Ég hef alltaf valið mér lítið og ólík­legt land á stór­mótum í fót­bolta og haldið með því. Mun­iði eftir Kamerún krakk­ar? Eftir stór­kost­lega inn­komu þeirra á HM 1990 lærði ég þjóð­söng lands­ins og nöfn allra leik­manna liðs­ins utan­bókar og saum­aði á mig þjóð­bún­ing lands­ins og mætti í honum á ætt­ar­mót. Þegar Grikk­land vann EM árið 2004 bjó ég til feta­ost í baðkar­inu og bætti Onassis við Björns­dóttir með band­striki. Og englarnir frá Leicester City? Ég laug að fólki í allan vetur að langa-langafi minn hefði fæðst þar og að stytta af honum stæði á torgi bæj­ar­ins. Þið getið því rétt svo ímyndað ykkur mína tvö­földu gleði þegar Ísland er skyndi­lega komið í þetta mjög svo hressa hlut­verk óvænta og óút­reikn­an­lega spút­ník liðs­ins.

Og ég er ekki ein í þessu. Við Íslend­ingar erum ekki ein­ir. Allur heim­ur­inn er að tjúll­ast með okk­ur. En hvers vegna í ósköp­unum höfðar þetta til svona margra? Að halda með Íslandi, the und­er­dog? Það er ekki vegna norð­ur­ljósanna eða björtu sum­arnótt­anna og hreina vatns­ins, svo mikið er víst. Ástæðan er ein­föld: Sú hreina og tæra gleði í and­liti þeirra sem ekki búast endi­lega við neinu snertir við okk­ur.

Sál­fræðin í þessu er svo dásam­leg. Að fylgj­ast með ein­hverjum ólík­legum ná árangri eftir mikla og erf­iða vinnu lætur okkur trúa því að allt sé hægt. Við sem verðum vitni að þessum sigrum fáum inn­blást­ur, þetta vekur hjá okkur bjart­sýni og von.

Auglýsing

Annað gott og hresst á svona per­sónu­legu leveli fyrir týpur eins og mig er eft­ir­far­andi: Ekk­ert pirrar mig þessa dag­ana. Ég er rosa hress. Meira að segja mál­farsk­lisja eins og „veisla“ lætur mig ekki lengur lipp­ast niður af bjána­hrolli. Ég læka hverja ein­ustu mynd af and­lits­mál­uðu krakkasmetti á sam­fé­lags­miðl­unum og horfi í gegnum korters löng MyStory á Snaptjöttum þar sem ekk­ert sést nema plast­bjór­glös og kámug borð í bland við und­ir­leik hrópa og öskra. Ég sé eftir því að hafa ekki látið tattú­era íslenska bún­ing­inn á ennið á mér og látið mála and­lits­mynd af Birki utan á húsið mitt. Mig langar að horfa á EM stof­una allan sól­ar­hring­inn (ég skil reyndar ekki hví hún er ekki í gangi alltaf) og er búin að teipa bláan þvotta­poka við prik sem ég nota þegar ég þyk­ist taka við­töl við vini og fjöl­skyldu. Með sól­gler­augu á nef­inu auð­vit­að. Ég sendi hjörtu á tuð­ar­ana sem eru bara „hvernig nennir fólk að horfa á þennan fót­bolta“ og lykla „Áfram Ísland“ á bíla sem leggja í stæði fyrir fatl­aða. Heróp­ið: „Áfram Ísla-aaaaa-nd” með þessu furðu­lega lækk­aða tón­bili í lokin er það sem ég syng barnið mitt í svefn með þessa dag­ana í stað­inn fyrir „Sofðu unga ástin mín“.

