Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: Bremen

DSCF3439-copy1.jpg
Auglýsing

Ég vakti fram­eft­ir. Við höfðum net í rút­unni og ég var lang­síð­astur í koju, enda lang­síð­astur á lappir í gær. Ég horfði á vídeó og gerði alls­konar mis­gáfu­lega hluti sem maður gerir á inter­net­inu. Þynnku­dauður og hálf­tóm­ur. Svo fór ég bara að sofa. Rútan hreyfði sig úr stað fljót­lega eftir það en ég man ekki mikið meira. Ég var ekki full­ur. Ég var bara þreytt­ur. Og bug­að­ur.

Núna erum við í Bremen og klukkan er 1.09. Mér skilst að brott­för sé klukkan tvö. Ég ætti senni­lega að vera úti að drekka því hér um borð í rút­unni er ekk­ert að ger­ast. Robert er sof­andi, Þrá­inn er að remb­ast við Meist­ara­deild­ar­titil og Flex er að spila nam­mikrams­leik af Frozen-­gerð. Hann var að lýsa því yfir að þetta væri erfitt. Þetta er ekki nokk­urt vit. Ég ætla að kíkja útfyrir og sjá hvort ég finn ekki partý. Já, ég er í stuði, það að er skammt stórra högga á milli. Sjáum til, sjáum til.

Snæ­björn fann partí og söngv­ari Elu­veite bauð upp á eðal­vodka til að launa allt Opalið sem við höfum deilt fal­lega með sam­ferða­fólki okk­ar.  Það síð­asta sem hann sagði áður en ég rétti honum sneisa­fullt hvítvíns­glas af þessu góð­gæti var “æji vilt þú ekki bara klára blogg­ið”.  Ég held hann hafi verið að grín­ast en það er bannað að breyta.

Auglýsing

Pitturinn! Pitt­ur­inn!

Þetta var gott gigg.   Við fengum því reyndar seinkað um hálf­tíma þar sem stað­ar­hald­arar höfðu aug­lýst að her­leg­heitin ættu að byrja kl 20:00 en skikkað okkur á svið hálf­tíma fyrr.  Það sama var víst upp á ten­ingnum í gær sem er óþol­and­i.  Les­endur fyrri blogga muna kannski eftir því að þetta gerð­ist líka á síð­asta túr í Vín­.   Þar fengum við kvart­anir frá fólki sem hafði komið að sjá okkur en rétt náð sein­asta lag­i.   Nú höfum við Flexa með okkur sem barði í borðið og fékk þessu breytt. Mik­il­vægur maður hann Flexi okk­ar,  Tibor sem heldur um stjórn­ar­tauma ferða­lags­ins var með okkur í liði í þessu.  Reyndar eru allir orðnir mann­eskju­legri og búnir að átta sig á því að það sem er gott fyrir okkur er líka gott fyrir túr­inn.  Þetta er það sem við leggjum út með í hvert sinn að vinna okkur inn virð­ingu og traust allra sem með okkur ferð­ast með því að skila okkar 100% á hverju kvöldi og vera almennt við­kunna­legir og lausir við vesen og við virð­umst hafa landað því í enn eitt skipt­ið.  Brem­en­búar voru kátir og í stuði fullur salur og við spil­uðum eitt af okkar bestu giggum til þessa.  Fal­legt fólk og alveg til í að skemmta sér með hljóm­sveit sem fæstir höfðu heyrt í.

Eftir gigg var slegið upp fót­bota­spils­móti sem byrj­aði sak­leys­is­lega en keppn­is­skapið var fljótt að hlaupa í menn.  Þeir svilar kepptu við mig og Baldur fyrstu leik­ina og strax í öðrum leik var alveg ljóst að hér voru menn ekki að skemmta sér.  Þetta var ekki leikur þetta var stríð,  mik­ill sviti, og sterkar til­finn­ing­ar.  Áður en bandið leyst­ist upp var ákveðið að skora á rúss­ana í lands­leik sem skemmst er frá að segja að við rúst­uð­u­m.   (JGJ)

Klukkan er 1.58. Þetta var allt saman ljóm­andi. Jón Geir lýsti þessu mjög vel hér að ofan. Ég er þétt­á­gæt­ur, þetta var skemmti­legt. Og núna erum við í rútu. Ég veit ekki hvar Baldur er en við hinir erum hér frammí. Robert var að búa sér til kaffi, núna er Gunni að búa til kaffi halda okkur hin­um. Stóra rútan var að leggja frá, við keyrum um leið og Robert er búinn að koma sér fyr­ir. Við erum í Bremen og hér var gaman að spila. Hér höfum við ekki spilað fyrr. Land­vinn­ing­ar.

Þessi dagur var alveg týpískur túr­dag­ur. Ég sá ekk­ert hér í borg. Ég sá ekki einu sinni fremri helm­ing­inn af tón­leika­staðnum fyrr en ég fór að pissa eftir gigg. Baldur var að kúldr­ast hér inn í rút­una rétt í þessu, hann var að brenna þá sokka sem fund­ust á gólf­inu í dag. Þetta er orðið ákveðið ritúal. Ekki skilja sokk­ana eftir á gólf­inu, þá hendir Robert þeim út á plan, Baldur pikkar þá upp og brennir þá.

Mað­ur­inn sem keyrir sendi­bíl­inn, sá sem við munum ekki hvað heitir en varð þess vald­andi að við settum ekki röra­sprengju í tank­inn á bílnum hans, hann er skemmti­leg­ur. Maður á miðjum aldri og pass­lega talandi á ensku. Á rauð­víns­fyll­er­ínu í Barcelona pikk­aði hann upp eitt orð á íslenska tungu. Hvern ein­asta morgun mætir hann okkur og segir af festu: „Hérna!” Hérna. Hið nýja halló. Í hina átt­ina má nefna að Marci, mónitor­maður allra tíma, býður okkur aldrei skál nema að segja: „Ekki segj’etta“. Hann er reyndar að tala sitt móð­ur­mál, ung­versku, en þetta hljómar víst svip­að. Skál það er að segja. Skál á hans tungu.

Og hér fékk ég kaffi. Nýmalað kaffi. Ég veit ekki hvað við gerum eftir að Gunni hverfur frá okk­ur, hann er kaffi­meist­ari rút­unnar og gerir hlut­ina vel. Jebb, við eigum bara tvö gigg eftir með Gunna. Meira um það síð­ar.

Bibbi, þungur á brún, en þó léttur í lund. Bibbi, þungur á brún, en þó léttur í lund.

Túr­inn er rétt að verða hálfn­að­ur. Þetta er alltaf tím­inn þar sem byrjar að hrikta í. Margar vikur bún­ar, margar vikur eft­ir, nýja­brumið horfið og dag­arnir eins. Við höfum svo­lítið verið að ríf­ast síð­ustu daga. Ekki kannski ríf­ast, en alla­vega kíta. Ég varð til dæmis vitni að því að Flexi og Þrá­inn voru ekki sam­mála um hvernig raða ætti dót­inu í kerruna. Hvor­ugur hafði rangt fyrir sér. Og það er hérna sem skilur að. Nú þurfa menn að leggja sig fram við að þola hvern ann­an. Og það gengur vel. Öll deilu­mál eru tækluð um leið og þau koma upp og allir gera sitt allra besta. Nákvæm­lega núna er tím­inn þar sem ég sann­fær­ist um að Skálmöld er besta hljóm­sveit í heimi. Hér sitjum við allir frammí, klukkan sýnir mér 2.18, og við vorum að leggja af stað. Hvert eitt og ein­asta gigg á þessum túr hefur verið frá­bært og það er bara vegna þess að við látum það ger­ast, stemn­ingin er alger og allt þetta hreinlega eitt­hvað sem er ekk­ert minna en for­rétt­indi að fá að upp­lifa. Við erum allir gríð­ar­lega ólík­ir, höfum mis­jöfn gildi og skyld­ur, eigum okkar líf heima sem þarf að sinna og allir leggja sig fram við það. Í sam­vinnu við hið frá­bæra fólk sem okkar bíður heima leggjum við það á okkur af fullum áhuga að kúldr­ast í þröngri rútu til að spila fyrir þá sem vilja heyra. Nú rétt í þessu leit ég upp frá tölv­unni. Hér allt í kringum mig sitja bestu menn sem ég hef kynnst. Við höfum eitt mis­sjón, mis­sjónið að vera besta hljóm­sveit í heimi og skemmta okkur á með­an. Von­andi náum við að deila erind­inu með sem flest­um, en hvernig sem fer þá er nákvæm­lega þessi stund hér í rút­unni það sem máli skipt­ir. Hér eru vinir á ferð, vinir sem hafa eitt sam­eig­in­legt mark­mið. Ég óska öllum þess að upp­lifa eitt­hvað þessu líkt í líf­inu. Nú ætla ég að hætta að skrifa og skála við vini mína. Þetta var góður dag­ur. Fábrot­inn vissu­lega, en alger­lega frá­bær.

Meist­ara­legt dags­ins: Núna.

Sköll dags­ins: Ekk­ert. Ég er bara glað­ur.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Frá dómssalnum á miðvikudaginn
Réttað yfir 355 manns í gömlu símaveri
Nokkuð óvenjuleg réttarhöld hófust á Ítalíu síðastliðinn miðvikudag, en í þeim er stór hluti N'drangheta-mafíunnar, valdamestu glæpasamtaka landsins. Sökum mikils fjölda ákærðra og nýrra sóttvarnarreglna þurfti að sérútbúa dómssal í gömlu símaveri.
Kjarninn 17. janúar 2021
Söngflokkurinn Boney M naut mikilla vinsælda víða um heim undir lok áttunda áratugarins.
Boney M og stolnu lögin
Þegar sönghópurinn Boney M sló í gegn seint á áttunda áratug síðustu aldar með lögunum „Brown Girl in the Ring“ og „Rivers of Babylon“ grunaði engan að í kjölfarið fylgdu málaferli sem stæðu í áratugi.
Kjarninn 17. janúar 2021
Armin Laschet er nýr leiðtogi flokks Kristilegra demókrata, sem hefur tögl og haldir í þýskum stjórnmálum. Kannski tekur hann við af Merkel sem kanslari í haust.
Stormasöm vika í evrópskum stjórnmálum
Mögulegt áframhald „Merkelisma“ í Þýskalandi, barnabótaskandall hjá „teflon Mark“ í Hollandi og stjórnarkreppa af völdum smáflokks á Ítalíu er á meðal þess sem var efst á baugi í evrópskum stjórnmálum í vikunni.
Kjarninn 16. janúar 2021
Birgir Birgisson
Að finna upp hjólið
Kjarninn 16. janúar 2021
Óendurvinnanlegur úrgangur á bilinu 40 til 100 þúsund tonn á ári fram til ársins 2045
Skýrsla um þörf fyrir sorpbrennslustöðvar á Íslandi hefur litið dagsins ljós. Umhverfis- og auðlindaráðherra fagnar úttektinni og segir að nú sé hægt að stíga næstu skref.
Kjarninn 16. janúar 2021
Gauti Jóhannesson er forseti bæjarstjórnar í Múlaþingi og fyrrverandi sveitarstjóri Djúpavogshrepps.
Forseti bæjarstjórnar Múlaþings íhugar alvarlega að sækjast eftir þingsæti
Gauti Jóhannesson fyrrverandi sveitarstjóri á Djúpavogi segir tímabært að Sjálfstæðisflokkurinn eignist þingmann frá Austurlandi og íhugar framboð til Alþingis. Kjarninn skoðaði framboðsmál Sjálfstæðisflokks í Norðausturkjördæmi.
Kjarninn 16. janúar 2021
Guðjón S. Brjánsson sá þingmaður sem keyrði mest allra árið 2020
Í fyrsta sinn í mörgu ár er Ásmundur Friðriksson ekki sá þingmaður sem keyrði mest. Hann dettur niður í annað sætið á þeim lista. Kostnaður vegna aksturs þingmanna dróst saman um fimmtung milli ára.
Kjarninn 16. janúar 2021
Guðmundur Ingi Guðbrandsson umhverfis- og auðlindaráðherra.
Könnun: Fleiri andvíg en fylgjandi frumvarpi Guðmundar Inga um Hálendisþjóðgarð
Samkvæmt könnun frá Gallup segjast 43 prósent andvíg frumvarpi umhverfis- og auðlindaráðherra um stofnun Hálendisþjóðgarðs, en 31 prósent fylgjandi. Rúmlega fjórir af tíu segjast hafa litla þekkingu á frumvarpinu.
Kjarninn 16. janúar 2021
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None