Atvinnurekendur geta lært af hlaupurum dagsins

Eiríkur Ragnarsson skrifar um að þegar kemur að fjáröflun í Reykjavíkurmaraþoninu þá eru karlar bæði líklegri til þess að setja sér markmið og jafnframt ýkja þau, í samanburði við konur. Þó eru þeir ekki betri en konur í því að safna pening.

Auglýsing

Í jan­úar á þessu ári, eftir 10 ára starf, fékk kven­kyns hag­fræð­ingur sem ég þekki verð­skuld­aða stöðu­hækk­un. Ég veit það fyrir víst að ákvörð­unin að veita henni stöðu­hækk­un­ina var byggð á getu henn­ar. Hún er ein­stak­lega vel gef­in, hefur feikna­mikla reynslu í sínu starfi og er bæði sam­vinnu- og sam­visku­söm.

Venju­lega tekur það fólk með hennar hæfi­leika ekki 10 ár að fá sam­bæri­lega stöðu­hækk­un. Til að mynda um svipað leyti fékk annar ungur mað­ur, í sama fyr­ir­tæki, sam­bæri­lega stöðu­hækk­un. Hann hafði þó aðeins fimm ára reynslu. Þekki ég mann­inn einnig og veit að, þrátt fyrir að hann sé harð­dug­legur og hæfi­leik­a­rík­ur, kemst hann ekki með tærnar þar sem konan hefur hæl­ana.

Ungi mað­ur­inn fékk þó ekki stöðu­hækk­un­ina bara af því að hann er karl­mað­ur. Á þessum vinnu­stað virkar það þannig að fólk þarf sjálft að sækja um stöðu­hækkun og ef maður gerir það ekki þá er eng­inn séns að fá hana. Og er ég nokkuð viss um það að ef konan hefði sótt um fyrir fimm árum þá hefði hún fengið stöðu­hækk­un­ina.

Auglýsing

Áður en konan sótti um stöðu­hækkun þá ræddi ég þetta oft við hana, og hvatti hana til þess að sækja um. En hún var alltaf hóg­vær og sagði að „hún væri ekki undir það búin“ eða að „hún þyrfti meiri reynslu“. Sem sagt, það hægði á ferli hennar af því að hún var hóg­vær, og ekki nógu ýtin.

En þetta er ekk­ert eins­dæmi. Ég sé þessa til­hneig­ingu allt í kringum mig: Karlar eru lík­legri til þess að þenja út brjóst­kass­ann og heimta stöðu­hækk­un. Ég meina, Sig­urður Ingi er tækni­lega séð yfir­maður Lilju Alfreðs. Og sama hvaða flokk maður styður þá veit maður það að sú hlut­verka­skipt­ing getur ekki verið á getu byggð.

Karlar halda að þeir geti aflað meira fjár en konur – alla­vega þegar kemur að hlaupum

Þegar þetta er skrifað ætla um 10.000 manns að hlaupa ýmsar vega­lengdir í Reykja­vík­ur­mara­þoni Íslands­banka. Þar af eru tæp­lega 6.000 ein­stak­lingar frá Íslandi. Það er eitt og sér er að sjálf­sögðu geggj­að, en það sem er þó enn þá geggj­aðra er það að um 2.000 þess­ara hlaupara hafa sam­an­lagt safnað meira en 80 milj­ónum króna fyrir góð­gerða­fé­lög eins og Alzheimer­sam­tökin og Ljós­ið. (Og getur maður skoðað (og heitið á þá) á htt­p://www.hlaupa­styrk­ur.is.) Bravó!

Maraþonhlauparar eru ágætir safnarar Heimildir: www.hlaupastyrkur.is og útreikningar Eikonomics

Hver og einn safn­ari hefur sína eigin síðu á hlaupa­styrk.­is. Þar kemur fram hvaða vega­lengd þeir ætla að hlaupa, hversu miklu þeir hafa safnað og (sum­ir) setja sér fjár­mögn­un­ar­mark­mið (hversu miklum aur þeir ætla sér að safna). Og þar sem mér þótti þetta áhuga­vert ákvað ég að búa til smá for­rit sem hlóð niður öllum þessum upp­lýs­ing­um.

Það sem ég hafði helstan áhuga á voru mark­miðin sem ein­stak­lingar setja sér og hversu mikið þeir höfðu safn­að. Mark­miðin segja manni nefni­lega eitt­hvað um það hversu öruggir um fjár­öfl­un­ar­getu sína ein­stak­lingar eru; áheitin segja manni hversu mikil fjár­öfl­un­ar­getan raun­veru­lega er.

Það fyrsta sem kom í ljós var ekk­ert sér­stak­lega slá­andi: Meiri­hluti safn­ara (sem skrá mark­mið) virð­ast ofmeta fjár­öfl­un­ar­getu sína. En mis­mun­ur­inn á getu og árangri er þó miklu meiri meðal karla: Þeir telja sig geta aflað um það bil 50% meira en konur (meðal mark­mið karla er um 119 þús­und) – en engin mark­tækur munur er á fjár­öfl­un­ar­getu kynj­anna. Það er eng­inn munur er á fjár­öfl­un­ar­getu kynj­anna, en karlar halda samt að þeir séu betri.