Spá­iði svo í því að vera dæmd til að halda með ein­hverju landi sem hefur unnið þetta milljón sinn­um. Wú-­fokk­ing-hú. Klappa fyrir ein­hverjum sem kann ekki lengur að meta hálfan hlut. Leik­manni sem labbar hægt inn á völl­inn eins og honum leið­ist, með hálf­op­inn aug­un, gelskúlp­túr í stað hárs og glott. Og talandi um Ron­aldo (þetta gæti reyndar átt við margar aðrar sveittar týp­ur) þá eigum við honum miklar þakkir skildar því kæri vinur Crist­i­ano hefði allt eins getað rétt okkur spútnik hásætið á gullslegnu dem­ants­eyrna­lokka silf­ur­fati með skap­vonsku­legu rausi sínu út í okk­ur. Við erum eft­ir­læti allrar heims­byggð­ar­innar eftir að hann end­an­lega skrif­aði sögu þessa leiks í Biblíu fót­bolta­sög­unn­ar. Við erum elegant og kúl og hann sárt og svekkt dek­ur­barn.

Við getum alveg orðið Leicester þessa EM krakkar mín­ir. Við þurfum bara að trúa því að við getum þetta. Og vinna nokkra leiki. Og vera elegant. Við erum þokka­lega komin heim krakk­ar. Áfram Ísland.

Viltu styrkja sjálfstæða íslenska fjölmiðlun?
Lesendur Kjarnans geta kosið að greiða fast mánaðarlegt framlag til fjölmiðilsins til að efla starfsemi hans enn frekar. Markmiðið er upplýstari, gagnrýnni og málefnalegri umræða. Hjálpið okkur við að ná því markmiði með því að ganga til liðs við Kjarnasamfélagið.
Frá blaðamannafundinum í gær. Stefan Löfven, forsætisráðherra Svíþjóðar, er þriðji frá vinstri.
Sænska ríkisstjórnin í kröppum dansi
Ráðherrar innan sænsku ríkisstjórnarinnar hafa sætt harðri gagnrýni vegna aðgerðarleysi þrátt fyrir vitneskju um alvarleg brot á persónuverndarlögum.
25. júlí 2017
Chuck Schumer er leiðtogi demókrata á bandaríska þinginu.
Spáir því að flokkurinn snúist gegn Trump
Leiðtogi demókrata segist trúa því að þingmenn repúblikana muni ekki sitja hjá ef Trump náðar sjálfan sig eða fjölskyldu sína.
25. júlí 2017
Morðtíðni hefur aukist mikið í Mexíkó undanfarin misseri vegna innbyrðis átaka glæpagengja. Hér sjást íbúar smábæjar í landinu hylja andlit sín og undirbúa sig undir komu glæpagengis.
Þrjú morð á klukkustund: Eiturlyfjastríðið í Mexíkó verður blóðugra
Fleiri og smærri glæpagengi, aukin eftirspurn eftir ópíum og ríkisstjórabreytingar skýra meðal annars þriðjungs aukningu í fjölda morða í Mexíkó. Oddur Stefánsson fjallar um eiturlyfjastríðið.
24. júlí 2017
Alexis Tsipras, forsætisráðherra Grikklands, til hægri.
Grikkir gefa út skuldabréf að nýju
Grísk stjórnvöld tilkynntu að ríkisskuldabréf þeirra verði gefin út á morgun, í fyrsta skiptið í þrjú ár.
24. júlí 2017
Sérfræðingar eru áhyggjufullir yfir stöðu Bretlands
Bretland sé að verða „veiki maðurinn í Evrópu“
Efnahagshorfur hafa versnað í Bretlandi og Bandaríkjunum um leið og þær hafa batnað á Evrusvæðinu, samkvæmt nýrri skýrslu AGS.
24. júlí 2017
Svona lítur borðspilið út
Borðspil sem reynir á bragðlaukana
Nýtt borðspil úr smiðju Eggerts Ragnarssonar og konu hans Amanda Tyahur hefur litið dagsins ljós, en í því er keppt um þekkingu á mat og matarmenningu.
24. júlí 2017
Jared Kushner er einn helsti ráðgjafi Donalds Trump, forseta Bandaríkjanna. Kushner er giftur Ivönku Trump.
Segist ekki hafa verið í leynimakki með neinum
Tengdasonur og helsti ráðgjafi forseta Bandaríkjanna kemur fyrir þingnefnd bandaríska þingsins í dag.
24. júlí 2017
Björgvin Ingi Ólafsson
Er vit í að Ísland losni alveg við seðla og klink?
24. júlí 2017
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None