Auglýsing

Hef­urðu boðið sjálfum þér á stefnu­mót nýlega? Svona alvöru stefnu­mót: Fara út að borða eða kannski á gott kaffi­hús, rölta um bæinn, kíkja í búðir eða keyra stefnu­laust um með engan annan félags­skap en bragð­aref og fm957. Ég held að almennt séð sé fólk ekki nógu dug­legt að dekra við sig sjálft, finn­ist það hrein­lega hálf óþægi­legt og sjálfselskt. Ekk­ert mál að fara á kaffi­hús að hitta vin­kon­urnar en að splæsa í einn tvö­faldan mocha matcha chai latte með syk­ur­lausu sírópskoti handa sjálfum sér? Það er bara óþarfi. Það er til Merr­ild heima. En þessar litlu stundir með okkur sjálfum eru ómet­an­leg­ar, jafn­vel þó að kaffi­boll­inn sé þrisvar sinnum verri á bragðið en hann kost­aði.

Ég er aðal­lega að pæla í þessu núna því ég er einnig á fullu að velta róm­an­tík og ást fyrir mér þessa dag­ana. Ekki það að ein­hver sér­stakur hafi valsað inn í líf mitt veif­andi rósum og konfekti, ég er bara ein­mana. Og nú hefur þú kæri les­andi örugg­lega hugsað með þér: „æi,“ og fengið smá kjána­hroll í leið­inni. Því það að vera ein­mana er algjört nei-­nei. Ekk­ert drepur lífs-­bóner ann­arra en að við­ur­kenna fyrir manni sjálfum og öðrum að maður sé a) einn, og mik­il­væg­ara, b) vilji ekki vera það leng­ur.

Því ein­vera í sjálfri sér er unaðs­leg, eins og þessi litlu sjálfs-­stefnu­mót benda til. Að taka sér algjört bessa­leyfi til að gera nákvæm­lega það sem manni sjálfum sýnist, þurfa ekki að miðla neinum málum og geta ráðið ferð­inni í smá­at­rið­um. Þess háttar frelsi fýkur út um glugg­ann þegar ein­hver annar er kom­inn inn í mynd­ina. Tala nú ekki um ef þú ert í þessum kauptu einn, fáðu þrjá fría pakka, þ.e. að þú eigir fjöl­skyldu. „Kósí­kvöld“ er grát­bros­legt orð, enda felur bara valið á bíó­mynd kvölds­ins í sér stress sem jafn­ast á við heila vinnu­viku. Væri miklu auð­veld­ara að velja bara sjálfur kvik­mynd kvölds­ins, en þá miss­irðu kannski af ánægj­unni sem fylgir því að vera umvaf­inn fólki sem þér þykir vænt um. Kostir og gall­ar.

Auglýsing

Það er því til­tölu­lega aug­ljóst að það að vera einn er allt í lagi. En hvað um að vera einn þegar maður vill ekki vera það? Þá er önnur breyta komin inn í mynd­ina sem snýr henni svo­lítið á hvolf. Í raun og veru væri hægt að breyta hverju sem er, góðu eða illu, í verri útgáfu af sjálfu sér með því að bæta við að maður vilji ekki vera þannig. Rús­sí­banar eru æði! –Nema ef þú vilt ekki vera í þeim. Þá eru þeir ekk­ert næs leng­ur. En ólíkt rús­sí­bönum er ein­hleypa nán­ast alltaf nei­kvæð. Ef þú fílar ekki rús­sí­bana, eins og ég, þá er það í raun ekk­ert stór­mál. Fólki er flestu sama. En ef þú ert ein­hleyp, eins og ég, þá fara allir að vor­kenna þér. Mat­ar­boð verða yfir­heyrsl­ur, árs­há­tíðin veldur meiri kvíða en loka­prófin og vel­ent­ínus­ar­dag­ur­inn verður að afsökun til að horfa á hrotta­legar hryll­ings­myndir og þamba rauð­vín (mæli ekki með, martraðir og þynn­ka).

Ég held að það væri hægt að laga þessa ímynd af ein­hleypu ef við værum bara dug­legri að líta á það að vera ein sem eitt­hvað fal­legt og ljúft. Frí frá öðru fólki, frí frá verk­efnum og vanda­mál­um, sjálfs­ást út í eitt bara, án þess samt að það fari út í öfg­ar. Ég ætla ekki að arka um bæinn þveran og endi­langan, öskr­andi á þá sem eru með gift­ing­ar­hring og grýta öll pör sem ég sé með fyr­ir­fram pökk­uðum hunda­kúk í bréf­pok­um. Því ég vil alveg vera memm. Ég er tutt­ugu og fjög­urra ára gömul og farin að langa í eitt­hvað „al­vöru“. Ég hef bara þroskast, fæ mér meira að segja ólífur á pizzuna mína vilj­andi. Ég er samt ekki farin yfir strik­ið, daðra bara við það. Stend fyrir utan Name It í Kringl­unni og dáist að barna­föt­unum en þori ekki inn. Stundum kaupi ég sokka fyrir hvít­voð­unga og reyni að troða kett­inum mínum í þá en það er bara ekki það sama...

