Auglýsing

Ég elska kaffi­hús. Allir góðir rit­höf­undar elska kaffi­hús, eða hvað? Það er alla­vega sam­kvæmt ákveð­inni staðalí­mynd af okk­ur. Mig langar að segja „okk­ur“. Ég vil vera með. Nú er búið að birta nokkra pistla eftir mig á víð og dreif, pistla sem ég hef meira að segja fengið borgað fyr­ir. Er þá ekki alveg leyfi­legt að segja að ég sé rit­höf­und­ur? Ætli það sé ein­hver sem fylgist með því? Kannski maður verði ekki full­gildur höf­undur fyrr en maður er búinn að ganga í Rit­höf­unda­sam­band Íslands. Ég geri ráð fyrir að þau séu með nafn­spjöld sem fylgja afslættir á bestu kaffi­húsin og hettu­peysur með lógó í stíl.

Þangað til held ég bara áfram að smakka latte með sírópi út um allan bæ. Akkúrat núna hef ég fundið eitt voða­lega nota­legt og krútt­legt kaffi­hús. En ég ætla ekki að segja ykkur hvar það er stað­sett. Ég er bara búin að fá þrjú klipp á frí­bolla­kortið mitt og vil ekki að aðrir finni þennan griða­stað og steli af mér borð­inu við glugg­ann (þar eru innstungur fyrir hleðslu­snúr­ur). Hér er þægi­legt að sitja og súpa af boll­an­um, velta fyrir sér mann­líf­inu í kringum sig og spá og spek­úlera almennt. Sér­stak­lega þegar maður á að vera að læra. Smá­vægi­leg upp­reisn gegn stunda­töflu dags­ins, ábyrgð og almennum raun­veru­leika. Til þess var kaffi­boll­inn lík­lega fund­inn upp. Sem fokk-jú við amstrið og skarkal­ann. Nei, nú leggjum við frá okkur lykla­borð, skófl­ur, stýri og önnur verk­færi vinn­unnar og fáum okkur einn sót­svart­an. Restin bíður á með­an.

Allt í kringum mig sitja aðrir í svip­aðri stöðu. Og saman munum við sitja um stund uns and­ar­takið er liðið hjá og verk­efna­list­inn kallar okkur aftur til sín. Hver ætli þeirra verk­efni séu? Við hvað vinna þau? Ætli þau geti sagt með full­vissu: „Ég er X“. Ég er arki­tekt. Ég er fram­kvæmda­stjóri. Ég er kenn­ari. Það hlýtur að fylgja því öryggi að vita svona nokkurn veg­inn hvað maður sé, eða að geta að minnsta kosti botnað þessa setn­ingu. Eins og staðan er á mér í dag er ég nem­andi. Það sama og ég er búin að vera í tæpa tvo ára­tugi. Þó svo að helm­ing­inn af þeim tíma hafi ég ekki skil­greint mig baun og verið drull um allt nema Dis­ney-­myndir og Playmo.

Auglýsing

En fyrst annarri háskóla­gráðu minni fer senn að ljúka þarf ég víst að fara að ákveða mig hvað ég vilji í raun og veru verða. Og hvað ég sé á meðan ég er ekki búin að gera upp hug minn. Ekki má maður vera eilífðar stúd­ent og safna háskóla­gráðum eins og maður safn­aði lím­miðum í denn. Þannig hvað ætla ég að verða? Og hvað ætlar ÞÚ, kæri les­andi, að verða? Ertu eitt­hvað í dag? Varstu eitt­hvað og ert núna hætt­ur? Finn­urðu til­vist­ar­krepp­una læð­ast aftan að þér? Gott. Þá sit ég ekki ein í súp­unni.

Mér finnst þetta áhuga­verð pæl­ing nefni­lega, þetta „Ég er X“. Sjálfs­skil­grein­ingar geta verið flókn­ar. Af hverju miðum við til dæmis alltaf við atvinnu sem nefnar­ann í gild­is­mati okk­ar. „Aha, hann er mark­aðs­fræð­ing­ur,“ er ein­hvern veg­inn merki­legra en „Aha, hann er sorp­hirðu­mað­ur.“ En hvar værum við án sorp­hirð­unn­ar? Í djúpum skít – bók­staf­lega.

Það er þessi hel­vítis mennta-el­íta (hér er gott að les­endur ímyndi sér mig í köfl­óttum trefli, með stór svört gler­augu að reykja jónu til að kór­óna staðalí­mynd­ina). Ég veit ekki með ykkur en ég er með alveg massífa komp­lexa yfir menntun minni og gildi henn­ar. Sál­fræðin var of erf­ið, en samt ekki nógu erfið til að flokk­ast sem „al­vöru“ heil­brigð­is­vís­indi. Rit­listin er list­nám og þar af leið­andi allt öðru­vísi. Fáum áföngum lýkur með tölu­legri ein­kunn sem pappa­kass­inn ég á erfitt með að melta. Fékk reyndar 8 í ljóða­á­fanga einu sinni og enga umsögn sem er gjör­sam­lega gagns­laust, svo það er varla skárra.

Málið með þessa pæl­ingu er að hún er ekk­ert merki­leg þannig séð. Létt­úðug heim­speki pökkuð saman í plebba­legan pistil skrifuð af sjálfselsku og hug­ar­angri. Minnir mig á línu eftir  uppi­standar­ann Simon Amstell: „I‘m on a jour­ney to overcome ego. Which would be great. Except it‘s such an egot­ist­ical jour­ney to be on.“

Ég tengi við margt sem Simon seg­ir, til að mynda byrjar hann eitt af uppi­stöndum sínum með orð­un­um: „I‘m quite lon­ely, let‘s start with that.“ Engin kett­linga­tök þar á ferð. – Já, mér hefur verið til­kynnt að orðið er tækni­lega séð vett­linga­tök en mér finnst kett­linga­tök mun betra svo ég kýs að nota það í stað­inn. Þú ferð miklu var­legar með kett­linga en vett­linga. Ef þú gerir það ekki þarftu á hjálp að halda.

Þannig hver er nið­ur­staðan eig­in­lega? Hver ert þú? Hver er ég? Veit það ein­hver? Og hvers vegna þurfum við að vita það? Kannski er bara best að vera ekk­ert að pæla í svona spurn­ingum á sunnu­dags­kvöld­um, rétt þegar vinnu­vikan á að fara að hefj­ast. En ekki alveg strax, ég er ennþá í hinni heilögu kaffi­pásu. Það fá allir að njóta henn­ar. Nema nátt­úru­lega starfs­fólkið á kaffi­hús­unum sem fá ekki break fyrr en við lattel­epjandi lúð­arnir drullum okkur heim með ókláruð klippikort og til­vist­ar­kreppu í fartesk­inu.

Þú færð 8 í ein­kunn fyrir að lesa þennan pistil.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Breytingatillögur ríkisstjórnarinnar á fjárlagafrumvarpinu milli umræðna liggja fyrir.
Bæta þarf fjórum milljörðum króna í endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar
Á milli umræðna um fjárlög hefur ríkisstjórnin ákveðið að bæta fimm milljörðum króna í útgjöld vegna flóttamanna og fjóra milljarða króna í endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar, sem verða rúmlega þrisvar sinnum hærri en áður var reiknað með.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Ingrid Kuhlman
Að rækta með sér von er lykillinn að farsælu lífi
Kjarninn 28. nóvember 2022
Isabel dos Santos er elsta dóttir fyrrverandi forseta Angóla.
Forríka forsetadóttirin: „Ég er ekki í felum“
Dóttir fyrrverandi forseta Angóla, milljarðamæringurinn Isabel dos Santos, segist ekki á flótta undan réttvísinni. Stjórnvöld í heimalandi hennar hafa beðið alþjóða lögregluna, Interpol, um aðstoð við að hafa uppi á henni.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Heiðrún Lind Marteinsdóttir er framkvæmdstjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi. Hún skrifar undir umsögnina.
SFS styðja frumvarp Svandísar um að hækka veiðigjöld á næsta ári en lækka þau árin á eftir
Ríkisstjórnin setti inn heimild fyrir útgerðir til að fresta skattgreiðslum á meðan að á kórónuveirufaraldrinum stóð. Sjávarútvegur skilaði methagnaði á meðan. Allt stefndi í að veiðigjöld yrðu fyrir vikið mun lægri en fjárlagafrumvarpið gerir ráð fyrir.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Litla-Sandfell í Þrengslum myndaðist í gosi undir jökli fyrir þúsundum ára.
„Til að búa til sement og steypu þarf að fórna“ Litla-Sandfelli
Eden Mining, sem ætlar að mylja Litla-Sandfell niður til útflutnings, er virkilega annt um loftslag jarðar ef marka má svör fyrirtækisins við gagnrýni stofnana á framkvæmdina. „Það er óraunhæft að öll íslensk náttúra verði ósnortin um aldur og ævi.“
Kjarninn 28. nóvember 2022
Ferðamenn við íshellana í Kötlujökli.
Vísa ásökunum um hótanir á bug
EP Power Minerals, fyrirtækið sem hyggur á námuvinnslu á Mýrdalssandi segir engan fulltrúa sinn hafa hótað ferðaþjónustufyrirtækjum svæðinu líkt og þau haldi fram. Skuldinni er skellt á leigjendur meðeigenda að jörðinni Hjörleifshöfða.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Gylfi Zoega, prófessor í hagfræði sem situr í peningastefnunefnd Seðlabanka Íslands.
Ætti ríkið að greiða hverri nýrri kynslóð „heimanmund“ til þess að byrja ævina á?
Gylfi Zoega, prófessor í hagfræði, veltir fyrir sér þriðju leiðinni sem sameini hagkvæmni húsnæðismarkaðar og réttlætiskennd okkar gagnvart því að allir eigi rétt á þaki yfir höfuðið.
Kjarninn 27. nóvember 2022
Bjarni Bjarnason, forstjóri Orkuveitu Reykjavíkur, var í viðtali í Silfrinu á RÚV. Mynd / Aðsend.
Hugmyndir um útbreidd vindorkuver „alls ekki raunhæfar”
Bjarni Bjarnason forstjóri Orkuveitu Reykjavíkur varar við því að reist verði mörg vindorkuver á skömmum tíma. Hann segir fyrirtæki sem sækist eftir því að reisa vindorkuver ekki gera það til að bjarga loftslaginu heldur hugsi um ágóða.
Kjarninn 27. nóvember 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði