Auglýsing

Sumir segja að síg­andi lukka sé best. Þannig fólk er örugg­lega alltaf að lenda í ein­hverju vand­ræða­legu ves­eni og þarf að láta sér líða betur ein­hvern veg­inn.

Þessu alls óvið­kom­andi þá fór ég í bíó í um dag­inn og skreið heim eftir að heim­il­is­fólk var sofnað (gott ef ég hafi ekki amk. einu sinni dottað í pínu­litla stund á mynd­inni, enda hratt að nálg­ast miðjan aldur og fer almennt að sofa fyrir mið­nætti til þess að vera ekki leið­in­leg dag­inn eft­ir). Um það leyti sem ég loks­ins kem bílnum í stæði upp­götva ég mér til mik­illar skelf­ingar að ég er lykla­laus. Full­kom­lega og algjör­lega hús­lykla­laus og mér flestar bjargir bann­að­ar.

Þegar hér er komið við sögu er mik­il­vægt að það komi fram að ég þjá­ist af alveg stór­kost­legri með­virkni. Ég er nátt­úru­lega alin upp trú­andi því að kurt­eisi sé hin mesta dyggð sem skyggir á allar aðrar (gerð­ist meira að segja svo fræg að borða á hinu fróma Claridges-hót­eli í London þegar ég var barn og var svo svaka­lega þæg þar að ég fór hvorki meira né minna níu sinnum frá borði til þess að skoða „kon­una sem vinnur á kló­sett­inu” og gefa henni eitt pund í hvert skipt­i). Þessi æsku­for­ritun (les: upp­eldi) þró­að­ist þó óvart út í eitt­hvað annað svo miklu skrýtn­ara og það án allrar aðkomu for­eldra minna, eins og sagan hér á eftir sýn­ir.

Auglýsing

Hvar vorum við aft­ur? Já alveg rétt. Ég var læst úti um nótt á virku kvöldi í virðu­legu íbúð­ar­hverfi hér í borg og var að hugsa næstu skref. Eins og vinir mínir hafa ítrekað bent á síðan hefði allt eðli­legt fólk bara farið að úti­dyr­unum og legið á bjöll­unni þangað til ein­hver kæmi til dyra. En ekki ég.

Í með­virkni minni sendi ég hús­band­inu bara kump­án­legt sms – „vak­and­i?” – sem ég fylgdi svo eftir með plani þess­arar rosa­lega þægi­legu konu sem vildi alls ekki raska ró eins né neins út af eigin klaufa­skap.

„OK lík­lega ekki. Lykl­arnir mínir eru því miður í kápu­vasa inni í skáp. Þannig að ég verð bara úti í bíl... Kannski hringir þegar þú vaknar í fyrra­mál­ið.”

Já dömur mínar og herr­ar, ég ætl­aði mér að sofa úti í bíl. Við íbúð­ar­götu. Fórn­fýsi mín á sér engin tak­mörk.

Ég drap á bílnum og klöngr­að­ist í aft­ur­sæt­ið. Læsti mig inni og breiddi örþunna kápu yfir mig. Reyndi að koma mér fyrir þannig að sæt­is­belta... dótið þarna, hvað sem það heit­ir, myndi sker­ast bara lítið í bakið á mér. Breiddi húfu fyrir aug­un. Og var bara fúlasta alvara með að fara að sofa.

Klukku­tíma seinna glömr­uðu í mér ann­ars ágætar tenn­ur, enda grenj­andi rign­ing í íslensku vor­loft­inu og hiti nær núll­inu en tveggja stafa töl­un­um. Kápu­garm­ur­inn gerði frekar lítið til þess að fanga lík­ams­hit­ann, enn stakkst dótið í bakið á mér og ég bara gat ekki rétt úr fót­unum (skrýt­ið...). Þá tók við and­leg bar­átta á pari við fræg­ustu orr­ustur for­tíð­ar­inn­ar. Hvort skyldi sigra, með­virknin eða sjálfs­bjarg­ar­hvöt­in?

Sem betur fer fyrir alla hlut­að­eig­andi ját­aði ég mig sigr­aða á þessum tíma­punkti. Kyngdi stolt­inu og hunds­aði allar eðl­is­hvatir sem sögðu mér að það sem ég væri um það bil að fara að gera væri svo óþægi­legt fyrir alla aðra að ég myndi ekki á nokkurn hátt geta end­ur­heimt stolt­ið.

Ég tók upp sím­ann og kvald­ist í nokkrar sek­úndur áður en ég hringdi í hús­band­ið.

Ekk­ert svar.

Smá bugun þarna en ég lét svona tíu mín­útur líða og hringdi svo aft­ur.

Í þetta skiptið var svar­að. En hljóðin á hinni lín­unni báru þess skýrt merki um að við­mæl­andi minn væri steinsof­andi og hélt örugg­lega að hann væri að slökkva á vekjara­klukk­unni.

Bug­unin jókst örlítið þarna, ég get ekki neitað því, en ég stóð að minnsta kosti upp úr bílnum og gekk heim. Ég skalf ég eins og hrísla fyrir utan húsið þegar ég lyfti krók­lopp­inni hönd­inni til þess að þrýsta á dyra­bjöll­una. Mögu­lega skalf ég af kvíða, hver veit.

Og ekk­ert gerð­ist.

Reyndi aftur að hringja.

Ekk­ert svar.

