Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: Bratislava

DSCF3903-copy.jpg
Auglýsing

Skálmöld er nú á tæp­lega 7 vikna túr um Evr­ópu. Dag­arnir eru afskap­lega við­burða­ríkir og aðstæður oft afskap­lega skemmti­leg­ar. Snæ­björn, bassa­leik­ari og texta­höf­undur sveit­ar­inn­ar, heldur úti dag­legu bloggi á vef Kjarn­ans þar sem hann lýsir hinu goð­sagna­kennda rokk­ara­lífi. Táfýla, blóð, sviti, tár og auð­vitað rokk & ról beint í æð.

Ég fór bara að sofa gær. Eða nei svo sem ekki, en ég fór í koju. Þegar ég var búinn að horfa á fyrri bíó­mynd­ina þurfti ég ægi­lega að pissa. Klukkan var orðin þónokkuð margt og allir komnir í ró. Ég stökk í skóna og hlass­aði mér út á brók­inni. Ég komst ekki langt en kastaði af mér þarna undir grind­verk­inu. Að kom­ast svo að því að ég hefði læst mig úti var ekki góð til­finn­ing. Ég var alls ekk­ert tign­ar­legur þegar ég bank­aði á dyrnar á óreim­uðum Con­ver­se, Onyx-­bol og skítugri brók úr H&M. Litli bróðir var sem betur fer ekki sof­andi, eða þá laust, og not­aði björg­un­ar­leið­ang­ur­inn til að fara sjálfur út að pissa. Ég horfði aðeins meira og sofn­aði svo.

Ég man óljóst eftir ósléttum vegi en ann­ars svaf ég vel, og það fram að hádegi. Þá var ég vak­inn af Robert því við vorum komn­ir. Auð­vitað skiptir það venju­lega engu og við sofum fram­eftir enda þótt rúta komi á leið­ar­enda, en hér í Brat­islava er ekki hægt að leggja rút­unum nærri tón­leika­staðn­um. Ræs, aftur í Con­ver­se, rusla dót­inu inn á stað­inn, taka tón­leikagall­ann með sér og horfa svo á eftir rút­unni út í tómið. Og allt þetta með stírur í aug­um.

Auglýsing

Hér var ekk­ert spenn­andi að vera, það er að segja á tón­leika­staðnum sjálf­um. Tón­leika­sal­ur­inn var svo sem ekki slæmur en öll aðstaða var til stakrar ófyr­ir­mynd­ar. Við sáum það strax og afréðum að labba niður í bæ. Svilar höfðu þá reyndar látið sig hverfa þegar en við hinir fimm fikruðum okkur nið­ur­eft­ir. Það tók kannski gott korter á fæti í gegnum grá­mann. Já, þetta þykir mér frekar voða­leg borg. Alls­konar óskilj­an­leg mann­virki og skítug og sam­setn­ingar sem eru ljót­ar. Þetta skán­aði þó hell­ing þegar við náðum alla leið og hinn litli mið­bær er alveg sæmi­lega krútt­leg­ur. Við ultum inn á mexíkóskan veit­inga­stað. Þar komumst við á net sem sagði okkur að hann fengi væg­ast sagt slæma dóma á Trip Advis­or. En þá vorum við búnir að panta bjór­inn. Fokkitt, við pönt­uðum okkur rif, og sumir eitt­hvað ann­að. Mexíkósk rif með salsa. Pínu fyndin blanda en á end­anum voru allir hæstá­nægðir með mat­inn. Og þá var dag­ur­inn kom­inn af stað. Við röltum aðeins þarna um, skoð­uðum helstu torg og ána. Dóná, er það ekki? Nei nú verð ég að lesa mér til, þessi van­þekk­ing mín er orðin skammar- og átak­an­leg. Svo auð­vitað stytt­ist bara í sánd­tékk og við rétt náðum einum Irish Cof­fee í kuld­anum áður en við röltum til baka.

Sánd­tékkið var alls ekk­ert á réttum tíma. Rúss­arnir taka óskap­legan tíma í að koma sér fyrir og slógu senni­lega öll met í dag. Þetta hávaða­brask þeirra hvern ein­asta dag er farið að fara í taug­arnar á öllum og þau voru aðeins látin heyra það í dag. Gít­arsarg í klukku­tíma er ekki sánd­tékk. Það er ein­hverfa. Við afgreiddum okkar svo bara í snatri undir styrkri hand­leiðslu Flexa. Svo kom matur í svona dökk­gulum frauð­box­um. Það eru nú umbúðir sem drepa alla löngun til nær­ing­ar, en þetta slapp svo sem fyrir horn. Og svo var gigg.

