Í fyrra­sumar fórum við unnusti minn til Kól­umbíu. Umræddur unnusti er afskap­lega afslöppuð týpa og í raun og sanni hold­gerv­ingur hins alís­lenska „þetta-reddast“ hugs­un­ar­hátt­ar, guð blessi hann. Yfir mig ást­fang­in, sönglandi hak­una mata­ta, lagði ég því upp í ögn óskipu­lagt ferða­lag til einkar hættu­legs lands því skipu­lag skemmir flippið og lífið er best ef það bara ger­ist. Til að byrja með ferð­uð­umst við með inn­fæddum vinum og allt gekk vel. Nokkrar vikur inn í fríið ákváðum við að spreyta okkur upp á eigin spýtur og skoða Kól­umbíu (nánar til­tekið Medellín, fyrrum fjórðu hættu­leg­ustu borg heims) alein. Og vegna þess að það er leið­in­legt og leim að bóka hostel fyr­ir­fram og allt redd­ast á end­anum end­uðum við sveitt og sól­brunnin eitt kvöldið í einkar vafasömu hverfi, bank­andi á járnriml­aðan glugga grát­biðj­andi um gist­ingu. Risa­vax­inn tattú­ver­aður maður (sem næsta dag fann mig á instagram og lækar núna flestar mynd­irnar mín­ar, líka af börn­unum mínum og mömmu) aumkvaði sig yfir okkur og splæsti á okkur koju í her­bergi fyrir átta þar sem franskur illa lykt­andi bak­poka­ferða­langur reykti gras út um járnriml­ana og óhljóðin að utan hrelldu mig til um það bil fjögur þar sem ég kúrði mig and­stutt og skjálf­andi í blett­óttu lak­in­u. 

Um morg­un­inn þar sem við sátum ósofin og útúr tremmuð á næsta McDon­alds stað á meðan borg­ar­löggan hirti upp lík næt­ur­innar allt um kring horfði unnust­inn á mig glaður og íslenskur í aug­unum og sagði: ,,Sko! Þetta redd­að­ist allt!” Grimmd­ar­leg glápti ég til baka á hann og sam­þykkti bitur að jú, vissu­lega væri ég þakk­lát fyrir að státa enn af öllum líf­færum mínum en að öðru leyti gæti þessi sól­ar­hringur alls ekki flokk­ast sem gott redd. Ótal ámóta upp­á­komur (sumar hverjar sem inni­héldu æsta pimpa í Bógóta og tjald­gist­ingu við hlið­ina á stærðar krókó­díl) áttu sér síðan stað í þessu fríi sem trú­lega myndi fremur flokk­ast sem Sur­vi­vor þáttur en róm­an­tískt getaway.

Það redd­ast nefni­lega alls ekki allt. Þetta redd­ast er mesta lygi Íslands­sög­unn­ar. Flest redd­ast ekki, í það minnsta ekki af sjálfu sér. Ef það redd­ast er það vegna þess að ein­hver reddar því fyrir þig eða vegna þess að þú ert hepp­inn. Yfir­leitt er líka um skíta­mix að ræða sem á end­anum lið­ast í sundur fyrir aug­unum á þér. Þetta redd­ast þýðir þannig alls ekki að allt hafi farið á besta veg. Það þýðir að þú hafir lifað af. 

Auglýsing

 Við sem þjóð státum okkur hins vegar af þessu reddi. Við útskýrum hug­takið stolt fyrir ringl­uðum túristum eins og um þjóð­ar­ger­semi sé að ræða, ein­stakt æðru­leysi og leið til að lifa af í erf­iðum aðstæð­um, dýr­mætan eig­in­leika sem við höfum þróað með okkur and­spænis eilífri útrým­ingarógn með spú­andi eld­fjöll allt um kring. Vol­vokeyr­andi jakka­fata­klæddi Íslend­ingur nútím­ans sem rétt svo kann­ast við harð­neskju íslenskrar nátt­úru af hrím­inu á bíl­rúð­unni sinni afsakar í þeim anda verð­tryggðu lánin sín til fjöru­tíu ára, enda alinn upp af þjóð sem harð­neitar að horfa lengra en eina ver­tíð fram í tím­ann. Hann sættir sig orða­laust við að þurfa alls ólíkt þegnum ann­arra þjóða að taka lán án þess að hafa hug­mynd um hversu mikið hann muni á end­anum borga og unir sér glaður í umferð­ar­hnút á Hring­braut­inni sem ætlað var að ramma inn borg­ina, hönnuð í sér­ís­lenskri nút­vit­und síns tíma. Brautin sú inn­rammar í dag fátt fleira en flug­völl og mið­borg­ar­nefnu yfir­fulla af fólki í úti­vist­ar­göllum með götu­kort fyrir vit­u­m. 

Við hendum upp nýjum hverfum á svip­uðum hraða og tekur kan­ínur að fjölga sér, hugum lítt að skipu­lags­vinnu og hrúgum inn í landið túristum án þess að eiga fyrir þá lög­legt gisti­pláss eða sal­ern­is­að­stöðu en hrellum air­bnb dón­ana og úthrópum fyrir að eyði­leggja hip­ster­astemm­ing­una í mið­bæn­um. Þetta-redd­ast syndrómið reyna yfir­völd þó á sama tíma mark­visst að rækta á ýmsan hátt, til að mynda með ein­stæðri lög­gjöf sem hvetur til kenni­tölu­flakks því þetta redd­ast alltaf allt og aðrir taka skell­inn. Við erum smá eins og trú­gjarnir með­limir ein­hvers heimsenda­költs sem ekki finnst taka því að klæða sig á morgn­ana því arma­geddon er hvort eð er í nánd.

Ég hef næst­kom­andi mánu­dag kennslu í grunn­skóla hér í borg eftir tveggja ára hlé. Að snúa til baka í kennslu í dag er smá eins og að ákveða skyndi­lega að snúa við í barna­deild­inni í Ikea og labba til baka á móti straumn­um, gegn örvun­um. Það eru nefni­lega allir að flýja skip­ið. Allir eru á leið­inni niður rúllu­stig­ann, spenntir fyrir góða stöff­inu á neðri hæð­inni en þú ætlar aftur í bað­inn­rétt­ing­arn­ar. Ein­beitt ark­arðu á móti straumnum og reynir að minna þig á að inn­rétt­ingar séu mik­il­væg­ar, ann­ars hafi pakkið á neðri hæð­inni ekk­ert til að tylla gervi­blómum sínum og skraut­vösum á. Þetta-redd­ast stefna yfir­valda í mennta­málum hefur nefni­lega skilað sér í gríð­ar­legum starfs­flótta kenn­ara sem við látum í fárán­legu kæru­leysi eins og sé bara næs merki um upp­sveiflu efna­hags­lífs­ins. 

Metn­að­ar­-og skipu­lags­leysi borg­ar­innar í mennta­málum má til að mynda merkja í þeirri stað­reynd að í dag, á degi fjögur af fimm í und­ir­bún­ings­tíma­bili kenn­ara fyrir nýtt skólaár eru nýir kenn­arar ekki komnir með aðgang að tölvu­kerfi skól­anna og geta því ekki hafið und­ir­bún­ing að neinu marki. Óásætt­an­legt með öllu en ekki svo ýkja óvænt. Að öllum lík­indum redda kenn­arar sér þó fyrir horn, hand­skrifa áætl­anir og skíta­mixa málin þannig að börnin ykkar geti mætt á mánu­dag­inn. Það þýðir þó ekki að allt hafi farið á besta veg. Svona rugl er bara örlítið en afar ein­kenn­andi dæmi um starfs­um­hverfi kenn­ara. Mennta­kerfið hefur árum saman verið van­rækt og fjársvelt langt umfram sárs­auka­mörk en það er keyrt áfram af fárán­lega öfl­ugum mannauði, hug­sjón­ar­fólki sem er stað­ráðið í að redda alltaf öllu, keyrt áfram af fáséðum metn­aði fyrir fram­tíð þjóð­ar­inn­ar. Þessi mannauður er þó á hrað­leið niður rúllu­stig­ann. Reddið því.

Viltu styrkja sjálfstæða íslenska fjölmiðlun?
Lesendur Kjarnans geta kosið að greiða fast mánaðarlegt framlag til fjölmiðilsins til að efla starfsemi hans enn frekar. Markmiðið er upplýstari, gagnrýnni og málefnalegri umræða. Hjálpið okkur við að ná því markmiði með því að ganga til liðs við Kjarnasamfélagið.
Þingmenn Sjálfstæðisflokks vilja ekki hafa fund með Ólafi opinn
Brynjar Níelsson víkur úr stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd þingsins í Búnaðarbankamálinu, en tjáir sig um það við Fréttablaðið í dag. Hann er þeirrar skoðunar að fundur með Ólafi Ólafssyni ætti ekki að vera opinn almenningi og fjölmiðlum.
28. apríl 2017 kl. 15:01
Gunnar Smári Egilsson
Ingi Freyr: Gunnar Smári gaf starfsfólki ranga mynd af stöðu Fréttatímans
Gunnar Smári Egilsson sannfærði starfsfólk um það í febrúar síðastliðnum að rekstur Fréttatímans væri tryggður, og talaði fólk ofan af því að taka öðrum starfstilboðum. Á þeim tíma hafði ekki verið greitt í lífeyrissjóði fyrir starfsfólk í nokkra mánuði.
28. apríl 2017 kl. 13:45
Tæknivarpið
Tæknivarpið
Manndráp í beinni á Facebook Live
28. apríl 2017 kl. 13:00
Óttarr Proppé er heilbrigðisráðherra.
Þyrftum að útskrifa tvöfalt fleiri heimilislækna
Síðustu ár hafa að meðaltali átta heimilislæknar útskrifast á Íslandi. Þeir þyrftu að vera tæplega tvöfalt fleiri. Stjórnvöld þurfa að grípa inn í til að ekki verði skortur á næstu árum. Skortur er í fleiri sérgreinum, til dæmis geðlæknisfræðum.
28. apríl 2017 kl. 11:37
Ari Trausti Guðmundsson
Ríkisfjármálaáætlun fellur á loftslagsprófi
28. apríl 2017 kl. 10:07
Hópur íslenskra fjárfesta hefur keypt hlut Glitnis í Stoðum.
Ekkert gefið upp um sölu á hlut Glitnis í Stoðum
Forstjóri Glitnis HoldCo var ekki tilbúinn að svara spurningum um sölu á hlut félagsins í Stoðum.
28. apríl 2017 kl. 9:00
Verðmiðinn á stoðtækjafyrirtækinu Össuri er nú tæplega 220 milljarðar króna. Össur er, ásamt Marel, langsamlega vinsælasta fyrirtækið á íslenska markaðinum.
Rekstur Össurar heldur áfram að vaxa og dafna
Forstjóri Össurar segir reksturinn á fyrstu þremur mánuðum ársins hafa gengið vel.
28. apríl 2017 kl. 8:00
Ármann Þorvaldsson tekur við af Sigurði Atla Jónssyni sem forstjóri Kviku.
Ármann sagður taka við stjórnartaumunum hjá Kviku
Sigurður Atli Jónsson er hættur störfum hjá Kviku banka og Ármann Þorvaldsson, hefur verið stjórnandi hjá Virðingu, er sagður vera að taka við sem forstjóri, samkvæmt fréttum Vísis og Viðskiptablaðsins.
27. apríl 2017 kl. 23:04
Meira úr sama flokkiKjaftæði