Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: Salzburg

DSCF3827-1.jpg
Auglýsing

Skálmöld er nú á tæp­lega 7 vikna túr um Evr­ópu. Dag­arnir eru afskap­lega við­burða­ríkir og aðstæður oft afskap­lega skemmti­leg­ar. Snæ­björn, bassa­leik­ari og texta­höf­undur sveit­ar­inn­ar, heldur úti dag­legu bloggi á vef Kjarn­ans þar sem hann lýsir hinu goð­sagna­kennda rokk­ara­lífi. Táfýla, blóð, sviti, tár og auð­vitað rokk & ról beint í æð.

Klukkan er 5.34 og ég er rauð­víns­full­ur. Ég ligg í koj­unni minni í síð­asta skipti á þessum túr og bíð þess að rútan leggi í hann. Áætluð brott­för er klukkan sex.

Þetta var síð­asti dag­ur­inn á túrn­um. Við erum búnir að vera á flakki síðan í lok októ­ber og mér líður eins og ég hafi verið á Leifs­stöð í öðrum líf­tíma. Þetta hefur verið lengsti túr Skálmaldar frá upp­hafi, sá við­burða­rík­asti og sá sem hefur tekið mest á. Ég er senni­lega jafn glaður yfir því að nú séum við á heim­leið og yfir því hversu stór­kost­leg sig­ur­gangan hefur ver­ið. Þetta er jafn­framt síð­asta blogg­færsan sem ég geri og ég játa að því er ég feg­inn. Yfir­leitt hefur verið fremur auð­velt að berja sirka þús­und orð niður eftir hvern dag en þetta tekur í. Von­andi get ég lesið yfir þetta í ell­inni og glað­st, en ég sé ekki fyrir mér að ég bloggi meira í nán­ustu fram­tíð. Ef ég fer ekki með rangt mál voru þetta 38 tón­leikar sem ætti að þýða að ég hafi sett niður tæp­lega 40.000 orð. Ég ætti mögu­lega að hætta þessum afsök­unum og skrifa eitt­hvað af þessum sögum sem ég er með í höfðinu niður á blað.

Auglýsing

Ég rumskaði klukkan ell­efu og þá með dúndr­andi höf­uð­verk. Sá var alger­lega sjálf­skap­aður því ég sofn­aði allt annað en alls­gáð­ur. Ég keyrði mig þá niður í kodd­ann og náði að hvíla mig til tvö við alls­konar mis­gáfu­legar draum­far­ir. Þá hopp­aði ég niður úr koj­unni, tók mið á tón­leika­stað­inn og reyndi að finna kló­sett. Það gekk ekki betur en svo að ég end­aði með að læsa mig inni á ein­hverjum lyft­u­gangi og þurfti að banka mjög svo sneypu­legur á dyrnar til að kom­ast til baka. Ég upp­skar svo­lítið af glottum frá sam­ferða­mönnum mín­um. Ég piss­aði þó sem betur fer ekki á mig.

DSCF3855 copy Bibbi sést hér, að huga að inter­net­inu í sím­an­um. Já eða skrifa sms.

Slurkur af strák­unum hafði farið niður í bæ. Við hinir söfn­uð­umst saman á tón­leika­staðn­um, í ein­hverju bak­ver­elsi sem var ekki upp á marga fiska. Mann­skap­ur­inn safn­að­ist svo saman og við áttum sánd­tékk. Það var svo sem venju­legt nema hvað við þurftum að gera ráð fyrir öllum hinum sveit­unum sem spil­uðu með okkur í dag. Jábbs, 13 banda festi­val skyldi það vera. Reyndar var spilað á tveimur sviðum og því ekki með þrjú bönd á undan okkur á stóra svið­inu, en það þýddi engu að síður að við þurftum að gera ráð fyrir þeim sem á undan komu. Lítið mál svo sem og við kláruðum okkar eins og venju­lega.

Eftir tékk röltum við allir rak­leiðis niður í bæ, Skálmöld­in, Flex og Robert. Við átt­menn­ingar fundum okkur ind­verskan mat­sölu­stað þar sem við áttum alveg sér­lega nota­lega stund og fengum gríð­ar­lega góðan mat. Við höfðum jafn­vel tíma eftir að til að fara á kaffi­hús, sviðs­tím­inn á okkur var óvenju síð­bú­inn vegna allra lókal­band­anna, klukkan 20.40. Við röltum svo bara upp­eftir og gerðum okkur klára.

Það var hugur í okkur fyrir þetta gigg. Allir ger­sam­lega frá­vita af lang­þreytu og heim­þrá en sem fyrr alger­lega stað­ráðnir í að skilja sviðið eftir í ljósum log­um. Og það gerðum við. Svo sann­ar-­fokk­ing-­lega. Ég ætla að láta vera að fara út í smá­at­riðin en aust­ur­rískur mos­hpyttur er eitt­hvað sem ég hef ekki séð fyrr. Þetta var full­kom­lega frá­bær enda­hnútur á frá­bært ferða­lag.

Við kvöddum krakk­ana snemma því hinar rút­urnar tvær yfir­gáfu stað­inn strax eftir gigg. Sum­staðar voru tár á hvarmi, en við­skiln­að­ur­inn við Rúss­ana var vissu­lega erf­ið­ari en við Elu­veitie. Þau hittum við jú aftur í febr­úar fyrir tveggja vikna túr­inn sem framundan er. Þetta eru allt saman gull­fal­legir krakkar og svona við kveðju­stund­ina losn­aði um alls­konar hömlur sem voru fyrir okkur allan túr­inn. Mig grunar að það verði stór­kost­lega gaman að hitta þau aftur eftir nokkrar vik­ur.

Og svo fóru þau öll og við einir eftir á plan­inu. Nei, reyndar ekki. Ant­on, hljóð­maður og umboðs­maður Arkona býr í Prag. Rútan okkar er leigð þaðan og þaðan er Robert. Hann fær því að fljóta með okk­ur. Okkar stopp er München hvaðan við tökum flugið heim. Anton og Robert halda svo áfram til Prag. Við vöktum mis­lengi en við Anton lang­lengst. Hann er núna hrjót­andi í koj­unni gengt mér, koj­unni sem hefur verið laus allan túr­inn. Vinir mínir og félagar sofa allt í kringum mig en Robert er vakn­að­ur. Tjaldið er dregið fyrir koju­opið mitt en ég heyri að hann er að mala sér kaffi. Síð­asti spott­inn er framund­an, kannski 200 kíló­metrar og þaðan tökum við flug­ið. Jebbs, þetta er búið.

Þetta hafa verið ótrú­legar vik­ur. Álagið hefur aldrei verið meira en sigr­arnir heldur aldrei stærri. Ég játa á mig alveg stór­kost­lega þreytu og ég veit að sam­ferð­ar­menn mínir eru alger­lega sam­mála. Eftir rétta 10 tíma ætla ég í sturtu heima hjá mér og eftir það kviknakinn í sófann minn. Og þar ætla ég að vera í eins og viku. Ég reyndar lýg því því að strax á mánu­dags­morgun ætla ég að rífa mig upp á rass­inum og fara í són­ar. Eða kannski öllu heldur með Agn­esi í són­ar. Bjór­bumban á mér myndi nú svo sem örugg­lega þola són­ar, en þetta verður örugg­lega meira gaman svona.

Þetta ferða­lag breytti lífi mínu, svo ein­falt er það. Draum­ur­inn stækkar hratt, og raunar miklu hraðar en ég hefði nokkurn tím­ann þorað að vona. Skálmöld er ótrú­legt fyr­ir­bæri sem knúið er áfram af stór­kost­legri stað­festu þessa hóps sem hér hrýtur kringum mig. Hér fórna menn hlutum fyrir þessar sakir og eng­inn efast. Ef allt saman klár­ast á morgun veit ég að ég hef í það minnsta minn­ingar til að hlýja mér við í ell­inni.

Það er við hæfi að rútan keyri nú af stað í síð­asta sinn þar sem ég lýk færsl­unni. Ég næ að leggja mig í rúma tvo tíma áður en við svo trillum dót­inu okkar inn á flug­stöð­ina. Heima bíður mín frí, jól á Húsa­vík hjá mömmu minni og auð­vitað ótta­blandin gleði með ólétt­unni.

Þetta eru mín síð­ustu orð frá Evr­ópu-túr Skálmaldar 2014. Takk öll þið sem nenntuð að lesa þetta rant mitt og þola allar heims­ins til­finn­ing­ar. Meist­ara­snill­ing­unum á Kjarn­anum flyt ég mínar bestu þakkir, kveðjur og óskir um allt sem gott er, því þeir hafa gert okkur litla bróður lífið óskap­lega mikið auð­veld­ara með umsýslu á þessum færslum okk­ar. Takk.

Ég ætla að leggja mig. Ég á það skil­ið.

SR

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Sæmundur Sæmundsson hættir sem forstjóri Borgunar
Forstjóri Borgunar hefur ákveðið að láta af störfum.
Kjarninn 15. júlí 2020
Menningarpólítísk nýbreytni
Leiklistargagnrýnandi Kjarnans fjallar um Endalausa þræði eftir sviðslistahópinn Streng.
Kjarninn 15. júlí 2020
Birgir Birgisson
Á villtum götum
Kjarninn 15. júlí 2020
Donald Trump Bandaríkjaforseti mun halda fund í Atlanta í kvöld og tilkynna um breytingar sínar á náttúruverndarlögunum.
Trump ætlar að veikja náttúruverndarlögin
Í kvöld mun Donald Trump tilkynna breytingu á náttúruverndarlögum Bandaríkjanna. Lögum sem standa vörð um þátttöku almennings í ákvarðanatöku þegar kemur að framkvæmdum á borð við olíuleiðslur og hraðbrautir.
Kjarninn 15. júlí 2020
Benedikt Jóhannesson
Tengslin milli útgerðarinnar og stjórnmálaflokka verði að rofna
Fyrrverandi formaður Viðreisnar og fjármála- og efnahagsráðherra spyr hversu lengi Íslendingar eigi að láta bjóða sér óbreytt ástand.
Kjarninn 15. júlí 2020
Miklar landslagsbreytingar þetta árið í Surtsey
Nú stendur yfir árlegur líffræðileiðangur í Surtsey en sérstaka athygli vöktu landslagsbreytingar þar sem jarðvegur hefur skolast úr hlíðum og út í haf. Það hefur myndað sandstrendur á austanverðri eynni.
Kjarninn 15. júlí 2020
Herferðin styðst við kenningar um að það að öskra af lífs og sálarkröftum sé streitulosandi.
Öskur útlendinga munu hljóma á sjö stöðum á Íslandi
Í nýrri herferð Íslandsstofu eru útlendingar hvattir til að taka upp öskur sín sem síðan munu glymja í gegnum hátalara víðs vegar um Ísland. Streitulosun og ferðalög eru markmiðin.
Kjarninn 15. júlí 2020
„Nú var það þannig að ég var tekin í gíslingu“
Öll þau fimmtíu og sjö ríki sem eiga aðild að ÖSE hafa neitunarvald þegar kemur að skipan æðstu yfirmanna. „Fyrir svona rúmum mánuði síðan hefði mér ekki dottið þetta í hug – að þetta væri yfirvofandi,“ segir Ingibjörg Sólrún í samtali við Kjarnann.
Kjarninn 15. júlí 2020
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None