Mest lesnu leiðarar ársins 2018 á Kjarnanum

Hvað eiga Pia Kjærs­gaard, stéttabarátta, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Klausturupptökurnar og Garðabær sameiginlegt? Öll voru viðfangsefni mest lesnu leiðara ársins.

Mest lesnu leiðarar 2018
Auglýsing

5. Skuggi Piu

„Mynd­málið nefni­lega skiptir máli. Í ljósi umkvört­unar fjár­mála­ráð­herra þess efnis að ein­stak­ling­ur­inn Pia Kjærs­gaard og skoð­ana­systk­ini hennar séu lýð­ræð­is­lega kjör­in, virða verði emb­ættin sem þau sitja í og passa að sýna danska þjóð­þing­inu ekki yfir­læti og van­virð­ingu, er vert að minna á að margar af helstu harð­stjórnum heims­sög­unnar hafa einmitt verið kosnar til valda. Það skiptir máli að taka ábyrgð á ásýnd heims­ins og muna að tákn dags­ins í dag geta orðið veru­leiki morg­un­dags­ins. Við getum borið virð­ingu fyrir ferl­inu sem eru lýð­ræð­is­legar kosn­ingar og nið­ur­stöðu þeirra og sam­tímis gagn­rýnt, fyr­ir­litið og barist hat­ramm­lega gegn mál­flutn­ingi og póli­tík sem ofbýður sið­ferð­is­kennd okk­ar.

Full­veld­is­há­tíðin er ekki síst hátíð þjóðar sem eins og framar greinir hefur kom­ist ótrú­lega langt á síð­ustu hund­rað árum. Og á slíkri hátíð­ar­stundu er lyk­il­at­riði - aðal­at­riðið jafn­vel - að halda á lofti gildum þjóð­ar­inn­ar, flagga þeim ótrú­lega árangri og lýð­ræð­is­legu fram­förum sem hér hefur náð­st, ekki síst þegar kemur að mann­rétt­indum og mann­helgi og þjóðin getur verið gríð­ar­lega stolt af.

Til að geta notið þessa ótví­ræða merk­is- og hátíð­ar­dags í sögu lands­ins skiptir máli að varpa ekki stórum skuggum á hátíð­ar­höld­in. Nær­vera Piu Kjærs­gaard gerði gott betur en það; hún varp­aði myrkri á þau öll, skrum­skældi og eyði­lagði allan þann jákvæða boð­skap sem hefði verið hægt að draga fram á 100 ára afmæl­inu. Og eins ömur­legt og það er þá er ekki við neinn annan að sakast en afmæl­is­barnið sjálft, gest­gjafann sem bauð í afmæl­ið.“

Lesið leiðarann í heild sinni hér.

Auglýsing

4. Sérstöku stéttirnar sem mega vera með mjög há laun

„Það verður að segj­ast eins og er, þegar þau dæmi sem hér hafa verið nefnd eru skoð­uð, þá virð­ist það fyrst og síð­ast vera karllægar stéttir sem voru þegar með mjög há laun í öllum sam­an­burði sem líti á sig sem sér­stak­lega sér­stak­ar. Aðrar stétt­ar, sér­stak­lega stórar kvenna­stétt­ir, eiga ekki að fara fram með sam­bæri­legar kröf­ur.

Í des­em­ber verða 81 kjara­samn­ingar laus­ir. Í mars 2019 bæt­ast 150 við.

Ef ráða­mönnum er alvara um að krefj­ast þát­töku launa­fólks í við­haldi stöð­ug­leik­ans, sem er auð­vitað öllum til góða, þá verða þeir að sýna gott for­dæmi og vinda ofan af þeim „leið­rétt­ing­um“ sem tekju­háum hópum hefur verið skammtað á und­an­förnum árum.

Sumir mega ekki vera jafn­ari en aðr­ir. Eða sér­stak­ari.“

Lesið leiðarann í heild sinni hér.

3. Þegar rík sveitafélög fá styrk til að skara fram úr

„Aug­ljóst er að sam­eina eigi öll sveit­ar­fé­lög á höf­uð­borg­ar­svæð­inu, dreifa byrðum af þjón­ustu jafn á alla íbúa þess, skera niður í yfir­bygg­ingu og bæta um leið sam­eig­in­lega þjón­ustu þeirra allra.

Þessi ráð­stöf­un, að úthverfi á borð við Garðabæ séu sér­stök sveit­ar­fé­lög sem geti boðið lægri skatta og und­an­skilið sig félags­legri ábyrgð, er ekki bara ósann­gjörn og röng, heldur feiki­lega óhag­kvæm fyrir heild­ina. Og löngu tíma­bært að vinda ofan af henni.

Ef það er ekki hægt að fá sveit­ar­fé­lögin sjálf til að gera það ætti að setja lög um stór­aukna sam­ein­ingu sveit­ar­fé­laga. Eða að minnsta kosti lög sem skikka þau til að taka jafnan þátt í veit­ingu á félags­legri og sam­fé­lags­legri þjón­ustu.“

Lesið leiðarann í heild sinni hér.

2. Sigmundur Davíð mun aldrei hætta

„Og hvert er íslenskt sam­fé­lag þá kom­ið? Von­andi er það komið þangað að ofbeld­is­menn verða sviptir dag­skrár­valdi. Að menn sem fyr­ir­líta kon­ur, fatl­aða og sam­kyn­hneigða verði ekki settir í stöðu til að ákvarða hvernig aðstæður þeirra hópa eigi að vera. Von­andi er það komið þangað að sam­ræður um greiða­starf­semi um veit­ingu sendi­herra­stöðu, og fundir sem haldnir voru til að inn­heimta þá greiða, verði rann­sak­aðir með við­eig­andi hætti af við­eig­andi rann­sókn­ar­að­ila.

Von­andi er íslenskt sam­fé­lag komið þangað að sam­þing­menn þess­ara manna hafi þol­gæði og stað­festu til að halda þeim út úr hlýj­unni og senda þar með skýr skila­boð um að svona hátt­erni sé með öllu óboð­legt og verði ekki lið­ið. Ef stjórn­mála­menn­irnir ráða ekki við slíkt þá munu þeir normalisera það athæfi sem átt hefur sér stað. Alveg eins og þeir gerðu eftir Panama­skjöl­in.

Ef þing­heimi tekst ekki að finna leið til að skýla fórn­ar­lömbum ofbeld­is­manna frá því að þurfa að deila þing- og nefnd­ar­fundum með þeim dag­lega þá er Ísland komið á þann stað að stjórn­mála­menn geti gert nán­ast hvað sem er án afleið­inga. Það má mis­fara með opin­bert fé, eiga pen­inga í skatta­skjól­um, sleppa því að borga skatt og brjóta lög úr ráð­herra­stól. Það má leyna almenn­ing og fjöl­miðla upp­lýs­ingum og hóta nafn­greindum fjöl­miðlum lög­sóknum í aðdrag­anda kosn­inga. Það má svindla í kosn­ing­um. Og nú kemur í ljós hvort það megi atyrða og nið­ur­lægja nafn­greint fólk án afleið­inga.“

Lesið leiðarann í heild sinni hér.

1. Velkomin í íslenska pólitík

„Sú orð­ræða sem við­höfð var af þing­mönn­unum er ömur­leg og óboð­leg. Og ef þeir hefðu ekki verið gripnir í bólinu þá væru þeir ekki að biðja nokkurn mann afsök­un­ar. Iðr­unin er vegna þess að það komst upp um þá.

Eftir stendur spurn­ingin um hvaða afleið­ingar þetta eigi að hafa.

Nú er það þannig að flestir hafa látið óvið­eig­andi orð falla um ein­hvern í ein­hverju sem þeir telja einka­sam­tal. En fæstir hafa von­andi setið í opin­beru rými klukku­tímunum saman og skipst á að segja rætna, fyr­ir­lit­lega, meið­andi, ósanna og nið­ur­lægj­andi hluti um kon­ur, sam­starfs­menn, póli­tíska and­stæð­inga, fatl­aða og sam­kyn­hneigða. Eða mært það að nota stað­leysu um inn­flytj­endur til að ná póli­tískum mark­mið­um. Eða við­ur­kennt póli­tíska spill­ingu við veit­ingu emb­ætta sem er eins og skóla­bók­ar­dæmi úr stroku­spill­ing­ar­fræðum helm­inga­skipta­tím­ans.

Þing­menn eru nefni­lega ekki eins og við flest. Þeir eru kjörnir full­trúar alls almenn­ings. Við eigum að gera mun rík­ari kröfur til þeirra. Allar líkur eru á að fram­ferði þeirra sé skýrt brot á siða­reglum þing­manna, fyrir utan að vera á skjön við allt almennt vel­sæmi.“

Lesið leiðarann í heild sinni hér.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ljóð til styrktar Konukoti og Frú Ragnheiði
Safnar er fyrir ljóðabókinni „Skugga mæra – skjáskot af jaðrinum“ á Karolina Fund.
Kjarninn 13. júní 2021
Róbert Wessman er forstjóri Alvogen og Alvotech.
Alvotech tapaði ellefu milljörðum króna í fyrra
Lyfjafyrirtækið Alvotech dró verulega úr tapi sínu í fyrra með að nýta yfirfæranlegt skattalegt tap. Eiginfjárstaða félagsins batnaði mikið, aðallega vegna breytinga á skuldum við tengda aðila.
Kjarninn 13. júní 2021
Jón Ormur Halldórsson
Stóra skákin – Átökin í kringum Kína
Kjarninn 13. júní 2021
Vladímír Pútín, forseti Rússlands, tekur í höndina á Joe Biden, þáverandi varaforseta Bandaríkjanna, í Moskvu fyrir tíu árum síðan.
Af hverju vilja Rússar alltaf vera í vörn?
Bandaríkjamenn og Rússar reyna nú að koma samskiptum ríkjanna í samt lag. Rússnesk stjórnvöld hafa þó lítinn áhuga á því að Rússland verði lýðræðissamfélag eftir höfði Vesturlanda – styrkur þess liggi í að vera óútreiknanlegt herveldi.
Kjarninn 13. júní 2021
Pigekoret, stúlknakór danska ríkisútvarpsins, með núverandi kórstjóra.
Skuggar fortíðar í stúlknakórnum
Michael Bojesen, einn þekktasti hljómsveitarstjóri Danmerkur og núverandi forstjóri Malmö óperunnar er kominn í ótímabundið leyfi. Ástæðan er frásagnir stúlkna sem voru í Stúlknakór danska útvarpsins undir hans stjórn frá 2001 – 2010.
Kjarninn 13. júní 2021
Jón Gunnarsson og Bryndís Haraldsdóttir.
Jón og Bryndís í öðru og þriðja sæti
Jón Gunnarsson endaði í öðru sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi og Bryndís Haraldsdóttir í því þriðja. 80 prósent kjósenda settu Bjarna Benediktsson í fyrsta sætið.
Kjarninn 13. júní 2021
Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra fékk 82 prósent atkvæða í fyrsta sætið í prófkjörinu, samkvæmt fyrstu tölum.
Bjarni, Jón og Bryndís efst samkvæmt fyrstu tölum
Kjörstöðum hefur nú verið lokað í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi. Bjarni Benediktsson, Jón Gunnarsson og Bryndís Haraldsdóttir skipa þrjú efstu sætin nú þegar tæpur þriðjungur atkvæða hefur verið talinn.
Kjarninn 12. júní 2021
Kári Árnason
Einkareknar forvarnir
Kjarninn 12. júní 2021
Meira úr sama flokkiFólk