Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: Vín

DSCF3973-copy.jpg
Auglýsing

Skálmöld er nú á tæp­lega 7 vikna túr um Evr­ópu. Dag­arnir eru afskap­lega við­burða­ríkir og aðstæður oft afskap­lega skemmti­leg­ar. Snæ­björn, bassa­leik­ari og texta­höf­undur sveit­ar­inn­ar, heldur úti dag­legu bloggi á vef Kjarn­ans þar sem hann lýsir hinu goð­sagna­kennda rokk­ara­lífi. Táfýla, blóð, sviti, tár og auð­vitað rokk & ról beint í æð.

Ég fór bara að sofa í gær. Ég var senni­lega í pínu fýlu. Ég horfði á hálfa bíó­mynd, bíll­inn fór af stað, ég meik­aði ekki meira, tók af mér hedd­fón­ana og fór að sofa. Það síð­asta sem ég heyrði var að Flexi sagði „Kan­i!“ með þjósti. Ég fékk svo að vita í dag að hann hefði fallið með einum slag. Halli greyið fékk óverð­skuldað á daskinn.

Ég vakn­aði við umrót rétt um tíu í morg­un. Ég hafði heyrt ávæn­ing af því að Halli ætl­aði að leiða þá sem vildu í borg­ar­kirkju­garð­inn. Ég vakn­aði fyrir slysni, búinn að sofa nógu lengi og reif mig upp. Því bet­ur. Við héldum fimm á vit ævin­týranna, ég, Halli, Jón, Þrá­inn og Bald­ur. Við höfum spilað hér áður og þekktum því leið­ina niður í sið­menn­ing­una. Svo sem ekki mið­bæ­inn en nánastu versl­un­ar­göt­una í það minnsta. Það var það eina sem ég hafði séð af Vín­ar­borg. Þangað til í dag.

Auglýsing

Við fengum okkur kaffi á lókal konditorí. Það var alveg ljóm­andi og ég enn að vakna. Eftir það fundum við út úr sam­göngum og tókum spor­vagn­inn til kirkju­garðs­ins. Þar röltum við svo inn til að hitta meist­ar­ana. Við þurftum ekki að labba lengi. Þarna lágu þeir í hnapp, Strauss, Brahms og auð­vitað meist­ari Beet­hoven. Og mitt á milli þeirra minn­is­varði um Moz­art sem var graf­inn í fjölda­gröf og öllum týnd­ur. Fyr­ir­fram hefði ég ekki talið að þetta yrði svona áhrifa­mikið en þetta var eig­in­lega alveg osom. Senni­lega hefur það eitt­hvað með upp­eldið að gera því á æsku­heiml­inu var heil­mikið gert með þessa kalla, og þetta varð heil­mikil andakt. Ekki skemmdi fyrir að Halli er útlærður í þessu öllu saman og gat sagt okkur svona upp og ofan. Skammt frá voru allir hinir Strauss­arnir og svo alls­konar menn sem ég get ekki nefnt núna en leið­ang­urs­stjóri fræddi okkur um jafn­óð­um. Vissu­lega bara risa­stórir steinar á gras­bölum en í senn yfir­þyrm­andi hluti af sög­unni. Þetta var gam­an.

Og svo heim­sóttum við Falco. Aust­ur­ríska popp­stirnið sem lét lífið svip­lega rétt fyrir alda­mót. Rock Me Ama­deus og Der Kommisar eru kannski svona fljótt á litið ekki á pari við níundu sin­fón­í­una en heima­menn eru ekk­ert endi­lega sam­mála. Afskap­lega stíliserað leiði sem senni­lega kemur ekki til með að stand­ast tím­ans tönn, en engu að síður gam­an. Ég not­aði tæki­færið og klæddi mig í sokka sem ég hafði keypt skammt frá bak­arí­inu. Ég er full­bú­inn fyrir þessa fáu daga sem eftir eru.

Jón Geir trommari, kominn upp við vegg. Jón Geir trommari, kom­inn upp við vegg.

Eftir þessa stór­kost­legu menn­ing­ar­ferð tókum við spor­vagn­inn til baka og síðan neð­an­jarð­ar­lest­ina niður í bæ. Við stigum upp hjá voða­legri kirkju sem við skoð­uðum í svip, bæði að innan og utan. Og þá vorum við orðnir svang­ir. Halli átti þennan dag skuld­lausan og leit­aði uppi mat á Trip Advis­or. Rif. Aftur rif. Og núna bestu rif í heimi. Við fórum á rifja­stað­inn í Vín og þar voru rif. Ég pant­aði mér metra af rifj­um. Jájá, það var á mat­seðl­in­um. Metri. Og ég át hann all­an. Strák­arnir fóru aðeins flókn­ari leið að þessu sama en við höfum senni­lega étið fimm metra í heild­ina. Og almátt­ugur hversu gott þetta var. Rifin í gær voru djók miðað við þessa meist­ara­snilld. Ég væri alveg til í að koma aftur hingað bara vegna rifj­anna. Við bræður héldum svo upp á venjú og hinir komu í humátt.

Þegar við spil­uðum hér í fyrra fóru tíma­setn­ingar út um þúf­ur. Tón­leik­arnir voru sum sé aug­lýstir hálf­tíma eftir að við byrj­uðum að spila. Og svo ég drepi á bloggi síð­asta árs:

„Á gigg­inu sjálfu voru nokkur vin­veitt and­lit, þar á meðal Stefán nokkur Jóns­son, Jabbar blaks­ins eins og hann hefur verið kall­að­ur. Stefán er Aðal­dæl­ingur og er á flakki um álf­una einn síns liðs, frétti af ferðum okkar og tíma­setti dvöl sína hér í sam­hengi við það. Afbragðs­menni og gaman að hitta hann. Að því sögðu voru ekki mikið fleiri í salnum þegar við hófum leika, kannski á að giska 7 manns. Það heldur skán­aði þegar á leið og örugg­lega um 100 manns þegar giggi lauk, en lang­fá­mennastu tón­leikar okkar til þessa. Þetta kom mönnum á óvart því for­sala hafði gengið ágæt­lega og von á hús­fylli. Þetta skýrð­ist þó áðan þegar í ljós kom að tón­leik­arn­ir, sem við byrj­uðum klukkan 19.30, voru aug­lýstir klukkan 20.00. Við hittum ansi marga sársvekkta sem misstu af okkur vegna þessa.“

Þetta var ekki vanda­mál núna. Við klárðum þetta gigg með stór­heitum frammi fyrir fullum sal. Við vorum grað­ir, spil­uðum af festu og svo­lítið hratt. Það var alls ekk­ert verra því við vorum í stuði. Flautug­arg­ans­maður Arkona, hann Vla­dimir, óskaði eftir að fá að lýsa giggið okkar og gerði það alveg ljóm­andi vel held ég. Þetta var allt saman ljóm­andi vel heppn­að.

Eftir giggið drakk ég meira. Ég bland­aði geði við gull­fal­legan pöp­ul­inn, drakk og skál­aði. Eftir að öllu lauk varð svo svona mini-partý hjá túr­með­lim­um. Baldur bauð upp á rest­ina af hákarl­inum sem fór mis­vel í fólk. Við drukkum eins lengi og við gátum en svo héldu rútur af stað.

Klukkan er núna 2.48 og við vorum rétt í þessu að stoppa á bens­ín­stöð. Böbbi, Jón og Flexi eru í koju en við hinir erum þéttir hér frammí. Ég veit ekki hversu lengi ég end­ist en þeir hinir þrír eru í stuði og hlusta á þung­arokk. Stað­reyndin er að við eigum ekki nema eitt gigg eft­ir, annað kvöld í Salz­burg. Þangað eru skilst mér sirka 300 kíló­metrar sem Robert afgreiðir örugg­lega á sirka fjórum tím­um. Nú stytt­ist, nú stytt­ist heldur bet­ur. Eins gott að við klárum þetta með offorsi á morg­un. Ég fékk af því fregnir að Elu­veiti­e-parið hafi beðið um að fá að spila aftur með okkur á morgun og svo gæti einni farið að Baldur öskri eins og eitt við­lag með Arkona. Hefðin segir að maður eigi að flippa á loka­degi túrs­ins. Loka­blogg síð­asta túrs segir til dæm­is:

„Að þessu sögðu ein­kennd­ist dag­ur­inn af fífla­skap eins og verða vill í loka­sýn­ingap­artýj­um. Þegar við stigum á svið var til að mynda búið að þekja helstu mónitora og græjur með síðum úr gróf­um, og heldur óhefð­bundn­um, klám­rit­um. „Gamla klám­trikk­ið“ eins og ég kýs að kalla það. Eftir því sem á kvöldið leið dund­uðu menn sér við álíka fífla­skap, ein­hverjir ber­uðu kyn­færi sín hlið­ar­sviðs, þeir sem spila með In Ear (mónitora­kerfi sem stungið er í eyrun líkt og hedd­fón­um) fengu alls­konar skila­boð og trufl­andi hljóð til sín frá tæknilið­inu og svona er hægt að telja áfram. Það var galsi í öll­um, svo mikið er víst.“

Sjáum til hvað ger­ist á morg­un. Þetta var í það minnsta góður dag­ur.

Meist­ara­legt dags­ins: Grafir og rif.

Sköll dags­ins: Stað­ur­inn var afskap­lega illa tækjum búinn. Ég fékk ekki minn eigin mónitór og heyrði því afskap­lega tak­markað í mér á svið­inu.

Kanntu vel við Kjarnann?

Við á Kjarnanum þökkum lesendum fyrir það traust sem þeir sýna með því að styrkja Kjarnann. 

Frjáls framlög frá lesendum hafa vaxið jafnt og þétt síðustu árin og eru mikilvæg tekjustoð undir reksturinn. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni og greina kjarnann frá hisminu. 

Við tökum hlutverk okkar sem fjölmiðill í þjónustu almennings alvarlega. Kjarninn birti 409 fréttaskýringar og 2.367 fréttir á árinu 2019. Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar, stærstur hluti þeirra aðsendar greinar. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Sanna Magdalena Mörtudóttir
Láglaunastefnan gerir mann svangan
Kjarninn 19. febrúar 2020
Loftslagsbreytingar, hnignun vistkerfa, fólksflótti, stríðsátök, ójöfnuður og skaðleg markaðssetning er meðal þess sem ógnar heilsu og framtíð barna í öllum löndum.
Loftslagsbreytingar ógn við framtíð allra barna
Ísland er eitt besta landið í veröldinni fyrir börn en samkvæmt nýrri skýrslu UNICEF, WHO og læknaritsins Lancet dregur mikil losun gróðurhúsalofttegunda okkur niður listann yfir sjálfbærni.
Kjarninn 19. febrúar 2020
Þorsteinn Már Baldvinsson, fyrrverandi og líkast til verðandi forstjóri Samherja.
Búist við að Þorsteinn Már snúi aftur sem forstjóri Samherja í næsta mánuði
Tímabundnu leyfi Þorsteins Más Baldvinssonar frá forstjórastóli Samherja virðist vera að fara að ljúka. Sitjandi forstjóri reiknar með að hann snúi aftur í næsta mánuði. Engin niðurstaða liggur fyrir í rannsókn Samherjamálsins hérlendis.
Kjarninn 19. febrúar 2020
Útvegsmenn vilja að sjómenn greiði hlutdeild í veiðigjaldi til stjórnvalda
Ein af nítján kröfum Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi er að sjómenn greiði hlut í veiðigjaldi og kolefnisgjaldi. Formanni Sjómannasambands Íslands líst ekki kröfurnar „frekar en endranær.“
Kjarninn 19. febrúar 2020
Hluthafar Arion banka gætu tekið út tugi milljarða úr bankanum í ár
Áframhaldandi breytt fjármögnun, samdráttur í útlánum, stórtæk uppkaup á eigin bréfum og arðgreiðslur sem eru langt umfram hagnað eru allt leiðir sem er verið að fullnýta til að auka getu Arion banka til að greiða út eigið fé bankans í vasa hluthafa.
Kjarninn 19. febrúar 2020
Björgólfur Jóhannsson, tímabundinn forstjóri Samherja.
Forstjóri Samherja vill aftur í stjórn Sjóvá
Tímabundinn forstjóri Samherja steig úr stól stjórnarformanns Sjóvá í nóvember í fyrra vegna anna. Hann sækist nú eftir því að setjast aftur í stjórnina á komandi aðalfundi. Samherji á tæpan helming í stærsta eiganda Sjóvá.
Kjarninn 19. febrúar 2020
Kristín Þorsteinsdóttir.
Fyrrverandi ritstjóri Fréttablaðsins vill í stjórn Sýnar
Á meðal þeirra sem vilja taka sæti í stjórn eins stærsta fjölmiðlafyrirtækis Íslands er fyrrverandi ritstjóri Fréttablaðsins og fyrrverandi stjórnarformaður VÍS.
Kjarninn 19. febrúar 2020
Magnús Halldórsson
Raskaði rónni
Kjarninn 18. febrúar 2020
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None