Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Bibbi bloggar úr Evróputúr Skálmaldar: Toulouse

DSCF3668.jpg
Auglýsing

Svona á þetta að vera. Alltaf! Þessi dagur var full­kom­lega frá­bær. Frakkar eru alger­lega með­ð­etta, það er bara þannig. Við spil­uðum í Tou­louse í fyrra, þá var það síð­asta giggið á túrn­um. Það venjú var óraun­veru­legt sökum þess hversu glæsi­legt allt var. Við spil­uðum ekki á sama stað í þetta skiptið en hann var litlu síðri en sá í fyrra. Risa­stórt svið, starfs­fólk sem vinnur vinn­una sína af ástríðu, frá­bær tækja­kost­ur, gott bún­ings­her­bergi, almenni­leg sturta og allt bara frá­bært. Nema reyndar mat­ur­inn. Hann var drasl. Það kom á óvart bara miðað við hversu allt annað var frá­bært. Við spil­uðum fyrir kjaft­fullan sal og fólk var klár­lega komið til að skemmta sér. Og við spil­uðum svaka­lega! Þetta voru svona tón­leikar þar sem manni líður eins og Skálmöld hafi aldrei spilað bet­ur. Þetta er besta víma í heimi. Tón­list. Því­líkur meist­ara­snill­ing­ur.

DSCF3703 copy Þetta eru þung­arokk­araskokk­ar­ar.

Ég fór klár­lega ekki síð­astur að sofa í nótt. Ég veit ekki alveg hvernig þetta end­aði en Baldur og Gunni stóðu vakt­ina lengst held ég. Og það af tölu­verðri festu. Ferðin var löng og Robert stopp­aði víst og svaf örlít­ið. Ég varð ekki einu sinni var við það. Mér lætur ein­stak­lega vel að sofa í svona koju og ég hrein­lega hlakka til að leggj­ast fyrir í hvert skipti. Hún er pínu­lít­il, dýnan óþægi­leg, sængin löngu orðin súr af svita­lykt, óskap­legt brölt að koma sér í og úr og hita­stigið og súr­efn­is­magnið getur verið á alla vegu. En þetta er eitt­hvað svo frá­bært. Sjálf­sagt spilar það inn í þetta ást­ar­sam­band okkar koju að hún er eina afdrepið sem maður á. Maður hefur hvergi pri­vasí nema þá kannski rétt þegar maður sest niður til að kúka. En þarna, með henni koju, dregur maður fyrir tjaldið og er einn.

Auglýsing

Ég vakn­aði svo um hádegi og þá var Flexi einn á fót­um, fyrir utan Robert sem hélt um stýr­ið. Flexi hélt um stjórn­ar­taumana hjá Napoli í spjald­tölv­unni sinni á með­an. Fljót­lega tínd­ust menn svo fram og við fundum okkur vega­sjoppu. Þangað bár­ust okkur fregnir af plötu­dómi í Mogg­anum hvar við höfðum fengið 5 stjörnur fyrir nýju plöt­una okk­ar. Það er auð­vitað alltaf gaman að fá góða dóma en þeir hreyfa mis­mikið við manni. Orri Páll er maður sem hefur fylgt okkur frá upp­hafi og hann er líka maður sem segir hreint út hvað honum finnst. Honum myndi ég treysta til þess að rífa okkur í sig ef við værum að draga ein­hvern sora út úr óæðri end­an­um. Þess vegna skipti það okkur öllu máli að hann skyldi fara svona fögrum orðum um plöt­una. Jón hlóð grein­inni niður og las upp­hátt í rút­unni þegar við lögðum af stað. Við vorum bara eins og litlir strák­ar. Þetta er bara svona og þetta má ekki breyt­ast. Þessi barnslega gleði. Djöf­ull er gaman að vera í Skálmöld.

Ég var hálf­fram­lágur og lagði mig. Ég er að lesa nýju bók­ina hans Stef­áns Mána, Litlu dauð­arn­ir. Hún er drullu­fokk­ing­skemmti­leg og ég las mig í svefn í koj­unni. Ég vakn­aði svo bara hér í Tou­louse seinni­part­inn. Leggirnir eru langir þessa dag­ana og það mæðir mikið á Robert. Núna sit ég í rút­unni fyrir utan tón­leika­stað­inn og við erum rétt að segja að leggja í hann. Bald­ur, Böbbi og Gunni eru fyrir utan rút­una og Robert er að klára að borða smá. Hinir eru í koju. Þetta verður ekki örlaga­kvöld sýn­ist mér. Reyndar var Böbbi að hlamma sér við hlið­ina á mér og hann er nú í stuði. Sjáum til, sjáum til. Ég sull­aði örlít­illi viskilögg í kaffið mitt áðan, kaffið sem Gunni bjó til handa mér með allri ást mögu­legri. Þeir sem lásu bloggið í fyrra muna kannski eftir leit­inni ógur­legu að kaffi­kvörn á síð­asta túr. Sú leit bar ekki árangur en eitt sinnið er við spil­uðum í Borg­ar­leik­hús­inu fengum við kvörn að gjöf frá Christine og Guð­brandi, fólki sem til­heyrir hinum glæsi­lega hópi fólks sem kennir sig við Börn Loka. Þessi gjöf er fal­leg. Þetta er svona hand­snúin kvörn upp á gamla mát­ann og hún var vígð fyrir sirka hálf­tíma. Meist­ara­legt. Kaffið sem ég er að drekka er alveg asna­lega gott. Takk fyrir þessa osom gjöf krakk­ar!

Og talandi um Börn Loka. Við sjáum fólk úr aðdá­enda­klúbbnum reglu­lega á tón­leikum og fólki fjögar sem virki­lega þekkir okkur og jafn­vel syngur með. Við erum ennþá litla band­ið, en kannski ekki alveg eins litlir leng­ur.

DSCF3676 copy Það er kannski þröngt í rút­unni, en menn eru sátt­ir.

Mórall­inn er allur að koma til. Rúss­arnir eru í mjög miklu stuði og þetta virð­ist vera orðið allt annað band en við túruðum með 2011. Þau tala betri ensku og eru bara glað­ari í alla staði. Það er betra svona og vin­skap­ur­inn sem mynd­að­ist þá, sem manni fannst kannski ekki svo óskap­lega sterk­ur, hefur heldur betur hald­ið. Þetta er fal­legt fólk og við skipt­umst á diskum í dag. Gít­ar­leik­ar­inn Sergei, sem hefur alltaf það fas að hann sé að fara í stríð, sagði okkur hreint út að fyrsta platan okkar væri best, þessi nýja væri næst­best. Gott að hafa þetta bara á hreinu. Elu­veiti­e-krakk­arnir eru líka glæsi­leg­ir. Þar á bæ virð­ist þó hanga yfir þetta ástand sem ég á erfitt með að með­taka þegar hljóm­sveitir eru ann­ars veg­ar, en er svo óskap­lega algengt. Þau eru ekk­ert endi­lega vin­ir. Þau eru í við­skipta­sam­bandi. Þau tala ekk­ert endi­lega saman og að tala við ein­staka með­limi um hina í band­inu er oft og tíðum stór­undarlegt. Ég er í hljóm­sveit með bestu vinum mín­um, litla bróður mínum meira að segja, og þetta eru menn sem mér þykir óskap­lega vænt um. Það verður að vera þannig. Ég full­yrði að þau í Elu­veitie lásu enga plötu­gagn­rýni upp­hátt í sinni rútu í dag. Það er sorg­legt. En þetta er óskap­lega ljóm­andi fólk. Þrási hafði á orði við þau að við þyrftum að fá þau til liðs við okkur ein­hvern tím­ann á túrn­um, að þau sem spila á etnísku hljóð­færin myndu spila með okk­ur, og þá senni­lega í Kvaðn­ingu. Þau tóku nú heldur betur vel í það. Það braut ákveð­inn ís og mér skilst að Böbbi og Baldur hafi farið á trúnó með fiðlu­hæn­unni í kvöld. Þetta eru góðir krakk­ar, allt þetta lið á túrn­um. Æi það er gott, það er hel­víti langt eft­ir.

Böbbi er full­ur. Það er gam­an. Jón var að skríða fram og nú eru Þrási og Flexi í koju, við hinir frammi. Þetta var frá­bær dagur og það er frá­bært að vera við. Við erum nýlagðir af stað og spilum í Rennes á morg­un. Þangað er hel­víti langt, túrplanið sagði 699 km. Nú er gott að hafa vél­menni við stýr­ið.

 

Meist­ara­legt dags­ins: Alger­lega frá­bært gigg!

Sköll dags­ins: Við vorum að leggja af stað. Ég þarf að pissa ...

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ísak Már Jóhannesson
Má bjóða þér skógarelda með kaffinu?
Kjarninn 26. september 2020
Sæunn Kjartansdóttir
Tímaskekkja
Kjarninn 26. september 2020
Vilhjálmur Árnason gagnrýndi nýtt frumvarp um fæðingarorlof í aðsendri grein í Morgunblaðinu í morgun.
Telur ný heildarlög um fæðingarorlof skerða frelsi fjölskyldna
Í aðsendri grein í Morgunblaðinu segir Vilhjálmur Árnason, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, að nýtt frumvarp um fæðingarorlof feli í sér skerðingu á frelsi fjölskyldna. Sonja Ýr Þorbergsdóttir, formaður BSRB, segir frumvarpið auka jafnrétti.
Kjarninn 26. september 2020
Jón Guðni Kristjánsson
Diplómatískt stórslys
Kjarninn 26. september 2020
Stefán Ólafsson
Lækkun tryggingagjalds leysir vandann
Kjarninn 26. september 2020
Sjávarútvegurinn sterk stoð þegar aðrar bresta
Rækja selst illa þegar Bretum er sagt að vinna heima og fáir borða þorskhnakka á Zoom-fundum. Heiðrún Lind Marteinsdóttir framkvæmdastjóri SFS segir í ítarlegu viðtali við Kjarnann að áskoranir séu í sjávarútvegi vegna óvissunnar sem fylgir faraldrinum.
Kjarninn 26. september 2020
38 ný smit í gær
Alls greindust 38 manns með COVID-19 hér á landi í gær. Nú eru 435 í einangrun vegna sjúkdómsins en í sóttkví eru 1.780.
Kjarninn 26. september 2020
Brenglað bragðskyn eftir COVID –„Þetta er bara allt svo steikt!“
Hann finnur myglubragð af papriku og „COVID-lykt“ í miðbænum. Það skrítnasta er þó að hann finnur alls enga skítafýlu. Háskólaneminn Kolbeinn Arnarson fékk COVID-19 síðasta vetur og segir einangrunina, sem stóð í mánuð, hafa tekið verulega á.
Kjarninn 26. september 2020
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None