Þrjár lexíur frá Kanarí

Mikilvægur lærdómur úr hjólaferð á Kanaríeyjum í febrúar nýtist vel í einangruninni sem fylgir kórónuveirunni. Það náði enginn að æfa fyrir COVID19-veröldina sem við búum nú í, við erum öll nýgræðingar í því að takast á við þetta.

Eyrún Magnúsdóttir
Brekkurnar á Kanarí eru langar og krefjandi.
Brekkurnar á Kanarí eru langar og krefjandi.
Auglýsing

Kanarí­eyjar í byrjun febr­ú­ar. Það hljómar svosem ekki sem sér­stök svað­il­för að skella sér í viku til Kanarí, enda stundum eins og hálf þjóðin sæki á þær slóðir yfir dimm­ustu mán­uð­ina. En í febr­úar síð­ast­liðnum var runnin upp stundin sem ég hafði beðið eftir í vetur — hjóla­ferðin til Kanarí. Ég afrek­aði það nefni­lega að skrá mig í þrí­þraut­ar­fé­lag í haust. Gleymdi svo að mestu að mæta á æfingar í vet­ur, mætti á nokkrar hjóla­æf­ingar í nóv­em­ber og des­em­ber, keypti mér samt „trein­er“ til að nota heima (svona græju sem hægt er að nota til að breyta venju­legu hjóli í þrek­hjól), próf­aði hann yfir nokkrum Fri­ends-þátt­um. Svo var hann fyrir þegar jóla­tréð þurfti sitt pláss í stof­unni þannig að ég pakk­aði honum inn í skáp. Gleymdi honum þar. 



En hjóla­ferð­in, með þrí­þraut­ar­fé­lag­inu, var á dag­skrá og þar sem ég hafði greitt stað­fest­ing­ar­gjald að hausti var ekk­ert annað en að láta sig hafa það að borga rest snemma árs og þykj­ast svo æfa fyrir hana. Gleymdi því samt eig­in­lega líka. Svo nálg­að­ist ferðin óðum þannig að ég pant­aði hjóla­dress á net­inu og fékk sent heim, hafði keypt hjóla­skó fyrr um vet­ur­inn — til að nota á trein­ern­um. 



Sirka viku fyrir brott­för var ég því klár í slag­inn. Búin að leigja hjól á fínni hjóla­leigu á Kanarí, klippa mið­ana af glæ­nýju og ónot­uðu hjóla­föt­unum og kom­ast að því hvernig átti að festa klít­ana undir hjóla­skóna. Mér var orðið ljóst að ég myndi ekki æfa mikið fyrir ferð­ina úr þessu, það hafði alveg farist fyr­ir. Ég varð því að treysta á að grunn­formið myndi fleyta mér áfram og svo von­aði ég bara að ég næði tökum á því að vera í skóm sem eru fastir við pedal­ana og hjóli með hrúta­stýri (eins og það hét í minni barn­æsku) áður en allir í ferð­inni myndu fatta að ég hefði reynslu af hvor­ugu. Var sem­sagt að stíga á „racer“ í fyrsta sinn og hafði aldrei prófað að vera í klíta­skóm nema á trein­er — öll þrjú skiptin sem ég próf­aði hann áður en hann vék fyrir jóla­trénu.

Auglýsing

Flogið út á milli lægða

Flug­ferðin gekk vel, við komumst út á milli lægða. Reyndar var ég innst inni með fing­urna kross­lagða og von­aði að öllu saman yrði frestað — þá gæti ég kannski æft! Upp­haf­lega flugið féll reyndar niður vegna veð­urs en það tókst að koma öllum á áfanga­stað. Ég kom degi síðar en hin­ir, missti úr einn hjóla­dag. Ég var hálf­part­inn feg­in.  



Kanarí tók á móti mér með sól og blíðu eins og vera ber. Hót­elið frá­bært og hóp­ur­inn bauð mig hjart­an­lega vel­komna. Þau vissu að ég var ekki reyndur hjól­ari, en ég hélt því þó fyrir mig að ég hefði hrein­lega aldrei prófað neitt annað en fjalla­hjól. Racer væri mér fram­andi tæki sem og klíta­skórn­ir. Einn far­ar­stjór­anna hafði tjáð mér að hjóla­dagur tvö, sem var fyrsti dag­ur­inn minn, yrði „léttur og þægi­leg­ur.“ Ég hélt það nú, ég væri til­búin að léttan hjóla­túr. 

Landslagið á Kanaríeyjum er hrjóstrugt en heillandi.

Ein­hverra hluta vegna var plan­inu svo breytt á síð­ustu stundu, létti dag­ur­inn færður og dag­ur­inn sem ég byrj­aði á var 72 kíló­metra leið inn eftir gili og upp bratta brekku. Reyndar er aldrei talað um brekk­ur, heldur býður hjóla­l­ingóið manni að tala um klif­ur. Í þessum túr var sem­sagt helj­ar­innar klif­ur, það lengsta var 9 kíló­metr­ar. Sem­sagt 9 kíló­metrar upp, upp, upp. Þar sem ég hélt fyrst að ég væri eitt­hvað að mis­skilja skiltið sem á stóð að brekkan framundan væri 9 kíló­metrar var ég ekk­ert að stressa mig mikið á þessu, það gat ekki verið að við ættum að hjóla upp bratta brekku 9 kíló­metra leið. En jú, það var víst mál­ið. 



Upp brekk­una komst ég, að vísu lang­síðust, en það var allt í lagi. Til­finn­ingin var mögn­uð. Eftir dag­inn, kíló­metrana 72, var ég vissu­lega þreytt en gleðin yfir­gnæfði þó þreyt­una. Fjórir hjóla­dagar og einn frí­dagur áður en kom að brott­för. Ég hjólaði 205 kíló­metra áður en ég flaug heim aft­ur, í sól og hita og dásam­legum félags­skap. Við flugum út á milli lægða og komumst heim rétt fyrir sand­storm. Allt gekk eins og í sögu og það var ekki fyrr en við komum heim að farið var að tala af meiri alvöru um kór­ónu­veiruna, hún var ekki orð­inn stór hluti af til­ver­unni fyrr. 

Það sem ég lærði

Örfáum vikum síðar varð ljóst að utan­lands­ferðir yrðu ekki fleiri á næst­unni. Hjóla­ferðin til Kanarí hafði verið ansi sögu­leg ferð. Það sem ég lærði af þess­ari ferð var aðal­lega þrennt. Þrjár mik­il­vægar lex­íur sem koma sér vel núna í COVID-ver­öld­inni sem við höfum öll stigið inn í skyndi­lega:

Gleðin tók völd þegar á toppinn var komið.Númer eitt: Ég get alltaf miklu meira en ég held

Ég velti því alvar­lega fyrir mér þegar ég pant­aði hjólið á hjóla­leig­unni að taka raf­magns­hjól, því ég var svo viss um að ég kæm­ist ekk­ert upp þessar brekkur og myndi tefja hina. Þótt mót­or­inn hefði ábyggi­lega hjálpað þá var svo miklu skemmti­legra að hjóla á sams konar hjóli og hin­ir. Ég komst alveg allar hjóla­leið­irnar sem lagt var upp með, þótt æfinga­prógram­mið hefði farið for­görðum (ég kenni jóla­trénu um!). Ég var vissu­lega langoft­ast síðust, en ég var líka búin að æfa mig minnst svo það var eðli­legt. En ég komst allar brekk­urn­ar, ég hjólaði sömu leiðir og hin­ir, bara aðeins hæg­ar. En ég gat meira en mig grun­aði fyr­ir­fram. 

Númer tvö: Fólk er almennt til í að sýna hjálp­semi þegar það sér að ein­hver þarf aðstoð

Fyr­ir­fram hafði ég miklar áhyggjur af öllum hin­um, öllu góða fólk­inu sem var þarna með mér. Þau myndu ekki nenna að hafa mig í eft­ir­dragi. Ég komst að því í ferð­inni að stærstur hluti hóps­ins var að æfa fyrir ýmsar Iron­man-keppnir út um allan heim (sem nú er reyndar búið að fella niður eins og aðra íþrótta­við­burð­i). Þrátt fyrir að vera að kepp­ast við að koma sér í form og raða inn sem flestum kíló­metrum þá voru allir til í að aðstoða nýgræð­ing­ana. Þjálf­ar­arnir skipt­ust á að sjá um okkur sem vorum aftast, gefa góð ráð og hvetja áfram yfir erf­ið­ustu kafl­ana. Þeir allra sterk­ustu í hópnum komu iðu­lega til baka (voru auð­vitað langt á und­an) til að spjalla og veita félags­skap og hvatn­ingu inn á milli. 

Númer þrjú: Það er ekki hægt að stytta sér leið upp brekku

Ef þú á annað borð byrjar á brattri brekku (klifri á hjóla­máli) þá þarftu að klára hana. Það er ekki hægt að stytta sér leið upp brekku, en það er þó hægt að beita ýmsum aðferðum til að auð­velda klifrið. Til dæmis er hægt að hjóla í sikksakk, það léttir á um stund. Svo er líka hægt að syngja, í hljóði eða upp­hátt eftir því hversu margir eru í kring. En aðal­málið til að létta sér leið­ina er að skipta brekkunni upp í kafla. Hugsa bara um að kom­ast að næsta staur, næsta tré eða næstu beygju. Þegar þeim áfanga er náð er hægt að huga að þeim næsta. Sama hversu langan tíma tók að kom­ast upp og hversu mik­ill brun­inn í lær­unum var á leið­inni upp, þá var það alltaf þess virði þegar á topp­inn var kom­ið. Þá blasti stór­kost­legt útsýni við og til­finn­ingin var eins og ég gæti allt, væri algjör­lega ósigr­and­i. 

Það er ekki síður gaman að kynnast fjöllunum en ströndinni á Kanarí.

Af hverju skiptir þetta máli núna?

Lex­í­urnar úr hjóla­ferð­inni eru mér sér­stak­lega hug­leiknar núna, þegar við öll erum í aðstæðum sem við höfum ekki lent í áður. Við erum öll byrj­end­ur, nýgræð­ingar í þess­ari veg­ferð sem útbreiðsla kór­ónu­veirunnar færir okkur og lærum eitt­hvað nýtt á hverjum deg­i. 



Hug­tök sem voru okkur fram­andi fyrir örfáum vikum eru orðin okkur töm. Mig rekur ekki minni til að hafa nokkru sinni, fyrr en í mars 2020, átt sam­töl við fólk um sýna­tökupinna, sótt­kví, smitrakn­ingu eða sam­komu­bann. Nú eru þetta orð sem skyndi­lega eru í mik­illi notkun og við hendum inn í sam­ræður eins og ekk­ert sé eðli­legra. 



Kanarí-vís­dóm­ur­inn minn úr hjóla­ferð­inni með þrí­þraut­ar­fé­lag­inu, sem reynd­ist síð­asta utan­lands­ferðin í ein­hvern tíma, á því vel við núna þegar við þurfum öll að treysta á að grunn­formið fleyti okkur áfram upp hverja brekk­una á fætur annarri. Rifjum þær upp aft­ur.



Númer eitt: Ég get alltaf miklu meira en ég held 

COVID-ver­öldin skikkar okkur öll til að gera meira. Við erum í krefj­andi aðstæðum og þurfum að standa okk­ur. Það náði bók­staf­lega eng­inn að æfa sig áður en þetta skall á. Það er einmitt í slíkum aðstæðum sem við komumst við að því að við getum meira en við héld­um.  



Númer tvö: Fólk er almennt til í að sýna hjálp­semi þegar það sér að ein­hver þarf aðstoð

Sjaldan höfum við séð það jafn greini­lega og nú, þegar margir eru fastir í miðri brekku og finnst eins og hún muni engan enda taka. Náunga­kær­leikur og hjálp­semi eru sem betur fer á upp­leið. Það er alltaf ein­hver sem er kom­inn lengra upp brekk­una sem er til í að stíga nokkur skref til baka og lyfta þeim sem hægar fara. 



Númer þrjú: Það er ekki hægt að stytta sér leið upp brekku

Það eina sem hægt er að gera er að kafla­skipta brekkunni í hug­an­um, svo hefst klifrið hvort sem við erum til­búin í það eða ekki. Það er þó gott að taka því rólega, syngja jafn­vel með sjálfum sér og hafa í huga að hver ein­asta brekka breytir líf­inu smá­veg­is. 



Þegar við komumst upp þá blasir útsýnið við og okkur líður eins og við getum allt. Við sjáum og vitum að það er eitt­hvað betra framundan og minn­ingin um erf­ið­leik­ana neðar í brekkunni dofn­ar.









Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Djúpu sporin hennar Merkel
Heil kynslóð hefur alist upp með Angelu Merkel á valdastóli. Á sextán ára valdatíma hefur hún fengist við risavaxin vandamál og leyst þau flest en ein krísan stendur eftir og það er einmitt sú sem Merkel-kynslóðin hefur mestar áhyggjur af.
Kjarninn 26. september 2021
Fyrstu tölur á landsvísu, eins og þær voru settar fram í kosningasjónvarpi Stöðvar 2 árið 1991, sýndu mikla yfirburði fjórflokksins. Rótgrónu flokkarnir hafa síðan gefið eftir.
„Fjórflokkurinn“ hefur aðeins einu sinni fengið minna fylgi í alþingiskosningum
Samanlagt fylgi rótgrónustu stjórnmálaafla landsins, fjórflokksins, var 64,2 prósent í kosningunum í gær. Það er ögn lægra hlutfall greiddra atkvæða en í kosningunum 2017, en hærra en árið 2016.
Kjarninn 26. september 2021
Sigurður Ingi Jóhannsson formaður Framsóknar og Bjarni Benediktsson formaður Sjálfstæðisflokks ræða saman aður en kappræður hefjast á RÚV. Mögulega um jafnt vægi atkvæða á milli flokka, en þó ólíklega.
Framsókn græddi þingmann á kostnað Sjálfstæðisflokks vegna atkvæðamisvægis
Vegna misvægis atkvæða á milli flokka fékk Framsóknarflokkurinn einn auka þingmann á kostnað Sjálfstæðisflokksins, ef horft er til fylgis flokkanna á landsvísu. Þetta er í þriðja sinn frá árinu 2013 sem þessi skekkja kemur Framsókn til góða.
Kjarninn 26. september 2021
Formenn flokka sem náðu manni inn á þing, fyrir utan formann Miðflokksins, ræddust við í Silfrinu í morgun.
Bjarni: Ekki mitt fyrsta útspil að gera kröfu um stól forsætisráðherra
Formenn ríkisstjórnarflokkanna þriggja ætla að ræða saman strax í dag enda eðlilegt að hefja samtalið þar, við fólkið „sem við höfum vaðið skafla með og farið í gegnum ólgusjó,“ líkt og formaður Sjálfstæðisflokksins orðaði það.
Kjarninn 26. september 2021
Lenya Rún Tha Karim, frambjóðandi Pírata, er yngsti þingmaður sögunnar sem nær kjöri. Hún verður 22 ára í desember
26 nýliðar taka sæti á þingi
Um þriðjungur þingmanna sem taka sæti á Alþingi eru nýliðar. Stór hluti þeirra býr hins vegar yfir talsverðri þingreynslu en yngsti þingmaður Íslandssögunnar tekur einnig sæti á þingi.
Kjarninn 26. september 2021
Þær voru víst 30 en ekki 33, konurnar sem náðu kjöri. Píratar missa eina konu, Samfylking eina og Vinstri græn eina.
Konur enn færri en karlar á Alþingi
Í morgun leit út fyrir að Alþingi Íslendinga yrði í fyrsta skipti í sögunni skipað fleiri konum en körlum á því kjörtímabili sem nú fer í hönd. Eftir endurtalningu er staðan allt önnur: 30 konur náðu kjöri en 33 karlar.
Kjarninn 26. september 2021
Kosningum lokið: Sigurður Ingi í lykilstöðu til að mynda ríkisstjórn og á nokkra möguleika
Ríkisstjórnin ríghélt í kosningunum í gær og fjölgaði þingmönnum sínum, þrátt fyrir að samanlagt heildarfylgi hennar hafi ekki vaxið mikið. Framsókn og Flokkur fólksins unnu stórsigra en frjálslynda miðjan beið skipbrot.
Kjarninn 26. september 2021
Friðrik Jónsson
Níu áskoranir á nýju kjörtímabili
Kjarninn 26. september 2021
Meira úr sama flokkiFólk