Dýraverndarsamband Íslands – Sannleikurinn um sambandið

Árni Stefán Árnason skrifar um stjórnun Dýraverndarsambands Íslands. Hann krefst þess að formaður sambandsins víki.

Auglýsing

Röð skrifa virð­ist nú farin af stað um stjórn­leysi Dýra­vernd­ar­sam­bands Íslands (DÍ). Það stjórn­leysi hefur varað frá því dr. Ólafur Dýr­munds­son, þáver­andi for­mað­ur, steig úr for­manns­stóli 2012. Sam­bandið hefur ekki verið svipur frá sjón síð­an, í heilan ára­tug. Því er eðli­lega spurt: er ekki nóg kom­ið?

Ekki fer á milli mála, að það er und­ir­liggj­andi tónn á meðal lang­flestra dýra­vina, að vilja frú Hall­gerði Hauks­dótt­ur, umboðs­lausan for­mann DÍ í burtu. Þeir krefj­ast þess að hún stígi til hlið­ar. Kröfu um afsögn er ekki hægt að kalla það, því hún er ekki í þeirri stöðu að geta sagt af sér, hún umboðs­laus. Það virð­ist líka vera tónn umræddra skrifa og er krafan með þessum skrif­um. Þá spilar það inn í að hana skortir áræði til að taka afdrátt­ar­lausa afstöðu með blóð­töku­banni í umsögn, sem hún skrifar og sendir Atvinnu­vega­nefnd Alþingis f.h. umboðs­lausrar stjórnar DÍ. Þar með skrifar hún f.h. allra félags­manna DÍ og það er borð­leggj­andi að lang­flestir þeirra eru ósam­mála henni og stjórn­inni. (Rétt er að benda á að DÍ er með­vituð stytt­ing á Dýra­vernd­ar­sam­bandi Íslands og var ákveðin þegar Dýra­vernd­ar­fé­lag Íslands var stofnað stuttu eftir 1900)

Umsögnin var heldur aldrei borin undir félags­fund, sem ætti að vera skylda í jafn alvar­legu máli og blóð­mera­málið er. Hægur vandi hefði ver­ið. Hefðu þeir enda aldrei sam­þykkt umrædda umsögn, sem er þvert á lög félags­ins, þó Hall­gerður reyni með útúr­snún­ingum og bess­erviss­er­hætti að sann­færa um ann­að. Það hefur ver­ið háttur Hall­gerðar að þykj­ast ætíð vita allt manna best þegar að dýra­vernd kemur og oft­ast þvert á skoð­anir meiri­hlut­ans. Að gera ein­faldan hlut flók­inn með miður háþró­aðri „heim­speki" hefur verið vöru­merki henn­ar. Þegar hún er svo spurð nánar út í hug­mynda­fræðin sína þá botna fæstir upp né niður í henn­i. 

Ekki duga til rök fær­ustu sér­fræð­inga á heims­vísu, nei Hall­gerður þarf að rann­saka sjálf og sann­fær­ast. Þetta er orðið enda­laust rugl, sem ég vona að brátt muni taka endi.

Ónýtar meg­in­stoðir dýra­verndar á Íslandi

Hryggjar­stykkin í íslenskri dýra­vernd má segja að séu 5. Þar af eru tvær meg­in­stoð­ir.

  1. Lög um vel­ferð dýra, 2. Land­bún­að­ar­ráð­herra, 3. yfir­dýra­læknir (MAST), 4. Dýra­vernd­ar­sam­band Ísland DÍ, 5. Dýra­vernd­ar­sinn­ar.

Tvö af þessum hryggjar­stykkjum eru meg­in­stoðir íslenskrar dýra­verndar og hafa bein áhrif á fram­kvæmd lag­anna. DÍ er þar önn­ur, ofmetin og alltof áhrifa­mikil stoð. Hin er yfir­dýra­lækn­ir. Op­in­berir aðilar hafa til­hneig­ingu til, að ég tel af afsak­an­legri van­þekk­ingu með blandi af áhuga­leysi, að líta alltof mikið til þeirra eins og starfs­hættir þeirra eru nú og færa má rök fyrir að séu and­stæðir meg­in­reglum laga um vel­ferð dýra. Hin stoðin er yfir­dýra­læknir annar af tveimur æðstu stjórn­endum Mat­væla­stofn­un­ar. 