Vanda­málið við þessa sjálfs­upp­götvun mína er að ég dauð­skamm­ast mín fyrir hana. Hvað er ég að pæla að opna mig svona og vera við­kvæm á almanna­færi? Ef ég segi upp­hátt að ég sé ein­mana og vilji byrja með ein­hverjum er ég bara að aug­lýsa örvænt­ingu mína og þrá­hyggju. Það er ekki kúl að vera ein­mana, oj bara. Hver vill svo­leiðis týpu? Maður væri ekk­ert að flagga því á Face­book. Sem er annað vanda­mál í sjálfu sér. Við sjáum bara glans­andi útgáfur af öllum í kringum okk­ur: Face­book, Instagram, Snapchat, Tinder, allir í sjö­unda himni gubbandi gleði yfir okkur hin sem hlekkjuð erum við jörð­ina. Sem þau sjálf eru örugg­lega líka. Hey, ekk­ert að því að fagna frá­bær­leg­heit­un­um, en við megum ekki gleyma því að við­ur­kenna vondar til­finn­ingar líka.

Það er allt í lagi að vera ekki í lagi. Að hafa ekki allt – og að vanta eitt­hvað, það gerir þig ekki despó. Treystu klikk­uðu katta­kon­unni sem skrif­aði þennan pistil. Ef allt annað bregst er líka bara hægt að smella íslenska mottó­inu á sig eins og plástri; Þetta redd­ast. Einn dag í einu, eitt skref í einu, eitt tinder svæp í einu. Ástin er þarna úti, en hún er líka hérna inni. Bjóddu sjálfum þér á deit, þú ert catch og átt það skil­ið.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Jón Ólafur Ísberg
Nýr þjóðhátíðardagur
Kjarninn 1. desember 2022
Tæknivarpið
Tæknivarpið
Tæknivarpið - „Það er enginn að fara hakka mig”
Kjarninn 1. desember 2022
Í austurvegi
Í austurvegi
Í austurvegi – Sýndu þakklæti í verki 感恩图报
Kjarninn 1. desember 2022
Kísilverksmiðjan í Helguvík verður líklega flutt, eða fundið nýtt hlutverk, samkvæmt tilkynningu Arion banka.
„Allt útlit fyrir“ að kísilverið í Helguvík verði ekki gangsett á ný
Arion banki og PCC hafa slitið viðræðum um möguleg kaup PCC á kísilverksmiðjunni í Helguvík. Einnig hefur Arion sagt upp raforkusamningi við Landsvirkjun, þar sem framleiðsla kísils var forsenda samningsins.
Kjarninn 1. desember 2022
Dagur B. Eggertsson er sem stendur borgarstjóri í Reykjavík. Einar Þorsteinsson mun taka við því embætti síðar á kjörtímabilinu.
Sá hluti Reykjavíkurborgar sem rekinn er fyrir skattfé tapaði 11,1 milljarði á níu mánuðum
Vaxtakostnaður samstæðu Reykjavíkurborgar var 12,1 milljarði króna hærri en áætlanir gerðu ráð fyrir á fyrstu níu mánuðum ársins. Samstæðan skilar hagnaði, en einungis vegna þess að matsvirði félagslegs húsnæðis hækkaði um 20,5 milljarða króna.
Kjarninn 1. desember 2022
Nafnlausi tindurinn til hægri á myndinni. Efst eru Geirvörtur.
Vilja að nafnlausi tindurinn heiti Helgatindur
Nafnlaus tindur sem stendur um 60 metra upp úr ísbreiðu Vatnajökuls ætti að heita Helgatindur til heiðurs Helga Björnssyni jöklafræðingi, segir í tillögu sem sveitarstjórn Skafárhrepps hefur samþykkt fyrir sitt leyti.
Kjarninn 1. desember 2022
Íslandsbanki segir ekki hversu margir fengu flokkun sem hæfir fjárfestar á meðan að á útboðinu stóð
Í skýrslu Ríkisendurskoðunar um söluferli Íslandsbanka kemur fram að fjárfestar sem voru ekki í viðskiptum við Íslandsbanka gátu sótt um og fengið flokkun sem „hæfir fjárfestar“ á þeim klukkutímum sem útboðið stóð yfir.
Kjarninn 1. desember 2022
Lilja D. Alfreðsdóttir, menningar- og viðskiptaráðherra.
Ríkisstjórnin samþykkti áframhaldandi styrkjagreiðslur til fjölmiðla en til eins árs
Áfram sem áður er ágreiningur innan ríkisstjórnar Íslands um styrki til einkarekinna fjölmiðla. Styrkjakerfið verður framlengt til eins árs í stað tveggja. Um er að ræða málamiðlun til að ná frumvarpinu úr ríkisstjórn.
Kjarninn 1. desember 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði