavíkurborg.
Kjarninn 21. janúar 2020
Þorgerður spyr Katrínu um hverjar skaðabótakröfur stórútgerðarinnar séu
Búið er að leggja fram skriflega fyrirspurn til forsætisráðherra um hversu háa upphæð stórútgerðir eru að krefja íslenska ríkið vegna úthlutunar á makrílkvóta. Kjarninn óskaði fyrst eftir þeim upplýsingum í fyrrasumar en ríkið vill ekki afhenda þær.
Kjarninn 21. janúar 2020
Rúmur hálfur milljarður í utanlandsferðir þingmanna og forseta þingsins á tíu árum
Rúmar 60 milljónir fóru í utanlandsferðir embættis forseta Alþingis og þingmanna árið 2018. Kostnaðurinn var minnstur árið 2009 – rétt eftir hrun.
Kjarninn 21. janúar 2020
Ólafur Örn Nielsen ráðinn aðstoðarforstjóri Opinna kerfa
Nýir fjárfestar komu að Opnum kerfum í fyrra og hana nú ráðið bæði nýjan forstjóra og aðstoðarforstjóra.
Kjarninn 21. janúar 2020
Auður ríkustu konu Afríku byggður á arðráni fátækrar þjóðar
Frá Angóla og víða um Afríku, Evrópu og Mið-Austurlönd, liggur flókið net fjárfestinga í bönkum, olíu, sementi, fjarskiptum, fjölmiðlum og demöntum. Ríkasta kona Afríku segist hafa byggt þetta ævintýralega viðskiptaveldi sitt upp á eigin verðleikum.
Kjarninn 21. janúar 2020
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None