Mynd: Bára Huld Beck Eyrún Eyþórsdóttir
Eyrún Eyþórsdóttir, lektor í lögreglufræðum við Háskólann á Akureyri.
Mynd: Bára Huld Beck

Rasismi innan lögreglunnar eins og annars staðar í samfélaginu

Lögreglan á Íslandi hefur ekki brugðist við örum samfélagbreytingum á Íslandi síðustu ár að mati Eyrúnar Eyþórsdóttur, lektors í lögreglufræðum við Háskólann á Akureyri. Í viðtali við Kjarnann segir hún mikilvægt að lögreglan afneiti ekki fordómum þó hún hafi ekki áhyggjur af því að kynþáttafordómar grasseri innan stofnunarinnar. Lögreglan sé hins vegar einsleit stofnun á meðan íslenskt samfélag einkennist af fjölbreytileika og því þurfi að bregðast við.

Ísland er ekki lengur eins­leitt sam­fé­lag heldur ein­kennir fjöl­breyti­leiki íslenskt nútíma­sam­fé­lag. Lög­reglan hefur ekki brugð­ist við þessum breyt­ingum og er enn eins­leit stofnun og því þarf að breyta. Þetta er mat Eyrúnar Eyþórs­dótt­ur, lekt­ors í lög­reglu­fræðum við Háskól­ann á Akur­eyri, sem ræddi við blaða­mann Kjarn­ans um auk­inn fjöl­breyti­leika íslensks sam­fé­lags á síð­ustu árum og áskor­anir innan lög­regl­unn­ar, til að mynda þegar kemur að kyn­þátta­mörkun og trausti til lög­reglu.

„Lög­reglan hefur ekki gert ráð­staf­anir vegna þess­ara sam­fé­lags­legu breyt­inga sem hafa átt sér stað yfir alla­veg­anna 20-30 ára tíma­bil. Þetta er ekki langur tími en samt nægur tími til að bregð­ast við með alls konar hætti. Og það hefur ekki verið gert. Það hefur kannski verið gert af veikum mætti und­an­farin ár, í gegnum nám lög­reglu­manna, en það er það eina,“ segir Eyrún.

Ísland er ekki eins­leitt sam­fé­lag

Ísland er ekk eins­leitt sam­fé­lag eins og það var kannski einu sinni og við því þarf að bregð­ast að mati Eyrún­ar. „Við þurfum að gera ráð fyrir því að lög­reglan, lög­reglu­menn og aðrir í sam­fé­lag­inu viti ekki hvernig eigi að bregð­ast við. Við erum líka mötuð af alls konar hug­mynd­um, kannski sömu hug­myndum og aðrir eru mataðir í heim­in­um, eins og að svartir karl­menn séu lík­legri til að vera hluti af glæpa­gengj­u­m.“

Þegar þetta er ímyndin hefur það áhrif á hvernig fólk lítur á veru­leika sinn á Íslandi. „Þetta hefur bein áhrif á það. Þetta læð­ist inn og maður mótar hug­ar­heim sinn á þessum hug­mynd­um. Í mörgum til­vikum gerir fólk sér ekki alveg grein fyrir því að það sé með ákveðin við­horf og af hverju þau eru með þessi nei­kvæðu við­horf,“ segir Eyrún.

Kyn­þátta­for­dómar ekki „grass­er­andi“ innan lög­regl­unnar en þó til staðar

Eyrún hefur starfað innan lög­regl­unnar og seg­ist sann­færð um að kyn­þátta­for­dómar við­gang­ist þar eins og ann­ars staðar í sam­fé­lag­inu. „En ég hef ekk­ert rosa­lega miklar áhyggjur af því að það sé allt grass­er­andi í ras­isma innan lög­regl­unn­ar. Ég er sann­færð um það séu ras­istar innan lög­regl­unnar bara eins og ann­ars staðar í sam­fé­lag­in­u.“

Það sé hins vegar ekki ásætt­an­legt að for­dómar við­gang­ist innan lög­regl­unnar og telur Eyrún til­efni til að end­ur­skoða inn­töku­ferli innan lög­regl­unn­ar. En það er flókið verk. „Það er nátt­úru­lega mjög, mjög erfitt að greina þessi við­horf. Ef þú spyrð ein­hvern um við­horf gagn­vart minni­hluta­hópum þá vita allir hvernig þeir eiga að svara. Það seg­ist eng­inn vera með mikla for­dóma gagn­vart svörtu fólki, vit­andi að þeir kom­ast þá ekki inn í lög­regl­una.“

Kom ekki á óvart að „fólk fór að hringja inn og til­kynna hann í hverju horni“

Hug­takið kyn­þátta­­mörkun er til­tölu­lega nýtt í íslensku sam­­fé­lagi, sem útleggst sem „racial profil­ing“ á ensku en nýlegir atburðir hafa komið því í umræð­una og hefur fólk af erlendum upp­­runa bent í kjöl­farið á brotala­mir hvað varðar vinn­u­brögð lög­­regl­unnar í slíkum mál­­um.

Með hug­tak­inu er átt við það þegar kyn­þáttur eða húð­litur er not­aður til þess að skil­­­greina ein­stak­l­inga eða hópa fólks og mis­­­munun gagn­vart þeim rétt­lætt á þeim for­­­send­­­um. Slík flokkun fólks bygg­ist oft á ómeð­­­vit­aðri hlut­­­drægni, sam­­kvæmt hópi fræða­­fólks og aktí­vista sem kom með til­­lög­una að þýð­ingu á hug­tak­inu. Í lög­­­­­gæslu birt­ist þetta með þeim hætti að ein­stak­l­ingur eða hópur fólks er grun­aður um sak­­­næmt athæfi vegna kyn­þáttar eða húð­litar frekar en sönn­un­­­ar­­­gagna.

Um miðjan apríl síð­ast­lið­inn hafði lög­regla í tvígang, dag eftir dag, afskipti af 16 ára dreng vegna ábend­inga frá almenn­ingi um að hann væri stroku­fangi sem slapp úr haldi lög­­­­regl­unn­ar. Dreng­­­­ur­inn er dökkur á hör­und og með svip­aða hár­greiðslu og umræddur stroku­fangi. Atvikin ýfðu upp umræð­una um kyn­þátta­­mörk­un.

Eyrún varð vör við til­kynn­ingu lög­reglu eins og aðrir þegar lýst var eftir mann­inum sem slapp úr haldi lög­reglu við hér­aðs­dóm. „Það kom mér ekki á óvart að fólk fór að hringja inn og til­kynna hann í hverju horn­i,“ segir Eyrún. Að hennar mati sýna atvikin í apríl svart á hvítu, að lög­reglan hefur ekki brugð­ist við sam­fé­lags­legri þróun síð­ustu ára. Ísland er ekki eins­leitt sam­fé­lag heldur ein­kenn­ist það af fjöl­breyti­leika líkt og flest önnur sam­fé­lög.

„Fólk hefur ekki alveg hugsað að þetta geti líka verið uppi á ten­ingnum hér. Og þá er áhuga­vert að pæla í hvað fjöl­breyti­leiki sam­fé­lags­ins hér á Íslandi hefur átt sér stað yfir skamman tíma. Og samt, á öllum þessum tíma, hefur aldrei verið í for­gangi hjá neinum að bregð­ast við. Ef eitt­hvað ger­ist, þá skulum við laga það, en ekki hugsa hvað getur ger­st,“ segir Eyrún.

Dugar fræðsla innan lög­reglu­fræð­innar til?

„Fræðsla er besta með­alið við for­dóm­um,“ segir Eyrún, sem hefur lengi unnið að ýmis konar fræðslu um for­dóma og hat­urs­glæpi innan lög­regl­unn­ar. Þegar lög­reglu­námið flutt­ist til Háskól­ans á Akur­eyri árið 2017 varð áfang­inn „Fjöl­breyti­leiki og lög­gæsla“, sem Eyrún kenn­ir, gerður að skyldu­fagi. En Eyrún veltir því fyrir sér hvort fræðslan sem á sér stað innan lög­reglu­fræð­innar dugi til. Einnig þurfi að ná til þeirra tæp­lega 700 lög­reglu­manna sem eru starf­andi hér á landi. Þar kemur Mennta- og starfs­þró­un­ar­setur lög­regl­unnar sterkt inn þar sem Eyrún hefur staðið að lang mestum hluta fræðsl­unnar að eigin frum­kvæði.

Um val­nám­skeið er að ræða og hefur það sínar tak­mark­anir að sögn Eyrún­ar. „Þá sækja auð­vitað þeir sem hafa áhuga á þessum mála­flokki í þessi nám­skeið, sem eru kannski ekki þeir sem við þurfum að ná til. Eina leiðin til að ná í þá væri að skylda þá til að taka þessi nám­skeið. En ég veit svo sem ekki hvaða árangri það myndi skila.

Ekk­ert umburð­ar­lyndi gagn­vart for­dómum

Önnur leið til að sporna gegn for­dómum innan lög­regl­unnar væri að taka upp stefnu þar sem for­dómar verða ein­fald­lega ekki liðn­ir, svo­kall­aða „zero toler­ance“-­stefnu. Með henni yrði ekki liðið innan lög­regl­unnar að lög­reglu­menn og annað starfs­fólk tjái sig með for­dóma­fullum hætti. „Hvort sem það er gagn­vart konum eða minni­hluta­hópum eða hverjum sem er, að það sé mjög hart tekið á því þegar lög­reglu­menn sýna með ein­hverjum hætti hefðun með for­dóma­fullum hætt­i,“ segir Eyrún, sem segir að svo sé ekki gert í dag. „Það er ekk­ert eft­ir­lit.“

Við­mót hjá lög­reglu gagn­vart því að auka fræðslu er almennt gott að mati Eyrún­ar. Áhersla á fjöl­breyti­leika innan lög­gæslu flokk­ist hins vegar sem mjúk lög­gæsla og eft­ir­spurn eftir slíkri lög­gæslu er ekki ýkja mik­il.

Birgir Þór Harðarson

Síð­ustu fjögur ár hefur Eyrún ásamt Mar­gréti Valdi­mars­dótt­ur, doktor í afbrota­fræði og dós­ent í lög­reglu­fræði við Háskól­ann á Akur­eyri, lagt spurn­inga­lista fyrir nem­endur í lög­reglu­fræði um við­horf þeirra til minni­hluta­hópa. „Frum­nið­ur­stöður okkar sýna fram á að nem­endur eru mjög jákvæðir og það væri mjög mikið þarfa­verk að leggja spurn­inga­list­ann aftur fyrir þegar þessir nem­endur eru búnir að vera nokkur ár í starfi. Hefur eitt­hvað breyst?“

Kallar eftir fjöl­breytt­ari bak­grunni en „bara Íslend­inga­bók“

Lög­reglan á Íslandi getur ekki lengur verið eins­leit stofnun að mati Eyrún­ar. „Hún verður að fara að ráða til sín fólk með annan bak­grunn heldur en bara Íslend­inga­bók. Það verða að vera fleiri tungu­mál, lit­ar­hætt­ir, trú­ar­brögð, kyn­hneigð.“

Sjálf hefur hún talað fyrir því að fólk með fötlun starfi innan lög­regl­unn­ar. „Und­ir­tekt­irnar hafa verið mjög léleg­ar. En ég skil samt ekki af hverju þú getur ekki verið fatl­aður í lög­regl­unni? Það er fullt af störfum þar sem þú situr við skrif­borð allan dag­inn, af hverju getur þú ekki verið í hjóla­stól? Til dæm­is.“

Aukin fjöl­breytni innan lög­regl­unnar er einnig liður í því að byggja upp traust gagn­vart lög­regl­unni. „Lög­reglan þarf virki­lega að fara að huga að þessu og fá innan raða sinna meiri fjöl­breyti­leika og fara í virk verk­efni til að byggja upp traust,“ segir Eyrún. Dæmin hafa sann­að, ekki síst eftir atvikið í apr­íl, að skortur er á trausti til lög­reglu, stofn­unar sem allir ættu að geta treyst, líkt og fram kom nýlega í við­tali Kjarn­ans við föður drengs sem tví­vegis hefur lent í því á sinni stuttu ævi að verða fyrir óþarfa afskiptum lög­regl­unnar – fyrst sjö ára.

Undir lög­regl­unni sjálfri komið að hafa raun­veru­leg áhrif

Hvort atburðir síð­ustu vikna og aukin umræða um kyn­þátta­mörkun muni hafa raun­veru­leg áhrif innan lög­regl­unnar segir Eyrún að það sé alfarið undir henni sjálfri kom­ið.

„Fari lög­reglan í vörn og afneiti því að nokkuð hafi verið gert rangt er hún búin að missa gríð­ar­lega stórt tæki­færi til að læra um sjálfa sig. Ég hef séð þetta ítrek­að. Ef við neitum því að það sé eitt­hvað athuga­vert í gangi þá er lög­reglan að missa gríð­ar­lega mikið tæki­færi til að eiga sam­tal við sam­fé­lag­ið, til að læra, til að betrumbæta verk­lagið og svo fram­veg­is.“

„Sam­tal við sam­fé­lag­ið“ var einmitt eitt af því sem fram kom í máli Sig­ríðar Bjarkar Guð­jóns­dóttur rík­is­lög­reglu­stjóra á opnum fundi alls­herj­ar- og mennta­mála­nefndar um fræðslu og menntun lög­­­­­reglu­­­manna um fjöl­­­menn­ingu og for­­­dóma um miðjan maí. Á fund­inum full­yrti hún að í til­felli 16 ára drengs­ins hafi ekki verið um kyn­þátta­mið­aða lög­gæslu að ræða. Hún sagð­ist þó harma að dreng­ur­inn hafi ítrekað orðið fyrir áreiti við leit lög­reglu að stroku­fanga. „Við þurfum að hlusta betur á sam­­fé­lag­ið. Það er verk­efnið sem við erum í,“ sagði Sig­ríður Björk.

Sigríður Björk Guðjónsdóttir, ríkislögreglustjóri. Mynd: Skjáskot/Alþingi

Aðspurð hvað megi lesa í þessi orð rík­is­lög­reglu­stjóra kemur örlítið hik á Eyrúnu áður en hún svar­ar: „Ég veit það bara ekki, satt best að segja.“

„Ég held að það þurfi að fylgja eftir þegar svona hlutir eru sagð­ir, það var líka talað um það fyrir tveimur árum, eftir morðið á George Floyd, að það þyrftu að setja gríð­ar­legt fjár­magn í að rann­saka betur lög­regl­una, gera rann­sókn innan lög­regl­unnar á því hvort for­dómar eru til staðar því við vitum það ekki, þetta hefur ekki verið skoð­að,“ segir Eyrún, sem seg­ist ekki vita til þess að núna, tveimur árum seinna, sé búið að veita fjár­magn til rann­sóknar á for­dómum eða kyn­þátta­mörkun innan lög­regl­unn­ar.

Fram kom í máli rík­is­lög­reglu­stjóra á fund­inum í maí að lög­reglan hefði nýlokið stefnu­mótun og út úr henni hefði slag­orðið „Að vernda og virða“ kom­ið. Hún væri þakk­lát fyrir að vera boðuð á fund­inn því umræða sem þessi skipti máli.

Þekk­ingin til staðar en fjár­magnið skortir

Þekk­ingin til að fram­kvæma rann­sóknir og auka við náms­fram­boðið innan lög­regl­unnar er til staðar að sögn Eyrúnar en fjár­magnið skort­ir. Eyrún hefur til að mynda unnið að nám­skeiði um hat­urs­glæpi og upp­gang öfga­afla hjá Háskól­anum á Akur­eyri. Búið er að sam­þykkja námið en ekki fæst fjár­magn til að kenna það.

„Það eru engir pen­ingar eyrna­merktir til rann­sóknar í lög­reglu­fræðum í Háskól­anum á Akur­eyri. Þar er staðan þannig að við erum svo ótrú­lega fá í lög­reglu­fræð­inni, en mjög mikið af nem­endum og námið er í stans­lausri þró­un. Við þyrftum að vera alla­vega helm­ingi fleiri ef við ætlum að geta stundað almenni­legar rann­sókn­ir.“

Umræða um kyn­þátta­for­dóma og kyn­þátta­mörkun er þó að síast inn í umræð­una, bæði hjá lög­reglu og í sam­fé­lag­inu sem heild og telur Eyrún að það megi að hluta til rekja til nýút­skrif­aðra lög­reglu­manna. „Mikið af ungum lög­reglu­mönnum sem eru að koma núna til starfa eru ungt fólk sem er með­vitað um hluti og ég er viss um að það eiga eftir að eiga sér stað miklar breyt­ing­ar, líka innan lög­regl­unn­ar.“

„Það er alltaf eitthvað sem er mikilvægara en löggæsla í fjölbreytileika. Þar liggur vandamálið,“ segir Eyrún.

Eyrún er hins vegar ekki jafn bjart­sýn á að fjöl­breyti­leiki innan lög­gæsl­unnar verði for­gangs­mál og verði það lík­lega aldrei. „Það er alltaf eitt­hvað sem er mik­il­væg­ara en lög­gæsla í fjöl­breyti­leika. Þar liggur vanda­mál­ið, ef engum finnst þetta mik­il­vægt er eng­inn að setja pen­ing í þetta eða vinna virkt með að breyta þessu.“

Líkt og Kjarn­inn hefur greint frá heldur lög­regla ekki sér­stak­lega utan um mál sem tengj­ast kyn­þátta­mörk­un. hægt er að leita að slíkum málum í kerfi lög­reglu þar sem öll mál eru skráð en „ekki er hægt að fara í slíka vinn­u,“ segir í svari rík­is­lög­reglu­stjóra í fyr­ir­spurn Kjarn­ans.

Eyrún segir þetta kjörið rann­sókn­ar­efni fyrir masters- eða dokt­or­snema. „Ef ein­hver dokt­or­snemi eða mastersnemi væri til í að fara í svona rann­sókn þá væri það hægt. Ef það væru til fjár­munir til að rann­saka lög­regl­una þá væri þetta mjög góð rann­sókn.“

„Það getur eng­inn í lög­regl­unni full­yrt þetta“

Í sams konar fyr­ir­spurn Kjarn­ans til Lög­regl­unnar á Suð­ur­nesjum, hvort haldið væri utan um mál sem tengj­ast kyn­þátta­mörk­un, kom fram að svo sé ekki og full­yrti lög­reglu­stjór­inn í umdæm­inu að lög­gæsla á Suð­ur­nesjum væri ekki kyn­þátta­mið­uð.

Bára Huld Beck

„Hann getur ekki full­yrt þetta. Það getur eng­inn í lög­regl­unni full­yrt þetta af því að þetta hefur ekki verið skoð­að. Það að lög­reglan full­yrði svona hluti, þá eru þeir í raun og veru að ein­hverju leyti að vinna gegn sér,“ segir Eyrún. Rann­sókn á kyn­þátta­mörkun á Íslandi verður að fara fram, þá fyrst verður hægt að setja fram full­yrð­ing­ar, óháð því hver hún verð­ur.

Var­huga­verð skila­boð til minni­hlu­ahópa

Eyrún segir að með yfir­lýs­ingu sem þess­ari sé lög­reglan að senda var­huga­verð skila­boð. „Lög­reglan getur ekki full­yrt þetta af því að hún veit það ekki. Hún vinnur gegn sér ef hún full­yrðir þetta því þá er hún að senda skila­boð til fólks sem telur sig hafa orðið fyrir kyn­þátta­mið­aðri lög­gæslu að þau taki ekki mark á þeim, sem er gríð­ar­lega mik­il­vægt upp á traust. Og það er ekki verið að skoða ofan í kjöl­inn hvað gæti verið að bjáta á.“

Rann­sóknir Eyrúnar hafa meðal ann­ars snúið að hat­urs­glæpum þar sem hún hefur rætt við fólk sem telur sig hafa orðið fyrir slík­um. Þar kemur traust til lög­reglu einnig við sögu. „Það er algjör und­an­tekn­ing ef fólk hefur leitað til lög­reglu. Og flestir sem leita til lög­reglu eru óánægðir með þjón­ust­una. Þetta er hluti af því sem hefur verið bent á víða erlend­is, ef fólk sem til­heyrir minni­hluta­hópum ber ekki traust til lög­regl­unnar þá leitar það heldur ekki til lög­regl­unn­ar, hvorki þegar brotið er gegn þeim né þegar það er vitni eða eitt­hvað slíkt. Þá getur skap­ast sam­fé­lag þar sem er alls konar í gangi sem ratar aldrei á borð lög­reglu, sem er auð­vitað mjög slæmt. Ef fólk sem til­heyrir minni­hluta­hópi á Íslandi er að fá þau skila­boð frá lög­regl­unni að öll starf­semi lög­regl­unnar er rétt, hún mis­muni ekki og það er ekki kyn­þátta­miðuð lög­gæsla, þá mun það bara skerða traustið enn frekar og koma í veg fyrir að fólk leiti til lög­regl­unn­ar. Með þessu er lög­reglan að segja: Við heyrum hvað þú seg­ir, við leggjum bara ekki trúnað í það. Það er mjög slæmt.“

Lög­gæsla í fjöl­breyti­leika „mun lík­lega aldrei verða for­gangs­mál“.

Stóra verk­efnið fram undan er að horfast í augu við að Ísland er fjöl­breytt sam­fé­lag og takast á við áskor­an­irnar sem því fylgja. Eyrún segir að öll tól og tæki séu til stað­ar, þar á meðal þekk­ing­in, en þörf sé á breyttu við­móti innan stjórn­sýsl­unn­ar.

„Ég veit ekki hvað þarf að ger­ast til að fólk taki hlut­unum alvar­lega, ég veit ekki af hverju þetta þykir aldrei mik­il­vægt. Þó að það sé alltaf víðs vegar í kerf­inu verið að benda á ann­marka og slæmar sam­fé­lags­legar afleið­ingar sem eru dýrar fyrir sam­fé­lag­ið.“

Lausn­in, að hennar mati, mun ekki koma frá almennum lög­reglu­mönn­um, þó vilj­inn sé þar til stað­ar, heldur er þörf á við­brögðum frá stjórn­völd­um, það er ráðu­neyt­inu eða rík­is­lög­reglu­stjóra sjálf­um. Auk­inn mann­skap­ur, fræðsla og rann­sóknir er hluti af lausn­inni en þetta eru aðgerðir sem þurfa að kom­ast í fram­kvæmd. Auk þess þarf ein­hvers konar sjálfs­skoðun eða innri end­ur­skoðun að eiga sér stað innan lög­regl­unn­ar, sem þarf að við­ur­kenna mis­tök og læra af þeim. Aðgerðir lög­reglu hafa hingað til, til að mynda það sem kemur fram í frétta­til­kynn­ing­um, gefið það í skyn að lög­reglan sé ekki til­búin að við­ur­kenna mis­tök. „Það breyt­ist ekk­ert ef lög­reglan heldur bara áfram að senda út frétta­til­kynn­ingar og segja að allt sé í góð­u.“

Fram­tíð­ar­sýn skortir en mik­il­vægt að hafa byrj­un­ar­reit

„Fyrir lög­regl­una sem stofnun er gríð­ar­lega mik­il­vægt að afneita því ekki að það geta verið ein­hverjir for­dómar innan lög­regl­unn­ar, þó ég hafi ekki áhyggj­ur, eins og ég hef sagt áður, að það sé allt grass­er­andi í for­dóm­um. Almennt er fólk vel hugs­andi, með­vitað og að vanda sig. En það er mjög mik­il­vægt að skoða þetta og rann­saka þetta. Sjá hvar við stönd­um, þá höfum við ein­hvern byrj­un­ar­reit.“

Eyrún er samt sem áður ekki bjart­sýn á að rík­is­lög­reglu­stjóri grípi til aðgerða til að breyta verk­lagi hjá lög­reglu til að koma til móts við fjöl­breyti­leika íslensks sam­fé­lags. Hún segir atvik á borð við það sem varð í apríl hafa gerst áður og þá hafi hún beðið full eft­ir­vænt­ingar eftir alvöru aðgerð­um. En svo gerð­ist ekk­ert. Eyrún seg­ist því hafa lært að gera sér ekki of miklar von­ir. Von­brigða­til­finn­ingin er farin að venjast, því mið­ur. „En auð­vitað verður maður alltaf rosa­lega spenntur að það sé eitt­hvað að fara að ger­ast, loks­ins, og alltaf jafn fúll þegar ekk­ert ger­ist.“

Eyrún fagnar umræð­unni sem á sér stað um þessar mundir en tekur því með fyr­ir­vara að raun­veru­legar breyt­ingar muni eiga sér stað. „Það er ekki búið að móta neina fram­tíð­ar­sýn, það er það sem vant­ar.“

Skiptir Kjarninn þig máli?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við erum til staðar fyrir lesendur og fjöllum um það sem skiptir máli.

Ef Kjarninn skiptir þig máli þá máttu endilega vera með okkur í liði.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Meira eftir höfundinnErla María Markúsdóttir
Meira úr sama flokkiViðtal