Auglýsing

Þegar ég var lítil var mér sagt að passa mig á ákveðnum starfs­manni í barna­skól­anum mín­um. Hvað sem ég gerði átti ég alls ekki að þiggja að fara úr blautum fötum og setja á ofn­inn eftir frímó ef hann bauð mér upp á það. Sér­stak­lega ekki ef það var niðri í kjall­ara í stof­unum þar. Eldri skóla­systur mínar vör­uðu mig við þessu. Því hann var víst algjör per­vert. Ef ég sá hann á göng­unum fékk ég sting í mag­ann og hljóp í burtu. Ég var átta ára. 

Nú, spólum svo fram í tím­ann, í gegnum mennta­skóla- og háskóla­árin og nokkra vinnu­staði. Hvert sem ég fór þá dúkk­aði „starfs­mað­ur­inn úr barna­skól­an­um” upp í ein­hverri mynd og stundum í fleir­tölu. Mættur á svæð­ið. Og olli óör­yggi, nið­ur­læg­ingu og ógn í ein­hverri mynd. Það ótrú­lega er að mér fannst þetta vera norm­ið. Því þetta er norm­ið. Fyrir mér og öllum konum í kringum mig. 

Karlar hafa fengið að vaða uppi með dólg, áreitni og ofbeldi í krafti valda­stöðu sinnar í öllum kimum þjóð­fé­lags­ins í árþús­undir. Og jú jú, auð­vitað voru og eru góðir karlar þarna líka og það í meiri­hluta, en vit­iði hvað? Við erum ekki að tala um þá núna. Við erum að tala um hina. Og það þurfa allir að hlusta. 

Auglýsing

Við ykkur sem klórið ykkur í hausnum yfir #metoo um­ræð­unni og teljið að hún sé „gengin allt of lang­t”, má ég góð­fús­lega biðja ykkur um að fjar­lægja rembu- og fáfræði tapp­ana úr eyr­unum og hlusta vel: Ástæða þess að konur úr öllum áttum eru að taka höndum saman og opna sig um oft alveg ótrú­lega sára og erf­iða reynslu af áreitni og ofbeldi er sú að: Við. Erum. Bún­ar. Að. Fá. Nóg. 

Þegar ALLAR konur sem ég þekki geta rifjað upp að minnsta kosti tíu ógeðs­leg atvik þar sem þær hafa lent í mis­munun vegna kyn­ferðis á vinnu­stað, þurft að þola nið­ur­lægj­andi athuga­semdir vegna kyn­ferð­is, orðið fyrir kyn­ferð­is­legri áreitni bæði and­lega og lík­am­lega, eða jafn­vel skelfi­legu kyn­ferð­is­legu ofbeldi þá er ekki nema von að við séum komnar með effing nóg. Og ef maður pælir í því þá fengu konur lík­lega nóg fyr­ir árhund­ruðum. Með til­komu sam­fé­lags­legra breyt­inga plús sam­fé­lags­miðl­ana góðu er sam­staðan bara miklu auð­veld­ari akkúrat núna. 

Talandi um sam­stöðu, maður sæll hvað ég get skilið að ein­hverjir karlar séu að míga á sig úr hræðslu þessa dag­ana yfir sam­stöðu kvenna. Senni­lega sömu karlar og eru með fra­s­ann „konur eru konum ver­star” skrifað í sand­blásið gler í for­stof­unni heima hjá sér. Þessi frasi var alveg pott­þétt sam­inn af karli sem ótt­að­ist sam­stöðu kvenna frá því hann beitti konu í fyrsta skipti ofbeldi. Best að gera sitt til að sundra konum í ofaná­lag, hefur hann hugs­að. En konur úr öllum áttum standa saman hvort sem ykkur líkar betur eða verr og smá news­flash hérna: Þær hafa alltaf gert það, skoðið bara sög­una aul­ar. 

Heyrðu já, á meðan ég man: Margir flott­astir mínir eru líka að spyrja hvort það sé nú eitt­hvað hæft í þessum „sög­um” sem nú birt­ast í fjöl­miðlum fyrst svona fáar konur kærðu þessi atvik á sínum tíma. Nú ætla ég bara að stafa þetta út fyrir ykkur svo lesið hægt: Konur hafa veigrað sér við því að tala um það ofbeldi sem þær hafa orðið fyrir því sagan sýnir að þeim er gjarn­an ekki trúað og dóms­kerfið hef­ur ekki beint verið upp­örvandi í gegnum tíð­ina. Hentu svo inn ákveðn­um valdastrúktúr og ótta við að missa lífs­við­ur­værið og þú ert komin með ansi hreint djúsí upp­skrift að þögg­un.  

Aðrir spyrja: „Má bara ekk­ert leng­ur?” Við þesssa dólga hef ég þetta að segja: Nei. Það bara má ekk­ert leng­ur, alla vega „ekk­ert” sem þú hefur í huga. Þetta er ósköp ein­falt per­vert: Ef þú þarft að spyrja og velta því fyrir þér hvað má og hvað má ekki þá eru góðar líkur á því að þú sért að fara að fara að bjóða annarri mann­eskju upp á eitt­hvað sem hún hefur nákvæm­lega engan áhuga á að taka þátt í. Og það er ekki í boði. Fáðu effing já. Ef þú ert í minnsta vafa um að þú hafir sam­þykki fyrir hegðun þinni, þá er svarið nei. Það má ekk­ert leng­ur. Sættu þig við það. 

Svo í lokin koma hér ókeypis ráð til allra perverta, rembusvína og ofbeld­is­manna: Hættið að vera fokk­ing ógeð og far­iði að koma fram við okkur af virð­ingu. Og þið hin­ir: Vin­sam­leg­ast hlustið á okkur og sýnið okkur þann skiln­ing sem við eigum inni hjá alheim­in­um.

Þetta er búið að taka nokkur þús­und ár. Og nú er komið nóg. Við þegjum ekki leng­ur. Og heim­ur­inn þarf að hlusta. #metoo #dólgarn­irykkar

Fyrir einu ári síðan: „Við eigum Ísland, það eina sem við eigum eftir að gera er að taka það“
Lífeyrissjóðir landsins eiga stóran hluta af íslensku atvinnulífi. Hávær krafa hefur lengi verið um að þeir verði virkari eigendur og nýti sér þau völd sem í því felast til að beita sér fyrir lífsgæðum sjóðsfélaga í nútíð ekki síður en í framtíð.
Kjarninn 21. september 2019
Bólusótt í hættu
Er réttlætanlegt að geyma veirur eins og bólusótt, sem geta valdið jafnmiklum mannskaða og raun ber vitni?
Kjarninn 21. september 2019
Tæknivarpið
Tæknivarpið
Tæknivarpið – Uppfærðar græjur, Sambandið og Apple Arcade
Kjarninn 21. september 2019
Birgir Birgisson
Reið hjól
Kjarninn 21. september 2019
Þjálfa þarf peningahund til að berjast gegn peningaþvætti
Embætti tollstjóra skortir bæði þekkingu og úrræði til að geta almennilega haft eftirlit með smygli á reiðufé til Íslands. Á meðal þeirra úrræða sem lagt er til að ráðist verði í er að þjálfa peningahund.
Kjarninn 21. september 2019
Klikkið
Klikkið
Klikkið - Að iðka mannréttindi
Kjarninn 21. september 2019
Athuga hvar eftirlitsaðilar gera ónauðsynlegar kröfur til matvæla
Umhverfisráðherra hefur hrundið af stað aðgerðum til að vinna gegn matarsóun á Íslandi. Meðal annars verður gerð athugun á því hvar eftirlitsaðilar gera mögulega ónauðsynlegur kröfur til matvælaöryggis sem ýtt gætu undir matarsóun.
Kjarninn 21. september 2019
Brim-flétta KS fagnaðarefni fyrir Skagfirðinga
Eftir að hafa keypt hlutabréf í Brimi, og selt nokkrum vikum síðar, hefur Kaupfélag Skagfirðinga styrkt stöðu sína.
Kjarninn 21. september 2019
Meira úr sama flokkiKjaftæði