Bækur og hagfræðin: Kosta langar skáldsögur jafn mikið og stuttar?

Eiríkur Ragnarsson fjallar hér í annað sinn um bækur og verðlagningu en nú skoðar hann hvort stuttar skáldsögur séu jafn dýrar og þær löngu.

Auglýsing

Í síð­asta pistli fór ég aðeins yfir það hvernig ein­föld­ustu kenn­ingar hag­fræð­innar gætu mögu­lega útskýrt það að stundum kosta stuttar bækur jafn mikið og langar bæk­ur. Í þeim pistli reyndi ég þó ekki að svara því hvort það sé til­fellið að stuttar skáld­sögur séu að öllu jöfnu jafn dýrar og langar en í dag langar mig að skoða það.

Ef stuttar bækur eru jafn dýrar og langar þá gefur það til kynna að neyt­enda­hóp­ur­inn sem kaupir stuttar bækur sé, að öllu jöfnu, stærri eða með meiri greiðslu­vilja (dýpri vasa) en sá sem kaupir langar bæk­ur. Aftur á móti ef langar bækur eru dýr­ari en stuttar bæk­ur, þá gæti það verið að það kosti meira að prenta og selja þær eða að fólk sem kaupir langar bækur sé til í að spreða meira en þeir sem kaupa stuttar bæk­ur.

Til þess að reyna að varpa ljósi á það hvort kostn­aður eða eft­ir­spurn ráði för þegar kemur að verð­lagn­ingu skáld­sagna hlóð ég niður verð­skrá hjá For­lag­inu. Því næst keyrði ég gögnin í gegnum smá stærð­fræði þar sem ég reikn­aði út verð og reyndi að taka inn í hluti eins og útgáfuár og hvort höf­undur er íslenskur eða bókin þýdd.

Auglýsing

Lítil gróða­von í löngum kiljum

Langar bækur kosta ekki meira en stutt­ar. Alla­vega þegar kemur að kilj­um. Ég reikn­aði þetta með öllum mögu­legum aðferðum en svarið var alltaf það sama: Fólk er almennt ekki til í að borga mikið meira en 3.400 krónur fyrir kilju, sama hvort hún er löng eða stutt.

Mynd 1. Eikonomics

Þessi nið­ur­staða kemur kannski ekki svo mikið á óvart og margar mögu­legar útskýr­ingar til. Til dæmis er sá hópur les­enda sem kaupir kiljur eflaust var­kár­ari í eyðslu sinni. Og lík­legt að ein­hver óþæg­indi fylgi því að lesa stórar kilj­ur. Kannski kaupir fólk langar bækur helst inn­bundn­ar. Mögu­lega er leslisti þeirra sem kaupa langar kiljur svo langur að þau geta beðið með það að kaupa næstu bók þangað til hún fer á útsölu.

Sama hvað því líður þá virð­ist raun­veru­legur kostn­aður við fram­leiðslu skipta tak­mörk­uðu máli þegar kemur að verð­lagn­ingu kilja, alla­vega þegar kemur að þessum 500 bókum sem ég skoð­aði. Og má lesa gögnin þannig að fámenni og spar­semi lang­bóka­les­ara skipti mestu máli.

Raf­bækur eru öðru­vísi

En bækur eru til á alls­konar formi og jafn­vel áhuga­verð­ara er að skoða skáld­sagna­bóka­hag­fræði á grund­velli raf­bóka. Sölu­kostn­að­ur­inn við raf­bók er eflaust óháður lengd bók­ar­inn­ar, eða það hefði maður hald­ið, ef kostn­aður við sölu réði för. Með öðrum orðum hefði maður haldið að langar raf­bækur kost­uðu ekki meira en stutt­ar. En því voru gögnin ósam­mála.

Langar raf­bæk­ur, í mínum gögn­um, kosta nefni­lega að með­al­tali um 20% meira en stuttar bæk­ur. Einnig fann ég það út með meiri stærð­fræði að fyrir hverjar 100 auka blað­síður þarf raf­bók­ar­fólk að borga um það bil 7% auka­lega. Það er að segja bók sem hefur 400 blað­síður kostar 7% meira en bók sem er 300 blað­síð­ur. Sem sagt, fyrir 25% auka orð borgar maður bara 7% meira – sem er svo sem ágætis díll, en samt verri en þegar kemur að kilj­um.

Mynd 2. Eikonomics

Þó svo maður verði að passa sig að lesa ekki of mikið í grein­ingu á nokkur hund­ruð bókum þá er þessi nið­ur­staða áhuga­verð. Þessi nið­ur­staða gæti verið að gefa það til kynna að raf­bók­arnot­endur sem kunna að meta langar bækur séu almennt með hærri greiðslu­vilja en raf­bók­arnot­endur sem kunna að meta stuttar bæk­ur.

Önnur skýr­ing á þessu gæti verið að skilin á milli þess­ara hópa (lang- og stutt­bóka­les­ara) séu óskýr­ari þegar kemur að raf­bók­um. Kaup­hegðun er allt öðru­vísi á net­inu en í bóka­búð. Ég rak mig á þetta sjálfur um dag­inn. Ég var að leita mér að nýrri raf­bók að lesa og sá bók­ina Postwar, eftir Tony Judt, aug­lýsta á Amazon. Ég hlóð niður ókeypis prufu, las nokkrar blað­síður og ákvað svo að kaupa bók­ina.

Eftir að hafa lesið um ævin­týri þeirra Charles de Gaulle og Kon­rad Adenauer í marga daga tók ég eftir því að ég var að vinna mig óvenju hægt í gegnum bók­ina. Kindle telur ekki í blað­síðum heldur í pró­sentum og þegar ég gáði var ég bara búinn að lesa 25% af bók­inni. Það var ekki fyrr en þá að ég ákvað ég að gá hvað bókin væri löng og sá að hún er tæp­lega 900 blað­síð­ur. Hefði ég séð hlunk­inn í hillu Máls og Menn­ingar er ólík­legt að ég hefði keypt hana – sér­stak­lega hefði hann verið dýr­ari en lítil nett kilja.

Þetta er annar af nokkrum eikonomics-pistlum um bækur og verð­lagn­ingu. Pistl­arnir koma til með að birt­ast hér á Kjarn­anum í des­em­ber og jan­ú­ar. Áhuga­samir geta skoðað smá­at­riðin og séð nán­ari útskýr­ingar á við­fangs­efn­inu á eikonomics.eu.

Rakel Guðmundsdóttir
Sumt þarf að banna
Leslistinn 15. janúar 2019
Brexit-samningi May hafnað í breska þinginu
Næstu skref í Brexit-málinu eru óljós. Vantrausttillaga er líkleg.
Kjarninn 15. janúar 2019
Norski bankinn DNB hefur verið álitinn besti kosturinn
DNB bankinn norski, þar sem norska ríkið er stærsti eigandi, hefur þó nokkra stóra viðskiptavini hér á landi. Ef Íslandsbanki verður seldur þykir hann spennandi kostur sem kaupandi.
Kjarninn 15. janúar 2019
ÚR kærir ákvörðun Fiskistofu til ráðuneytis
Útgerðarfélag Reykjavíkur segir að allt verði gert til að hnekkja ákvörðun Fiskistofu.
Kjarninn 15. janúar 2019
Sara Dögg Svanhildardóttir
Birtir til í Garðabæ
Kjarninn 15. janúar 2019
Gylfi Arnbjörnsson, fyrrverandi forseti ASÍ.
Gylfi Arnbjörnsson sækir um stöðu ráðuneytisstjóra
Fyrrverandi forseti Alþýðusambands Íslands sækir um stöðu ráðuneytisstjóra í heilbrigðisráðuneytinu.
Kjarninn 15. janúar 2019
Mögu­leg­ar laga- og reglu­breyt­ing­ar ræddar á fundi for­sæt­is­nefnd­ar
Samkvæmt forseta Alþingis voru mögu­leg­ar laga- og reglu­breyt­ing­ar ræddar á fundi for­sæt­is­nefnd­ar í gær til þess að Klausturmálið kom­ist í far­veg. Sú umræða verður tek­in áfram á fundi þing­flokks­formanna í dag.
Kjarninn 15. janúar 2019
Karl Gauti Hjaltason, Inga Sæland og Ólafur Ísleifsson
Ríkisendurskoðandi tjáir sig ekki um fundinn við Ólaf og Karl Gauta
Ríkisendurskoðandi er trúnaðarmaður Alþingismanna og getur því ekki gefið upp hvort Ólafur Ísleifsson og Karl Gauti Hjaltason, fyrrverandi þingmenn Flokks fólksins, hafi átt fund með embættinu á síðasta ári um fjármálastjórnun Ingu Sæland.
Kjarninn 15. janúar 2019
Meira úr sama flokkiEikonomics