Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: Bratislava

DSCF3903-copy.jpg
Auglýsing

Skálmöld er nú á tæp­lega 7 vikna túr um Evr­ópu. Dag­arnir eru afskap­lega við­burða­ríkir og aðstæður oft afskap­lega skemmti­leg­ar. Snæ­björn, bassa­leik­ari og texta­höf­undur sveit­ar­inn­ar, heldur úti dag­legu bloggi á vef Kjarn­ans þar sem hann lýsir hinu goð­sagna­kennda rokk­ara­lífi. Táfýla, blóð, sviti, tár og auð­vitað rokk & ról beint í æð.

Ég fór bara að sofa gær. Eða nei svo sem ekki, en ég fór í koju. Þegar ég var búinn að horfa á fyrri bíó­mynd­ina þurfti ég ægi­lega að pissa. Klukkan var orðin þónokkuð margt og allir komnir í ró. Ég stökk í skóna og hlass­aði mér út á brók­inni. Ég komst ekki langt en kastaði af mér þarna undir grind­verk­inu. Að kom­ast svo að því að ég hefði læst mig úti var ekki góð til­finn­ing. Ég var alls ekk­ert tign­ar­legur þegar ég bank­aði á dyrnar á óreim­uðum Con­ver­se, Onyx-­bol og skítugri brók úr H&M. Litli bróðir var sem betur fer ekki sof­andi, eða þá laust, og not­aði björg­un­ar­leið­ang­ur­inn til að fara sjálfur út að pissa. Ég horfði aðeins meira og sofn­aði svo.

Ég man óljóst eftir ósléttum vegi en ann­ars svaf ég vel, og það fram að hádegi. Þá var ég vak­inn af Robert því við vorum komn­ir. Auð­vitað skiptir það venju­lega engu og við sofum fram­eftir enda þótt rúta komi á leið­ar­enda, en hér í Brat­islava er ekki hægt að leggja rút­unum nærri tón­leika­staðn­um. Ræs, aftur í Con­ver­se, rusla dót­inu inn á stað­inn, taka tón­leikagall­ann með sér og horfa svo á eftir rút­unni út í tómið. Og allt þetta með stírur í aug­um.

Auglýsing

Hér var ekk­ert spenn­andi að vera, það er að segja á tón­leika­staðnum sjálf­um. Tón­leika­sal­ur­inn var svo sem ekki slæmur en öll aðstaða var til stakrar ófyr­ir­mynd­ar. Við sáum það strax og afréðum að labba niður í bæ. Svilar höfðu þá reyndar látið sig hverfa þegar en við hinir fimm fikruðum okkur nið­ur­eft­ir. Það tók kannski gott korter á fæti í gegnum grá­mann. Já, þetta þykir mér frekar voða­leg borg. Alls­konar óskilj­an­leg mann­virki og skítug og sam­setn­ingar sem eru ljót­ar. Þetta skán­aði þó hell­ing þegar við náðum alla leið og hinn litli mið­bær er alveg sæmi­lega krútt­leg­ur. Við ultum inn á mexíkóskan veit­inga­stað. Þar komumst við á net sem sagði okkur að hann fengi væg­ast sagt slæma dóma á Trip Advis­or. En þá vorum við búnir að panta bjór­inn. Fokkitt, við pönt­uðum okkur rif, og sumir eitt­hvað ann­að. Mexíkósk rif með salsa. Pínu fyndin blanda en á end­anum voru allir hæstá­nægðir með mat­inn. Og þá var dag­ur­inn kom­inn af stað. Við röltum aðeins þarna um, skoð­uðum helstu torg og ána. Dóná, er það ekki? Nei nú verð ég að lesa mér til, þessi van­þekk­ing mín er orðin skammar- og átak­an­leg. Svo auð­vitað stytt­ist bara í sánd­tékk og við rétt náðum einum Irish Cof­fee í kuld­anum áður en við röltum til baka.

Sánd­tékkið var alls ekk­ert á réttum tíma. Rúss­arnir taka óskap­legan tíma í að koma sér fyrir og slógu senni­lega öll met í dag. Þetta hávaða­brask þeirra hvern ein­asta dag er farið að fara í taug­arnar á öllum og þau voru aðeins látin heyra það í dag. Gít­arsarg í klukku­tíma er ekki sánd­tékk. Það er ein­hverfa. Við afgreiddum okkar svo bara í snatri undir styrkri hand­leiðslu Flexa. Svo kom matur í svona dökk­gulum frauð­box­um. Það eru nú umbúðir sem drepa alla löngun til nær­ing­ar, en þetta slapp svo sem fyrir horn. Og svo var gigg.

Og....fá sér! Og....fá sér­!

Við höfum aldrei spilað hér áður og því voru áhorf­endur svo­lítið opin­mynnt­ir. Þetta var alveg týpískt bar­áttugigg, við þurftu að byrja á því að sann­færa alla um að nú væri gaman og svo um að lífið væri frá­bært. Og það gerðum við vel, og senni­lega sjaldan bet­ur. Við fengum alla með okk­ur. Þetta var alveg brjálað og Baldur vildi meina að við hefðum varla spilað betur á túrn­um. Það er svona. Þrátt fyrir sex vikur af því sama, slark og voða, mis­jafna daga og þá heim­þrá sem nú er alls­ráð­andi skilum við alltaf giggum sem er betra en giggið í gær. Það er alveg magnað og ótrú­legt og gerir Skálmöld þessi virði að taka þátt. Aldrei slaka á!

Ég gat ekki verið þarna í hinu agn­arsmáa bak­her­bergi og braust gegnum fólkið til að kom­ast út. Þá strax stað­fest­ist það sem ég hafði fengið á til­finn­ing­una í dag. Hér er kúlt­úr­inn agressíf­ur. Að mér veitt­ist fólk úr öllum átt­um, ekki endi­lega til í að tala tungu­mál sem ég skildi en þeim mun meira sitt eig­ið. Það er svo sem gott og bless­að, maður hittir á alls­konar tungu­mála­hindr­anir í þessu braski. En hér voru margir yfir­þyrm­andi og frek­ir. Sem dæmi er þetta í fyrsta skipti á okkar túr­sögu sem ég man eftir að því að hafa fengið skegg­kippi. Mitt síða skegg vekur oft athygli og sumir koma við án þess að fá form­legt leyfi. Gott og bless­að. En hér tog­aði fólk. Og fleiri en einn og fleiri en tveir. Það fór ekk­ert mjög vel í mig. Ég hefði senni­lega átt að rífa í hárið á þeim á móti.

Þegar Arkona klár­uðu tókum við stutt mingl við fólk og auð­vitað voru lang­flestir afsakap­lega almenni­legir og skemmti­leg­ir. En á þessu örl­aði, svona dólgs­hætti sem ég man eftir af íslenskum sveita­böllum örlí næntís. En já, slökum á pirr­ingn­um, hér voru lang­flestir fal­leg­ir, vit­an­lega. Meðan Elu­veitie spil­uðu sett­umst við á hlið­ar­pöbb á tón­leika­staðnum og drukkum alveg ein­stak­lega ódýran bjór, og ljóm­andi góð­an. Robert og Flex höfðu stungið af á kaffi­hús eftir okkar gigg en sam­ein­uð­ust okkur þarna. Og svo var foos­ball. Í stuttu mál sigr­uðu svilar okkur bræður þrjú eitt. En það var fyrra ránd. Seinna rándið sigr­aði Robert alla hina með öllum stig­unum gegn blautum manna­skít. Ég vissi ekki að það væri hægt að vera svona góður í þessu. Hann á víst ein­hverja for­tíð sem hjálp­aði til við þetta, en fyrr má nú vera. Hann hló að okkur öll­um.

Eftir að Elu kláraði fengum við pizzur að borða. Mjög kær­kom­ið. Svo rusl­uðum við græj­unum okkar gegnum fólkið og út í bíl­inn sem Robert var þá nýbú­inn að sækja. Þá tók sami slag­ur­inn við, synda gegnum ókurt­eist og ofurölvi mann­haf sem meig utan í rút­una okkar og var með fyll­er­í­is­leið­indi. Ég var orð­inn svo pirr­aður eftir þetta allt að ég flúði inn í rútu og beint upp í koj­una mína. Og þar er ég núna. Við erum nýlagðir af stað og klukkan er 1.33. Við spilum í Aust­ur­ríki á og morgun og hinn og það eru tvö síð­ustu giggin á túrn­um. Á morgun er það Vín. Þangað eru skitnir 80 kíló­metr­ar. Við erum samt stopp akkúrat núna svo kannski að ég hoppi fram úr, út, og pissi. Þeir eru að spila Kana þarna frammi. Æi, ég senni­lega held bara fýl­unni áfram og fer að sofa. Eða ekki.

Meist­ara­legt dags­ins: Frá­bært gigg.

Sköll dags­ins: Skegg­tos.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Hundruð vísindamanna segja kórónuveiruna geta borist í lofti
Alþjóða heilbrigðismálastofnunin, WHO, er enn efins um að SARS-CoV-2, veiran sem veldur COVID-19, geti borist í lofti eins og fjölmargir vísindamenn vilja meina. Stofnunin telur rannsóknir sem sýna eiga fram á þetta enn ófullnægjandi.
Kjarninn 6. júlí 2020
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið – Kerfislægur rasismi
Kjarninn 6. júlí 2020
Mörg störf hafa horfið vegna áhrifa kórónuveirufaraldursins á ferðaþjónustuna.
Rúmlega 27 þúsund færri störf mönnuð á öðrum ársfjórðungi en í fyrra
Samkvæmt nýrri starfaskráningu frá Hagstofu Íslands voru 2.600 laus störf á Íslandi á öðrum ársfjórðungi, en störfunum sem voru mönnuð á íslenskum vinnumarkaði fækkaði um rúmlega 27 þúsund á milli ára.
Kjarninn 6. júlí 2020
Tvö tilvik þar sem lögreglumenn þurftu að fara í sóttkví en fengu ekki greitt
BSRB telur með öllu óásættanlegt að framlínufólki eins og lögreglumönnum sé ekki bættur sá frítími sem þeir neyðast til að eyða í sóttkví vegna þess að þeir hafa orðið útsettir fyrir smiti af lífshættulegum sjúkdómi í störfum sínum.
Kjarninn 6. júlí 2020
Verksmiðjurnar sem framleiða kórónuveiruna
Vikum saman hafa sláturhús um allan heim komist í fréttirnar vegna hópsýkinga starfsmanna af COVID-19. Skýringarnar eru margvíslegar. Í slíkum verksmiðjum er loftið kalt og rakt og fólk er þétt saman við vinnu sína.
Kjarninn 6. júlí 2020
Fólk sums staðar látið vinna „bara eins og það sé þrælar“
Barátta gegn því að fólk komi hingað í stórum stíl til að starfa launalaust eða með laun langt undir lágmarkslaunum var ofarlega í huga margra viðmælenda í nýrri skýrslu Rann­sókna­mið­stöðvar ferða­mála.
Kjarninn 5. júlí 2020
Bjarki Steinn Pétursson og Saga Yr Nazari
Vonin sú að Góðar Fréttir nái jafn miklu vægi í samfélaginu og aðrir stórir fréttamiðlar
Hópur ungs fólks safnar nú á Karolina Fund fyrir nýjum fréttamiðli. Það stefnir á að byggja upp jákvæða umgjörð í kringum fréttamiðlun.
Kjarninn 5. júlí 2020
Bjarkey Olsen Gunnarsdóttir
Þegar síga fer á seinni hlutann
Kjarninn 5. júlí 2020
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None