#metoo – Eftir hverju er verið að bíða?

Bára Huld Beck fjallar um lífið eftir #metoo-byltinguna og hvert skuli haldið héðan í frá.

Auglýsing

Síð­ast­lið­inn vetur verður hafður í minnum fyrir #metoo-­bylt­ing­una sem átti sér stað víða um heim. Við Íslend­ingar fórum svo sann­ar­lega ekki var­hluta af áhrifum hennar og skrif­uðu þús­undir kvenna undir áskorun þess efnis að áreiti, ofbeldi og valda­níð vegna kyns yrði ekki liðið og hund­ruðir greindu frá reynslu sinni af slíku áreiti eða ofbeldi. Konur stigu jafn­vel fram undir nafni og karl­menn tóku líka þátt í sam­ræð­un­um.

Margar áhrifa­miklar frá­sagn­irnar komu frá kon­um, ekki síst frá konum af erlendum upp­runa og núna síð­ast stigu konur fram sem hafa orðið fyrir heim­il­is­of­beldi. Öllum blöskrar og margir skamm­ast sín fyrir sam­fé­lag sem talar ekki skýrt gegn ofbeld­inu og lætur það við­gang­ast. Flestir virð­ast vera sam­mála um að breyt­inga sé þörf.

Svo líður tím­inn. Hvað hefur breyst? Jú, maður þyk­ist sjá að hegðun sem áður þótti á ein­hvern hátt eðli­leg sé litin horn­auga í dag. Siða­reglum alþing­is­manna var breytt og ein­staka karl­menn hafa þurft að takast á við afleið­ingar gjörða sinna í kjöl­far #metoo. En hvað gerum við raun­veru­lega við allar þessar frá­sagnir og vit­neskju um áreiti og ofbeldi sem á sér stað? Það er erfitt að troða þekk­ing­unni aftur í Pand­or­u-­boxið en samt búum við ekki enn við gagn­kvæma virð­ingu kynj­anna.

Það hef ég upp­lifað af eigin raun síðan #metoo-um­ræðan hófst og heyrt tvær sögur bara í þess­ari viku þar sem konur voru settar nið­ur, smætt­aðar og talað illa um þær ein­ungis út frá kyni þeirra. Það var gert umhugs­un­ar­laust – eins og ekk­ert væri sjálf­sagð­ar­a.  

Auglýsing

Í orði en ekki á borði

Vand­inn sem við stöndum frammi fyr­ir, þrátt fyrir allar þessar frá­sagnir og umræðu, er að konan er enn skot­spónn­inn. Hún er enn drusla og hún tælir og lætur menn haga sér illa. Það er henni að kenna að þeir ráða ekki við sig. Enn er konum kennt um sínar eigin ófar­ir. Enn nota valda­menn, stjórn­mála­menn, pen­inga­karlar og áhrifa­valdar yfir­burð­ar­stöður sínar til að koma illa fram við kon­ur. Og finnst það eðli­legt.

Orð­ræðan og hvernig hugsað er um konur – eða fólk sem ekki er hvítur mið­aldra karl­maður – á enn langt í land þrátt fyrir alla kven- og mann­rétt­inda­bar­átt­una og jafn­vel #metoo-­bylt­ing­una. Lang­flestir vilja gera vel, vilja koma vel fram við sam­borg­ara sína en þegar reynir á dregur venju­leg­asta fólk álykt­anir um annað fólk út frá fyr­ir­fram­gefnum eða inn­rættum hug­myndum sem það hefur alist upp við eða er vant.

Þol­in­mæðin á þrotum

Ég geri mér grein fyrir því að #metoo-um­fjall­anir rísa og hníga eftir því hversu mikið gengur á í sam­fé­lag­inu. Hvort ein­hver kona hafi nýlega stigið fram og sagt frá reynslu sinni eða þjóð­fé­lags­hópur tekið sig saman og í krafti fjöld­ans greint frá áreiti eða ofbeldi. En radd­irnar – líka þessar hvers­dags­legu – mega ekki þagna á ný.  

Ég geri mér líka grein fyrir því að þjóð­fé­lags­breyt­ingar taka tíma. Auð­vitað verður gömlum við­horfum ekki breytt á einum degi eða einum vetri. Eðli máls­ins sam­kvæmt eru rót­grónar hug­myndir fastar í vit­und sam­fé­lags­ins og þrátt fyrir nýja vit­neskju eða þekk­ingu þá snúum við þessu skipi ekki við svo glatt. Þrátt fyrir að flestir séu allir af vilja gerðir og gefa til kynna að breyt­inga sé að vænta, að nýtt sam­fé­lag og ný sýn á sam­skipti kynj­anna sé handan við horn­ið, þá laum­ast gamli van­inn aftan að okk­ur.

Á­stæðan fyrir því er sá kerf­is­lægi vandi sem frammi fyrir okkur blas­ir. Hann er inn­prent­aður í reynslu okkar allra, karla og kvenna. Konur eru enn druslur þegar þær sofa hjá mönnum og karlar eru hönk þegar þeir sofa hjá kon­um. Orða­lag á borð við það að konur bíði „í and­dyr­inu“ eftir frá­skildum körlum er enn notað og eru frá­sagnir kvenna dregnar í efa þegar þær segja frá reynslu sinni. Og það sem verst er: Enn efumst við konur um til­veru­rétt okkar þegar á okkur er brot­ið, sama hversu stórt brotið er.

Vissu­lega hefur kven­rétt­inda­bar­átta 20. ald­ar­innar verið að leiða okkur að þessu augna­bliki; að jafn­rétti, sann­girni og virð­ing fyrir öðru fólki verði norm­ið. Að nýr sam­fé­lags­sátt­máli sé við sjón­deild­ar­hring­inn og að allir eigi stað við borð­ið. En þrátt fyrir allt og allt þá erum við ekki komin þangað og ég velti því fyrir mér í fullri ein­lægni hvernig við komumst þangað hraðar en raun ber vitni. Ég finn fyrir óþol­in­mæði og mér finnst við ekki hafa eftir neinu að bíða – eftir hverju er sam­fé­lagið og allt þetta fólk sem til­heyrir því að bíða? Er það skylda næstu kyn­slóðar að gera raun­veru­lega bet­ur? Eða kyn­slóð­ar­innar þar á eft­ir?

#metoo – Hvað svo?

Tími þagn­ar­innar er lið­inn en breyt­ing­arnar á sam­fé­lag­inu láta á sér standa. Mér sýn­ist sem svo að næstu skref­in, sem hvert og eitt okkar þarf að taka, væru að líta í eigin barm, að breyta eigin hegðun og koma fram við aðra af virð­ingu. Ég er ekk­ert merki­legri en aðrir vegna þess að ég er hvít, mennt­uð, milli­stétta­kona og karl­menn eru ekki merki­legri en ég fyrir það eitt að vera karl­ar. Við getum ekki talað við eða um annað fólk eins og það sé ekki mann­eskj­ur.

Ég ætla líka að hætta að skamm­ast mín fyrir til­veru mína enda virð­ist það koma með aldr­inum að maður missir þol­in­mæð­ina fyrir van­virð­ingu ann­arra eða verður sama um hana. Ég get bara stjórnað mínum eigin hugs­unum og gjörðum og það á við um alla.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Stækkuð og lituð mynd af frumu (bleikur litur) sem er verulega sýkt af SARS-CoV-2 veirunni (grænn litur).
„Eins og líkaminn væri vígvöllur“
Það er varla annað hægt en að bera óttablandna virðingu fyrir lífveru sem hefur eignast tugmilljónir afkomenda um allan heim á nokkrum mánuðum, segir mannerfðafræðingurinn Agnar Helgason sem sjálfur smitaðist og hefur teiknað upp ættartré veirunnar.
Kjarninn 29. maí 2020
Yfir 4.000 manns hafa látist í Svíþjóð vegna COVID-19. Flest hafa smitin verið í höfuðborginni Stokkhólmi.
Skilja Svíþjóð út undan
Landamæri Danmerkur og Noregs að Svíþjóð verða ekki opnuð um miðjan júní. Þau verða hins vegar opnuð gagnvart Íslandi. Utanríkisráðherra Svíþjóðar segir ákvörðunina pólitíska – ekki vísindalega.
Kjarninn 29. maí 2020
Kolbeinn Óttarsson Proppé var framsögumaður frumvarpsins í stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd.
Upplýsingalögum verður ekki breytt í takt við vilja Samtaka atvinnulífsins
Umfjöllun um frumvarp forsætisráðherra um breytingar á upplýsingalögum, þar sem átti að gera það skylt að leita upplýsinga hjá þriðja aðila, hefur verið hætt af stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd. Það mun því að óbreyttu ekki verða að lögum.
Kjarninn 29. maí 2020
Starfsfólk Icelandair taki á sig 10 prósent launaskerðingu
Icelandair hefur óskað eftir því að starfsfólk fyrirtækisins taki á sig 10 prósent launaskerðingu eða 10 prósent skert starfshlutfall í júní og júlí. Laun forstjóra og stjórnar munu skerðast sem og laun framkvæmdastjóra.
Kjarninn 29. maí 2020
Pottersen
Pottersen
Pottersen – 36. þáttur: Á flótta og í felum
Kjarninn 29. maí 2020
Um 500 skólar í Suður-Kóreu hafa frestað því að hefja starfsemi á ný vegna fjölgun smita undanfarna daga.
Suður-Kórea stígur skref til baka
Fjölgun nýrra smita í Suður-Kóreu síðustu daga þykir sýna þá hættu sem getur skapast þegar takmörkunum á samkomum fólks er aflétt. Yfirvöld hafa aftur gripið til aðgerða til að hefta útbreiðslu veirunnar.
Kjarninn 29. maí 2020
Védís Hervör Árnadóttir, Ásdís Kristjánsdóttir og Anna Hrefna Ingimundardóttir.
Ásdís Kristjánsdóttir ráðin aðstoðarframkvæmdastjóri SA
Þrjár konur hafa tekið við nýjum stöðum innan Samtaka atvinnulífsins.
Kjarninn 29. maí 2020
Ólafur Marteinsson
Ólafur Marteinsson nýr formaður SFS
Mjótt var á munum í kosningum til formanns stjórnar Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi.
Kjarninn 29. maí 2020
Meira úr sama flokkiÁlit