Auglýsing

Nú hef ég verið búsett í Aust­ur-­Evr­ópu í bráðum fjögur ár. Hér hef ég marga fjör­una sopið skal ég segja þér. Borðað skrít­inn mat, drukkið mikið af köldu og dísætu rauð­víni og farið á mis­heppnuð deit. Séð mikið af vondu hári. Gengið á ósýni­lega veggi og grun­laus sví­virt óskráðar regl­ur. Fengið síðan ómak­legar sektir frá karma­lögg­unn­i. 

Ótengt því eða ekki þá hefur ást mín og aðdáun á Íslandi og Íslend­ingum farið ört vax­andi með hverju ári. Föð­ur­lands­heil­kenni þetta er eins og hálf­gerð geð­hvörf, en það lýsir sér í óbeit á heima­land­inu í upp­hafi ferða­lags sem snýst síðan hægt en bít­andi alveg við og verður að ofsa­feng­inni ást á heima­land­inu þannig að allt annað í heim­inum bliknar í sam­an­burð­in­um. Fjar­lægðin gerir fjöllin vissu­lega blá en svo hafa áfanga­stað­irnir auð­vitað áhrif á rela­tí­við. Þannig er tíðnin örugg­lega miklu lægri meðal Íslend­inga sem ferð­ast til Sví­þjóðar en t.d. Rúm­eníu eða Kasakst­an.

Auglýsing

Íslenska vatn­ið, rok­ið, bingó­kúl­urn­ar, spill­ing­in, mamma og pabbi, Vín­búð­in, frænd­hygl­in, húmor­inn, 680 króna kaffi­boll­inn, Gísli Mart­einn, nátt­úran, að skafa bíl­inn, vin­irn­ir, túrist­arn­ir, sund, Korpu­torg, hjarð­hegð­un­in, sá sem þjá­ist af heil­kenn­inu elskar þetta allt saman skil­yrð­is­laust, hvort sem það er gott, hlut­laust eða hand­ó­nýtt. Ekki það að hann sjái ekki hlut­ina í skýru ljósi, hann sér raunar betur eftir ferða­lag­ið, en í þetta skiptið sam­þykkir hann hlut­ina eins og þeir eru og sýnir á köflum óverð­skuldað umburð­ar­lyndi. Hefur húmor fyrir rugl­inu. Örugg­lega svipað því að gifta sig. Maður veit alveg að til­von­andi maki kemur alltaf of seint og hrýtur en sam­þykkir það og myndi jafn­vel ekki vilja breyta því.

Eitt er það sér í lagi sem ein­kennir okkur Íslend­inga. Ég hafði svosem heyrt af því áður en sé það svart á hvítu horft héðan frá aust­ur-­evr­ópsku bæj­ar­dyr­un­um. Það eru rak­ett­urnar í rass­gat­inu á okkur Íslend­ing­um. Mér finnst þetta ekki ein­kenna jafn­aldra mína hér í austr­inu. Hér finnst mér mun hóf­stillt­ari mark­mið sett per mannsævi. Á Íslandi geta allir verið aðal. Haslað sér völl, hver á sínu sviði. Það ætlar eng­inn að vera „bara ein­hver”, allir fá sitt hlut­verk og það er svo dásam­leg­t. 

Allt sem þarf er bara að velja rétta hlut­verkið og það getur verið hvað sem er eins og dæmin sýna: Sigga Kling, Stjörn­u-­Sæv­ar, Hjarta-Tómas og Taln­inga-Tómas, Maggi Texas og Maggi Mix, Marta smarta, Gaui lit­li, Almar í kass­an­um, Gunnar í Kross­in­um, Gillzenegger, Gísli á Upp­söl­um, Solla á Gló, Lækn­ir­inn í eld­hús­inu, Vil­borg pólfari, Kína-Unn­ur, RAX, Berg­lind Festi­val, Fjall­ið, Geiri á Gold­finger, Kolla í Jurta­apó­tek­inu, Kári, Bogi, Suð­u-­Sig­fús og Fröken Reykja­vík. 

Kost­ur­inn við að búa í svona litlu sam­fé­lagi er hve stutt er á topp­inn, svo stutt að allir sem vilja geta tekið sunnu­dags­bíltúr upp­eftir og skoðað sig um. Það er lík­lega eng­inn staður í ver­öld­inni sem orða­til­tækið „að vera stór fiskur í lít­illi tjörn” á betur við en Ísland. Við fæð­umst stór­laxar en ekki loðna. Eng­inn skilur hvernig eilífð­arsmá­blómin röt­uðu í þjóð­söng­inn því erum dug­legt og sjálf­stætt fólk, þrátt fyrir að fíló­sófía Bjarts í Sum­ar­húsum varð­andi skulda­söfnun hafi ekki náð fót­festu. Allir með mik­il­mennsku­brjál­æði eða er það með­al­mennsku­brjál­æði? Stundum hittum við beint í mark eins og á EM 2016. Stundum skorum við sjálfs­mark og fáum rautt og leik­bann eins í hrun­inu. You win some, you lose some. Og þótt þú tap­ir, það gerir ekk­ert til. Og þótt þú tapir skaltu ekki dirfast að draga í land. 

Nú erum við rak­ettu­rass­götin að und­ir­búa ein­hverja rosa­lega flug­elda­sýn­ingu, byggj­andi hótel í mið­bænum eins og við eigum lífið að leysa og svo springur hún kviss bamm búmm og eftir standa rjúk­andi rústir en ég meina þá rífum við okkur bara upp aft­ur. Svona er Ísland og Ísland er land þitt. Love it or leave it. Ég finn fyrir skil­yrð­is­lausri ást og umburð­ar­lyndi. Ég stend og fell með rugl­inu. En ég er með föð­ur­lands­heil­kenn­ið. Ef þú ertu ekki þar ætt­irðu kannski að kíkja til Mold­avíu og koma til baka, það er örugg­lega ein­hver rak­ettan að byrja með beint flug.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Sonur mannsins með leppinn: „Svona flúði ég vígasamtök föður míns“
Dakota Adams, sonur leiðtoga vígasamtakanna the Oath Keepers, ólst upp við að heimsendir væri í nánd og að öruggast væri að klæðast herklæðum og eiga sem flestar byssur. Dakota tókst að frelsa móður sína og yngri systkini frá heimilisföðurnum.
Kjarninn 5. desember 2022
Pétur Krogh Ólafsson hefur verið ráðinn í nýtt starf hjá Veitum.
Aðstoðarmaður borgarstjóra ráðinn, án auglýsingar, í nýja yfirmannsstöðu hjá Veitum
Pétur Krogh Ólafsson hefur verið ráðinn í nýtt starf þróunar- og viðskiptastjóra hjá Veitum, dótturfélagi Orkuveitu Reykjavíkur. Starfið var ekki auglýst, samkvæmt svari sem Kjarninn fékk frá Orkuveitunni.
Kjarninn 5. desember 2022
María Heimisdóttir.
María hættir – Vill ekki taka ábyrgð á vanfjármagnaðri stofnun
María Heimisdóttir hefur sagt upp störfum sem forstjóri Sjúkratrygginga Íslands. Hún segist ekki vilja taka ábyrgð á vanfjármagnaðri stofnun.
Kjarninn 5. desember 2022
Samtal við samfélagið – English
Samtal við samfélagið – English
Samtal við samfélagið – Migration and Integration in the Era of Climate Change
Kjarninn 5. desember 2022
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið – Fólksflutningar og samþætting á tímum loftslagsbreytinga
Kjarninn 5. desember 2022
Helga Árnadóttir hannar og myndskreytir Lestar Flóðhesta
Lestrar Flóðhestar eru fjölskylduverkefni
Lestrar Flóðhestar eru ný spil fyrir börn sem eru að taka sín fyrstu skref í lestri. „Okkur fannst vanta eitthvað fjörugt og skemmtilegt í lestrarúrvalið fyrir byrjendur,“ segir Helga Árnadóttir sem hannar og myndskreytir spilin.
Kjarninn 5. desember 2022
Guðmundur Björgvin Helgason ríkisendurskoðandi á fundi stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar.
„Þetta er bara eins og að fara með rangt barn heim af róló“
Guðmundur Björgvin Helgason ríkisendurskoðandi skaut föstum skotum að forsvarsmönnum Bankasýslunnar á fundi stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar og sakaði Lárus Blöndal um að hafa talað gegn betri vitund er hann sjálfur kom fyrir nefndina.
Kjarninn 5. desember 2022
Þórður Snær Júlíusson
Er Tene nýju flatskjáirnir eða eru kerfin og þeir sem stjórna þeim kannski vandamálið?
Kjarninn 5. desember 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None