Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: París

DSCF3232-copy.jpg
Auglýsing

Skálmöld er nú á tæp­lega 7 vikna túr um Evr­ópu. Dag­arnir eru afskap­lega við­burða­ríkir og aðstæður oft afskap­lega skemmti­leg­ar. Snæ­björn, bassa­leik­ari og texta­höf­undur sveit­ar­inn­ar, heldur úti dag­legu bloggi á vef Kjarn­ans þar sem hann lýsir hinu goð­sagna­kennda rokk­ara­lífi. Táfýla, blóð, sviti, tár og auð­vitað rokk & ról beint í æð.

Klukkan er 23.42. Sumir eru farnir á bar­inn, við Þrá­bi, Böbbi og Flex sitjum í rútu og bíðum eftir að tím­inn líði. Þrási er að horfa á eitt­hvað gam­alt í dót í tölv­unni, Flexi er að stýra Napoli í spjald­tölv­unni og Böbbi er að horfa út í loft­ið. Brott­för er áætluð klukkan 1.00 og Robert er í koju.

DSCF3503 copy (1) Stemmn­ing? Ó já.

Auglýsing

Í nótt hélt ég að Jón Geir væri and­set­inn. Ég var far­inn að sofa þegar hann rugg­aði við mér og bað mig um að kenna sér á Snapchat. Eða svo sem ekki kenna sér, heldur sýna sér hvernig hann ætti að skrá sig inn á nýopn­aðan Snapchat-­reikn­ing okkar Skálmald­ar­manna. (Hey krakk­ar, fylgið okkur á Snapchat. Við göngum undir nafn­inu „skalmold­“!) Þegar því var lokið og ég var hálf­vakn­aður en glað­vakn­aði svo þegar hann fór að „búa til púpu úr mér“. Hann var sum sé að troða sæng­inni undir mig allan og þrengja að mér. Ekki endi­lega það sem mig lang­aði að gera akkúrat klukkan fjögur í nótt en eitt­hvað sem ég set í reynslu­bank­ann fyrir kom­andi upp­eldi barns­ins míns. Og þetta tók hann upp á Snapchat og setti út í tómið. Þið sem fylgið okkur nú þegar á Snapchat hafið með­tekið þetta sem nokkrar sek­úndur af svörtu mynd­skeiði og óskilj­an­legu muldri. Þarna var ég glað­vakn­aður og skófl­aði mér fram­úr. Rútan stopp­aði í vega­sjoppu og þá var and­inn sestur all­kyrfi­lega í Jón. Næstu 2–3 klukku­tíma tókum við það á okk­ur, fyrst ég og Böbbi, og síðan í slag­togi við Flexa og Bald­ur, að halda Jóni á lífi. Hann var ekki talandi svo heitið gæti. Það sem kom upp úr honum var á ensku og lengst af var hann viss um að við værum í Þús­ald­ar­-­Fálk­an­um, stjarn­fari Hans Óla úr Stjörnu­stríðs­mynd­un­um. Þetta ástand tók svo á sig ýmsar myndir og ég veit ekki nákvæm­lega hvort mér fannst kómískara að hafa hann hér frammi í setu­stof­unni á sokk­unum ein­um, eða þegar hann var kom­inn í lopa­peys­una til við­bót­ar. Eftir nokkra tugi metra af rúlli hér fram og aftur um þröngan gang rút­unnar skutl­aði Flex honum svo í koju. Við veltum vini okkar í læsta hlið­ar­legu og vökt­uðum hann fram eftir morgni.

Jón Geir vakn­aði hress og glaður í dag, undr­andi reyndar á þessum nátt­fötum sín­um, lopa að ofan og spari­sokkum að neð­an, og hversu eigur hans voru dreifðar um alla rút­una. Hann á enga minn­ingu af því sem gerð­ist. Alls enga. Hann man eftir því að hafa verið á spjalli við Robert um köngu­lær, eftir það boðið góða nótt og haldið til koju. Vitn­is­burð­ur­inn frá Robert bakkar þetta allt saman upp. Senni­leg skýr­ing á þessu öllu saman er þessi: Jón Geir gekkst undir axl­ar­að­gerð fyrr á árinu og er enn að jafna sig. Þegar hann hélt á túr­inn lét lækn­ir­inn hans hann hafa vöðva­slak­andi töflur í kveðju­skyni og mögu­lega hefur Jón tekið eins og hálfa svo­leiðis fyrir svef­inn. Nú eða þrjár til fimm í ein­hverjum mis­gán­ingi. Hvað sem olli á ég aldrei eftir að gleyma æfingum hins berrass­aða trymbils sem sat gegnt Böbba hér frammí, röfl­aði óskilj­an­lega um orr­ustu­taktík í þyngd­ar­leysi og reif undir hnés­bæt­urnar á sér á vís svo skein í Hel­stirn­ið. Allt hlaut þetta bless­un­an­legar lyktir og lífið hélt áfram sinn vana­gang í dag og við allir sem einn frá­bærir á gigg­inu, Jón Geir átti meira að segja sér­lega góðan dag við sett­ið. Við hentum þó vöðva­slak­andi töfl­unum í ruslið til vonar og vara.

Þeir sem hafa fylgst með fyrri túr­bloggum Skálmaldar muna mögu­lega eftir eldri hrak­falla­sögum af Jóni. Við höfum náð að reikna út að ósköpin virð­ast alltaf dynja á eftir sjö­undu tón­leika hvers túrs. Og hér stóð heima.

Giggið í París var frá­bært. Eftir svefn­trufl­an­irnar lá ég sof­andi langt fram á dag­inn og dratt­að­ist ekki úr koj­unni fyrr en um þrjú. Þá tók við allt þetta venju­lega og hér var allt svo ljóm­andi ágætt. Ég þarf ekki að fjöl­yrða um giggið sjálft, það var alger­lega frá­bært, og und­ir­strikar enn og aftur að Frakkar eru meist­ara­meist­ar­ar. Bæði var stemn­ingin á tón­leik­unum rosa­leg og eins er alveg óskap­lega gaman að spjalla við fólk eftir á. Í sam­hengi við það seldum við mjög vel af varn­ingi í kvöld og allt er eins og best verður á kos­ið.

Félagi okkar frá Húsa­vík, Ármann Örn, hafði boðað komu sína fyrir nokkru síð­an. Hann er búsettur hér í París í augna­blik­inu og verður fram að jól­um. Eitt­hvað höfðum við mis­skilið hvorn ann­an. Tón­leik­arnir hófust óvenju snemma í kvöld, klukkan hálf7, og hann var heldur seinn á stað­inn. Þrátt fyrir það náðum við góðum fund­um, nokkrum bjórum eftir giggið og í fram­hald­inu mál­tíð á veit­inga­stað hér skammt frá. Það borð­hald sátum við sex, ég, Bald­ur, Jón Geir, umræddur Ármann sem og tveir íslenskir strákar sem slædd­ust hér á tón­leik­ana. Þeir heita Sindri og Jón, að ég held tutt­uguog­tveggja ára gaml­ir, og eru hér í viku­fríi með­fram því að ætla að sýna listir sýnar fyrir gang­andi veg­far­endur Par­ís­ar-­borg­ar. Þessir snill­ingar eru hluti af Sirku­s(i) Ísland(s) og ákváðu að láta á þetta reyna. Ég verð hopp­andi glaður þegar ég kemst í kynni við svona fólk, fólk sem gerir eitt­hvað spont­ant og óskynsam­legt, rífur sig upp og tekur því sem kemur upp á. Til við­bótar við þessa frá­bæru lífs­sýn eru þeir tví­menn­ingar óskap­lega skemmti­legur félags­skapur og með upp­hand­leggi sem maður þarf að gera ráð fyrir þegar borð­hald er þröngt. Þetta var góð mál­tíð í góðum félags­skap.

Blessað strandlífið. Blessað strand­líf­ið.

Rúss­arnir eru alls ekki búnir að redda raf­magn­inu og Vla­dimir tjáði mér eftir tón­leika gær­dags­ins að hann væri nú bara alveg til í að samnýta þráð­lausa kerfið mitt með mér það sem eftir lifði túrs. Ég sagði að sjálf­sögðu já. Því var mætt með svip­lausu ofur­þakk­læti. Meist­ara­snill­ingar þessir Rúss­ar. Það verður þá þannig það sem eftir lifir, wirel­essið mitt verður sekkja­pípugegn­sósa í des­em­ber. Ljúft og skylt.

Til tals hafði komið að tvo af Elu­veiti­e-krökk­unum myndu spila með okkur í dag, stefið í Kvaðn­ingu. Til þess kom þó ekki sökum skipu­lags­skorts og ein­hverrar bjúrókrasíu geri ég ráð fyr­ir. Það mun þó ger­ast á end­anum og von­andi fyrr en seinna. Það örlar á ein­hverju drama í þeirra her­búð­um, ein­hver vand­ræði virð­ast ber­ast að heiman og mögu­lega er einn með­limur hand­kram­búler­aður eftir orða­skipti og barn­ing eftir tón­leika í dag. Ekki mis­skilja, þetta er rólynd­is­fólk, en ein­hver blóð­hiti virð­ist krauma.

Klukkan er 0.22 og staðan nákvæm­lega sú sama og við upp­haf bloggs, nema hvað Þrábi hefur tekið í stjórn­ar­tauma Manchester United. Þrír að spila Mana­ger. Þetta ætlar að verða trendið á þessum túr. Á morgun spilum við í Belg­íu, nálægt Antwerpen, á tón­leika­stað sem við höfum spilað á áður. Það þýðir aldrei neitt fyrir mig að reyna að rifja svona lagað upp. Böbbi man hins­vegar allt í smá­at­rið­um. Þangað eru 350 kíló­metr­ar. Það er létt.

Meist­ara­legt dags­ins: Jón Geir.

Sköll dags­ins: Jón Geir.

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Þeim fjölgar á Íslandi sem búa við þröngan húsakost
Ef litið er á tekjufimmtunga varð mesta breytingin á milli 2016 og 2018 hjá þeim sem eru í lægsta tekjubilinu, en árið 2016 bjuggu 14,3 prósent einstaklingar á heimili við þröngbýli en 30,2 prósent árið 2018.
Kjarninn 16. desember 2019
Ólafur Valsson
Þjóðaröryggi, jarðstrengir og rafmagn á Dalvík
Kjarninn 16. desember 2019
Helgi Seljan og Steingrímur J. Sigfússon, forseti Alþingis.
Forseti Alþingis minnist Helga Seljan
Steingrímur J. Sigfússon minntist fyrrverandi þingmannsins, Helga Seljan, á þingi í dag. „Helgi var einkar vel látinn í hópi þingmanna fyrir sitt glaða skap, heiðarleika og hreinskiptni í samstarfi, svo og fyrir dugnað og alúð við þingstörfin.“
Kjarninn 16. desember 2019
Inga Sæland, formaður Flokks fólksins, er fyrsti flutningsmaður tillögu um að hækka lágmarksframfærslu almannatrygginga í 300 þúsund krónur.
Stenst ekki jafnræðisreglu að hækka lágmarksframfærslu sumra í 300 þúsund
Meirihluti velferðarnefndar segir að það myndi líklega kosta tugi milljarða króna að hækka lágmarksframfærslu almannatrygginga í 300 þúsund krónur. Það standist ekki jafnræðisreglu að taka ákveðna hópa út fyrir sviga.
Kjarninn 16. desember 2019
Ekki tímabært að fella niður ívilnun á tengiltvinnbíla
Efnahags- og viðskiptanefnd telur ekki tilefni til þess að skattaívilnunin á tengiltvinnbílum falli niður með öllu í lok árs 2020. Nefndin leggur í staðinn til að fjárhæðarmark ívilnunarinnar lækki í nokkrum áföngum.
Kjarninn 16. desember 2019
„Algeggjuð“ hugmynd um sameiningu banka
Í Vísbendingu, sem kom til áskrifenda á föstudaginn, er fjallað um þá hugmynd að sameina tvo af kerfislægt mikilvægu bönkum landsins.
Kjarninn 15. desember 2019
SMS og MMS ganga í endurnýjun lífdaga
Eftir að hafa lotið í lægra haldi fyrir nýjum samskiptaforritum á borð við Messenger og WhatsApp eru gömlu góðu SMS- og MMS-skilaboðin að eiga endurkomu. Þeim fjölgar nú eftir áralangan samdrátt.
Kjarninn 15. desember 2019
Ferðalag á mörkum ljóss og myrkurs, í átt til dögunar
Rökkursöngvar Sverris Guðjónssonar kontratenórs eru að koma út. Safnað er fyrir þeim á Karolina Fund.
Kjarninn 15. desember 2019
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None