Í greina­skrif­um, á undan birt­ingu þess­arar grein­ar, eru afhjúpaðir starfs­hættir umboðs­lauss for­manns DÍ. Það er vel gert og tíma­bært. Ég fagna því að aðrir hafa tekið umboðs­leysi Hall­gerðar til umfjöll­unar eftir að ég vakti fyrstur athygli á nýlega. Ég fagna þó sér­stak­lega að umræddir höf­undar hjóli í þau víta­verðu vinnu­brögð hennar að hafna blóð­töku­banni í umsögn til nefndar á vegum þings­ins. Af hverju DÍ ætti að gera það skýrist síð­ar.

Sam­skipti mín við DÍ – afhjúpun

Ég hef veru­lega reynslu af sam­skiptum við umrætt sam­band. Sann­leikur er ætíð sagna bestur og ég ætla að því að bæta fjórðu grein­inni við umrædd skrif og afhjúpa reynslu mína af sam­band­in­u. 

Auglýsing
Frú Hall­gerður var eldsnögg að bregð­ast við skrifum tveggja kvenna nýlega í grein sem heitir – Vonda staða Dýra­vernd­ar­sam­bands Íslands á vis­ir.­is. Það var eins og svarið hafi verið til­bú­ið, legið hafi í loft­inu að hún væri að fara að sæta gagn­rýni. Þau skrif rötuðu, sem fréttir um átök í dýra­vernd í fjöl­miðla. Við­brögð hennar voru fyr­ir­sjá­an­leg og fólu í sér útúr­snún­inga og ósann­sögli til að þess að villa dýra­vin­um, fjöl­miðlum og öðrum áhrifa­að­ilum sýn. Við­brögðin minna á aum við­brögð Arn­þórs Guð­laugs­son­ar, fram­kvæmda­stjóra Ístek­a, þá er ég skrif­aði fyrstu grein mín árið 2019 um blóð­mera­málið og birt­ist hér á Kjarn­anum í jan­úar það ár. Í grein hans, Blóð­merar í jafn­væg­i, og birt­ist hér á Kjarn­anum nokkrum dögum síðar sagði hann mig fara með hálf­sann­leik og dylgj­ur. Í dag er annað komið í ljós!

Með réttu má heim­færa við­brögð Arn­þórs beint yfir á umboðs­lausan for­mann DÍ nú. Hann heldur því fram að í svari sínu að í skrifum kvenn­anna felist hálf­sann­leikur og dylgj­ur, þó ekki sé notað beint það orða­lag. Gagn­rýni á starfs­hætti stjórnar DÍ hefur aldrei verið unað af hálfu þessa sam­bands eftir að Sig­ríður Ásgeirs­dóttir heitin og þáv. for­maður DÍ fól dr. Ólafi Dýr­munds­syni lykla­völd sam­bands­ins.

Upp­gjöf og van­traust dýra­vina á stjórn Dýra­vernd­ar­sam­bands Íslands er algert

Í meira en ára­tug hefur þröngur hópur ástríðu­fullra dýra­vina barist fyrir breyt­ingum innan sam­bands­ins vegna ætl­aðs vægi þess á vett­vangi dýra­vernd­ar. Það vægi hefur hraðminnk­að. Dýra­vinir hafa áttað sig á því að bar­áttu­þreki fyrir dýra­vernd er betur varið á öðrum vett­vangi. Þeir sjá enga sam­leið með stjórn DÍ enda lítil kraft­laus klíka, vart meira en umræddur umboðs­laus for­maður og máske 1-2 aðrir aðil­ar, sem fáir nenna orðið að vera í sam­fylgd með eða eiga orða­skipti við. Það breyt­ist þeg­ar öflug for­ysta rís úr þeirri ösku, sem útrunnin og útbrunnin for­ysta eftir hægan bruna er orðin að. Eft­ir­tekt­ar­vert er að engin tekur undir varnir Hall­gerðar og einn stjórn­ar­maður hefur látið sig hverfa úr stjórn á síð­ustu miss­er­um. Engin vara­maður tók við enda ei kjör­inn. Því er Hall­gerður í bók­staf­legum skiln­ingi ein­ráð skv. lögum sam­bands­ins þar sem atkvæði hennar ræður úrslitum sé atkvæði jöfn á stjórn­ar­fund­um. 

Meira að segja for­ystu­kind Slow food sam­tak­anna á Íslandi, sem var einn harð­asti and­stæð­ingur þess að ég hlyti kjör, sem for­maður DÍ 2012 og ég drep á síð­ar, þegir nú þunnum hljóð­um. Skamm­ast sín lík­lega nú fyrir að hafa ljáð DÍ krafta sína, til einskis. Þá er eft­ir­tekt­ar­vert að stað­geng­ill for­manns, rit­ari, þorir ekki fram til varna Hall­gerði.

Sem fyrr greinir lúta fram­an­greind skrif að starfs­háttum umboðs­lauss for­manns DÍ en fáir veita honum lengur athygli utan fjöl­miðla, sem hafa verið ginn­keyptir fyrir statem­entum hans, einkum á áhrifa­mestu fjöl­miðl­un­um. Svo langt hefur nú frú Hall­gerður geng­ið, sem umboðs­laus for­mað­ur, að skrifa umsögn til Atvinnu­vega­nefndar þar sem hún þorir ekki að leggj­ast gegn blóð­mera­haldi og þar með ekki styðja frum­varp­ið. Hún telur sig, þó engan sér­stakan fræði­legan bak­grunn hafi í dýra­hald­i,  þurfa að rann­saka betur þau rök fær­ustu sér­fræð­inga,  sem fyrir liggja í umsögnum um bann við blóð­mer­hald­i.  

Ég er þakk­látur þeim, sem hafa vakið máls á þessu og ætla nú í stuttu máli að reifa s.l. 10 ár í sögu þessa sam­bands, sem er löngu komið í þrot, vegna glanna­skapar og athafna­leysis umrædds for­manns og for­vera henn­ar, þegar að dýra­vernd kem­ur. Mér er málið nefni­lega mjög skylt. Ég bauð mig fram til for­manns umrædds sam­bands fyrir réttum tíu árum og þá varð mér ljóst, að loknum for­manns­kosn­ing­um, þar sem ég var kol­felld­ur, hversu svaka­leg spill­ing ríkir í DÍ.

Örsaga fyrr­ver­andi félags­manns

Árið 2009 gekk ég til liðs við Dýra­vernd­ar­sam­band Íslands og áður hafði ég fylgst vel með því, einkum skrifa Sig­ríðar Ásgeirs­dótt­ur. Þá var for­maður dr. Ólafur Dýr­munds­son og hafði verið um ára­bil. Honum var falin for­mennskan af Sig­ríði, lög­fræð­ingi og dýra­vernd­ar­sinna, sem lést 2007. Hafði hún þá af elju sinnt for­manns­starf­inu í ára­tugi. Dr. Ólafur var þá þegar þekktur fyrir dýra­vernd­ar­störf sín og tók verk­efnið að sér sam­hliða því að vera starfs­maður Bænda­sam­tak­anna. Það tel ég hafi verið mis­tök, eins og aug­ljóst hlýtur að vera vegna hags­muna­á­rekstra.

Dr. Ólafur er mik­ill dýra­vinur og er það óum­deilt. Leit­aði ég mikið í reynslu­banka hans vegna rann­sókna minna við háskóla um mál­efni dýra­vernd­ar. Hægur og yfir­veg­aðar mataði hann mig af miklum fróð­leik og átti oft­ast frum­kvæðið að því að ljúka sím­tölum með orð­un­um: jæja er nú ekki nóg komið í bili. Þá hafði hann sann­ar­lega frætt fáfróðan háskóla­stúd­ent­inn með meiru en nem­and­inn hafði búist við.

