Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: París

DSCF3232-copy.jpg
Auglýsing

Skálmöld er nú á tæp­lega 7 vikna túr um Evr­ópu. Dag­arnir eru afskap­lega við­burða­ríkir og aðstæður oft afskap­lega skemmti­leg­ar. Snæ­björn, bassa­leik­ari og texta­höf­undur sveit­ar­inn­ar, heldur úti dag­legu bloggi á vef Kjarn­ans þar sem hann lýsir hinu goð­sagna­kennda rokk­ara­lífi. Táfýla, blóð, sviti, tár og auð­vitað rokk & ról beint í æð.

Klukkan er 23.42. Sumir eru farnir á bar­inn, við Þrá­bi, Böbbi og Flex sitjum í rútu og bíðum eftir að tím­inn líði. Þrási er að horfa á eitt­hvað gam­alt í dót í tölv­unni, Flexi er að stýra Napoli í spjald­tölv­unni og Böbbi er að horfa út í loft­ið. Brott­för er áætluð klukkan 1.00 og Robert er í koju.

DSCF3503 copy (1) Stemmn­ing? Ó já.

Auglýsing

Í nótt hélt ég að Jón Geir væri and­set­inn. Ég var far­inn að sofa þegar hann rugg­aði við mér og bað mig um að kenna sér á Snapchat. Eða svo sem ekki kenna sér, heldur sýna sér hvernig hann ætti að skrá sig inn á nýopn­aðan Snapchat-­reikn­ing okkar Skálmald­ar­manna. (Hey krakk­ar, fylgið okkur á Snapchat. Við göngum undir nafn­inu „skalmold­“!) Þegar því var lokið og ég var hálf­vakn­aður en glað­vakn­aði svo þegar hann fór að „búa til púpu úr mér“. Hann var sum sé að troða sæng­inni undir mig allan og þrengja að mér. Ekki endi­lega það sem mig lang­aði að gera akkúrat klukkan fjögur í nótt en eitt­hvað sem ég set í reynslu­bank­ann fyrir kom­andi upp­eldi barns­ins míns. Og þetta tók hann upp á Snapchat og setti út í tómið. Þið sem fylgið okkur nú þegar á Snapchat hafið með­tekið þetta sem nokkrar sek­úndur af svörtu mynd­skeiði og óskilj­an­legu muldri. Þarna var ég glað­vakn­aður og skófl­aði mér fram­úr. Rútan stopp­aði í vega­sjoppu og þá var and­inn sestur all­kyrfi­lega í Jón. Næstu 2–3 klukku­tíma tókum við það á okk­ur, fyrst ég og Böbbi, og síðan í slag­togi við Flexa og Bald­ur, að halda Jóni á lífi. Hann var ekki talandi svo heitið gæti. Það sem kom upp úr honum var á ensku og lengst af var hann viss um að við værum í Þús­ald­ar­-­Fálk­an­um, stjarn­fari Hans Óla úr Stjörnu­stríðs­mynd­un­um. Þetta ástand tók svo á sig ýmsar myndir og ég veit ekki nákvæm­lega hvort mér fannst kómískara að hafa hann hér frammi í setu­stof­unni á sokk­unum ein­um, eða þegar hann var kom­inn í lopa­peys­una til við­bót­ar. Eftir nokkra tugi metra af rúlli hér fram og aftur um þröngan gang rút­unnar skutl­aði Flex honum svo í koju. Við veltum vini okkar í læsta hlið­ar­legu og vökt­uðum hann fram eftir morgni.

