Gulur, gylltur, grænn og brons: Opinn aðgangur og flókið litróf birtinga

Sigurgeir Finnsson, verkefnastjóri Landsbókasafn Íslands – Háskólabókasafn, skrifar grein í tilefni af viku opins aðgangs 2020 (Open Access Week) 19.-25. október.

Auglýsing

Opinn aðgangur að rann­sókn­ar­nið­ur­stöðum ætti að vera ein­falt og auð­sótt mál, en er það ekki. Eins og reifað hefur verið ansi vel í greinum fyrr í vik­unni (20. okt., 21. okt. og 22.okt) er kerfið sem við búum við í dag hvað varðar birt­ingu og aðgang að fræði­grein­um, afskap­lega ósjálf­bært og dýrt. Enn er beðið eftir heild­stæðri stefnu frá íslenskum stjórn­völdum um opinn aðgang eins og Rósa Bjarna­dóttir tal­aði um á mánu­dag­inn. 

En af hverju er þetta svona flók­ið, af hverju birtir fræða­fólk ekki greinar í opnum aðgangi? Jú þau tíma­rit sem eft­ir­sótt­ast er að birta í eru yfir­leitt lokuð áskrift­ar­tíma­rit, sem háskóla­bóka­söfn kaupa aðgang að dýrum dóm­um. Það eru tíma­ritin sem fræða­fólk fær flest stig fyrir í árs­mat­inu og upp­hefðin fyrir að fá grein sína birta í virtu tíma­riti er það sem máli skipt­ir. Það mætti ætla að ástæðan fyrir þessu hræði­lega útgáfu­kerfi væri útgáfu­fyr­ir­tækin en málið er að útgáfu­fyr­ir­tækin eru ein­fald­lega að spila með þessu upp­hefð­ar­kerfi og meðan að fólk birtir enn í þessum dýru tíma­ritum og háskólar kaupa enn áskriftir er eng­inn ástæða til að breyta kerf­inu. Útgáfu­fyr­ir­tækin hafa meira segja nýtt sér hug­takið opinn aðgangur til enn meiri gróða.

Þegar fyrst fór að bera á hug­tak­inu opinn aðgangur í upp­hafi ald­ar­innar var gjarnan talað um tvær leiðir til birt­ingar í opnum aðgangi, gullnu leið­ina og grænu leið­ina:

Gullna leið­in:

Grein kemur út í opnum aðgangi í tíma­riti án end­ur­gjalds eða hind­r­ana fyrir þann sem les, gjarnan í tíma­riti sem allt er í opnum aðgangi. Til að byrja með var þetta einnig end­ur­gjalds­laust fyrir þann sem birt­i. 

Græna leið­in:

Hand­rit að grein er birt og gert aðgengi­legt í raf­rænu varð­veislu­safni sam­hliða birt­ingu ann­ars stað­ar. Höf­undur sendir varð­veislu­safn­inu loka­gerð hand­rits (Pre-print) eða rit­rýnt loka­hand­rit (Post-prin­t/Accepted manuscript) sem til­búið er til birt­ing­ar. Greinin er síðan gefin út í áskrift­ar­tíma­riti en hand­ritið er jafn­framt aðgengi­legt í opnum aðgangi í varð­veislu­safn­inu. Lands­bóka­safn Íslands ásamt öllum háskólum á Íslandi reka saman varð­veislu­safnið Opin vís­indi, þar sem hægt er birta sam­kvæmt þess­ari leið.

Auglýsing
Útgáfufyrirtækin eru vel með á nót­unum og hafa búið til sína útgáfu af opnum aðgangi með sinni leið:

Hybrid leið­in:

Útgáfu­fyr­ir­tækin fóru að bjóða uppá að hægt væri að birta grein í opnum aðgangi í áskrift­ar­tíma­riti gegn gjaldi og til urðu hybrid tíma­rit. Höf­undur borgar fyrir að grein sín birt­ist í opnum aðgangi þjón­ustu­gjöld vegna birt­inga (Art­icle process­ing charge) og geta þau numið allt að 500. þús. ISK fyrir ein­staka grein. Ég end­ur­tek hálf milljón fyrir eina grein. Þessi hybrid tíma­rit eru á sama tíma áskrift­ar­tíma­rit sem háskóla­bóka­söfn borga aðgang að en jafn­framt einnig að hluta í opnum aðgangi. Auk­inn gróði fyrir útgáfu­fyr­ir­tæk­in, aukin kostn­aður fyrir fræða­fólk, háskóla og háskóla­bóka­söfn. Af ein­hverjum ástæðum hefur þetta orðið sú leið sem þekkt­ust er í dag og ástæðan fyrir því að margt fræða­fólk veigrar sér við að birta í opnum aðgangi. Útgáfu­fyr­ir­tækin tóku fal­lega hug­sjón um opinn aðgang og gerðu að gróðama­sk­ín­u. 

Brons leið­in:

Annað sem útgef­endur gera einnig er að hafa greinar úr áskrift­ar­tíma­ritum opn­ar/ókeypis um óákveð­inn tíma, gjarnan merktar Free access, en án nokk­urra OA leyfa, þ.e. útgef­andi getur án tafar ákveðið að loka aðgangi að grein þegar honum þókn­ast. Það er engin trygg­ing fyrir því að grein sem er „op­in“ í dag verði það áfram.

Dem­anta leið­in:

Dem­anta leiðin er and­svar við Hybrid leið­inni, nokk­urs konar gullna leiðin 2.0. Opinn aðgangur með gullnu leið­inni nema engin þjón­ustu­gjöld vegna birt­inga leggj­ast á höf­unda. Höf­undur heldur að jafn­aði höf­und­ar­rétt­in­um, í stað þess að fram­selja rétt­inn til útgef­anda eins og í hefð­bund­inni útgáfu. Tíma­rit sem þessi eru annað hvort rekin af háskólum eða vís­inda­fé­lögum og er mark­mið þeirra ein­fald­lega að vera vett­vangur fyrir birt­ingu vís­inda­greina án þess að þurfa að leita til stóru útgef­end­anna. Open Libr­ary of Human­ities og Scoap3 eru dæmi um svona útgáfu­form. Allt er gefið út í opnum aðgangi án kostn­aðar fyrir höf­unda né les­endur og rekið af frjálsum fram­lögum frá t.d. háskóla­bóka­söfn­um. Lands­að­gangur styrkir t.a.m. Scoap3. 

Það er ljóst í mínum huga að leiðin til að allt vís­inda­efni heims­ins verði í opnum aðgangi er ekki hybrid leiðin heldur dem­anta leiðin og ég mæli ein­dregið frá því að fólk birti sam­kvæmt hybrid leið útgáfu­fyr­ir­tækj­anna. Dem­anta leiðin er ekki orðin full­fær ennþá en þangað til mæli ég með að fólk nýti sér grænu leið­ina og birti hand­rit greina sinna í varð­veislu­safni allra háskóla á Íslandi Opnum vís­indum

Nán­ari upp­lýs­ingar um opinn aðgang má finna á  openaccess.is.

Höf­undur er verk­efna­stjóri Lands­bóka­safn Íslands – Háskóla­bóka­safn.

#Hvar­er­OA­stefn­an?

Vilt þú vera með?

Frjálsir, hugrakkir fjölmiðlar eru ómetanlegir en ekki ókeypis. Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda og með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og við ætlum að standa vaktina áfram og bjóða almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Fyrir þá lesendur sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Þórólfur Guðnason sóttvarnalæknir.
Eitt smit á Austurlandi í 3. bylgju – til álita kemur að slaka á aðgerðum á landsbyggðinni
„Í ljósi þess að mjög fá smit eru nú að greinast utan höfuðborgarsvæðisins þá kæmi til álita að mínu mati að beita minna takmarkandi aðgerðum á þeim svæðum,“ segir Þórólfur Guðnason sóttvarnalæknir. Aðeins eitt smit greindist á Austurlandi í 3. bylgju.
Kjarninn 1. desember 2020
Sigríður Á. Andersen, þingmaður Sjálfstæðisflokksins og fyrrverandi dómsmálaráðherra.
Þeir sem brjóta niður traust á dómstólum ættu ekki að gegna trúnaðarstörfum fyrir hönd almennings
Gagnsæi, samtök gegn spillingu, telja að þeir sem bera ábyrgð á því að brjóta niður traust á dómstólum ættu ekki að koma að frekari trúnaðarstörfum fyrir hönd almennings.
Kjarninn 1. desember 2020
Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir dómsmálaráðherra og Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra.
Dómsmálaráðherra: „Þessi niðurstaða veldur vissulega vonbrigðum“
Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir dómsmálaráðherra ræddi niðurstöðu Landsréttarmálsins á ríkisstjórnarfundi og sagði hana í kjölfarið valda sér vonbrigðum. Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra segir bent á mjög alvarlega annmarka.
Kjarninn 1. desember 2020
Kjartan Briem nýr framkvæmdastjóri Isavia ANS
Isavia ANS ehf. er dótturfélag Isaiva ohf. og annast rekstur og uppbygginu flugleiðsöguþjónustu.
Kjarninn 1. desember 2020
Áfram munu fjöldamörk miðast við tíu manns - að minnsta kosti í viku í viðbót.
Óbreyttar sóttvarnaaðgerðir í viku í viðbót
Ákveðið hefur verið að framlengja gildandi sóttvarnaráðstafanir til 9. desember. Til stóð að gera tilslakanir en vegna þróunar faraldursins síðustu daga var ákveðið að halda gildandi aðgerðum áfram.
Kjarninn 1. desember 2020
„Í þrjú ár hafa þau þrjóskast við og tekið flokkshollustu og valdastóla fram yfir hagsmuni þjóðarinnar“
Píratar hafa sent frá sér yfirlýsingu vegna niðurstöðu yfirdeildar Mannréttindadómstóls Evrópu.
Kjarninn 1. desember 2020
Yfirdeild MDE kvað upp niðurstöðu í málinu í morgun.
Íslenska ríkið tapaði málinu fyrir yfirdeildinni
Yfirdeild Mannréttindadómstól Evrópu staðfesti í dag fyrri dóm réttarins í Landsréttarmálinu.
Kjarninn 1. desember 2020
Þjóðhættir
Þjóðhættir
Þjóðhættir – Rithöfundaspjall: Sagnaheimur og „neðanmittisvesen“
Kjarninn 1. desember 2020
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar