Menningarpólítísk nýbreytni

Leiklistargagnrýnandi Kjarnans fjallar um Endalausa þræði eftir sviðslistahópinn Streng.

Endalausir þræðir
Auglýsing

Streng­ur: Enda­lausir þræðir

Höf­und­ur: Leik­hóp­ur­inn ásamt Unu Torfa­dóttur

Leik­stjórn: Óðinn Ásbjarn­ar­son

Leik­mynd og bún­ing­ar: Katrín Guð­bjarts­dóttir

Hljóð­mynd: Magnús Thor­lacius

Leik­end­ur: Magnús Thor­laci­us, Urður Bergs­dótt­ir, Katrín Guð­bjarts­dóttir



Leik­hóp­ur­inn Strengur sam­anstendur af ungu sviðs­lista­fólki sem enn er í BA-­námi við Lista­há­skóla Íslands, tvö á sviðs­höf­unda­braut, þau Magnús Thor­lac­íus og Katrín Guð­bjarts­dótt­ir, en Urður Bergs­dóttir á sviðs­lista­braut. Þau þrjú eru leik­arar hóps­ins, en Óðinn Ásbjarn­ar­son, sem einnig er í BA-­námi á sviðs­höf­unda­braut LHÍ, er leik­stjóri sýn­ing­ar­inn­ar; hann mun hafa átt frum­kvæði að því að þau mynd­uðu í sum­ar­byrjun leik­hóp­inn Streng, sem starfar á grund­velli sér­staks sam­komu­lags um átaks­verk­efni á vegum Vel­ferð­ar­sviðs Reykja­vík­ur­borg­ar.

Auglýsing



Mark­miðið er að skapa sviðs­lista­verk þar sem lögð er áhersla á rann­sókn­ar­vinnu útfrá „þarfri sam­fé­lags­um­ræðu“ eins og segir á heima­síðu hóps­ins. Hug­myndin er að töfrar leik­húss­ins færi áhorf­and­ann nær flytj­and­an­um, umbreyti hvers­dags­líf­inu í dálitla stund og gefi færi á að gleðj­ast yfir líf­inu. Leik­hóp­ur­inn Strengur á að leiða saman gam­alt og nýtt, bera hug­myndir á borð fyrir fólk, finna hvað tengir okkur sam­an.



Þetta eru vissu­lega háleit mark­mið og göfug og er svo sem ekki í fyrsta skipti sem ungt lista­fólk hefur sett sér slík mark­mið – vest­ræn menn­ing hefur að geyma sögu ara­grúa slíkra hópa ungs fólks sem hafa í upp­hafi fer­ils síns reynt að koma orðum að því sem breyta skal – því það mun óhætt að segja að það sem sam­eig­in­legt er öllum þeim hópum sem lista- og leik­list­ar­saga Vest­ur­landa kann að segja frá, sem orðið hafa til frá lokum seinni heims­styrj­aldar eða svo og sem hafa lagt vinnu í að skil­greina sam­tíð sína, er að til stendur að breyta heim­in­um, að minnsta kosti þeim heimi sem næstur er, nán­asta umhverf­inu.



Leik­hóp­ur­inn Strengur virð­ist þó dálítið öðru­vísi að því leyti að hið unga lista­fólk sem hann skipar leitar sam­starfs við Vel­ferð­ar­svið Reykja­víkur og ég hygg það muni vera næsta fátítt að ungt lista­fólk hefji þannig feril sinn undir sér­stökum vernd­ar­væng hins opin­bera, en hér mun byggt á starfi Óðins leik­stjóra sem dag­skrár­stjóra félags­starfs eldri borg­ara í Norð­ur­brún í Reykja­vík. Þannig ber kannski að líta á Leik­hóp­inn Streng sem hluta af þróun félags­starfs eldri borg­ara þar sem ætl­unin er að skapa og bera á borð leik­sýn­ing­ar, en einnig nám­skeið í leik­list fyrir eldri borg­ara.

Endalausir þræðir Mynd: Aðsend



Það mun því óhætt að segja að hér sé um að ræða menn­ing­arpólítíska nýbreytni, sem er allrar virð­ingar verð. Hvað sem líður háleitum mark­miðum á heima­síðu er hér á ferð eins konar „nytja­leik­hús“, þar sem Vel­ferð­ar­svið kýs að fjár­magna hóp­inn, vænt­an­lega mark­hópi sín­um, eldri borg­ur­um, til auk­innar gleði og afþrey­ing­ar. Vert er því að veita athygli starfi og afdrifum hóps­ins; það væri vissu­lega gaman ef Vel­ferð­ar­svið myndi smám saman auka við starf­sem­ina og þá væri ekki síður magnað ef önnur sveit­ar­fé­lög tækju sér þetta fram­tak Vel­ferð­ar­sviðs sér til fyr­ir­mynd­ar.



„Nytja­leik­hús“ segi ég og er kannski óná­kvæm­lega orð­að; það er nefni­lega til sér­stakur straumur í þerapísku starfi sem byggir á aðferða­fræði leik­list­ar­innar – kúnstinni að segja sögu – og sem miðar að því að vald­efla ein­stak­ling­inn, gefa honum færi á að öðl­ast vald yfir og vald á eigin æfi, eigin til­finn­ingum og minn­ing­um. Það má jöfnum höndum heim­færa það undir nytjar og list og verður jafn­vel ekki greint þar á milli svo vel fari. Og það er kannski í ætt við þá rann­sókn­ar­vinnu, sem leik­hóp­ur­inn Strengur vill hafa sem grund­völl síns list­ræna starfs og krist­all­ast í sýn­ing­unni Enda­lausir þræð­ir.



Rann­sókn­ar­vinnan fólst í því að farið var á fund eldri borg­ara, sem síðar skyldu verða áhorf­endur og leitað til þeirra um minn­ing­ar. Þessar minn­ingar voru síðan soðnar niður í hand­rit þar sem minn­ing­arnar mynda þræði – enda­lausa þræði – sem tvinn­ast saman og verða að ein­hvers konar hug­mynd um veru­leik­ann eins og hann var. Sýn­ingin snýst því um hvort tveggja í senn, að hefja frá­sagn­ar­list­ina til vegs og virð­ingar en einnig að varð­veita minn­ingar – og ekki sér­lega auð­velt að greina þar á milli, því það flétt­ast líka sam­an, rétt eins og minn­ing­arn­ar.



Um leið verður til fjarska heill­andi og aðlað­andi sýn á mann­eskj­urnar og tengsl þeirra, nefni­lega sú, að í frá­sagn­ar­stund­inni verði til eitt­hvað sem kalla má ham­ingju þegar tvær mann­eskjur (eða fleiri) hitt­ast og fara að rifja upp minn­ingar og segja sög­ur. Dýnamíkin sem verður á slíkri stund gerir mann­eskj­urnar einmitt að mann­eskj­um.

Endalausir þræðir Mynd: Aðsend

Sýn­ingin Enda­lausir þræðir er þannig byggð. Í henni mæt­ast þrír ein­stak­ling­ar, fjar­lægir hver öðrum í upp­hafi, en hver og einn lumar á sögu, frá­sögn, minn­ingu og áður en varir fara þær að flétt­ast saman og til verður eitt­hvað sem kalla má sam-­fé­lag. Það er, eins ein­falt og það virð­ist, bæði fal­legt og hug­ljúft.

Það má við bæta, að þessi hug­mynd er styrkt með ein­faldri leik­mynd þar sem heil­mikið kað­al­verk myndar bak­grunn sviðs­ins og með því er minnt á hversu flók­inn sá vefur getur verið sem flétt­aður er af minn­ingum og sögu­brot­um. Lát­lausir bún­ingar vinna vel við leik­mynd­ina sem og ein­föld lýs­ing­in.

Sem áður sagði er leik­hóp­ur­inn enn við nám. Það vekur því ósvikna ánægju und­ir­rit­aðs að hér er texta­flutn­ingur með ágæt­um, skýr og skil­merki­legur og fram­burður með góðu móti. Hand­ritið er enda vel skrifað og í því er fremur hátíð­legur tónn sem krefst skýr­leika og vand­aðs flutn­ings.

Það er von­andi að Leik­hóp­ur­inn Strengur nái víða með sýn­ingu sína og enn frekar er ástæða til að óska þess að sam­starf hóps­ins og Vel­ferð­ar­sviðs Reykja­vík­ur­borgar nái að dafna og efl­ast. Sú menn­ing­arpólítík sem það sam­starf ber vitni um er ekki ein­asta virð­ing­ar­vert, það er æski­legt hvernig sem á það er litið – ekki síst þegar kemur að því að auka vel­ferð og lífs­gæði eldri borg­ara sam­fé­lags vors.



Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Engin aukning í sjálfsvígum í fyrstu bylgju COVID-19
Ólíkt öðrum stórum efnahagsáföllum fjölgaði sjálfsvígum ekki í kjölfar kreppunnar sem fylgdi fyrstu bylgju heimsfaraldursins í fyrra í hátekjulöndum, samkvæmt nýrri rannsókn.
Kjarninn 18. apríl 2021
Halldór Gunnarsson
Prósentur, meðaltöl og tíundir í þágu eldri borgara
Kjarninn 18. apríl 2021
Anna Tara Andrésdóttir
Sóttvarnayfirvöld fylgja ekki rannsóknum sem benda til þess að andlitsgrímur virki ekki
Kjarninn 18. apríl 2021
Jón Ormur Halldórsson
Kaflaskilin í Kína
Kjarninn 18. apríl 2021
Þrettán manns greindust með COVID-19 innanlands í gær. Fólk er hvatt til að fara í skimun við minnstu einkenni.
Þrettán smit innanlands – hópsmit í kringum leikskóla í Reykjavík
Í gær greindust fleiri með COVID-19 innanlands en á nokkrum öðrum degi síðan 23. mars. Átta voru utan sóttkvíar og hinir höfðu verið stutt í sóttkví.
Kjarninn 18. apríl 2021
Skriðdreki rússneskra aðskilnaðarsinna í Donbas á ferðinni á heræfingu í upphafi þessa árs. Yfir 15 þúsund hafa látið lífið síðan átökin í Úkraínu hófust árið 2014. Nú eru blikur á lofti.
Rússar herða tökin í Úkraínu
Rússar sýna nú ógnandi tilburði við landamæri Úkraínu. Samhliða beita þeir ýmsum tólum fjölþáttahernaðar og Vesturlönd velkjast í vafa um viðbrögð.
Kjarninn 18. apríl 2021
„Stundum hef ég hugsað um hvað gerist ef það kviknaði í hér inni. Það eru margir neyðarútgangar en innan við þá alla eru full vörubretti, þetta er kolólöglegt en enginn gerir neitt,“ sagði einn starfsmaður undir nafnleynd við dagblaðið Information nýlega
Þrælahald
Fimmtán klukkustunda vinna á hverjum degi mánuðum saman, kröfur um afköst, sem ekki er hægt að uppfylla, tímaáætlun sem ekki gerir ráð fyrir salernisferðum og kaffitímum. Svona er vinnuaðstæðum lýst hjá þekktri danskri netverslun.
Kjarninn 18. apríl 2021
Ingibjörg Isaksen mun leiða lista Framsóknar í Norðausturkjördæmi í haust.
Ingibjörg Isaksen efst hjá Framsókn í Norðausturkjördæmi – Líneik önnur
Ingibjörg Ólöf Isaksen bæjarfulltrúi og framkvæmdastjóri á Akureyri varð hlutskörpust í póstkosningu Framsóknarflokksins í Norðausturkjördæmi. Hafði hún betur en Líneik Anna Sævarsdóttir þingmaður flokksins, sem varð önnur í kjörinu.
Kjarninn 17. apríl 2021
Meira úr sama flokkiFólk