Og....fá sér! Og....fá sér­!

Við höfum aldrei spilað hér áður og því voru áhorf­endur svo­lítið opin­mynnt­ir. Þetta var alveg týpískt bar­áttugigg, við þurftu að byrja á því að sann­færa alla um að nú væri gaman og svo um að lífið væri frá­bært. Og það gerðum við vel, og senni­lega sjaldan bet­ur. Við fengum alla með okk­ur. Þetta var alveg brjálað og Baldur vildi meina að við hefðum varla spilað betur á túrn­um. Það er svona. Þrátt fyrir sex vikur af því sama, slark og voða, mis­jafna daga og þá heim­þrá sem nú er alls­ráð­andi skilum við alltaf giggum sem er betra en giggið í gær. Það er alveg magnað og ótrú­legt og gerir Skálmöld þessi virði að taka þátt. Aldrei slaka á!

Ég gat ekki verið þarna í hinu agn­arsmáa bak­her­bergi og braust gegnum fólkið til að kom­ast út. Þá strax stað­fest­ist það sem ég hafði fengið á til­finn­ing­una í dag. Hér er kúlt­úr­inn agressíf­ur. Að mér veitt­ist fólk úr öllum átt­um, ekki endi­lega til í að tala tungu­mál sem ég skildi en þeim mun meira sitt eig­ið. Það er svo sem gott og bless­að, maður hittir á alls­konar tungu­mála­hindr­anir í þessu braski. En hér voru margir yfir­þyrm­andi og frek­ir. Sem dæmi er þetta í fyrsta skipti á okkar túr­sögu sem ég man eftir að því að hafa fengið skegg­kippi. Mitt síða skegg vekur oft athygli og sumir koma við án þess að fá form­legt leyfi. Gott og bless­að. En hér tog­aði fólk. Og fleiri en einn og fleiri en tveir. Það fór ekk­ert mjög vel í mig. Ég hefði senni­lega átt að rífa í hárið á þeim á móti.

Þegar Arkona klár­uðu tókum við stutt mingl við fólk og auð­vitað voru lang­flestir afsakap­lega almenni­legir og skemmti­leg­ir. En á þessu örl­aði, svona dólgs­hætti sem ég man eftir af íslenskum sveita­böllum örlí næntís. En já, slökum á pirr­ingn­um, hér voru lang­flestir fal­leg­ir, vit­an­lega. Meðan Elu­veitie spil­uðu sett­umst við á hlið­ar­pöbb á tón­leika­staðnum og drukkum alveg ein­stak­lega ódýran bjór, og ljóm­andi góð­an. Robert og Flex höfðu stungið af á kaffi­hús eftir okkar gigg en sam­ein­uð­ust okkur þarna. Og svo var foos­ball. Í stuttu mál sigr­uðu svilar okkur bræður þrjú eitt. En það var fyrra ránd. Seinna rándið sigr­aði Robert alla hina með öllum stig­unum gegn blautum manna­skít. Ég vissi ekki að það væri hægt að vera svona góður í þessu. Hann á víst ein­hverja for­tíð sem hjálp­aði til við þetta, en fyrr má nú vera. Hann hló að okkur öll­um.

Eftir að Elu kláraði fengum við pizzur að borða. Mjög kær­kom­ið. Svo rusl­uðum við græj­unum okkar gegnum fólkið og út í bíl­inn sem Robert var þá nýbú­inn að sækja. Þá tók sami slag­ur­inn við, synda gegnum ókurt­eist og ofurölvi mann­haf sem meig utan í rút­una okkar og var með fyll­er­í­is­leið­indi. Ég var orð­inn svo pirr­aður eftir þetta allt að ég flúði inn í rútu og beint upp í koj­una mína. Og þar er ég núna. Við erum nýlagðir af stað og klukkan er 1.33. Við spilum í Aust­ur­ríki á og morgun og hinn og það eru tvö síð­ustu giggin á túrn­um. Á morgun er það Vín. Þangað eru skitnir 80 kíló­metr­ar. Við erum samt stopp akkúrat núna svo kannski að ég hoppi fram úr, út, og pissi. Þeir eru að spila Kana þarna frammi. Æi, ég senni­lega held bara fýl­unni áfram og fer að sofa. Eða ekki.

Meist­ara­legt dags­ins: Frá­bært gigg.

Sköll dags­ins: Skegg­tos.

Skiptir Kjarninn þig máli?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við erum til staðar fyrir lesendur og fjöllum um það sem skiptir máli.

Ef Kjarninn skiptir þig máli þá máttu endilega vera með okkur í liði.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Á Fossvogsbletti 2 stendur einbýlishús og geymsluhúsnæði.
Borgin steig inn í 140 milljóna fasteignakaup í Fossvogsdal
Borgarráð Reykjavíkurborgar samþykkti á dögunum að nýta forkaupsrétt sinn að fasteignum á Fossvogsbletti 2. Fjárfestingafélag ætlaði að kaupa eignina á 140 milljónir og gengur borgin inn í þau viðskipti.
Kjarninn 27. júní 2022
Sífellt fleiri notendur kjósa að nálgast sjónvarpsþjónustu í gegnum aðrar leiðir en með leigu á myndlykli.
Enn dregst leiga á myndlyklum saman en tekjur vegna sjónvarps halda áfram að aukast
Tekjur fjarskiptafyrirtækja vegna sjónvarpsþjónustu hafa rokið upp á síðustu árum. Þær voru 3,8 milljarðar króna á árinu 2017 en 14,9 milljarðar króna í fyrra. Þorri nýrra tekna í fyrra var vegna sjónvarpsþjónustu.
Kjarninn 27. júní 2022
Hagstofan býst við að hagvöxtur verði enn kröftugri en spáð var í lok vetrar
Hagstofan býst við því að hagvöxtur verði 5,1 prósent á árinu og 2,9 prósent á næsta ári, samkvæmt nýrri þjóðhagsspá. Búist er við því að um 1,6 milljónir ferðamanna sæki landið heim í ár, en fyrri spá gerði ráð fyrir 1,4 milljónum ferðamanna.
Kjarninn 27. júní 2022
Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir er utanríkisráðherra.
Telja að upplýsingar um fjölda sérstakra vegabréfa geti skaðað tengsl við önnur ríki
Utanríkisráðuneytið vill ekki segja hversu mörg sérstök vegabréf það hefur gefið út til útlendinga á grundvelli nýlegrar reglugerðar. Það telur ekki hægt að útiloka neikvæð viðbrögð ótilgreindra erlendra stjórnvalda ef þau frétta af vegabréfaútgáfunni.
Kjarninn 27. júní 2022
Bjarni Benediktsson, fjármála- og efnahagsráðherra og formaður Sjálfstæðisflokksins.
Fjármálaráðuneytið segist ekki hafa yfirlit yfir fjársópseignirnar sem seldar voru leynilega
Fjármála- og efnahagsráðuneytið segist ekki hafa komið að ákvörðunum um ráðstöfun eigna sem féllu íslenska ríkinu í skaut vegna stöðugleikasamninga við kröfuhafa föllnu bankanna.
Kjarninn 27. júní 2022
Frá brautarpalli við aðallestarstöðina í þýsku borginni Speyer. Ef til vill hafa einhverjir þessara farþega nýtt sér níu evru miðann.
Aðgangur að almenningssamgöngum í heilan mánuð fyrir níu evrur
Níu evru miðinn gildir í allar svæðisbundnar samgöngur í Þýskalandi til loka ágústmánaðar. Þetta samgönguátak er hluti af aðgerðapakka stjórnvalda vegna vaxandi verðbólgu og hækkandi orkuverðs en er einnig ætlað að stuðla að umhverfisvænni ferðavenjum.
Kjarninn 26. júní 2022
Steingrímur J. Sigfússon hætti á þingi í fyrrahaust. Síðan þá hefur hann verið skipaður til að leiða tvo hópa á vegum ríkisstjórnarinnar.
Steingrímur J., Óli Björn og Eygló skipuð í stýrihóp til að endurskoða örorkukerfið
Fyrrverandi formaður Vinstri grænna, þingmaður Sjálfstæðisflokks, fyrrverandi félagsmálaráðherra og aðstoðarmaður ríkisstjórnarinnar mynda stýrihóp sem á að endurskoða örorkulífeyriskerfið. Hópurinn á að skila af sér eftir tvö ár. Ingu Sæland er óglatt.
Kjarninn 26. júní 2022
Örn Bárður Jónsson
Veðurfræðingar án framtíðar!
Kjarninn 26. júní 2022
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None