Auglýsing

Hef­urðu boðið sjálfum þér á stefnu­mót nýlega? Svona alvöru stefnu­mót: Fara út að borða eða kannski á gott kaffi­hús, rölta um bæinn, kíkja í búðir eða keyra stefnu­laust um með engan annan félags­skap en bragð­aref og fm957. Ég held að almennt séð sé fólk ekki nógu dug­legt að dekra við sig sjálft, finn­ist það hrein­lega hálf óþægi­legt og sjálfselskt. Ekk­ert mál að fara á kaffi­hús að hitta vin­kon­urnar en að splæsa í einn tvö­faldan mocha matcha chai latte með syk­ur­lausu sírópskoti handa sjálfum sér? Það er bara óþarfi. Það er til Merr­ild heima. En þessar litlu stundir með okkur sjálfum eru ómet­an­leg­ar, jafn­vel þó að kaffi­boll­inn sé þrisvar sinnum verri á bragðið en hann kost­aði.

Ég er aðal­lega að pæla í þessu núna því ég er einnig á fullu að velta róm­an­tík og ást fyrir mér þessa dag­ana. Ekki það að ein­hver sér­stakur hafi valsað inn í líf mitt veif­andi rósum og konfekti, ég er bara ein­mana. Og nú hefur þú kæri les­andi örugg­lega hugsað með þér: „æi,“ og fengið smá kjána­hroll í leið­inni. Því það að vera ein­mana er algjört nei-­nei. Ekk­ert drepur lífs-­bóner ann­arra en að við­ur­kenna fyrir manni sjálfum og öðrum að maður sé a) einn, og mik­il­væg­ara, b) vilji ekki vera það leng­ur.

Því ein­vera í sjálfri sér er unaðs­leg, eins og þessi litlu sjálfs-­stefnu­mót benda til. Að taka sér algjört bessa­leyfi til að gera nákvæm­lega það sem manni sjálfum sýnist, þurfa ekki að miðla neinum málum og geta ráðið ferð­inni í smá­at­rið­um. Þess háttar frelsi fýkur út um glugg­ann þegar ein­hver annar er kom­inn inn í mynd­ina. Tala nú ekki um ef þú ert í þessum kauptu einn, fáðu þrjá fría pakka, þ.e. að þú eigir fjöl­skyldu. „Kósí­kvöld“ er grát­bros­legt orð, enda felur bara valið á bíó­mynd kvölds­ins í sér stress sem jafn­ast á við heila vinnu­viku. Væri miklu auð­veld­ara að velja bara sjálfur kvik­mynd kvölds­ins, en þá miss­irðu kannski af ánægj­unni sem fylgir því að vera umvaf­inn fólki sem þér þykir vænt um. Kostir og gall­ar.

Auglýsing

Það er því til­tölu­lega aug­ljóst að það að vera einn er allt í lagi. En hvað um að vera einn þegar maður vill ekki vera það? Þá er önnur breyta komin inn í mynd­ina sem snýr henni svo­lítið á hvolf. Í raun og veru væri hægt að breyta hverju sem er, góðu eða illu, í verri útgáfu af sjálfu sér með því að bæta við að maður vilji ekki vera þannig. Rús­sí­banar eru æði! –Nema ef þú vilt ekki vera í þeim. Þá eru þeir ekk­ert næs leng­ur. En ólíkt rús­sí­bönum er ein­hleypa nán­ast alltaf nei­kvæð. Ef þú fílar ekki rús­sí­bana, eins og ég, þá er það í raun ekk­ert stór­mál. Fólki er flestu sama. En ef þú ert ein­hleyp, eins og ég, þá fara allir að vor­kenna þér. Mat­ar­boð verða yfir­heyrsl­ur, árs­há­tíðin veldur meiri kvíða en loka­prófin og vel­ent­ínus­ar­dag­ur­inn verður að afsökun til að horfa á hrotta­legar hryll­ings­myndir og þamba rauð­vín (mæli ekki með, martraðir og þynn­ka).

Ég held að það væri hægt að laga þessa ímynd af ein­hleypu ef við værum bara dug­legri að líta á það að vera ein sem eitt­hvað fal­legt og ljúft. Frí frá öðru fólki, frí frá verk­efnum og vanda­mál­um, sjálfs­ást út í eitt bara, án þess samt að það fari út í öfg­ar. Ég ætla ekki að arka um bæinn þveran og endi­langan, öskr­andi á þá sem eru með gift­ing­ar­hring og grýta öll pör sem ég sé með fyr­ir­fram pökk­uðum hunda­kúk í bréf­pok­um. Því ég vil alveg vera memm. Ég er tutt­ugu og fjög­urra ára gömul og farin að langa í eitt­hvað „al­vöru“. Ég hef bara þroskast, fæ mér meira að segja ólífur á pizzuna mína vilj­andi. Ég er samt ekki farin yfir strik­ið, daðra bara við það. Stend fyrir utan Name It í Kringl­unni og dáist að barna­föt­unum en þori ekki inn. Stundum kaupi ég sokka fyrir hvít­voð­unga og reyni að troða kett­inum mínum í þá en það er bara ekki það sama...

Vanda­málið við þessa sjálfs­upp­götvun mína er að ég dauð­skamm­ast mín fyrir hana. Hvað er ég að pæla að opna mig svona og vera við­kvæm á almanna­færi? Ef ég segi upp­hátt að ég sé ein­mana og vilji byrja með ein­hverjum er ég bara að aug­lýsa örvænt­ingu mína og þrá­hyggju. Það er ekki kúl að vera ein­mana, oj bara. Hver vill svo­leiðis týpu? Maður væri ekk­ert að flagga því á Face­book. Sem er annað vanda­mál í sjálfu sér. Við sjáum bara glans­andi útgáfur af öllum í kringum okk­ur: Face­book, Instagram, Snapchat, Tinder, allir í sjö­unda himni gubbandi gleði yfir okkur hin sem hlekkjuð erum við jörð­ina. Sem þau sjálf eru örugg­lega líka. Hey, ekk­ert að því að fagna frá­bær­leg­heit­un­um, en við megum ekki gleyma því að við­ur­kenna vondar til­finn­ingar líka.

Það er allt í lagi að vera ekki í lagi. Að hafa ekki allt – og að vanta eitt­hvað, það gerir þig ekki despó. Treystu klikk­uðu katta­kon­unni sem skrif­aði þennan pistil. Ef allt annað bregst er líka bara hægt að smella íslenska mottó­inu á sig eins og plástri; Þetta redd­ast. Einn dag í einu, eitt skref í einu, eitt tinder svæp í einu. Ástin er þarna úti, en hún er líka hérna inni. Bjóddu sjálfum þér á deit, þú ert catch og átt það skil­ið.

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ást og fótbolti
Auður Jónsdóttir rithöfundur gerðist íþróttafréttaritari og fór á landsleik með átta ára syni sínum og fótboltavinkonu. Henni fannst takturinn í HÚH-inu sem kyrjað var í stúkunni minna sig á stigvaxandi samfarir.
Kjarninn 15. október 2019
Kvikan
Kvikan
Ríkustu tíu prósentin, margföld mánaðarlaun hjá Kaupþingi og sókn Miðflokks
Kjarninn 15. október 2019
Magnús Harðarson skipaður nýr forstjóri Kauphallarinnar
Magnús Harðarsson tekur við af bróður sínum Páli sem forstjóri Nasdaq Iceland.
Kjarninn 15. október 2019
Kaupþing felldi niður bótamál gegn fyrrverandi stjórnendum
Kaupþing ehf. samdi í september í fyrra við tryggingafélög vegna stjórnendaábyrgða sem bankinn hafði keypt fyrir bankahrun til að tryggja sig fyrir atferli stjórnenda.
Kjarninn 15. október 2019
Lífeyrissjóðir lánuðu þriðjungi minna í ágúst en í fyrra
Aðgerðir lífeyrissjóða til að þrengja aðgengi að lántökum hjá sér, og kólnandi markaður, leiddu til þess að mun lægri upphæð var tekin að láni hjá þeim til íbúðakaupa í ágústmánuði 2019 en í sama mánuði árin á undan.
Kjarninn 15. október 2019
Milljarða tap Arion banka
Taprekstur hjá Valitor, TravelCo og fall kísilverksmiðjunnar í Helguvík, leiða til milljarðaniðurfærslna í efnahagsreikningi Arion banka.
Kjarninn 14. október 2019
Stjórnvöld nýti tækifærið til að færa heimilum betri vaxtakjör
Samtök atvinnulífsins telja að stjórnvöld eigi að hraða því að lækka sérstakan skatt á fjármálafyrirtæki, meðal annars til að lækka vexti á lánum til heimila og fyrirtækja.
Kjarninn 14. október 2019
Bankasýslan fagnar lækkun bankaskattsins
Bankasýsla ríkisins heldur á eignarhlutum ríkisins í fjármálafyrirtækjum.
Kjarninn 14. október 2019
Meira úr sama flokkiKjaftæði