Með auk­inni þekk­ingu og ástríðu fyrir dýra­vernd óx vilj­inn að láta eitt­hvað göf­ug­mann­legt af sér leiða í þágu dýra­vernd­ar. Við­ur­kenn­ist það jafn­framt að hraði okkar Ólafs fór ekki saman við að ná árangri í dýra­vernd. Ég vildi kýla á mein­semdir á sama tíma og Ólafur var hæg­ari. Hóf ég að gagn­rýna hann. Tók hann því, sem sönnum herra­manni sæmir og sagði að lokum á eft­ir­minni­legum aðal­fundi, sem ég kem að síð­ar: allt er fyr­ir­gef­an­legt. - Ég tel að það hafi verið ein­lægni. Fyr­ir­gefn­ingin hafi jafn­vel verið óverð­skulduð því við­ur­kenna verð ég að ég kýldi dr. Ólaf oft hart í skrif­um. Aðal­lega þó til að reyna að vekja hann, sem alls ekki var hvat­vís. Dr. Ólafur hefur eflaust hugs­að: hvað er ég að fara að hlýða fimm­tugum strák­geml­ing­i, nýskriðnum úr háskóla­námi, sem þyk­ist allt um fram­kvæmd dýra­verndar á Íslandi.

Auglýsing
Við dr. Ólafur tók­umst á í langan tíma og leiðir okkar fjar­lægð­ust. Ég fékk þó góð­fús­legt leyfi hjá honum til að búa til net­mið­il, sem hét dyra­vernd­ar­inn.is og end­ur­birti það helsta úr tíð­indum hins merka tíma­rits Dýra­vernd­ar­inn. Neyt­enda­stofa úrskurð­aði, síð­ar, fyrir til­stuðlan Hall­gerð­ar, að mér væri óheim­ilt að nota lénið og síðar verður getið af hverju. 

Í for­síðu­mynd þess­arar greinar er notað fyrsta lógó tíma­rits­ins úr fyrstu útgáfu þess 1915. (heim­ild: tima­rit.is) 

Kol­fellt for­manns­fram­boð mitt á fjöl­menn­asta aðal­fundi DÍ frá upp­hafi 

Svo fór að ég ákvað, eftir gríð­ar­lega hvatn­ingu og net­könnun að bjóða mig fram til for­manns Dýra­vernd­ar­sam­bands Ísland á aðal­fundi í Nor­ræna hús­inu 10. mars 2012. Virt­ist það fram­boð mitt ætla að sigla til sig­urs enda hafði ég vel á fjórða þús­und und­ir­skriftir á bak við mig í opinni net­hvatn­ingu stuðn­ings­manna minna. Tveimur dögum fyrir kosn­ingar kom úr „óvæntri" átt og flestum að óvörum nýtt fram­boð. Sif Trausta­dóttir dýra­lækn­ir. Nokkuð víst má telja að und­ir­heimum Dýra­vernd­ar­sam­bands­ins hafi verið brugðið við fylgi mitt. Und­ir­heimar Dýra­vernd­ar­sam­bands­ins eru allt bænda­sam­fé­lagið og lík­lega MAST með ótrú­leg ítök í sam­band­inu. Á þeim tíma hafði ég gagn­rýnt margar greinar búfjár­halds á Íslandi fyrir illa með­ferð dýra án þess að DÍ beitti sér með ein­hverjum hætti gegn því. Þ.á.m. laut gagn­rýni mín að Brú­neggja­mál­inu, starf­semi sem síðar var lok­að, loð­dýra­eldi, svína­eldi og þröngum aðbún­aði varp­hænsna, sem sér ekki ennþá fyrir end­ann á.

Ljóst er, þvert á reglur sam­bands­ins, að smalað hafði verið á aðal­fund­inn og lík­lega notuð til þess gögn, sem sam­bandið bjó yfir, félags­manna­skrá.

Kunn­ug­leg and­lit, sem þó höfðu aldrei látið sjá sig á félags­fundum sam­bands­ins, mátti sjá á fund­inum þ.á.m. núver­andi yfir­dýra­lækni, sem greini­lega var ekki vel við fram­boð mitt og spurði ein­kenni­legra spurn­inga þ.á.m. hvernig ég hygð­ist halda utan um þær millj­ón­ir, sem sam­bandið hafði setið á í ára­tugi án þess að brúka þær í þágu dýra­vernd­ar. Það var eins og yfir­dýra­lækni væri mest hugað um status quo, óbreytt ástand í þeim efn­um, eins og fer­ill hans til þessa er dæmi um. Hann spurði t.d. ekk­ert um stefnu mína í dýra­vernd hlyti ég kjör ­for­manns. Sé fer­ill hans, sem yfir­dýra­lækn­ir, skoð­aður virð­ist hann í raun stefnu­laus sjálfur þau ár sem hann hefur set­ið. Hann treystir sér t.d. ekki frekar en Hall­gerður til að styðja núver­andi frum­varp um bann við blóð­mera­haldi í umsögn til Atvinnu­vega­nefndar Alþing­is. 

Á aðal­fund­inum var kos­inn til for­manns frú Sif Trausta­dótt­ir, dýra­lækn­ir, sem varð þó skamm­líf í for­manns­stóli eða þangað til­, nú umboðs­laus for­maður DÍ, var kjör­inn á að venju, afar fámennum aðal­fundi ein­hvern tíma aftur í busk­an­um.

Til­raunir DÍ til að leggja dýra­vernd­ar­starf í rúst

Á milli mín og frú Hall­gerðar hefur aldrei verið kær­leik­ur. Henni hefur ætíð, af ástæðum mér óskilj­an­leg­um, verið upp­sigað við mig allan sína for­mann­s­tíð án þess að nokkur botni upp né niður í því og þeir eru ansi marg­ir. Ég hef þó ásamt öðrum verið á meðal öfl­ug­ustu dýra­vernd­ar­sinni á Íslandi s.l. ára­tug og því ætti henni að finn­ast sam­leið með slíkum kær og hvatn­ing.

Tals­verðri orku hefur hún varið að setja hindr­anir í dýra­vernd­ar­starf mitt en litlu áork­að, sem máli skipt­ir. Þar má nefna:

  1. Henni tókst að fá því hnekkt með hjálp Neyt­enda­stofu og með slatta af kostn­aði fyrir DÍ að mér væri heim­ilt skv. áður­greindu leyfi þáver­andi for­manns, að birta efni úr Dýra­vernd­ar­anum og nota lénið dyra­vernd­ar­inn.is

Ástæða: að ég væri að reyna að koma mér á fram­færi sem dýra­vernd­ar­lög­fræð­ingi og hefði fjár­hags­lega hags­muni af. 

  1. Henni tókst að fá mér vikið úr Dýra­vernd­ar­sam­bandi Íslands eftir að ég hafði sjálfur sagt mig úr því félagi vegna óstjórn­ar. Bók­hald bók­ar­ans, sem er starfs­tit­ill Hall­gerð­ar­, um þau atriði var ekki betra en það. Vék ein­stak­lingi sem ekki var félagi úr félagi.

    Ástæða: ég ynni gegn dýra­vernd á Íslandi og mark­miðum DÍ

Þá afrek­aði hún að ráð­leggja yfir­dýra­lækni hvernig ætti að gabba Alþingi og heim­ila blóð­töku úr fyl­fullum hryssum með því að fara króka­leiðir í lög­gjöf. Það var reyndar áður­nefndur for­mað­ur, dr. Ólafur Dýr­munds­son, sem sam­þykkti það, sem full­trúi DÍ í Fagráði MAST. Hall­gerður verður þó að telj­ast ábyrg fyrir því, sem for­maður DÍ þá og til­nefnir í umrætt fagráð.

Henni tókst að skrifa umsögn til Atvinnu­vega­nefnd­ar, þar sem hún mót­mælir ekki áfram­hald­andi blóð­töku úr fyl­fullum mer­um. Það gerir hún fyrir hönd stjórnar DÍ en ég dreg það stór­lega í efa að stjórn­ar­menn hafi verið henni sam­mála um það. Ég þyk­ist a.m.k. viss um, vegna kynna minna af tveimur stjórn­ar­mönn­um, að það hafi ekki verið átaka­laust að fá það í gegn af hálfu Hall­gerðar að stjórn DÍ styddi áfram blóð­mer­a­níðið þar til annað kæmi í ljós.

Tek­ist hefur henni að drepa eina mál­gagn íslenskrar dýra­vernd­ar, Dýra­verndarann, þó nægir fjár­munir séu til að halda úti öfl­ugum net­miðli með áróðri gegn illri með­ferð dýra. 

Henni hefur tek­ist að fanga athygli fjöl­miðla með óskilj­an­legum hætti og tjá sig um mál­efni í dýra­vernd og þyk­ist þar tala sem for­maður Dýra­vernd­ar­sam­bands­ins þegar hún er í raun og sem áður segir umboðs­laus. Hún hefur einnig og sem áður segir engan sér­stakan fræði­legan bak­grunn í dýra­haldi, sem máli skiptir í fjöl­miðla­um­ræðu um dýra­vernd, ó­líkt t.d. þeim dýra­lækn­um, sem eru tíðir gestir á öldum ljós­vakans, sið­fræð­ingum og lög­fræð­ingum og nú erlendra sér­fræð­inga í tengslum við blóð­mera­mál­ið.

Henni tókst að hrekja frá sér ein af virt­ustu dýra­vernd­ar­sam­tökum Evr­ópu, AWF/TSB með því að hafna sam­starfi við gerð heim­ilda­mynd­ar­innar um blóð­mera­mál­ið.

Sam­kvæmt skrifum í öðrum greinum hefur henni nú tek­ist að gera sam­bandið um margt fátækara með því að ganga, að því er virð­ist, stjórn­laust á sjóði þess.

Auglýsing
Það er flestum okk­ar, sem stundum sanna dýra­vernd, með öllu óskilj­an­legt hvað frú Hall­gerði hefur tek­ist að tóra lengi, sem umboðs­laus for­maður DÍ. Lík­lega vegna þess að hún hefur verið afskipta­laus vegna þess að engin félags­maður nennir að eiga orða­skipti við hana. Hún hefur ætíð allt á hornum sér gagn­vart aðil­um, sem henni eru ekki sam­mála. - Því vona ég að ákallI um aðal­fund beri árangur og traustur og kraft­mik­ill leið­togi að hætti stofn­and­ans, Tryggva Gunn­ars­sonar finn­ist sem fyrst. Hann var sannur frum­kvöð­ull í íslenskri dýra­vernd og af virð­ingu við hann leyfi ég mér að setja inn þennan tengil hér að neð­an. Í honum rök­styð ég mik­il­vægi dýra­vernd­ar­á­kvæðis í stjórn­ar­skrá fyrir fullu húsi í Iðnó skömmu fyrir kosn­ingar um frum­varp Stjórn­laga­ráðs og minn­ist Tryggvi rausn­ar­lega og eins og hann átti skilið og á enn.

En boðun aðal­fundar er ekki nóg. Tryggja verður að spill­ing aðal­fund­ar­ins 2012 end­ur­taki sig ekki. Raf­ræn kosn­ing væri þar ein leið en slíkri kosn­ingu var með öllu hafnað 2012 þrátt fyrir að öll tækni til slíkrar kosn­ingar væri til stað­ar. Raf­rænni kosn­ingu var lík­lega hafnað til að fyr­ir­byggja mitt kjör. Miklar líkur eru á því, vegna sögu­lega fjöl­menns fund­ar, að félags­menn hafi verið hand­valdir þá til að tryggja að höf­undur næði ekki kjöri, því absúrd nið­ur­staða fékkst sam­an­borið við þær á fjórða þús­und áskor­an­ir, sem ég fékk um að bjóða mig fram.

Þannig gæti ný stjórn orðið til

Lög félags­ins eru afar fábrotin og ekki fæst betur séð en félags­menn geti kraf­ist taf­ar­lauss aðal­fundar án þess að for­maður komið þar nokkru nærri, fellt for­mann og stjórn og komið DÍ aftur á kopp­inn. Ekk­ert í lög­unum bannar félags­mönnum að boða til aðal­fundar og Hall­gerður hefur ekki slíkt neit­un­ar­vald. Ekki í lýð­ræð­is­sam­fé­lagi, ekki skv. lögum félags­ins og alls ekki þegar lög félags­ins hafa verið þver­brot­in, bæði varð­andi aðal­fundi og mark­miða félags­ins! Tel að fyrsta verk nýrrar stjórn­ar, sem gæti orðið að veru­leika innan fárra daga, taki félags­menn sig sam­an,  ætti að vera að aft­ur­kalla fjar­stæðu­kennda umsögn Hall­gerðar og stjórnar hennar um bann við blóð­mera­haldi. Að lokum er brýnt, að geta þess og gera það að til­lögu  að nýr for­maður ætti að vera laun­að­ur. Verk­efnið krefst þess að for­maður geti ein­beitt sér í sam­ræmi við það umfang sem íslensk dýra­vernd er orðin að á Íslandi svo hann geti gert DÍ að vægi í dýra­vernd­ar­um­ræðu og fram­kvæmd hennar að nýju. Það er old fas­hion að reka félag á þessu kali­beri dýra­verndar í sjálf­boða­liða­vinnu. Það er sjálf­dautt og slíkt dettur engum reyndum dýra­vernd­ar­sam­tökum í hug árið 2022. Dýra­vernd­ar­sam­band Íslands hefur vel efnið á því!

Höf­undur er lög­fræð­ingur og áhuga­maður um dýra­vernd.

Skiptir Kjarninn þig máli?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við erum til staðar fyrir lesendur og fjöllum um það sem skiptir máli.

Ef Kjarninn skiptir þig máli þá máttu endilega vera með okkur í liði.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ingrid Kuhlman
Að hlakka til einhvers er næstum jafn gott og að upplifa það
Kjarninn 25. júní 2022
Niðurhal Íslendinga stóreykst milli ára
Íslendingar notuðu 25 prósent meira gagnamagn á farsímaneti í fyrra en árið áður og 21 prósent meira gagnamagn í gegnum fastanet. Tæplega 76 prósent notenda á fastaneti eru nú með ljósleiðaratengingu, en þeir voru þriðjungur 2016.
Kjarninn 25. júní 2022
Af kosningavöku Framsóknarflokksins í fyrrahaust.
Framsókn hirti kjósendur í stórum stíl frá hinum stjórnarflokkunum og Miðflokki
Fylgisaukning Framsóknar í síðustu kosningum var tekin frá samstarfsflokkunum í ríkisstjórn og klofningsflokki. Átta hverjum tíu kjósendum Sjálfstæðisflokks voru úr kjarnafylginu. Framboð Sósíalista hafði neikvæð áhrif á fylgi Vinstri græna og Pírata.
Kjarninn 25. júní 2022
Hraðtíska nær nýjum hæðum með tilkomu tískurisans Shein
Kínverska fatafyrirtækið Shein hefur vaxið gríðarlega á undanförnum árum og er í dag eitt stærsta tískuvörufyrirtæki í heimi. Umhverfissinnar benda á að fötin séu úr svo litlum gæðum að oft séu þau aðeins notuð í eitt skipti áður en þau enda í ruslinu.
Kjarninn 25. júní 2022
Auður Önnu Magnúsdóttir
Af hverju nýta Íslendingar raforkuna sína svo illa?
Kjarninn 25. júní 2022
Sjö molar um seðlabankavexti úti í heimi
Verðbólga veldur því að vaxtalækkanir faraldursins eru að ganga til baka, víðar en hér á Íslandi. Kjarninn tók saman nokkra fróðleiksmola um þróun mála í ríkjum bæði nær og fjær.
Kjarninn 25. júní 2022
Flokkur Sigurðar Inga Jóhannssonar andar ofan í hálsmál flokks Bjarna Benediktssonar samkvæmt síðustu könnunum.
Framsókn mælist næstum jafn stór og Sjálfstæðisflokkurinn
Stjórnarflokkarnir hafa tapað umtalsverðu fylgi á kjörtímabilinu. Sjálfstæðisflokkurinn nær mun verr til fólks undir fertugu en annarra á meðan að Framsókn nýtur mikilla vinsælda þar. Vinstri græn mælast með þriðjungi minna fylgi en í síðustu kosningum.
Kjarninn 24. júní 2022
Samkeppniseftirlitið ekki haft aðkomu að rannsókn á dótturfélagi Eimskips í Danmörku
Dönsk samkeppnisyfirvöld staðfesta að húsleit hafi farið fram hjá dótturfélagi Eimskips í Danmörku en vilja að öðru leyti ekki tjá sig um rannsókn málsins. Ekki hefur verið óskað eftir aðstoð Samkeppniseftirlitsins hér á landi við rannsóknina.
Kjarninn 24. júní 2022
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar