Meaningless ramblings of an upper-middle class twit

Auglýsing

Þegar ég var að alast upp var enda­laust verið að reyna að troða upp á mig Monty Python. Ég skildi ekk­ert. Fannst teikn­ing­arnar ljót­ar, stíll­inn gam­al­dags og þessir karlar aug­ljós­lega komnir yfir sitt blóm­leg­asta skeið. Ég hnuss­aði í hljóði þegar Bret­inn faðir minn, með önnur skyld­menni í sínu liði, dásam­aði þessa tíma­lausu dýrð þar sem kald­hæðni draup af hverju ein­asta orði eins og hnaus­þykkt og dísætt eðal­hun­ang fram­leitt af vand­lega gena­breyttum býflug­um.

Og mér var sama.

Horfði bara á mitt amer­íska rusl og pirraði Bret­ann enda­laust með því að tala með lélegum banda­rískum hreim (eða áströlskum, þegar Neig­h­bo­ur­s-­tíma­bilið mitt réði lögum og lof­um) í stað­inn fyrir þeim breska sem ég var alin upp við.

Auglýsing

En svo liðu árin og ég fór í mennta­skóla, hvar það var kúl að fylgja engum straumum (nema þeim straumi að vera sífellt öðru­vísi, en það er önnur saga) og rakst þar á kúrs um téða Monty Python-­menn. Af hverju ekki, hugs­aði ég, og skráði mig. Í versta falli væri þetta bara ein önn þar sem ég gæti falið mig á bak við orða­forða. Í besta falli myndi náms­efnið ljúka upp fyrir mér áður óopn­uðum dyrum orð­snilldar og kímni. Og verður heim­ur­inn ekki betri þegar maður hlær?

Það kom mér því skemmti­lega á óvart hvað þessir þættir slógu mikið í gegn hjá aðeins þroskaðri sál mennt­skæl­ings­ins. Ég skildi ekk­ert í æsku minnar þrjósku og teikn­ing­arnar voru bara nokkuð skemmti­legar eftir allt sam­an.

Og sjá: smekkur yðar á gríni mun breyt­ast með tím­an­um.

Það sem hitti helst í mark hjá mér var skamm­laust og óstöðv­andi grínið sem beint var að efri milli­stétt­inni og allri hennar ang­ist. Að það væri í alvör­unni vanda­mál að útskýra fyrir vesælum gælu­dýra­sala að páfa­gauk­ur­inn manns væri dáinn, á átján mis­mun­andi vegu. Að velta fyrir sér hvernig heim­spek­ingum myndi farn­ast í fót­bolta. Og gera heila bíó­mynd um Brian en ekki Jesús því efri milli­stéttin trúir bara á mark­aðslög­málin og þarf ekki á neinum Frels­ara að halda.

Því­lík upp­ljómun að fá að læra af for­rétt­inda­stétt­inni, lang­skóla­geng­inni í bestu skólum Bret­lands, og hlæja er þeir héldu spé­spegl­inum uppi fyrir framan nefið á þessum eymingjum sem voru skör lægra settir í sam­fé­lag­inu.

Ef maður hugsar um það þá var þetta kannski svo­lítið eins og að horfa á Kar­dashi­an-­fjöl­skyld­una gera grín að heim­il­is­lausum í sjón­varps­þáttum fyrir verka­fólk, svona til þess að setja þetta í nútíma­legan bún­ing. Smá óþægi­legt. Full­kom­lega sturlað reynd­ar.

En á gott grín ekki bara alltaf rétt á sér? Maður hlýtur að spyrja sig. Þessa dag­ana er grín alltaf skoðað með að minnsta kosti þrettán mis­mun­andi gler­aug­um, sem er í raun bara mjög gott mál. Við veltum fyrir okkur hvort grín megi bein­ast að þeim sem eru í jað­ar­hópi miðað við sjálfan grínar­ann. Eða hvort jað­ar­settir hópar megi gera grín að þeim sem eru í for­rétt­inda­stöðu. Það er ein­hvern veg­inn skárra. Grín hefur jú löngum verið helsta vopn lít­il­magn­ans í bar­átt­unni gegn auð­vald­inu.

Grín í dag er þó líka orðið að ein­hvers­konar jarð­sprengju­svæði. Ég aðhyllist að miklu leyti „polit­ical cor­rect­ness” (sem virð­ist vera „rétt­trún­að­ur” á íslensku, sem meikar bara engan sens) og finnst alveg rosa­lega skilj­an­legt að maður eigi ekki að nota góð og gild orð um lík­ams­parta, útlit eða kyn­hneigð til þess að nið­ur­lægja aðra. Bara algjör­lega. En mér finnst líka að við, sem stétt / þjóð [veljið við­eig­andi hópskil­grein­ingu hér] þurfum bara að kunna aðeins betur á grín.

Það er eftir allt saman bók­staf­lega lífs­nauð­syn­legt fyrir okkur að hlæja okkur í gegnum þessa síð­ustu og verstu. Það er ein­hvers konar hirð­fífl í Hvíta húsi þeirra Banda­ríkja­manna, öfgar vaða uppi í Evr­ópu og stríð­andi þjóðir búa yfir alveg grafal­var­legum kjarn­orku­vopn­um. Við verðum að geta hleg­ið. Því heim­ur­inn er í alvöru betri ef maður hlær.

Hátíð­legt lof­orð um meiri hlátur – hljómar það ekki bara vel?

Gerðu grín að þessum pistli. Ég skora á þig. Þú finnur mig á Instagram.

Íbúðalánasjóður vill endurskilgreina viðmið um hvað sé hæfilegt leiguverð
Þau leigufélög sem eru með lán frá Íbúðalánasjóði eru að rukka leigu í samræmi við markaðsleigu eða aðeins undir henni. Íbúðalánasjóður segir markaðsleigu hins vegar ekki vera réttmætt viðmið og vill endurskilgreina hvað sé hæfilegt leiguverð.
Kjarninn 24. september 2018
ESB krefst rannsóknar á Danske Bank
Stærsti banki Danmerkur er nú í vondum málum vegna ásakana um peningaþvætti.
Kjarninn 24. september 2018
Niðurgreiðslur á póstsendingum milli landa að sliga Íslandspóst
Alþjóðasamningar um kostnaðarþátttöku í póstsendingum eru Íslandspósti og ríkisjóði dýrir.
Kjarninn 24. september 2018
Jákvæð áhrif staðla á norrænt efnahagslíf
Samkvæmt nýrri rannsókn hefur aukin notkun staðla jákvæð áhrif á efnahagslega þróun á Norðurlöndum.
Kjarninn 23. september 2018
Jáeindaskanni
Jáeindaskanninn stórt og tímafrekt verkefni
Forstjóri Landspítalans segir ákveðins misskilnings hafa gætt varðandi uppsetningu jáeindaskannans sem nú er kominn í notkun.
Kjarninn 23. september 2018
Ísland stendur sig ekki vel í meðhöndlun fráveitu
Ísland er í 2. sæti af 146 þjóðum þegar kemur að lífsgæðum og styrk félagslegra framfara samkvæmt nýjum lista Social Progress Imperative stofnunarinnar. Það sem dregur einkunn landsins niður er m.a. meðhöndlun fráveitu.
Kjarninn 23. september 2018
Úr mestu hækkun í heimi í snögga kólnun
Verulega hefur hægt á verðhækkunum á húsnæði að undanförnu. Verðlækkun mældist í ágúst. Þrátt fyrir það vantar ennþá þúsundir íbúa inn á markað til að mæta framboði, einkum litlar og meðalstórar íbúðir.
Kjarninn 23. september 2018
Af handaböndum og faðmlögum
Stundum er haft á orði að ekkert sé svo einfalt að ekki sé hægt að gera úr því stórmál. Fram til þessa hefur handaband og einfalt faðmlag ekki talist til stórmála en umræða um slíkt hefur nú ratað inn í sveitastjórnir í Danmörku, og danska þingið.
Kjarninn 23. september 2018
Meira úr sama flokkiKjaftæði