Jón Geir vakn­aði hress og glaður í dag, undr­andi reyndar á þessum nátt­fötum sín­um, lopa að ofan og spari­sokkum að neð­an, og hversu eigur hans voru dreifðar um alla rút­una. Hann á enga minn­ingu af því sem gerð­ist. Alls enga. Hann man eftir því að hafa verið á spjalli við Robert um köngu­lær, eftir það boðið góða nótt og haldið til koju. Vitn­is­burð­ur­inn frá Robert bakkar þetta allt saman upp. Senni­leg skýr­ing á þessu öllu saman er þessi: Jón Geir gekkst undir axl­ar­að­gerð fyrr á árinu og er enn að jafna sig. Þegar hann hélt á túr­inn lét lækn­ir­inn hans hann hafa vöðva­slak­andi töflur í kveðju­skyni og mögu­lega hefur Jón tekið eins og hálfa svo­leiðis fyrir svef­inn. Nú eða þrjár til fimm í ein­hverjum mis­gán­ingi. Hvað sem olli á ég aldrei eftir að gleyma æfingum hins berrass­aða trymbils sem sat gegnt Böbba hér frammí, röfl­aði óskilj­an­lega um orr­ustu­taktík í þyngd­ar­leysi og reif undir hnés­bæt­urnar á sér á vís svo skein í Hel­stirn­ið. Allt hlaut þetta bless­un­an­legar lyktir og lífið hélt áfram sinn vana­gang í dag og við allir sem einn frá­bærir á gigg­inu, Jón Geir átti meira að segja sér­lega góðan dag við sett­ið. Við hentum þó vöðva­slak­andi töfl­unum í ruslið til vonar og vara.

Þeir sem hafa fylgst með fyrri túr­bloggum Skálmaldar muna mögu­lega eftir eldri hrak­falla­sögum af Jóni. Við höfum náð að reikna út að ósköpin virð­ast alltaf dynja á eftir sjö­undu tón­leika hvers túrs. Og hér stóð heima.

Giggið í París var frá­bært. Eftir svefn­trufl­an­irnar lá ég sof­andi langt fram á dag­inn og dratt­að­ist ekki úr koj­unni fyrr en um þrjú. Þá tók við allt þetta venju­lega og hér var allt svo ljóm­andi ágætt. Ég þarf ekki að fjöl­yrða um giggið sjálft, það var alger­lega frá­bært, og und­ir­strikar enn og aftur að Frakkar eru meist­ara­meist­ar­ar. Bæði var stemn­ingin á tón­leik­unum rosa­leg og eins er alveg óskap­lega gaman að spjalla við fólk eftir á. Í sam­hengi við það seldum við mjög vel af varn­ingi í kvöld og allt er eins og best verður á kos­ið.

Félagi okkar frá Húsa­vík, Ármann Örn, hafði boðað komu sína fyrir nokkru síð­an. Hann er búsettur hér í París í augna­blik­inu og verður fram að jól­um. Eitt­hvað höfðum við mis­skilið hvorn ann­an. Tón­leik­arnir hófust óvenju snemma í kvöld, klukkan hálf7, og hann var heldur seinn á stað­inn. Þrátt fyrir það náðum við góðum fund­um, nokkrum bjórum eftir giggið og í fram­hald­inu mál­tíð á veit­inga­stað hér skammt frá. Það borð­hald sátum við sex, ég, Bald­ur, Jón Geir, umræddur Ármann sem og tveir íslenskir strákar sem slædd­ust hér á tón­leik­ana. Þeir heita Sindri og Jón, að ég held tutt­uguog­tveggja ára gaml­ir, og eru hér í viku­fríi með­fram því að ætla að sýna listir sýnar fyrir gang­andi veg­far­endur Par­ís­ar-­borg­ar. Þessir snill­ingar eru hluti af Sirku­s(i) Ísland(s) og ákváðu að láta á þetta reyna. Ég verð hopp­andi glaður þegar ég kemst í kynni við svona fólk, fólk sem gerir eitt­hvað spont­ant og óskynsam­legt, rífur sig upp og tekur því sem kemur upp á. Til við­bótar við þessa frá­bæru lífs­sýn eru þeir tví­menn­ingar óskap­lega skemmti­legur félags­skapur og með upp­hand­leggi sem maður þarf að gera ráð fyrir þegar borð­hald er þröngt. Þetta var góð mál­tíð í góðum félags­skap.

Blessað strandlífið. Blessað strand­líf­ið.

Rúss­arnir eru alls ekki búnir að redda raf­magn­inu og Vla­dimir tjáði mér eftir tón­leika gær­dags­ins að hann væri nú bara alveg til í að samnýta þráð­lausa kerfið mitt með mér það sem eftir lifði túrs. Ég sagði að sjálf­sögðu já. Því var mætt með svip­lausu ofur­þakk­læti. Meist­ara­snill­ingar þessir Rúss­ar. Það verður þá þannig það sem eftir lifir, wirel­essið mitt verður sekkja­pípugegn­sósa í des­em­ber. Ljúft og skylt.

Til tals hafði komið að tvo af Elu­veiti­e-krökk­unum myndu spila með okkur í dag, stefið í Kvaðn­ingu. Til þess kom þó ekki sökum skipu­lags­skorts og ein­hverrar bjúrókrasíu geri ég ráð fyr­ir. Það mun þó ger­ast á end­anum og von­andi fyrr en seinna. Það örlar á ein­hverju drama í þeirra her­búð­um, ein­hver vand­ræði virð­ast ber­ast að heiman og mögu­lega er einn með­limur hand­kram­búler­aður eftir orða­skipti og barn­ing eftir tón­leika í dag. Ekki mis­skilja, þetta er rólynd­is­fólk, en ein­hver blóð­hiti virð­ist krauma.

Klukkan er 0.22 og staðan nákvæm­lega sú sama og við upp­haf bloggs, nema hvað Þrábi hefur tekið í stjórn­ar­tauma Manchester United. Þrír að spila Mana­ger. Þetta ætlar að verða trendið á þessum túr. Á morgun spilum við í Belg­íu, nálægt Antwerpen, á tón­leika­stað sem við höfum spilað á áður. Það þýðir aldrei neitt fyrir mig að reyna að rifja svona lagað upp. Böbbi man hins­vegar allt í smá­at­rið­um. Þangað eru 350 kíló­metr­ar. Það er létt.

Meist­ara­legt dags­ins: Jón Geir.

Sköll dags­ins: Jón Geir.

Segir ríkislögreglustjóra bera skyldu til að tilkynna um spillingu
Verðandi formaður stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar segir að Haraldur Johannessen eigi að tilkynna um spillingu sem hann viti af. Í viðtali í gær lét hann í það skína að slík væri til staðar.
Kjarninn 15. september 2019
Íslendingurinn Reynir ætlar að taka upp Flamenco plötu
Reynir Hauksson hefur lært hjá einum helsta gítarkennara Granada. Nú safnar hann fyrir gerð Flamenco plötu á Karolina Fund.
Kjarninn 15. september 2019
Fosfatnáma
Upplýsingaskortur ógnar matvælaöryggi
Samkvæmt nýrri rannsókn íslenskra og erlendra fræðimanna ógnar skortur á fullnægjandi upplýsingum um birgðir fosfórs matvælaöryggi í heiminum.
Kjarninn 15. september 2019
Besta platan með Metallica – Master of Puppets
Gefin út af Elektra þann 3. mars 1986, 8 lög á 54 mínútum og 47 sekúndum.
Kjarninn 15. september 2019
Guðmundur Kristjánsson er stærsti eigandi Útgerðarfélags Reykjavíkur sem er stærsti eigandi Brim.
Útgerðarfélag Reykjavíkur hagnaðist um 1,5 milljarð í fyrra
Stærsti eigandi Brim, sem hét áður HB Grandi, bókfærði eignarhlut sinn í félaginu á rúmlega 15 prósent hærra verði en skráð markaðsverð hlutarins var á reikningsskiladegi. Eignir Brim voru metnar á um 60 milljarða króna um síðustu áramót.
Kjarninn 15. september 2019
Eiríkur Ragnarsson
RÚV á kannski heima á auglýsingamarkaði eftir allt saman
Kjarninn 15. september 2019
Vinningstillaga Henning Larsen arkitektastofunnar að því hvernig Vinge ætti að líta út. Veruleikinn í dag er allt annar.
Danska skýjaborgin Vinge
Það er ekki nóg að fá háleitar hugmyndir, það þarf líka einhvern til að framkvæma þær. Þessu hafa bæjaryfirvöld í Frederikssund á Sjálandi fengið að kynnast, þar sem draumsýn hefur breyst í hálfgerða martröð.
Kjarninn 15. september 2019
Ásaka Glitni um að klippa sjö sentimetra neðan af samningum
Deilumál milli Útgerðarfélags Reykjavíkur og Glitnis vegna afleiðusamninga upp á tvo milljarða króna sem gerðir voru í aðdraganda hrunsins standa enn yfir. Útgerðarfélagið kærði Glitni til lögreglu í fyrra fyrir að klippa neðan af samningunum.
Kjarninn 15. september 2019
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None