Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Ekkert að óttast, Gallarnir eru mættir

--str--kur-mynd2.jpg
Auglýsing

Þor­geir Tryggva­son, Toggi, mun sinna bókaum­fjöllun fyrir Kjarn­ann fram að jólum en margar bækur eru að koma út þessa dag­ana. Jóla­bóka­flóðið nær svo hámarki í des­em­ber.

Að þessu sinni er fjallað um Ást­rík og vík­ing­ana.

 

Auglýsing

Ást­ríkur og vík­ing­arnir



Höf­undar: René Goscinny og Albert Uderzo

Þýð­andi: Hildur Bjarna­son

Froskur útgáfa

 

Ástríkur, cover (1)Að skrifa gagn­rýni um Ást­ríks­bók er sér­kenni­leg reynsla. Svo­lítið eins og að skrifa um kókó­mjólk, svo sam­ofnar bæk­urn­ar, per­són­urnar og húmor­inn í þeim var orðin mér strax í æsku. Ekki bara sér­kenni­leg, heldur dálítið ónota­leg. Vill maður kryfja að sem maður elskar? Langar ein­hvern að vita hvað er nákvæm­lega í kókó­mjólk­inni? Jæja, sjáum til.

Ég fletti enn gömlu bók­un­um, alla­vega þeim sem eru í mestu upp­á­haldi (Bænda­glímunni, Got­un­um, Róm­verska flugu­mann­in­um) og skemmti mér. Að ein­hverju leyti af þáþrá, en líka bara í krafti þess að þetta er frá­bært. Per­sónugall­er­í­ið, vink­ill­inn á mann­kyns­sög­una, húmor­inn.

Já hann er líka dýr­mæt­ur, léttir­inn yfir því að það sé hægt að vera lít­ill, ein­angr­aður og pínu vit­laus en samt ósigr­andi.

Nokkrar af hinum „klass­ísku“ Ást­ríks­bókum komu aldrei út á sínum tíma, en útgáfu­röðin á Íslandi stýrð­ist senni­lega af ein­hverjum sam­prents­kenjum sem okkur voru huld­ar. En nú hefur bóka­út­gáfan Froskur tekið til við að fylla í skörðin og hafi hún heitar þakkir fyr­ir. Fyrst í röð­inni verður „Ást­ríkur og vík­ing­arn­ir“, eða „Astérix et les Norm­ands“ eins og hún heitir í frum­mál­inu. Þær verða ekki mikið klass­ískari, vík­inga­bókin er sú níunda í röð­inni, kemur út 1966 á milli Ást­ríkur í Bret­landi og Ást­ríkur í Útlend­inga­her­sveit­inni.

Og er alveg stór­skemmti­leg. Frændi Aðal­ríks höfð­ingja sendir honum í fóstur land­eyðu­hneigðan son sinn og á sama tíma sigla að strönd­inni vík­ingar sem hafa náð tökum á öllu nema ótt­an­um. Þeir kunna sem­sagt ekki að hræð­ast og hafa fyrir vikið þennan eig­in­leika í hávegum og vilja fyrir alla muni eign­ast hræðsl­una eins og allt ann­að. Þegar skræfan frá Lút­esíu og hinir ótta­heftu norð­an­menn mæt­ast þá hlýtur eitt­hvað að ger­ast.

Ætli Gaul­verj­ar­bær sé ekki eins vondur staður til að kom­ast til manns og hugs­ast get­ur? Og glóru­laus staður til að læra að ótt­ast. Það eru vænt­an­lega ekki alvar­leg sögu­spjöll þó ég ljóstri því upp að þetta fer allt vel eins og alltaf og aldrei þessu vant fær fær atónal söngvaskáldið Óðríkur að taka þátt í loka­veisl­unni, enda ein af hetjum sög­unnar þegar upp er stað­ið.

Þrátt fyrir að eft­ir­litið með þýð­ing­unum sé víst orðið mun strang­ara en það var á gull­ald­ar­tíma Þor­björns Magn­ús­sonar og Þor­steins Thoraren­sen þá nær Hildur Bjarna­son að vera ágæt­lega snið­ug, t.d. í nöfnum Vík­ing­anna, sem öll enda á –ráð. Gaman líka að mat­ar­venjum þeirra, en það eru hinir aðskilj­an­leg­ustu réttir sem allir eru í rjómasósu. Ég hef ekki hug­mynd um hvernig á þessu stendur eða hvað grínið á að fyr­ir­stilla, en það er bara samt snið­ugt að sjá hina ribb­alda­legu norð­menn háma í sig rjóma­lag­aða dýr­ind­is­rétti, og skola þem niður með miði úr höf­uð­kúpum fall­inna.

Þetta er mögu­lega heim­speki­leg­asta Ást­ríks­bókin og dálítið frum­legur vink­ill í henni á hið forna minni um mik­il­vægi þess að kunna að hræð­ast. Merki­legt nokk þá er hún stór­skemmti­leg líka. Von­andi end­ist Froski útgáfu orka og erindi til að fylla í öll hin skörð­in. Söfn­urum og aðdá­endum skal samt bent á að talið er úti­lokað að leyfi fáist til að end­ur­út­gefa hinar klass­ísku þýð­ing­ar, svo haldið fast í gömlu dýr­grip­ina og/eða verð­leggið eftir því.

Fyrir einu ári síðan: „Við eigum Ísland, það eina sem við eigum eftir að gera er að taka það“
Lífeyrissjóðir landsins eiga stóran hluta af íslensku atvinnulífi. Hávær krafa hefur lengi verið um að þeir verði virkari eigendur og nýti sér þau völd sem í því felast til að beita sér fyrir lífsgæðum sjóðsfélaga í nútíð ekki síður en í framtíð.
Kjarninn 21. september 2019
Bólusótt í hættu
Er réttlætanlegt að geyma veirur eins og bólusótt, sem geta valdið jafnmiklum mannskaða og raun ber vitni?
Kjarninn 21. september 2019
Tæknivarpið
Tæknivarpið
Tæknivarpið – Uppfærðar græjur, Sambandið og Apple Arcade
Kjarninn 21. september 2019
Birgir Birgisson
Reið hjól
Kjarninn 21. september 2019
Þjálfa þarf peningahund til að berjast gegn peningaþvætti
Embætti tollstjóra skortir bæði þekkingu og úrræði til að geta almennilega haft eftirlit með smygli á reiðufé til Íslands. Á meðal þeirra úrræða sem lagt er til að ráðist verði í er að þjálfa peningahund.
Kjarninn 21. september 2019
Klikkið
Klikkið
Klikkið - Að iðka mannréttindi
Kjarninn 21. september 2019
Athuga hvar eftirlitsaðilar gera ónauðsynlegar kröfur til matvæla
Umhverfisráðherra hefur hrundið af stað aðgerðum til að vinna gegn matarsóun á Íslandi. Meðal annars verður gerð athugun á því hvar eftirlitsaðilar gera mögulega ónauðsynlegur kröfur til matvælaöryggis sem ýtt gætu undir matarsóun.
Kjarninn 21. september 2019
Brim-flétta KS fagnaðarefni fyrir Skagfirðinga
Eftir að hafa keypt hlutabréf í Brimi, og selt nokkrum vikum síðar, hefur Kaupfélag Skagfirðinga styrkt stöðu sína.
Kjarninn 21. september 2019
Meira úr sama flokkiKjarnafæði
None