Það er enginn munur er á fjáröflunargetu kynjanna, en karlar halda samt að þeir séu betri. Heimild: www.hlaupastyrkur.is og útreikningar Eikonomics

Hóg­værir ein­stak­lingar gætu verið betri en þeir háværu

Konur eiga það til að fá ekki sömu tæki­færi og karl­ar. Til dæmis eru aðeins 23 for­stjórar 500 stærstu fyr­ir­tækja Banda­ríkj­anna konur, aðeins fleiri en for­stjórar sem heita Jón (þeir eru 21). Það eru ýmsar ástæður fyrir þessu, og eftir því hvaða sér­fræð­ing þú spyrð þá færð þú mis­mun­andi útskýr­ing­ar: Sumir segja að þetta sé beint eða óbeint val; aðrir segja að þetta sé bein eða óbein mis­mun­un; og ein­hverjir segja að barn­eignir spili stórt hlut­verk. Og eflaust hafa allir eitt­hvað fyrir sér.

En ég held að það gæti líka ver­ið, að öllu jöfnu, að konur séu ein­fald­lega ekki eins ýtnar og menn. Að sjálf­sögðu eru til fullt af konum sem eru ýtnar og slatti af mönnum sem eru það ekki. En ef konur eru lík­legri til þess að vera hóg­vær­ari og ekki eins ýtnar og menn, þá gæti það haft ein­hver áhrif á ferða­hraða þeirra upp met­orða­stig­ann – eins og var til­fellið með vin­konu mína.

Alla­vega vitum við það að þegar kemur að fjár­öflun í Reykja­vík­ur­mara­þon­inu þá eru karlar bæði lík­legri til þess að: Setja sér mark­mið; og ýkja þau, í sam­an­burði við kon­ur. En þótt mark­miðin þeirra séu há, þá eru þeir ekki betri en konur í því að safna pen­ing. Kynin eru bara jafn góð.

En þessi hugs­un­ar­háttur á sér eflaust ekki bara stað í söfn­un­um. Hann á sér, að öllum lík­ind­um, einnig stað á vinnu­staðn­um. Því er það mik­il­vægt að atvinnu­rek­endur séu varir um sig næst þegar útblás­inn brjóst­kassi kemur inn á kontór og heimtar stöðu­hækk­un, því það gæti verið hóg­vær­ari, en hæf­ari, ein­stak­lingur sem á sama tíma lemur á lykla­borðið sitt, sam­visku­lega í hljóði, sé betri kostur en sá sem „tekur sitt“.

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Tap TM á þriðja ársfjórðungi nam 251 milljón króna
TM tapaði 251 millj­ón krón­a á þriðja árs­fjórðungi þessa árs. Forstjórinn segir að tapið megi að öllu leyti rekja til fjárfestingastarfsemi.
Kjarninn 23. október 2019
Sigurgeir Finnsson
Leikhús fáránleikans: Um opinn aðgang og útgáfu fræðigreina
Kjarninn 23. október 2019
Rusl og blautþurrkur í skólphreinsistöð í Klettagörðum
Mikið magn af rusli og blautklútum í skólphreinsistöð í Klettagörðum
Umhverfisstofnun minnir fólk enn og aftur á að henda ekki öðru en pappír í klósettin.
Kjarninn 23. október 2019
Már Guðmundsson
Fjárfestingarleiðin og peningaþvætti
Kjarninn 23. október 2019
Vilhjálmur Birgisson, for­maður Verka­lýðs­fé­lags Akra­ness.
Hafna ásökunum Vilhjálms um að Landsvirkjun sé að „slátra“ Elkem
Landvirkjun hafnar því að sýna stóriðjufyrirtækjum óbilgirni með því að selja raforku á hærra verði til þeirra en áður. Vilhjálmur Birgisson vill að Landsvirkjun dragi úr arðsemi sinni til að bæta rekstrarskilyrði Elkem og Norðuráls á Grundartanga.
Kjarninn 23. október 2019
Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Miðflokksins.
Helmingur þjóðar hefur litlar áhyggjur af orkupakkanum
Mun fleiri Íslendingar hafa litlar eða engar áhyggjur af áhrifum þriðja orkupakka ESB á hagsmuni þjóðarinnar en þeir sem áhyggjur hafa. Miðflokkurinn sker sig úr en 90 prósent stuðningsmanna flokksins hafa áhyggjur af áhrifum orkupakkans.
Kjarninn 23. október 2019
Bjarni Ármannsson er forstjóri Iceland Seafood.
Bréf í Iceland Seafood skráð á markað á þriðjudag
Iceland Seafood verður tuttugasta félagið á Aðalmarkaði Kauphallar Íslands þegar bréf í félaginu verða tekin til viðskipta eftir helgi.
Kjarninn 23. október 2019
Dagur Hjartarson
Samtök atvinnu, lífs og dauða
Kjarninn 23. október 2019
Meira úr sama flokkiEikonomics