Ég hef alltaf valið mér lítið og ólík­legt land á stór­mótum í fót­bolta og haldið með því. Mun­iði eftir Kamerún krakk­ar? Eftir stór­kost­lega inn­komu þeirra á HM 1990 lærði ég þjóð­söng lands­ins og nöfn allra leik­manna liðs­ins utan­bókar og saum­aði á mig þjóð­bún­ing lands­ins og mætti í honum á ætt­ar­mót. Þegar Grikk­land vann EM árið 2004 bjó ég til feta­ost í baðkar­inu og bætti Onassis við Björns­dóttir með band­striki. Og englarnir frá Leicester City? Ég laug að fólki í allan vetur að langa-langafi minn hefði fæðst þar og að stytta af honum stæði á torgi bæj­ar­ins. Þið getið því rétt svo ímyndað ykkur mína tvö­földu gleði þegar Ísland er skyndi­lega komið í þetta mjög svo hressa hlut­verk óvænta og óút­reikn­an­lega spút­ník liðs­ins.

Og ég er ekki ein í þessu. Við Íslend­ingar erum ekki ein­ir. Allur heim­ur­inn er að tjúll­ast með okk­ur. En hvers vegna í ósköp­unum höfðar þetta til svona margra? Að halda með Íslandi, the und­er­dog? Það er ekki vegna norð­ur­ljósanna eða björtu sum­arnótt­anna og hreina vatns­ins, svo mikið er víst. Ástæðan er ein­föld: Sú hreina og tæra gleði í and­liti þeirra sem ekki búast endi­lega við neinu snertir við okk­ur.

Sál­fræðin í þessu er svo dásam­leg. Að fylgj­ast með ein­hverjum ólík­legum ná árangri eftir mikla og erf­iða vinnu lætur okkur trúa því að allt sé hægt. Við sem verðum vitni að þessum sigrum fáum inn­blást­ur, þetta vekur hjá okkur bjart­sýni og von.

Auglýsing

Annað gott og hresst á svona per­sónu­legu leveli fyrir týpur eins og mig er eft­ir­far­andi: Ekk­ert pirrar mig þessa dag­ana. Ég er rosa hress. Meira að segja mál­farsk­lisja eins og „veisla“ lætur mig ekki lengur lipp­ast niður af bjána­hrolli. Ég læka hverja ein­ustu mynd af and­lits­mál­uðu krakkasmetti á sam­fé­lags­miðl­unum og horfi í gegnum korters löng MyStory á Snaptjöttum þar sem ekk­ert sést nema plast­bjór­glös og kámug borð í bland við und­ir­leik hrópa og öskra. Ég sé eftir því að hafa ekki látið tattú­era íslenska bún­ing­inn á ennið á mér og látið mála and­lits­mynd af Birki utan á húsið mitt. Mig langar að horfa á EM stof­una allan sól­ar­hring­inn (ég skil reyndar ekki hví hún er ekki í gangi alltaf) og er búin að teipa bláan þvotta­poka við prik sem ég nota þegar ég þyk­ist taka við­töl við vini og fjöl­skyldu. Með sól­gler­augu á nef­inu auð­vit­að. Ég sendi hjörtu á tuð­ar­ana sem eru bara „hvernig nennir fólk að horfa á þennan fót­bolta“ og lykla „Áfram Ísland“ á bíla sem leggja í stæði fyrir fatl­aða. Heróp­ið: „Áfram Ísla-aaaaa-nd” með þessu furðu­lega lækk­aða tón­bili í lokin er það sem ég syng barnið mitt í svefn með þessa dag­ana í stað­inn fyrir „Sofðu unga ástin mín“.

Spá­iði svo í því að vera dæmd til að halda með ein­hverju landi sem hefur unnið þetta milljón sinn­um. Wú-­fokk­ing-hú. Klappa fyrir ein­hverjum sem kann ekki lengur að meta hálfan hlut. Leik­manni sem labbar hægt inn á völl­inn eins og honum leið­ist, með hálf­op­inn aug­un, gelskúlp­túr í stað hárs og glott. Og talandi um Ron­aldo (þetta gæti reyndar átt við margar aðrar sveittar týp­ur) þá eigum við honum miklar þakkir skildar því kæri vinur Crist­i­ano hefði allt eins getað rétt okkur spútnik hásætið á gullslegnu dem­ants­eyrna­lokka silf­ur­fati með skap­vonsku­legu rausi sínu út í okk­ur. Við erum eft­ir­læti allrar heims­byggð­ar­innar eftir að hann end­an­lega skrif­aði sögu þessa leiks í Biblíu fót­bolta­sög­unn­ar. Við erum elegant og kúl og hann sárt og svekkt dek­ur­barn.

Við getum alveg orðið Leicester þessa EM krakkar mín­ir. Við þurfum bara að trúa því að við getum þetta. Og vinna nokkra leiki. Og vera elegant. Við erum þokka­lega komin heim krakk­ar. Áfram Ísland.

Viltu styrkja sjálfstæða íslenska fjölmiðlun?
Lesendur Kjarnans geta kosið að greiða fast mánaðarlegt framlag til fjölmiðilsins til að efla starfsemi hans enn frekar. Markmiðið er upplýstari, gagnrýnni og málefnalegri umræða. Hjálpið okkur við að ná því markmiði með því að ganga til liðs við Kjarnasamfélagið.
Krónan heldur áfram að styrkjast
Gengi krónunnar gagnvart helstu viðskiptamyntum hefur styrkist mikið að undanförnu. Losun hafta hefur engin áhrif haft til veikingar, þvert á móti.
25. apríl 2017 kl. 21:20
Lögreglustjóri sagður hafa brotið gegn lögreglumanni
Vinnustaðasálfræðingur hefur komist að þeirri niðurstöðu að Sigríður Björk Guðjónsdóttir, lögreglustjóri á höfuðborgarsvæðinu, hafi brotið gegn lögreglumanni.
25. apríl 2017 kl. 19:37
ÖBÍ gagnrýnir fjármálaáætlun stjórnvalda
25. apríl 2017 kl. 19:13
Gengi á svartamarkaði í Norður-Kóreru sveiflast í takt við tilraunasprengingar hersins. Erlendir fjölmiðlar ferðuðust til Norður-Kóreu til þess að fylgjast með hersýningu hersins þar í landi.
Erlendir blaðamenn borga fimmföld árslaun í Norður-Kóreu
Þeir erlendu blaðamenn sem fá að flytja fréttir frá Norður-Kóreu eru látnir borga háar fjárhæðir.
25. apríl 2017 kl. 19:00
Róbert H. Haraldsson nýr forseti kennslusviðs HÍ
Heimspekingurinn Róbert H. Haraldsson hefur víðtæka reynslu úr starfi háskólans og hefur einnig gegnt trúnaðarstörfum utan hans, meðal annars fyrir Fjármálaeftirlitið.
25. apríl 2017 kl. 17:05
Fjórðungur þeirra umsókna um vernd sem Útlendingastofnunn afgreidddi í mars voru samþykktar.
Umsóknum um vernd enn að fjölga
Fjölgun umsókna veldur töfum hjá Útlendingastofnun.
25. apríl 2017 kl. 15:30
Frosti, Sigurður Kári og Þór Saari í bankaráð Seðlabankans
Nýtt bankaráð Seðlabanka Íslands var kjörið á Alþingi í dag.
25. apríl 2017 kl. 14:21
Ólafía B. Rafnsdóttir
Ólafía B. Rafnsdóttir nýr aðstoðarmaður fjármálaráðherra
Ólafía B. Rafnsdóttir verður nýr aðstoðarmaður Benedikts Jóhannessonar fjármálaráðherra. Hún var formaður VR þar til fyrir skömmu.
25. apríl 2017 kl. 13:14
Meira úr sama flokkiKjaftæði