Nýr samfélagssáttmáli í fæðingu

Eftir frásagnir milljóna kvenna hefur Ísland ekki farið varhluta af áhrifum metoo-byltingarinnar. Frásögn Steinunnar Valdísar ýtti enn frekar undir þá kröfu að endurskoða þurfi þann samfélagssáttmála sem Íslendingar skrifa upp á.

Auglýsing

Eitt helsta frétta­mál vik­unnar er án efa við­tal Stein­unnar Val­dísar þar sem hún lýsti því ofbeldi sem hún varð fyrir þegar þjóð­þekktur maður hvatti til nauðg­unar á henni. Hún tal­aði einnig um upp­lifun sína af því þegar mót­mæl­endur fylktu liði að heim­ili hennar og sátu fyrir henni og fjöl­skyldu hennar í um fimm vik­ur.

Í kjöl­far við­tals­ins fór ákveðin umræða af stað á sam­fé­lags­miðlum sem kemur svo sem ekki á óvart í svo stóru máli en hún hefur ein­kennst af sam­suð­ungi milli þess­ara tveggja atburða. Ann­ars vegar mót­mæl­anna og hins vegar hót­un­ar­inn­ar. 

Sjá má merki þess að hlut­irnir og við­horf séu að breyt­ast. Það sem áður var við­ur­kennd hegðun er það ekki leng­ur. 

Auglýsing

Hótun um ofbeldi

Sá sam­fé­lags­sátt­máli sem var við­loð­andi á þessum árum og er í raun enn við lýði var þess eðlis að kyn­ferð­is­legt áreiti var ekki litið horn­auga nema um afmörkuð dæmi væri að ræða. 

Hin tíð­rædda færsla Egils „Gillzeneggers" Ein­­ar­s­­sonar frá árinu 2007 þar sem hann hvatti til kyn­­ferð­is­of­beldis á Stein­unni Val­­dísi og fleiri kon­um hefur farið eins og eldur um sinu þar sem hann kallar hana port­konu fyrir að vilja breyta orð­inu ráð­herra í ráð­frú fyrir kon­­ur. „Stein­unn þarf lim og það strax. Á hana Stein­unni Val­­dísi dugar ekk­ert annað en lág­­mark tveir harðir og munu Buka og Yao taka þetta verk­efni að sér. Frétta­­stofan ákvað að gefa Ásgeiri Kol­beins­­syni frí í þetta skipt­ið, en Frétta­­stofan vill ekki hafa það á sam­visk­unni að Ásgeir finn­ist hang­andi í ljósakrónu í vest­­ur­bæn­um,“ segir hann meðal ann­ars í færsl­unni.

Eg­ill hefur nú beðist afsök­unar á þess­ari til­teknu færslu en eftir standa öll hin skrif­in, blogg­færsl­urnar og bæk­urn­ar, þar sem talað er með vafasömum hætti um kon­ur. Batn­andi mönnum er án efa best að lifa en Egill er ekki meg­in­vanda­málið sem þjóð­fé­lagið þarf að takast á við. Skrif hans eru sjúk­dóms­ein­kenni mun stærra vanda­máls sem nú er verið að reyna að útrýma.

Við sjáum það stans­laust nú um dag­ana hvernig konur þurfa að kljást við ofbeldi og áreiti en sögur þeirra kvenna sem komið hafa fram eru í senn slá­andi og hrylli­leg­ar. Þessar sögur eru nálin sem stingur á þetta risa­stóra kýli.

Þjóð­fé­lags­normið molnar fyrir framan augun á okkur eftir því sem sög­unum fjölgar og keis­ar­inn lítur niður á rauðan kropp­inn. Við vissum þetta öll en flestir sátu aðgerð­ar­lausir hjá. Ef árangur her­ferð­ar­innar #metoo verður eins og allt stefnir í þá verður ekki aftur snúið og fólk mun ekki getað lokað aug­unum að nýju fyrir því áreiti sem konur þurfa að líða og því valda­ó­jafn­vægi sem ríkir milli kynj­anna.

Mót­mæli og mót­mæli

Mót­mælin sem beindust að Stein­unni Val­dísi lýstu sér í því að mót­mæl­endur stóðu fyrir utan heim­ili hennar í fleiri vik­ur. Í við­tal­inu í Silfr­inu lýsti hún því sem ofbeldi. „Það eru núna tæp­­lega átta ár síðan ég lenti í mínu ofbeldi vil ég segja, og ég hugsa stundum til baka og svona kemst að þeirri nið­­ur­­stöðu að kannski hafi ég ekki brugð­ist rétt við á sínum tíma vegna þess að það ofbeldi átti nátt­úru­­lega ekk­ert að líð­ast,“ sagði hún.

Þannig talar hún ekki bara um nauðg­un­ar­hót­un­ina sem ofbeldi, heldur einnig þessa hegðun mót­mæl­enda sem hér um ræð­ir.

Margir í gamla flokknum hennar Sam­fylk­ing­unni og fleiri stjórn­mála­menn hafa stigið fram og for­dæmt mót­mælin og sagst skamm­ast sín fyrir að hafa ekki staðið betur við bakið á henni.

En þá er vert að spyrja hvort mót­mæli af þessu tagi séu í raun ofbeldi. Miðað við frá­sögn Stein­unnar Val­dísar af reynslu sinni og við­brögð fólks eftir á þá má með sanni segja að svo sé. Farið var yfir strik sem afmarkar eitt­hvað sem heitir mót­mæli yfir í áreitni eða aðkast. Stað­setn­ingin skiptir þarna megin máli. Heim­ili fólks er heil­agt og ætti að vera það.

Að því sögðu er nauð­syn­legt að bæta því við að það að mót­mæla gjörðum stjórn­mála­manna ætti að vera leyfi­legt enda nauð­syn­legt aðhald í lýð­ræð­is­legu sam­fé­lagi. Það er aftur á móti til­efni í aðra umræð­u. 

Farið er að hlusta

Frá­sagnir kvenna úti um allan heim eru að breyta sam­fé­lags­sátt­mála okk­ar. Kon­­urnar sem greindu frá reynslu sinni og rufu þagn­­ar­múr­­inn voru valdar per­­sóna árs­ins hjá tíma­­rit­inu TIME í gær en það sýnir að farið er að hlusta.

Í til­­kynn­ingu TIME segir að fólk sem brotið hefur þagn­­ar­múr­­inn varð­andi kyn­­ferð­is­­legt ofbeldi og áreitni sé af öllum kyn­þátt­um, úr öllum stétt­um, sinni ýmiss konar störfum og búi víðs ­vegar í heim­in­­um. Sam­eig­in­­leg reiði þeirra hafi haft í för með sér gríð­­ar­­lega miklar og átak­an­­legar afleið­ing­­ar. Vegna áhrifa þessa fólks á árinu 2017 hafi það því hlotið tit­il­inn mann­eskja árs­ins.

Slíkt hið sama hefur sýnt sig hér á landi, þ.e. að konur úr ýmsum stétt­um, á öllum aldri og hvaðanæva af land­inu segja frá því sem þær hafa lent í. Sög­urnar hlaupa á hund­ruðum og það eru ein­ungis þær sem eru opin­ber­ar. Afleið­ing­arnar eru enn ekki full­kom­lega ljósar en áhrifin eru þegar farin að sjást í almennu breyttu við­horfi til kyn­ferð­is­legs áreitis og ofbeld­is. Það sýna til dæmis við­brögðin við frá­sögn Stein­unnar Val­dísar af reynslu sinni, núna mörgum árum síð­ar.

Meira úr sama flokkiÁlit