Árið 2014: Við, Íslendingar

arid2014-helgihrafn.jpg
Auglýsing

Gefum okkur mann­eskju frá Banda­ríkj­un­um. Hún hefur sér­stakan áhuga á íslenskri tungu, sögu og menn­ingu. Hún kemur hingað til lands, lærir fyrr­greinda hluti af mik­illi áfergju og eign­ast hér við til­efnið marga vini. Hún er dug­leg, viljug til að vinna við hvað sem er, borgar sína skatta og sem fyrr greinir lærir tungu­málið af áhuga og elju­semi. Hún kemst aldrei í kast við lög­in. Hún forð­ast allar syndir og upp­fyllir allar sínar skyldur sem ábyrgur með­limur sam­fé­lags­ins.

Helgi Hrafn Gunnarsson Helgi Hrafn Gunn­ars­son

Þessi mann­eskja hefur enga lög­lega leið til atvinnu á Íslandi eða dvalar lengur en þrjá mán­uði.

Auglýsing

Þá segir ein­hver: „Já, en hún er hluti af íslensku sam­fé­lagi, hún kann íslensku, við eigum marga sam­eig­in­lega vini, hún vinnur fyrir sér, vissu­lega hlýtur að vera ein­hver leið...“ - en svarið er nei. Það er engin leið. Þessi mann­eskja er ekki vel­komin á Íslandi sam­kvæmt íslenskum lög­um, hún mun ann­að­hvort fara af landi brott eða vera hér í leyf­is­leysi með til­heyr­andi vand­kvæðum og þannig er það.

Hvað sem þeir heita, hvað sem þeir gera og hvað sem þeir eru, þá kall­ast þeir útlend­ingar og þeim skal sam­fé­lagið verjast, með lög­gjöf. Þessi lög­gjöf heitir „Lög um útlend­inga“ og er nr. 96/2002.

Mörg ljón í veg­inum



Það er algengur mis­skiln­ingur að hingað geti fólk að jafn­aði flutt ef það stendur sig. Kannski er það vegna þess að núorðið kemur hingað árlega ansi mikið af ferða­mönnum og því eng­inn hissa á því að hitta útlend­inga hvar sem er á land­inu. Það er reyndar bless­un­ar­lega auð­velt fyrir EES-­borg­ara að setj­ast hér að, sem betur fer. En stað­reyndin er sú að ef ein­hver utan EES-­svæð­is­ins vill vera hér í meira en þrjá mán­uði, þá eru ansi mörg ljón í veg­in­um. Oft og tíðum er til­fellið reyndar hrein­lega að við­kom­andi fær ekki að vera hér, sama hvað tautar og raul­ar. Jafn­vel ef við gerum ráð fyrir hinni full­komnu mann­eskju sem vinnur fulla vinnu og gott bet­ur, borgar sína skatta, heldur sig innan ramma lag­anna og er reiprenn­andi á íslenska tungu, þá er hinn ein­faldi sann­leikur sá að ekk­ert af þessu er nóg. Þetta er ekki fram­tíð­ar­á­ætlun ein­hverra íhalds­samra þjóð­rembu­afla, heldur raun­veru­leik­inn eins og hann er í dag.

Útlend­ingur má reyndar setj­ast hér að, ef við, Íslend­ing­ar, höfum sér­staka hags­muni af hon­um, svosem ef hann hefur sér­fræði­þekk­ingu sem okkur Íslend­ingum hefur mis­tek­ist að afla eða halda, en þá bara ef það er skortur á henni. Nú, eða ef hann hefur sér­stök fjöl­skyldu­tengsl hér­lend­is, en þá bara ef þau eru mjög náin og hann getur sannað þau með óyggj­andi hætti. En jafn­vel þessar leiðir eru í reynd hugs­aðar fyrir Íslend­inga en ekki útlend­inga, því Íslend­ingur gæti jú þurft erlendan sér­fræð­ing eða viljað hafa náskyldan ætt­ingja nálægt sér.

Útlend­inga­lög­gjöf til að halda Íslandi fyrir Íslend­inga



Út­lend­inga­lög­gjöfin er nefni­lega í grund­vall­ar­at­riðum hugsuð til þess að halda Íslandi fyrir Íslend­inga. Andi hennar er ekki sá að vernda land og þjóð gegn ein­hverjum glæpa­mönnum og aum­ingjum frá Íslandi, heldur til þess að halda öllum frá Íslandi, með ein­ungis örfáum und­an­tekn­ingum sem eru skýrt afmark­að­ar, und­an­tekn­inga­lítið út frá meintum hags­munum Íslend­inga sjálfra.

En gleymum nú efna­hagnum í smá­stund og lítum aðeins á útlend­inga sem fólk. Þannig er það með fólk að ein­hvers staðar þarf það að vera.

Þá má gjarnan und­ir­strika orðið „meint­u­m“. Fólk er nefni­lega fjár­sjóð­ur, ekki bara menn­ing­ar­lega og sam­fé­lags­lega, heldur efna­hags­lega. Hér komum við að einu af því allra vit­laus­asta við lög um útlend­inga, en það er hug­takið „at­vinnu­leyf­i“. Firran í þessu hug­taki er mikil og hún er tví­þætt.

Fyrst og fremst felst hún í því að án atvinnu getur útlend­ingur hvorki tekið þátt í að byggja upp inn­viði sam­fé­lags­ins né ýtt undir verslun og þjón­ustu að neinu ráði.

Hin er sú rang­hug­mynd að atvinna sé tæm­andi auð­lind. Sú hug­mynd hlýtur reyndar að spretta úr ein­hvers konar for­dómum vegna þess að eng­inn virð­ist hafa sér­stakar áhyggjur af því að fólks­fjölgun valdi atvinnu­leysi. Ástæðan er ein­föld; hug­myndin er út í hött. Atvinna skap­ast við mann­legar þarfir og því fleira fólk sem er til stað­ar, því meiri er atvinn­an. En án atvinnu­leyfis er fólk hins­vegar útundan í hringrás efna­hags­ins og það er fyrst og fremst undir þeim kring­um­stæðum sem útlend­ing­ur, eða reyndar Íslend­ingur ef út í það er far­ið, verður nokk­urs konar efna­hags­leg byrði. Ef maður ímyndar sér í eitt augna­blik að Íslend­ingar þyrftu sjálfir sér­stakt leyfi til að stunda atvinnu, þá ætti firran við þetta fyr­ir­komu­lag að verða aug­ljós. Það er full­komin sóun að meina fólki að vinna og engra hags­muna er gætt með því, allra síst Íslend­inga sjálfra.

En gleymum nú efna­hagnum í smá­stund og lítum aðeins á útlend­inga sem fólk. Þannig er það með fólk að ein­hvers staðar þarf það að vera.

Illska að meina fólki til­veru



Við Íslend­ingar erum eðli­lega ekki vanir því að þurfa að rétt­læta til­veru okk­ar, enda ekki krafa sem fólk á almennt að búa við. Sú hug­mynd að ein­stak­lingur hafi ekki til­veru­rétt er bless­un­ar­lega svo fjar­læg að við kunnum ekki að spyrja okkur að því hvað við myndum gera eða hvert við færum ef við misstum þann rétt. En við ættum í það minnsta að spyrja okkur og reyndar helst svara þeirri spurn­ingu. Ellegar horfast í augu við að það sé af illsku en ekki heimsku, að við meinum fólki til­veru sína hér.

Það er nefni­lega þýð­ing­ar­laust að tala um til­veru­rétt án rétt­ar­ins til að dvelja og vinna. Að dvelja og vinna er það sem fólk ger­ir, og ef við, Íslend­ing­ar, bönnum fólki það sjálf­krafa nema við höfum sér­staka ástæðu til ann­ars, þá skulum við ekki klappa okkur á öxl­ina fyrir að leyfa fólki að vera í friði. Það felst nákvæm­lega engin dyggð í því að góð­fús­lega leyfa fólki að vera í friði ann­ars stað­ar. Útlend­ingar mega næstum því alls staðar lifa í friði ann­ars stað­ar.

Það er kom­inn tími til að end­ur­skoða með gagn­rýnum augum þá meg­in­reglu að sér­staka ástæðu þurfi til að sam­þykkja ein­falda til­veru fólks hér­lend­is. Ef áhyggjan er sú að hingað komi of mikið af fólki í einu, þá má setja fjölda­tak­mark­anir í sam­ræmi við það, en þá skulu slíkar tak­mark­anir settar á þeim for­sendum og end­ur­skoð­aðar reglu­lega. Fyr­ir­komu­lagið eins og það er í dag er að útlend­ingum er sjálf­krafa og af ástæðu­lausu höfnuð til­vera hér­lend­is, nema sér­stök ástæða finn­ist fyrir því að heim­ila hana. Sú meg­in­regla ætti að vera nákvæm­lega í hina átt­ina.

Höf­undur er þing­flokks­for­maður Pírata.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Minkar eru ræktaðir á búum víða um heim, m .a. á Íslandi, vegna feldsins.
Menn smituðust af minkum
Fólk er talið hafa borið kórónuveiruna inn í minkabú í Hollandi. Minkarnir sýktust og smituðu svo að minnsta kosti tvo starfsmenn. Engin grunur hefur vaknað um kórónuveirusmit i minkum eða öðrum dýrum hér á landi.
Kjarninn 1. júní 2020
Stóru viðskiptabankarnir þrír tilkynntu allir vaxtalækkanir í vikunni sem leið.
Bankarnir taka aftur forystu í húsnæðislánum
Stýrivaxtalækkanir, lækkun bankaskatts og afnám sveiflujöfnunarauka hafa haft áhrif á vaxtakjör sem og getu bankanna til að lána fé. Með tilliti til verðbólgu verða hagstæðustu vextirnir til húsnæðiskaupa nú hjá bönkum í stað lífeyrissjóða.
Kjarninn 31. maí 2020
Barnabókin „Ævintýri í Bulllandi“
Mæðgin dunduðu sér við að skrifa barnabók á meðan að COVID-faraldurinn hélt samfélaginu í samkomubanni. Þær safna nú fyrir útgáfu hennar á Karolina fund.
Kjarninn 31. maí 2020
Þorri landsmanna greiðir tekjuskatt og útsvar. Hluti greiðir hins vegar fyrst og fremst fjármagnstekjuskatt.
Tekjur vegna arðgreiðslna jukust í fyrra en runnu til færri einstaklinga
Alls voru tekjur vegna arðs 46,1 milljarður króna í fyrra. Þeim einstaklingum sem höfðu slíkar tekjur fækkaði á því ári. Alls eru 75 prósent eigna heimila landsins bundnar í fasteignum.
Kjarninn 31. maí 2020
Maskína leiðrétti framsetningu Moggans á göngugatnakönnun
Maskína, sem vann könnun á viðhorfum til varanlegra göngugatna fyrir hóp kaupmanna sem berst gegn göngugötum í miðborginni, sendi frá sér leiðréttingu á fimmtudag eftir að bjöguð mynd af niðurstöðunum var dregin fram í Morgunblaðinu.
Kjarninn 31. maí 2020
Auður Jónsdóttir
Þú verður að deyja fyrir samfélagið!
Kjarninn 31. maí 2020
Stefán Ólafsson
Atvinnuleysisbætur eru alltof lágar
Kjarninn 31. maí 2020
Inger Støjberg, þáverandi ráðherra innflytjendamála í dönsku stjórninni, sést hér á fundi í Brussel 25. janúar árið 2016. Þann sama dag sá hún fréttir sem gerðu hana hoppandi illa og urðu kveikjan að þeim embættisfærslum sem nú eru til rannsóknar.
Að tala tungum tveim og draga kanínu úr hatti
Danskir stjórnmálaskýrendur sem fylgjast með rannsókn á embættisfærslum Inger Støjberg, fyrrverandi ráðherra, segja hana hafa talað tungum tveim í yfirheyrslum vegna rannsóknarinnar. Minnisblað sem enginn hafði áður heyrt minnst á dúkkaði skyndilega upp.
Kjarninn 31. maí 2020
Meira úr sama flokkiÁlit
None