Auglýsing

Það hefur ef til vill ekki farið fram­hjá land­anum að hol­skefla ferða­manna flæðir yfir fjörur og fjöll um þessar mund­ir. Og í raun­inni er þetta svo aug­ljóst ástand að það er nær ómögu­legt að telja pistla sem byrja á gíf­ur­yrðum um ferða­manna­straum­inn*. Þessi straumur er sumum jafn kær og Golfstraum­ur­inn, en jafn fúll og for­arpyttur fyrir öðr­um. Sitt sýn­ist svo sem hverjum eins og eðli­legt er í sam­fé­lagi manna en því er ekki að neita að margt skondið getur komið upp á í dags­ins önn þegar gestir eru svona marg­ir.

Eins og þetta.

Ég var að keyra frá Kefla­vík­ur­flug­velli á bíl for­eldra minna – hlað­bak sem var kom­inn nokkuð til ára sinna og var aug­ljós­lega ekki gerður út af neinni bíla­leigu. Þegar ég keyri fram­hjá Ásbrú sé ég konu standa við veg­inn, með alþjóð­legt merki stranda­glópa – þum­al­inn – hátt og skýrt á lofti. Ég ákveð að núna sé einmitt kom­inn tími til þess að stoppa fyrir puttal­ingi í allra fyrsta sinn á ævinni. Ég lækka í útvarp­inu – úrval stöðva í umræddum bíl er ein­skorðað við Guf­una og Rondó – og, ver­andi dóttir Breta, spyr á klingj­andi ensku hvert frúin sé að fara.

Auglýsing

“To downtown Reykja­vik,” svarar hún. Hún er klædd í harembux­ur, svo­lítið upp­lit­að­ar, ein­hvers konar hlífð­ar­jakka, göngu­skó og með hár­band í ætt við Sur­vi­vor-buffin frægu. Fyrir mér er hún aug­ljós­lega bak­poka­ferða­langur (Fjäll­räven bak­poki: tékk), búin að tölta frá flug­stöð­inni og á leið­inni á hostel í Reykja­vík.

“Gr­eat,” segi ég. “I’m act­u­ally hea­ded downtown.”

Við höldum svo uppi sam­ræð­um, ég og puttal­ing­ur­inn, og breskan mín ómar um bíl­inn á sinn ein­staka yfir­þyrm­andi hátt (og örlítið hroka­full­an, það verður að segjast). Ég spyr hana hvað hún sé að vilja hér (leið­sögu­manna­skóli), hvort hún hafi ferð­ast mikið (Kanada kemur upp) og hversu næs veðrið sé nú í dag (Ís­lend­ing­ur­inn í mér varð að fá að koma fram, að minnsta kosti í smá stund). Að lokum spyr ég milljón króna spurn­ing­ar­inn­ar.

“So, where are you from?”

Það stendur ekki á svar­inu. “Oh. I’m from Iceland, act­u­ally.”

Það hefði mátt heyra saum­nál detta á eftir þessu svari, ef ekki hefði verið fyrir átök kúp­ling­ur­innar og hvin sum­ar­dekkj­anna á nýlagðri Reykja­nes­braut­inni.

Ég neita því ekki að mér kross­brá innra með mér. Víð­sýni blend­ing­ur­inn ég, sem kalla ekki allt ömmu mína í ferða­lögum og sjálf­stæði, hafði svo hróp­lega rangt fyrir mér að ég hugsa að ég hefði roðnað ef það væri mér lík­am­lega mögu­legt.

,,Ó,” segi ég. ,,Ég líka. “

Eftir á að hyggja hefði ég átt að hafa vit á því að stein­þegja þarna eða halda leik­rit­inu um Bret­ann á bláa For­dinum áfram. Það hefði eflaust gert aðstæð­urnar aðeins bæri­legri. Því það var ekki hægt að horfa fram­hjá því að í yfir­læti mínu var ég búin að stimpla frú Harem sem blankan bak­poka­ferða­lang og ætl­aði svo sann­ar­lega að sjá aumur á henni til þess að geta krossað við góð­verk dags­ins.

Gott á mig.

Eftir þessa upp­ljóstrun varð and­rúms­loftið í bílnum væg­ast sagt þrúg­andi. Við vorum rétt komnar fram­hjá Bláa­lónsaf­leggjar­anum og góðar 40 mín­útur eftir í bæinn. Hvernig gæti ég mögu­lega bjargað þessum aðstæð­um? Á meðan mos­inn þaut fram­hjá í grænni móðu og flugu­líkin hrönn­uð­ust upp á fram­rúð­unni var aug­ljóst að ekk­ert var að fara að redda þessum vand­ræða­gangi.

Við fundum það báð­ar.

Hálf­bret­inn á skrjóðnum og ekki­bak­poka­ferða­lang­ur­inn.

Hvað gerir fólk í svona aðstæð­um?

Þið vitið – aðstæðum þar sem lífið (eða egóið öllu held­ur) liggur við.

Ef maður gengur fram á svangan skóg­ar­björn á maður að þykj­ast vera dauð­ur. Fú Harem end­aði á næsta bæ. Hún kom sér fyrir í sæt­inu þannig að hún sneri eins langt frá mér og hægt var í ann­ars oggu­litlu hús­næði og lok­aði svo aug­un­um. Þótt­ist sofa. Á tíma­bili komu frá henni ansi hreint sann­fær­andi ör-hrot­ur.

Þegar við komum loks­ins í Þing­holtin eftir lengstu 40 mín­útur ævi minnar galopn­aði nýja vin­kona mín aug­un, henti sér á hurð­ar­hún­inn og var flúin úr For­dinum á nýju Ólymp­íu­meti, slík var þrá­in, nei – sjálfs­bjarg­ar­hvöt­in. Áður en ég gat svo mikið sem kvatt hana var hún rokin niður ein­hverja göt­una, Fjäll­räven-bak­pok­inn rétt lafandi á annarri öxl­inni sem hún leit ekki einu sinni yfir til að þakka fyrir far­ið.

Gott á mig.

Og þá fór ég að hlæja.

Blessi þig ferða­manna­straumur – en við Íslend­ingar mát­umst ekk­ert sér­stak­lega vel við heims­borgar­ann sem kemur puttal­ingum til bjargar á gróð­ur­snauðum þjóð­vegum lands­ins.

Boð­skapur þess­arar sögu er morg­un­ljós. Alltaf að spyrja “so where are you from?” áður en þú býður eft­ir­hermu­bak­poka­ferða­löngum upp í bíl­inn þinn.

*Smáa letrið: Pistla­höf­undur vinnur á aug­lýs­inga­stofu og hefur margoft fengið borgað fyrir að fara fögrum orðum um áfanga­stað­inn Ísland í mis­mun­andi sam­hengi. Pistla­höf­undur tekur því smá ábyrgð á ástand­inu. Smá.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Eldvarnasvið Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar tekur fljótlega til starfa á starfsstöð stofnunarinnar á Sauðárkróki.
Búið að ráða í stöðu framkvæmdastjóra eldvarnasviðs HMS á Sauðárkróki
Stefnt er að því að eldvarnasvið Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar taki til starfa á Sauðárkróki 1. október næstkomandi. Sjö nýir starfsmenn verða ráðnir auk framkvæmdastjóra en enginn af núverandi starfsmönnum HMS á sviðinu mun flytja norður.
Kjarninn 12. ágúst 2020
Fyrsta bakarí Brauð og Co. opnaði á Frakkastíg í mars 2016.
Skeljungur búinn að kaupa fjórðungshlut í bæði Gló og Brauð & Co
Greint er frá því í árshlutauppgjöri Skeljungs að fyrirtækið hafi fest kaup á 25 prósent hlut í bakarískeðjunni Brauð & Co og veitingastaðakeðjunni Gló á síðasta ársfjórðungi. Ekkert hefur verið gefið upp um kaupverðið.
Kjarninn 12. ágúst 2020
Herbert Herbertsson
Þeim er fórnandi, eða (ásættanleg áhætta)
Kjarninn 12. ágúst 2020
Þórólfur Guðnason sóttvarnalæknir.
Þórólfur leggur níu valkosti fyrir stjórnvöld
„Áhrifaríkasta leiðin til að koma í veg fyrir að veiran berist hingað til lands að mínu mati er að skima alla farþega á landamærum, krefja þá um sóttkví í 4-6 daga og skima þá aftur að þeim tíma liðnum,“ segir Þórólfur Guðnason sóttvarnalæknis.
Kjarninn 12. ágúst 2020
Upplýsingarnar um karfaverðið sem Verðlagsstofa skiptaverðs tók saman árið 2012 voru í Excel-skjali og birtust svona í Kastljósi í mars árið 2012.
Verðlagsstofa skiptaverðs staðfestir tilvist karfagagna
Verðlagsstofa skiptaverðs hefur staðfest tilvist gagna um karfaútflutning sem voru til umfjöllunar í Kastljósþætti árið 2012. Um var að ræða trúnaðargögn sem stofnunin vann og sendi á nefndarmenn í úrskurðarnefnd, en ekki „sérstaka skýrslu“.
Kjarninn 12. ágúst 2020
Svandís Svavarsdóttir heilbrigðisráðherra.
Reglur um nálægðartakmörk í framhalds- og háskólum rýmkaðar 14. ágúst
Hjúkrunarheimili þurfa að setja reglur um heimsóknir utanaðkomandi en nálægartakmörkun í framhalds- og háskólum og íþróttum verður rýmkuð á föstudag. Krafist verður notkunar grímum við ákveðnar aðstæður.
Kjarninn 12. ágúst 2020
Þórunn Sveinbjörnsdóttir.
Reynslan af heimsóknarbanni á hjúkrunarheimili: „Fólki hrakaði“
Við verðum að finna leiðir svo að fólk fái að hittast, segir Þórunn Sveinbjörnsdóttir, formaður Landssambands eldri borgara um heimsóknartakmarkanir til eldra fólks í vetur. „Einmanaleiki er vágestur.“
Kjarninn 12. ágúst 2020
Hljómsveitin Hjaltalín gat ekki fengið bankamillifærslu frá Bretlandi vegna veru Íslands á gráa lista FATF.
Hjaltalín getur ekki fengið millifærslur frá bresku fyrirtæki vegna gráa listans
Breskt fyrirtæki sagði umboðsmanni hljómsveitarinnar Hjaltalín að Ísland væri eitt þeirra landa sem fyrirtækið ætti ekki að millifæra til, vegna aðgerða til að sporna við peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka.
Kjarninn 12. ágúst 2020
Meira úr sama flokkiKjaftæði