Íhug­aði í smá stund að hringja í dóttur mína en fannst kannski smá rangt að vekja níu ára barn um miðja nótt svo hún gæti hleypt klauf­skri og gleyminni mið­aldra móður sinni inn.

Þannig að ég hringdi dyra­bjöll­unni enn einu sinni og loks­ins heyrð­ist þrusk innan úr íbúð­inni.

Bjarg­vættur minn, í formi svefn­drukk­ins mans með úfið hár og kodda­far á kinn, opn­aði dyrnar og hleypti mér loks inn í hlýj­una, hvar skömm mín var opin­beruð. Vita­skuld skildi hús­bandið rosa­lega lítið í þess­ari fórn­fýsi minni og fannst ég rétti­lega mjög biluð að hafa yfir höfuð dottið það í hug að ætla bara að haf­ast við í lít­illi Mözdu um skít­kalda íslenska gervi­sum­arnótt.

Eftir hálf­tíma skjálfta undir sæng sofn­aði þessi með­virki hrak­falla­bálkur loks­ins.

Og vakn­aði ansi hreint skömmustu­leg, úfin og bjána­leg dag­inn eft­ir.

Boð­skapur þess­arar sögu: Hafa lyklana og bíllyklana á sömu kipp­unni. Allir glað­ir.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur hefur setið að völdum síðan seint á árinu 2017. Hlutfall allra ríkustu landsmanna í heildartekjum þjóðarinnar hefur aukist milli allra ára sem hún hefur setið.
Ríkasta 0,1 prósentið hefur ekki tekið til sín stærri hluta af tekjukökunni síðan 2007
Þær 244 fjölskyldur sem höfðu mestar tekjur á síðasta ári þénuðu alls 36 milljarða króna í fjármagnstekjur á árinu 2021. Það voru 20 prósent af öllum slíkum tekjum sem urðu til á því ári. Hópurinn þénaði 4,2 prósent af öllum tekjum sem urðu til í landinu.
Kjarninn 10. desember 2022
Meghan og Harry kynntust á Instagram. Hljómar kannski ekki eins og ævintýri, enda hafa þau sagt skilið við slík, að minnsta kosti konungleg ævintýri.
Sannleikur Harrys og Meghan – frá þeirra eigin sjónarhorni
Harry og Meghan fundu sig knúin til að segja „sinn eigin sannleika“ af samskiptum þeirra við konungsfjölskylduna og ákvörðun þeirra að segja skilið við allar konunglega skyldur. Sannleikurinn er nú aðgengilegur á Netflix en sitt sýnist hverjum.
Kjarninn 9. desember 2022
Ingrid Kuhlman
Sjö tegundir hvíldar
Kjarninn 9. desember 2022
Tillaga Andrésar Inga Jónsson, þingmanns Pírata, um að fresta umræðu um breytingu á lögum um útlendinga fram yfir áramót var felld við upphaf þingfundar. Stjórnarandstaðan sakar meirihlutann um að setja fjölda mála í uppnám með þessu.
Segja stjórnarmeirihlutann stilla öryrkjum upp á móti útlendingum
Tillaga þingmanns Pírata um að taka af dagskrá frumvarp um alþjóðlega vernd var felld á Alþingi. Stjórnarandstöðuþingmenn segja það fáránlegt að afgreiða eigi frumvarpið áður en eingreiðsla til öryrkja verði tekin fyrir á þingi.
Kjarninn 9. desember 2022
Katrín Jakobsdóttir, formaður Vinstri grænna og forsætisráðherra.
Ekki upplýst formlega en leitað til hennar „í krafti vináttu og persónulegra tengsla“
Forsætisráðherra segir að hún hafi ekki verið upplýst formlega um að ráðherra hafi sýnt af sér vanvirðandi framkomu. Þegar leitað sé til hennar sem trúnaðarvinar sé um persónuleg málefni að ræða sem kalli ekki á að hún setji þau í farveg stjórnsýslumála.
Kjarninn 9. desember 2022
Hægt er að horfa á sjónvarp með ýmsum hætti.
Myndlyklum í útleigu fækkað um 25 þúsund á fimm árum
Þeim sem leigja myndlykla fyrir nokkur þúsund krónur á mánuði af fjarskiptafyrirtækjum til að horfa á sjónvarp hefur fækkað um tíu þúsund á einu ári. Fleiri og fleiri kjósa að horfa á sjónvarp í gegnum app.
Kjarninn 9. desember 2022
Hér sést annar mannanna vera leiddur inn í héraðsdóm eftir handtöku í september.
Búið að birta ákæru gegn tveimur mönnum fyrir að skipuleggja hryðjuverk
Í september voru tveir menn handteknir grunaðir um að hafa ætlað að fremja hryðjuverk á Íslandi. Þeir eru taldir hafa ætlað að ráðast að Alþingi og nafngreindum stjórnmálamönnum. Búið er að birta lögmönnum þeirra ákæru.
Kjarninn 9. desember 2022
Litla-Sandfell stendur um 95 metra upp úr Leitahrauni í Þrengslunum.
Náma í Litla-Sandfelli veldur „miklum neikvæðum umhverfisáhrifum“
Skipulagsstofnun telur Eden Mining vanmeta umhverfisáhrif námu í Litla-Sandfelli. Að fjarlægja fjall velti upp þeirri hugmynd „hvort verið sé að opna á þá framtíðarsýn að íslenskar jarðmyndanir verði í stórfelldum mæli fluttar út til sementsframleiðslu“.
Kjarninn 9. desember 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði