Auglýsing

Ég hef aldrei tengt við íþrótt­ir. Mér þykir samt vænt um margt fólk sem gerir það. Yfir­leitt er það afar vandað og gott fólk, alið upp í ákveð­inni hug­mynda­fræði sem er frekar ein­föld og fal­leg í sjálfri sér. Hún snýst í grunn­inn um það að gera sitt besta, gef­ast ekki upp og ná settu marki. Þessu fylgir jafnan viss áhersla á lík­am­legt hreysti og heil­brigðan lífs­stíl.

Af ein­hverjum ástæðum hef ég alltaf fundið hjá mér þörf til að dissa þetta. Kannski vegna þess að ég var aldrei góð í íþrótt­um, né hef sér­legan áhuga á heil­brigðum lífs­stíl. Með aldri, auknum orða­forða og menntun fann ég mér svo allskyns ný vopn í bar­áttu minni gegn íþrótt­um. Þær ýta undir ójöfn­uð, eru karllægar og ofbeld­is­fullar í eðli sínu, sefjun múgsins og vopn kap­ít­al­ism­ans. Mér finnst alls­konar um íþrótt­ir. En svo byrjar HM. Það flæðir stjórn­laust yfir alla miðla, því rignir jafnt yfir rétt­láta sem rang­láta.

Ég spila mig auð­vitað umsvifa­laust úr leik. Kvarta og kveina, hví þurfa almennir borg­arar að sitja undir þessu og svo er þetta í Rúss­landi, wtf? Er Pútín bara í lagi þá, og hvað um þetta með efna­vopna­árás­ina á gaur­inn á bekknum í Bret­landi? Eng­inn nennir að hlusta, dóttir mín sönglar Ég er komin heim í síbylju og mamma bakar kökur í fána­lit­un­um. Vin­kona mín sem aldrei hefur sýnt minnsta áhuga á fót­bolta í minni við­ur­vist veit skyndi­lega allt um byrj­un­ar­liðið og kon­urnar þeirra og ég gefst upp.

Auglýsing

Laug­ar­dag­ur­inn rennur upp, ég klæði mig þæg í regn­galla og sest fýld á bekk í Hjarta­garð­in­um, umkringd æstum útlend­ingum sem segja að ég sé fyrir þeim. Ég hvæsi kurt­eis á móti, sýp á regn­bland­aða bjórnum mínum og dey inn í mér. Versti laug­ar­dagur ever. Við erum í hvítu, stað­festir svikula vin­konan á kant­in­um, og Messi er þessi litli númer 10.

Freku útlend­ing­arnir eru að bil­ast úr peppi, ég smit­ast óviljug með. Finn mig skyndi­lega í til­finn­inga­legu upp­námi yfir ein­hverju sem ég alls ekki skil, sé sjaldn­ast hver er hvað á vell­inum og týni oftar en ekki sjónum af bolt­an­um. Smit­ast samt af til­finn­ingu, finn mig bráðna að inn­an, hug­mynda­fræði­leg gildi leka niður kinn­arnar á mér með rign­ing­unni. Mig langar rosa mikið að þeir vinni. Gretti mig þó fýlu­lega framan í glað­legt and­lit vin­kon­unn­ar, held kúli. Brosi sjálfs­á­nægð þegar Argent­ína skor­ar, eru þeir ekki miklu betri? Vin­konan jánkar sorg­mædd, ég kaupi mér annan bjór.

Þegar ég kem til baka hefur Ísland skor­að, vin­konan er skríkj­andi. Hver er hún eig­in­lega? Ég sest og reyni að hunsa fiðr­ing­inn í mag­an­um. Íþróttir eru vopn kap­ít­al­ism­ans. Svo ger­ist það. Eða þið vit­ið, ég veit ekki alveg hvað það var sem gerð­ist en eitt­hvað var það og Messi fær víti. Þrátt fyrir ein­lægan and­spyrnu­á­setn­ing hefur mér ekki tek­ist að vita ekki hver Messi er og hvert mik­il­vægi hans er fyrir þá sem finnst þetta allt saman á annað borð merki­legt.

Ég færi mig út á brún bekkj­ar­ins, næ augn­sam­bandi við Messi þar sem hann mundar sig við að taka vít­ið. Í ein­hverjum hlið­ar­veru­leika finnur hann fyrir mér, ég skynja það skýrt og greini­lega. Sendi honum trufl­andi strauma, sann­færi hann móð­ur­lega um að þetta muni alls ekki takast hjá hon­um. Messi starir óör­uggur til baka, ég kinka sann­fær­andi kolli til hans og svo ger­ist það. Hann skýtur og Hannes ver. Vin­konan ærist, útlend­ing­arnir frussa á háls­inn á mér í brjál­æðiskasti og ég klappa kurt­eis­is­lega. Fer svo inn á kló­sett og græt. Það tók­st, ég trufl­aði Messi og hann hitti ekki. Hannes varði víti frá Messi, og ég þekki strák sem er vinur Hann­es­ar. Allt þetta með kap­ít­al­ismann og karllægu gildin verður að bíða betri tíma. Mér finnst svo gaman að þetta hafi gerst. Áfram Ísland, sorrý með mig Messi.

Föstu­dag­ur. Tölu­vert miklu pepp­aðri en nokkru sinni fyrr er ég til­búin um hádegi, búin að mála mig í fram­an, kaupa snakk og æfa húh-ið með fremur skelk­uðum afkvæmum í einn og hálfan tíma fyrir leik. Svo sökkar hann, satt að segja. Kenn­ing mín um fót­bolta, sem hljóðar svo að það ger­ist bara eitt­hvað, óháð hæfi­leikum og getu­stigi, fær byr undir báða vængi. Stundum gengur vel, stundum ekki og menn sem fá hálfan millj­arð á ári fyrir það verk­efni eitt að hitta bolta á mark gera það alls ekki. Fyrir því er engin sér­stök ástæða, þannig er bara lífið og allt sem er í því. Algjör óþarfi að greina það klukku­tímum saman í HM stof­um. Ég jafna mig því frekar fljótt, hristi nýtil­komna fót­bolta­maníu af mér og þvæ mér í fram­an.

Svo rennur upp tíð­inda­laus mánu­dag­ur. Ég er að brjóta saman þvott, ung­lings­sonur minn situr í sóf­an­um, í sím­an­um. Sjón­varpið er óvart á, hvítur hávaði HM suðar í bak­grunni hins dag­lega lífs okk­ar. Hverjum er ekki sama. Þetta HM má satt að segja fokka sér. Portú­galar og Íranir hefja svo viður­eign, ég vissi ekki að Íranir spil­uðu fót­bolta. Áhuga­laus sonur móður sinnar gjóar öðru aug­anu á sjón­varp­ið, ég brýt saman sokka. Svo án nokk­urs fyr­ir­vara erum við bæði farin að garga í kór við æsta Írani sem virð­ast á tíma ætla að slást inn­byrð­is, þeir meina þetta allt saman eitt­hvað svo inni­lega og Ron­aldo er þarna líka, hann meinar alltaf allt. Við höfum skyndi­lega alls­konar skoð­anir á mynd­banda­dóm­gæslu, fyll­umst þórð­ar­gleði yfir mis­heppn­uðu víti Ron­aldo og tárumst að leikslokum með gaurnum sem klúðr­aði dauða­fær­inu og grætur stjórn­laust í kortér þar til liðs­fé­lagar hans drösla honum af velli.

Um þriðju­dag­inn ætla ég ekk­ert sér­stakt að segja. Svo fór sem fór, en ást­vinir mínir geta stað­fest að ég gekk um gólf allan leik­inn og fastaði fram yfir kvöld­mat. Reyndi jafn­framt að tel­epa­tía þetta í gegn eins og í fyrsta leiknum en B-lið Króata er alls ekki jafn tengt alheimsorkunni og Messi.

Okkur getur fund­ist alls­konar um ýmis­legt. Það er einkar vand­lif­að, þetta líf. Það er hins­vegar hund­leið­in­legt að lifa því alfarið í afgirtu prinsipp­fang­elsi eigin sjálfsí­myndar þar sem aldrei sést til sól­ar. Því til­finn­ingar má ekki van­meta. Við erum, þegar upp er stað­ið, ein stór til­finn­ing. Mómentið þegar við eign­umst barn, þegar afi deyr, þegar við verðum ást­fang­in. Þegar Hannes ver vít­ið, þegar Þor­grímur Þrá­ins birtir mynd af Rúrik Gísla og sjúkra­þjálf­ar­anum hans á Vísi. Það eru þessi stóru til­finn­inga­legu móment í líf­inu sem sitja í okk­ur, það sem við munum þegar allt er á end­anum upp­gert. Inn á milli löllum við veg­inn og þraukum hvers­dag­inn, flest gleym­ist. Eng­inn skyldi því tala niður til­finn­ing­ar, þær eru drif­kraft­ur­inn að baki öllu sem við áorkum og öllu sem við gerum af okk­ur. Eng­inn er yfir þær haf­inn, hversu vel les­inn eða rétt­hugs­andi sem hann þyk­ist vera. Lifum bara, finnum og njót­um.

Takk fyrir mig HM, húh.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Teitur Björn Einarsson er varaþingmaður Sjálfstæðisflokks, auk þess að starfa sem aðstoðarmaður ríkisstjórnarinnar, þar sem hann fæst m.a. við verkefni á sviði sjálfbærni.
„Vandfundin“ sé sú atvinnugrein sem búi við meira eftirlit á Íslandi en fiskeldi
Varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins tók til varna fyrir fiskeldi í opnum sjókvíum á Alþingi í dag og sagði hagsmunaöfl fara með staðlausa stafi um umhverfisáhrif greinarinnar. Hann minntist ekkert á nýlega slysasleppingu frá Arnarlaxi í ræðu sinni.
Kjarninn 7. desember 2022
Agnes M. Sigurðardóttir, biskup Íslands, ásamt Guðna Th. Jóhannessyni, forseta Íslands, við þingsetningu Alþingis í haust.
Sóknargjöld hækkuð um 384 milljónir króna milli umræðna
Samkvæmt fjárlagafrumvarpinu áttu sóknargjöld sem ríkissjóður greiðir fyrir hvern einstakling að lækka á næsta ári. Nú hefur verið lögð til breyting þess efnis að þau hækka. Alls kosta trúmál ríkissjóð um 8,8 milljarða króna á næsta ári.
Kjarninn 7. desember 2022
Yfirlæknir á bráðadeild segir vert að íhuga skorður á sölu og notkun flugelda
Frá 2010 hafa þrettán manns orðið fyrir varanlegu heilsutjóni vegna flugeldaáverka, eða einn um hver áramót að meðaltali. Yfirlæknir á bráðamóttöku Landspítalans segir vert að íhuga að setja frekari skorður á innflutning, sölu og notkun flugelda.
Kjarninn 7. desember 2022
Alþjóðlegu stórfyrirtækin Google og Meta taka til sín stóran hluta af því fé sem íslenskir auglýsendur nota til að koma vörum sínum og þjónustu á framfæri.
Hlutdeild erlendra miðla á auglýsingamarkaði eykst enn og nálgast helming
Verulegur hluti íslensku auglýsingakökunnar rennur til rekstraraðila Facebook og Google og ætla má að 43,2 af hverjum 100 krónum sem varið var í auglýsingar á Íslandi í fyrra hafi runnið til erlendra fyrirtækja, samkvæmt nýrri úttekt Hagstofunnar.
Kjarninn 7. desember 2022
Þórarinn Eyfjörð er formaður Sameykis.
„Hókuspókushagstjórn“ sem bitnar verst á almennu launafólki
Ríkisstjórnin hefur enga framtíðarsýn fyrir almenning, segir formaður Sameykis. „Hennar áhugi beinist að því að hlaða meira og hraðar undir ríka og fína fólkið og koma í veg fyrir þann óþverra að almenningur skuli mynda tærnar sínar á Tene.“
Kjarninn 7. desember 2022
Mótmæli hafa staðið yfir í Íran í tæpa þrjá mánuði.
Óvissa um framtíð írönsku siðgæðislögreglunnar
Óvissa ríkir um siðgæðislögregluna í Íran eftir að dómsmálaráðherra landsins lagði til að leggja hana niður. En hefur siðgæðislögreglan virkilega lagt niður störf eða eru þetta orðin tóm til að friðþægja mótmælendur?
Kjarninn 7. desember 2022
Flensusprautan gagnast vel gegn alvarlegum veikindum af inflúensu.
Mikill veikindavetur framundan
COVID-19, inflúensa og RS-veiran. Margir smitsjúkdómar á kreiki á sama tíma kalla á aukna varúð. Alþjóða heilbrigðismálastofnunin hvetur yfirvöld til að vera vel á verði og almenning til að gæta að persónulegum sóttvörnum sínum.
Kjarninn 6. desember 2022
Kristrún Frostadóttir formaður Samfylkingarinnar á blaðamannafundinum í dag.
Vilja færa 13 milljarða í kjarabætur til almennings með sértækum skattahækkunum
Samfylkingin kynnti í dag breytingatillögur við fjárlagafrumvarp ríkisstjórnarinnar. Flokkurinn leggur til að um 17 milljarðar króna verði sóttir með sértækum skattahækkunum til þess að fjármagna almennar kjarabótaaðgerðir fyrir launafólk.
Kjarninn 6. desember 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði